Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
жаңа Innocenti Mini (Nuova) Bertone компаниясымен жобаланған.
the new Innocenti Mini (Nuova) designed by Bertone
Innocenti Mini – Innocenti компаниясы 1974 жылы ұсынған автомобиль. Көлік Bertone стилінде жасалған, үш есікті хэтчбек түріндегі Mini-дің жаңа корпусы болды. 1980 жыл шамасында бес есікті прототип дамытылды, бірақ ол ешқашан өндіріске шығарылмады. 1976 жылы De Tomaso компаниясына сатылғаннан кейін Innocenti Mini Daihatsu өндірісіндегі үш цилиндрлі қозғалтқыштармен жабдықталды және 1993 жылға дейін үнемі жаңартылып өндірісте болды.
The Innocenti Mini is an automobile introduced by Innocenti in 1974. The vehicle was a rebodied, three door hatchback version of the Mini, styled by Bertone. A five door prototype was developed around 1980, but was never put into production. After having been sold to De Tomaso in 1976, the Innocenti Mini ended up being powered by Daihatsu sourced three cylinder engines and continued in production in incrementally updated forms until 1993.
CKD-дан шағын құрастыру (1965-1975 жж.)
Mini 90 / 120 хетчбек нұсқаларын жасауға дейін Innocenti компаниясы CKD жиынтықтарын пайдаланып, Mini-нің бастапқы дизайнын құрастыруды жүзеге асырды. 1965 жылдың қараша айында Innocenti Mini 850 ретінде ұсынылған, кейінгі нұсқаларына 1001, Cooper, Cooper 1300 және Mini T кірді, соңғысы универсал автомобиль және салонды емес жалғыз нұсқа болып табылды. Ең маңызды жақсарту – артқы жапқыш қосылды, ол (әлі де кішкентай) жүк бөліміне қол жеткізуді жеңілдетті. Сопротивление күші де бастапқы Mini-ге қарағанда аздап төмендеді, 0,41 Cd, ал бастапқы Mini-де 0,42 Cd болған.
Prior to developing the Mini 90 / 120 hatchback variants of the Mini, Innocenti undertook assembly of the original Mini design using CKD kits. Introduced in November 1965 as the Innocenti Mini 850, later versions included the 1001, the Cooper, the Cooper 1300 and the Mini T, the latter being an estate car and the only non saloon variant produced. The largest improvement was the addition of a rear hatch, allowing for improved access to the (still tiny) luggage compartment. The drag resistance was also marginally lower than that of the original Mini, 0.41 Cd rather than 0.42.
Де Томасо
1976 жылы Турин автосалонында Innocenti Mini de Tomaso спорттық үлгісі алғаш рет таныстырылды. Ол 1977 жылдың басында сериялық өндіріске түсірілді және 90/120 модельдерінде қолданылған әсем, хромдалған бамперлердің орнына қалыпталған пластикалық бамперлермен жабдықталды. Бұған қоса, кіріктірілген тұман шамдары, капотқа орнатылған желдеткіш, және жеңіл қорытпа дөңгелектерді орнату үшін дөңгелек арқалықтары кеңейтілді, бұл спорттық сыртқы түрін аяқтады. Алғашқыда қозғалтқыштың қуаты құрады, бірақ 1978 жылға қарай артты. Көптеген сынақтардан кейін, автомобиль үш цилиндрлі Daihatsu қозғалтқышымен және басқа да механикалық бөліктермен жабдықтауға бейімделді. Daihatsu компаниясының Еуропадағы өте шағын өкілдігі болғандықтан, Innocenti компаниясына қозғалтқыштарды сату олардың өзінің сатылымына минималды кері әсер етеді, керісінше, олар әлі жете алмаған көптеген еуропалық нарықтарға мүмкіндік ашады.
At the 1976 Turin Auto Show the sporting Innocenti Mini de Tomaso was first shown. It entered series production in early 1977 and featured moulded plastic bumpers rather than the filigrane, chromed units used for the 90/120. There were also integral foglights, a bonnet scoop, and wheelarch extensions to accommodate the alloy wheels which completed the sporting appearance. Power at introduction was , but this crept up to in 1978. After a lot of testing, the car was finally adapted to take a three cylinder Daihatsu engine and various other mechanical parts. Because of Daihatsu's minuscule European presence, selling engines to Innocenti would have a minimal negative impact on their own sales, instead offering a door to many European markets that they had yet to reach.
Daihatsu және Fiat дәуірі
1991 жылдың шілдесінде 990-ның сәнді "Serie Speciale" нұсқасы ұсынылды, сонымен қатар жеңілдетілген кенеп шатырымен де алуға болады. Бұл екі клапанды нұсқасы болды; Charade GTti-де қолданылған, әлдеқайда қуатты көп клапанды нұсқа Innocenti-де ешқашан қолданылмады. Кузов жаңартылды, фаралар енді артқа қарай еңкейді, ал 160/65 SR315 (TRX) дискілеріне сәйкес жаңа бамперлер, порогтар және бампер кеңейткіштері қосылды. Спорттық руль терімен қапталған. Бастапқы нұсқа итальяндық CB22 (немесе CB DT, "De Tomaso" деп аталған) табиғи сору қозғалтқышымен, IHI RHB5 турбокомпрессорымен және CB22 үшін де 9.1:1 сығылу қатынасымен жабдықталған. Бастапқы нұсқада максималды қуат 6200 айналымда жетістікке жетті. Жолдық сынақтарда Innocenti-ге ыңғайсыз тік отыру позыциясы, жайлылығының нашарлығы және тежеу кезіндегі тұрақсыздығы туралы шағымдар түсті. Артықшылықтары – рульдік басқарудың жақсылығы, жеңіл салмағы және сыртқы түрі. CB DT қозғалтқышы жұмсақтығымен және "брио" (көтеріңкілік) жоқтығымен ерекшеленді. 1984 жылдың екінші жартысында итальяндық CB DT қозғалтқышы толығымен Daihatsu-да жасалған CB60 қозғалтқышымен ауыстырылды. 1988 жылдың шілдесінде қозғалтқыш CB61 стандартына жаңартылды; бұл нұсқада қозғалтқыш бөлімінде қызыл емес, сұр қаптар қолданылды. Канада (және Швейцария) нарықтары үшін карбюраторлы CB60 қозғалтқышының катализаторлы нұсқасы орнатылды. Бұл қондырғы сәл аз қуатты болды, 5500 айналымда. 1990 жылы Fiat Innocenti-ді сатып алғаннан кейін Turbo de Tomaso, дизельдік және "Matic" нұсқалары тоқтатылды. CB22 немесе CB60 (DeTomaso) қозғалтқыштарының катализаторлы нұсқаларынан басқа, Канадаға жіберілген DeTomaso автомобильдеріне сонымен қатар бірегей тіктөртбұрышты бүйірлік маркерлік шамдар орнатылды.
In July 1991 a luxurious "Serie Speciale" variant of the 990 was introduced, also offered with an available canvas roof. This was the two valve version; the considerably more powerful multivalve version used in the Charade GTti was never used in the Innocenti. The bodywork was also revised, with the headlights now sloping backwards and with new bumpers, skirts, and bumper extensions to fit the 160/65 SR315 (TRX) alloys. The sporty steering wheel received a leather rim. The original version was equipped with an Italian development of the naturally aspirated CB22 engine (called CB DT, for "De Tomaso"), with an IHI RHB5 turbocharger and the same 9.1:1 compression ratio as for the CB22. Max power was reached at 6200 rpm for the original version. In road tests the Innocenti came in for complaints for its awkward upright driving position, mediocre comfort, and instability under braking. Plus points were steering, light weight, and appearance. The CB DT engine was noted for its smoothness and lack of "brio". In the second half of 1984 the Italian CB DT engine was replaced with the fully Daihatsu built CB60 engine. In July 1988 the engine was upgraded to CB61 specifications; this version received grey rather than red casings in the engine compartment. For the Canadian (and Swiss) markets, a catalysed version of the carburetted CB60 engine was installed. This unit was slightly less powerful, with at 5500 rpm. After Fiat's purchase of Innocenti in 1990, the Turbo de Tomaso, along with the diesel and the "Matic" versions, were all dropped. Apart from catalysed versions of the CB22 or CB60 (DeTomaso) engines, the Canada bound DeTomasos also received unique rectangular side marker lights.