Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
VI ғасырдағы шіркеудің дін қызметкері
Cleric in the sixth century Church
Аңыз
Теофил Киликиядағы Адана қаласының архидиаконы болды, ол кезде Византия империясының бір бөлігі болды. Ол бірауыздан епископ болып сайланды, бірақ кішіпейілділікпен қызметтен бас тартқаннан кейін, оның орнына басқа адам сайланды. Жаңа епископ, негізсіз және зұлым әңгімелерге сүйене отырып, Теофилді архидиакондық лауазымынан әділетсіз айырды. Осыдан Теофил бұрынғы шешіміне өкініп, әзірге жыншыға барып, Шайтанмен байланысуға көмектесуін сұрады. Шайтан Теофилден Мәсіх пен Құдай ана Мәриямнан бас тартуын талап етіп, оған өз қанымен келісімшарт жасауды ұсынды. Теофил келісімге келді, ал Шайтан оған епископ лауазымын сыйлады. Бірақ кейіннен жанын сақтап қалуға қорқып, Теофил өкініп, Мәриямға кешірім тіледі. Қырық күн ораза ұстағаннан кейін, Мәриям оған көрініп, сөзбен жазалады. Теофил кешірім сұрады, ал Мәриям Құдайға шарапат етуге уәде берді. Одан кейін ол тағы отыз күн ораза ұстады, сосын Мәриям оған қайтадан көрініп, оны кешірді. Дегенмен, Шайтан Теофилден қол үзгісі келмеді. Үш күннен кейін Теофил оянып, кеудесінде кінәлі келісімшартты тапты. Ол дереу келісімшартты заңды епископқа әкеліп, жасаған барлық ісін мойындады. Епископ құжатты өртеп жіберді, ал Теофил келісімшарттан арылып, қуаныштан көз жұмды. 11 ғасыр бойы Құдай ана Мәриямның діни маңызы артты. Бұл оқиғаны Петр Дамиан, Бернард Клерво, Антоний Падуанский, Бонавентура және кейін Альфонс Лигуори Мәриямның шарапатының күші мен қажеттілігін көрсету үшін пайдаланды. Теофил туралы әңгіме 13 ғасырдағы ақыны Рутебуфтың «Теофилдің Ғажабы» (Le Miracle de Théophile) атты керемет пьесасының негізі болды, ол француз театрының ең ерте сақталған туындыларының бірі. Уақыт өте келе, әңгімеге көптеген өзгерістер енгізілді. Кейбір нұсқаларында Теофилді қызғаныш жетеледі. Тағы бір нұсқада келісімге сақинамен мөр басылды.
Theophilus was the archdeacon of Adana, Cilicia, then a part of the Byzantine Empire. He was unanimously elected to be a bishop, and when out of humility he turned the position down, another man was elected in his stead. When the new bishop, based on malicious and unfounded rumors, unjustly deprived Theophilus of his position as archdeacon, Theophilus regretted his previous stance and sought out a necromancer, who helped him contact Satan. In exchange for his aid, Satan demanded that Theophilus renounce Christ and the Virgin Mary in a contract signed with his own blood. Theophilus complied, and the devil gave him the position as bishop. Later, fearful for his soul, Theophilus repented and prayed to the Virgin for forgiveness. After forty days of fasting, the Virgin appeared to him and verbally chastised him. Theophilus begged forgiveness and Mary promised to intercede with God. He then fasted a further thirty days, after which Mary appeared to him again, and granted him absolution. However, Satan was unwilling to relinquish his hold over Theophilus, and three days later, Theophilus awoke to find the damning contract on his chest. He then took the contract to the legitimate bishop and confessed all that he had done. The bishop burned the document, and Theophilus died out of sheer joy to be free from the burden of his contract. The Virgin Mary increased in her theological importance throughout the 11th century. The story was used to illustrate the power and necessity of her intercession by Peter Damian, Bernard of Clairvaux, Anthony of Padua, Bonaventure and much later on by Alphonsus Liguori. The story of Theophilus formed the basis of a thirteenth century miracle play by the trouvère Rutebeuf, Le Miracle de Théophile, one of the earliest pieces of French theatre extant. Over time, the tale acquired a number of variations. In some, Theophilus was motivated by jealousy. In another, the pact was sealed with a ring.
Өнердегі аңыз
Теофил туралы аңыз алғаш рет 11 ғасырда сурет өнерінде, безендірілген әріптеме түрінде пайда болады, онда Құдай анасы (екі қанатты періште арасында отырған) және Теофил оның етегінде бейнеленген. Аңыздың ең толық сақталған баяны Франциядағы Суйлак қаласындағы Сент-Мари аббат шіркеуінде кездеседі. Бұл мүсінде аңыздың төрт эпизоды көрсетілген: келісімшартқа қол қою, шайтанға адалдық серт беру, Теофилдің тәубесі және Құдай анасының келісімшартты қайтаруы. Аңыз 13 ғасырдағы өнерде ең көп таралды; көбінесе жарықтандырылған қолжазбаларда және боялған шыныларда кездеседі. Марсель Пруст оны "Сванн жолында" Франция мүсін өнерінің маңызды тұлғасы ретінде қысқаша еске алады.
The legend of Theophilus first appears in art in the 11th century in an historiated initial, which depicts the Virgin (who is seated between two angels) with Theophilus at her feet. The earliest intact narrative cycle is at the abbey church of Sainte Marie at Souillac, France. This sculpture depicts four scenes of the legend: the signing of the bond, the oath of loyalty to the devil, Theophilus's repentance, and the return of the bond by the Virgin. The legend was the most popular in art in the 13th century; it occurred most frequently in illuminated manuscripts and stained glass. Marcel Proust briefly mentions him in Swann's Way as being an important figure of sculpture in France.