Кіріспе

Валюталық тепе-теңсіздік теориясы монетарист мектебінің туындысы болып табылады және негізінен Лиланд Йегердің еңбектерінде және австриялық макроэкономикада көрініс тапқан. Дегенмен, ақша тепе-теңдігі мен тепе-теңсіздігінің негізгі ұғымдарын Мизес (1912) өзінің «Ақша және несие теориясы» еңбегінде жеке тұлғаның қолма-қол ақша қорларына деген сұранысы арқылы анықтаған.

Тұжырымдаманың тарихы

Лиланд Йегердің (1968) ақша тепе-теңсіздігі теориясын түсінуі ақшаның негізгі қасиеттерімен басталады. Ақша тепе-теңсіздігі – уақытша құбылыс, себебі ол өзінің ішінде жаңа тепе-теңдікті орнату процесін қамтиды, яғни баға деңгейінің өзгеруі арқылы. Егер нақты ақша балансына деген сұраныс өзгерсе, ұзақ мерзімде номиналды ақша ұсынымы немесе баға деңгейі ақша тепе-теңдігіне бейімделе алады, суреттен көрініп тұрғанындай.

Ертедегі ақша тепе-теңдігі теориясы

Швед экономисі Кнут Викселл (1898) теорияның негізгі таратушыларының бірі болды. Ол ең алдымен пайыздық мөлшерлемелердің ықпалымен бағаның жалпы деңгейінің қалай өзгеретінімен айналысты. Гуннар Мырдалдың 1939 жылы жазған сөзіне сәйкес, Викселл берген анықтама үш шарттың болуына негізделген. Британдық ақша тепе-теңдігі көзқарасының өкілі негізінен Деннис Робертсон болды. Мизестің осы теориямен байланысы белгісіз. Людвиг фон Мизестің пікірінше, ақша тепе-теңдігі бірінші кезекте жеке деңгейде орнатылады. Әрбір экономикалық субъекті болашақ операциялар үшін, яғни жоспарланған және кездейсоқ мәмілелер үшін қолма-қол ақша қалдығын сақтауға тырысады. Жеке тұлғаның қалаған ақша балансы – оның ақшаға деген сұранысын құрайды және ақшаны ұстауды бағалауымен, сондай-ақ тауарлар мен қызметтерді алуды бағалауымен салыстырылатын субъективті бағалауға негізделген. Жеке тұлғаның иеленген ақшасы – оның ақша ұсынымы болып табылады. Жеке тұлғалар өздерінің қалаған және нақты қолма-қол ақшаларын шығындар арқылы теңестіруге тырысады. Атауынан көрініп тұрғандай, ақша тепе-теңдігінің болмауы теориясы – экономикалық құбылыстар жиынтығын түсіндірудің қатаң ақшалай тәсілі. Бұл теорияда нақты экономикалық факторлар, мысалы, нақты үнемдеулер немесе бизнес айналымдарына әсер ететін нарықтық процестер ескерілмейді.