Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1944 жылғы нацистік Германияның әскери операциясы, Венгрия басшылығын өзіне адал адамдармен алмастыру мақсатында.
1944 Nazi German military operation to replace Hungary's leadership with loyalists
"Панцерфауст" операциясы (Unternehmen Panzerfaust) – 1944 жылдың қазан айында неміс Вермахтының Венгрия Корольдігінің Екінші дүниежүзілік соғыста Германияның одақтасы болып қала беруін қамтамасыз ету үшін жүргізген әскери операция. Германияның диктаторы Адольф Гитлер Венгрияның регенті адмирал Миклош Хортидің елді үдетіп келе жатқан Кеңес Армиясына жасырын түрде берілуі туралы хабар алғаннан кейін, Ваффен-СС командосының басшысы Отто Скорцени мен бұрынғы арнайы күштер командирі Адриан фон Фөлкерсамды Венгрияға жіберді. Гитлер Венгрияның капитуляциясы оның оңтүстік қанатын ашады деп қорқып, Румыния кеңестік тарапқа қосылып, Балқанда Кеңес әскерлеріне қарсы күресіп жатқан миллиондаған неміс әскерін бөліп тастау қаупі бар екенін сезінді. Бұл операциядан бұрын 1944 жылдың наурыз айында "Маргаретта" операциясы жүргізілді, ол неміс әскерлерінің Венгрияны басып алуы болды, және Гитлер Венгрияның Остік державалар құрамындағы орнын нығайтуды үміттенеді. Бұл, сонымен қатар, венгр билігімен күмәнді ынтымақтастық арқылы, бұрын нацистердің қолы жетпеген венгр еврейлерінің көп бөлігін депортациялауға мүмкіндік берді. Алайда, Кеңес әскерлері жақындаған сайын бұл саясат тоқтатылды, ал Италияда орналасқан АҚШ Әскери-әуе күштері Венгрияны, соның ішінде Будапештті бомбалауды бастады.
Operation Panzerfaust (Unternehmen Panzerfaust) was a military operation undertaken in October 1944 by the German Wehrmacht to ensure the Kingdom of Hungary would remain a German ally in World War II. When German dictator Adolf Hitler received word that Hungary's Regent, Admiral Miklós Horthy, was secretly negotiating his country's surrender to the advancing Red Army, he sent commando leader Otto Skorzeny of the Waffen SS and former special forces commander Adrian von Fölkersam to Hungary. Hitler feared that Hungary's surrender would expose his southern flank, where Romania had just joined with the Soviets and cut off a million German troops still fighting the Soviet advance in the Balkans. The operation was preceded by Operation Margarethe in March 1944, which was the occupation of Hungary by German forces, which Hitler had hoped would secure Hungary's place in the Axis powers. This had also enabled the deportation of the majority of Hungarian Jews, previously beyond the reach of the Nazis, through uneasy cooperation with Hungarian authorities. This policy was, however, terminated as Soviet forces drew closer and the USAAF, based in Italy, began bombing Hungary, including Budapest.
Кіріспе
Скорзени Хортидің қимылын болжағандықтан, оны биліктен алуға нұсқау алды. Хортидің ұлы Миклош Хорти кіші Кеңес өкілдерімен кездесіп жатқан. Миклош кішіге Германияның қауіпсіздік қызметі делдалдар арқылы Югославия маршалы Титоның өкілдері онымен кездесуге ниетті екенін жеткізді. Миклош кіші бұрынғы кездесуді жоспарланған жерге жақын күдікті тұлғаларды байқағандықтан өткізбеді. Екінші кездесу 15 қазанның басында Венгрияның Дунай портының директоры Феликс Борнемиццаның кеңсесінде белгіленді. Ол югослав өкілдерінен маңызды жаңалық күткен, бірақ ғимаратқа кірген кезде Скорзени мен оның әскерлері оған шабуыл жасап, қарсылық танытуын тоқтатты. Олар Миклошты қарумен ұстап, кілемге байлап, дереу әуежайға жеткізіп, Венаға ұшырып жіберді. Одан ол Маутхаузен концлагеріне жеткізілді. Визенмайер Хортидің ұлын неміс концлагерінен босатуға берген мәжбүрлі уәдесіне қарамастан, Миклош кіші 1945 жылғы 8 мамырда соғыс аяқталғанға дейін тұтқын болып қалды. Хортидің өзі Германиядағы Вейльхайм қаласының жанындағы Хиршберг сарайына жеткізіліп, 100 Waffen SS әскерімен тәулік бойы күзетілді. 1945 жылғы 1 мамырда АҚШ 7-ші армиясының қолбасшысы генерал-лейтенант Александр Патч Хортиді түрмедегі сарайында барды. Венгрия Германияны қорғап соғысқандықтан, Хорти соғыс тұтқыны деп есептелді. Жеті айдан кейін, 1945 жылғы 17 желтоқсанда ол Нюрнберг түрмесінен босатылып, Вейльхаймдағы жеке үйінде отбасымен қайта қосылды.
Having anticipated Horthy's move, Skorzeny had been instructed to remove Horthy from power. Horthy's son Miklós Horthy Jr. was meeting with Soviet representatives. Miklós Jr. was informed by the German Security Service through intermediaries that envoys of Marshal Tito of Yugoslavia wanted to meet with him. Miklós Jr. had failed to keep a prior meeting when he observed suspicious individuals near the proposed meeting place. A second meeting was set for early 15 October at the offices of Felix Bornemisza, the Director of the Hungarian Danube ports. He hoped that the Yugoslavian representatives might have important news, but upon entering the building, Skorzeny and his troops attacked and beat him into submission. They then kidnapped Miklós at gunpoint, trussed him up in a carpet, immediately drove him to the airport and flew him to Vienna. From there, he was transported to Mauthausen concentration camp. Despite Veesenmayer's solemn promise to obtain Horthy's son's release from the German concentration camp, Miklós Jr. remained a prisoner until the war's end on 8 May 1945. Horthy himself was transported to the Schloss Hirschberg near Weilheim, Germany, and guarded by 100 Waffen SS men at all times. On 1 May 1945, Lt. Gen. Alexander Patch, the commander of the US 7th Army, visited Horthy in his castle prison. Because Hungary had fought on to the end defending Germany, Horthy was considered a prisoner of war. Seven months later, on 17 December 1945, he was released from the Nuremberg penitentiary and was reunited with his family in a private home in Weilheim.