Кіріспе

Экономикалық философия және теория
Фискализм – үкімет макроэкономикалық саясаттың негізгі құралы ретінде фискалдық саясатқа сүйенуі керек деген экономикалық теорияны білдіретін термин. Осы мағынадағы фискализм, ақша саясатына сүйенумен байланысты монетаризмге қарсы қойылады. Фискализм жақтастары конвертацияланбайтын еркін айырбас бағамы жүйесінде монетаризмді тиімсіз, тіпті нәтижесіз деп есептейді.

Фискализмнің екі түрі бар:
Шектелген фискализм экономиканың мүмкіндігінше өсуіне немесе төмендеуіне жол бермейді. Күшейтілген фискализм экономиканың төмендеуіне жол бермейді, бірақ экономиканың шексіз өсуіне мүмкіндік береді.

Тамырлар

Фискализм экономикалық өсім мен тұрақтылықты қамтамасыз ету үшін белсенді мемлекеттік араласудың қажеттілігін айтатын Кейнстік теорияға көп сүйенеді. Фискалистер үшін жұмыспен қамту ең маңызды мәселе болып табылады. Y (табыс) – PY = MV (мұнда P = баға деңгейі, M = ақша мөлшері, V = ақша айналысының жылдамдығы) формуласындағы тәуелсіз айнымалы, оның өзгеруі тиімді сұранысқа әсер етеді. Сондықтан фискалистер Y-ны фискалдық саясат арқылы бақылау қажет деп санайды, бұл тиімді сұранысқа әсер етеді. Тиімді сұраныс пайда табу мүмкіндігіне жауап ретінде инвестицияларды ынталандырады, ал тиімді сұраныс табысқа байланысты, себебі тұтынуды жинақтарды тарту, активтерді сату немесе тұрақты несие алу есебінен қаржыландыру мүмкін емес. Егер сұраныс пен ұсыныс ең тиімді ресурстарды пайдалану деңгейінде тұрақтандырылса, жұмыссыздық төмендейді.

Фискализм және қазіргі заманғы ақша теориясы

Макроэкономиканың қасиетті граалы – толық жұмыспен қамту және баға тұрақтылығы, бұл баға деңгейін бақылаумен бірге ресурстарды тиімді пайдалануды білдіреді. Біріншіден, қазіргі заманғы ақша теориясы (ММТ) монетаристік түсіндірмені дерлік толығымен жоққа шығарады, оның себебі қазынашылық, орталық банк және коммерциялық банктердің нақты операциялары мен олардың өзара әрекеттесуіне қатысты дұрыс емес көзқарас. Екіншіден, ММТ Уинн Годли және Абба Лернер әзірлеген функционалдық қаржыны қолдану арқылы қасиетті граалға қол жеткізудің жолын түсіндіреді. Бұл тәсілдің мәні – валюта эмитентінің фискалдық теңгерімі арқылы үкімет емес жинақтауға деген ұмтылысты өтеу арқылы толық жұмыспен қамту кезінде өндірістің (жеткізілімнің) сатып алуға жеткілікті тиімді сұранысын сақтау. Бұл жиынтық сұраныс пен жиынтық ұсынысты толық жұмыспен қамту деңгейінде тұрақтандырады (халық саны мен өнімділіктің өзгеруіне сәйкес жиынтық сұранысты түзету арқылы), шамадан тыс сұраныстан туындаған инфляция қаупінсіз. Бірақ бұл баға деңгейінің монополияны жүзеге асыратын картельдің тудырған мұнай дағдарысы сияқты, немесе табиғи апат, соғыс немесе климаттың өзгеруі сияқты нақты ресурстардың жетіспеушілігінен туындаған ұсыныстың шоктарына қатысты емес. Бұл жеке мәселе және ММТ бойынша оны басқаша шешу керек. Айналымға түспейтін, өзгермелі бағамды ақша жүйесінде валюта эмитенті операциялық тұрғыдан шектелмейді. Ғана нақты ресурстар ғана шектеледі. Егер тиімді сұраныс экономиканың оны қанағаттандыру үшін кеңею қабілетінен асып кетсе, инфляция туындайды. Егер тиімді сұраныс экономиканың толық жұмыспен қамту жағдайындағы өндіріс қабілетінен төмен болса, экономика қысқарады, өнімнің кемістігі пайда болады және жұмыссыздық артады. Бұл көзқарас қазынашылыққа негізделген ақша режиміне негізделген, онда ақша мемлекеттік фискалдық шығындар арқылы жүзеге асырылатын валюта эмиссиясы арқылы құрылады. Кедергілерді өтеуге арналған қазынашылық қағаздарының шығарылуы резервтерді ағызу ретінде жұмыс істейді, бұл қаржыландыру операциясы емес, орталық банкке өзінің мақсатты мөлшерлемесіне жетуге мүмкіндік беретін ақша операциясы. Сол сияқты, салықтар мемлекеттік шығыстарды қаржыландыру операциясы ретінде емес, мемлекеттік шығыстардан алынған мемлекеттік емес қаржылық активтерді шығару құралы ретінде қарастырылады, тиімді сұранысты бақылау және осылайша секторлық теңгерім тәсілі мен функционалдық қаржыландыру бойынша инфляциялық қысымды азайту үшін. Бұл көзқарас монетаристердің несиеге негізделген ақшалық болжамдарына мүлдем қайшы, оны ММТ алтын стандарты сияқты айналымға түсетін, тұрақты бағамды режимге сәйкес деп санайды, бірақ президент Никсон 1971 жылдың 15 тамызында алтын терезені жапқаннан кейін басталған және көптеген елдер қабылдаған қазіргі айналымға түспейтін, өзгермелі бағамды жүйеге емес. Олар өз валюталарын бекіткен, валюталық кеңестерді жүргізген немесе валюталық егемендікті тастаған елдерден басқа. Еуропалық валюталық одақтың мүшелері еуроны ортақ валюта ретінде қабылдағанда да осы жағдай орын алды. ММТ экономистері қазынашылыққа негізделген ақша жүйесін қабылдауды ұсынбайтынын атап өту маңызды. Керісінше, олар қазіргі ақша жүйесінің операциялық тұрғыдан қазірдің өзінде қазынашылыққа негізделгенін, тіпті үкіметтер ескірген тәжірибелерді еліктейтін және оларды жұмыс істеу үшін қажет деген әсерді тудыратын саяси шектеулерді таңдағанда да айтады. ММТ сонымен қатар жұмыс берушілерді қамтамасыз ету бағдарламасын (ELR, JG) жеке сектор қажет болған жағдайда пайдалана алатын жұмыспен қамтылғандардың буферлік қорын құру үшін ұсынады. Бұл бос ресурстарды азайтады және ақшалай жүйе инфляциялық деп болжаған баға тұрақтылығымен бірге нақты толық жұмыспен қамтуды (өткінші кезең үшін 2% рұқсат ету) жүзеге асыру мүмкіндігін ұсынады. ELR бағдарламасы сонымен қатар баға тұрақтылығын қамтамасыз ету үшін ең төменгі жалақы деңгейін белгілейді.