Террачина, Италия: ежегодный город с древних времен, расположенный на побережье Рима. История, храмы Юпитера, происхождение названий Тарракина и Анксур.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Террацина – Италиядағы Латина провинциясының қаласы және коммунасы, Римнің оңтүстік-шығысындағы жағалауда, Аппия жолы бойында (теміржол арқылы) орналасқан. Бұл жер ежелгі заманнан бері үздіксіз қоныстанған.
Terracina is an Italian city and comune of the province of Latina, located on the coast southeast of Rome on the Via Appia ( by rail). The site has been continuously occupied since antiquity.
Ежелгі заман
Террацина ежелгі дереккөздерде екі атаумен кездеседі: латынша Tarracina және вольск Anxur. Екіншісі – бұл Юпитердің өзі жастығында (Iuppiter Anxur немесе Anxurus) және ол қаланың қамқоршы құдайы, Монс Нептуниус (қазіргі Монте С. Анжело) тауында құрметтелген, онда оған арналған ғибадатхана әлі де бар (төменде қараңыз). Tarracina атауы түрліше индоевропалық тілдерге дейінгі шығу тегі (көне грек тілінде Ταρρακινή) немесе этрус (Tarchna немесе Tarchuna, Таркуиний әулетінің аты) ретінде қарастырылған: осы тұрғыдан алғанда, ол вольсктердің жаулап алуына дейін пайда болған. Террацина стратегиялық маңызды орналасқан: ол вольск тауларының (Лепини тауларының жалғасы) жағалауға жеткен жерде орналасқан, олар мен теңіз арасында өтуге орын қалдырмай, Понтин батпақтарын (Ливий айтқандай, "батпақтармен қоршалған қала") және кішкентай порты бақылап тұрған жерде. Б.з.д. 600 жылдары ол он екі қаладан тұратын этрус одағына қосылды. Б.з.д. 509 жылы Террацина Рим мен Карфаген арасындағы бірінші шартта көрсетілгендей, римдік үстемдікке көшкен. Бірақ ол тез арада вольсктермен қайта басып алынды және б.з.д. 499 жылғы Латин одағының тізіміне енбеді. Б.з.д. 406 жылы римдіктер оны қайта басып алды, содан кейін 402 жылы жоғалтып, 400 жылы қайта иеленді, 397 жылы вольсктердің сәтсіз шабуылына ұшырады және ақыры б.з.д. 329 жылы римдік азаматтардың колониясын құру арқылы бекітілді. Аймақта виллалар да болған. Порт Траян мен Антонин Пий тұсында б.з.д. II ғасырында салынды. Римдіктердің соңғы құрылысы б.з. V ғасырында жаңа қабырғалардың салынуы болды. Жақын жердегі, римдіктерге Neptuniae aquae деп белгілі болған, кейін Acqua Magnesia деп аталған минералды бұлақтар әлі де қолданыста, бірақ бір бұлақ, құрамында мырыш болғандықтан, ежелгі заманда да, 1839 жылы да сақтық шарасы ретінде жабылды. Оған Borgo Hermada, Frasso (Сонниномен бірге), La Fiora және San Vito кішкентай елді мекендері (frazioni) кіреді.
Terracina appears in ancient sources with two names: the Latin Tarracina and the Volscian Anxur. The latter is the name of Jupiter himself as a youth (Iuppiter Anxur or Anxurus), and was the tutelary god of the city, venerated on the Mons Neptunius (current Monte S. Angelo), where a temple dedicated to him still exists (see below). The name Tarracina has been instead pointed out variously as pre Indo European origin (Ταρρακινή in ancient Greek), or as Etruscan (Tarchna or Tarchuna, the name of the Tarquinii family): in this view, it would precede the Volscian conquest. Terracina occupied a position of notable strategic importance: it is located at the point where the Volscian Hills (an extension of the Lepini Mountains) reach the coast, leaving no space for passage between them and the sea, on a site commanding the Pontine Marshes (urbs prona in paludes, "a city surrounded by marshes", as Livy called it) and also possessing a small harbour. During the 600s BC, it joined the Etruscan League of twelve cities. In 509 BC Terracina was already under Roman supremacy as reported in the 1st treaty between Rome and Carthage. It was soon re occupied by the Volsci and was not included in the list of the Latin league of 499 BC. In 406 it was recaptured by the Romans then lost in 402 and recovered in 400, unsuccessfully attacked by the Volsci in 397, and finally secured by the establishment of a colony of Roman citizens in 329 BC as [[Colonia (Roman). possessed villas in the area. The port was built under Trajan and Antoninus Pius in the 2nd century AD. The last Roman construction was that of a new line of walls during the 5th century AD. The nearby mineral springs by the coast, known to the Romans as Neptuniae aquae and later renamed Acqua Magnesia, are still in use, except one containing arsenic which was blocked up both by the ancients and again in 1839 as a precaution. It counts the hamlets (frazioni) of Borgo Hermada, Frasso (shared with Sonnino), La Fiora and San Vito.