Кіріспе
Виллем Хендрик "Бутч" (кейде "Билл") ван Бреда Колфф (28 қазан 1922 – 22 тамыз 2007) – американдық баскетболшы және бапкер.
Willem Hendrik "Butch" (sometimes "Bill") van Breda Kolff (October 28, 1922August 22, 2007) was an American basketball player and coach.
Ерте өмір және мансап
Буч Глен-Ридж, Нью-Джерси штатында, голландиялық футболшы Ян ван Бреда Колфтың ұлы болып дүниеге келді. Монклер қаласында өскен кезінде баскетболға деген құштарлығы оянды. Ол Пенсильвания штатының Поттстаун қаласындағы «Хилл» мектебінде білім алды. Кейін Принстон университетінде Франклин «Кэппи» Каппонның командасында баскетбол ойнады, сондай-ақ Нью-Йорк университетінде де баскетболмен айналысты. 1946 жылы Принстон футбол командасының құрамында жартылай қорғаушы ретінде бір маусым ойнап, NSCAA All America бірінші командасының тізіміне енді. 1946 жылы «Нью-Йорк Никс» клубымен келісімшарт жасап, төрт маусым кәсіпқой баскетболшы ретінде өнер көрсетті. «Нью-Йорк Никс» Америка баскетбол қауымдастығында (BAA) ойнады, ол 1949 жылы Ұлттық баскетбол лигасының (National Basketball League) ең мықты командаларымен бірігіп, Ұлттық баскетбол қауымдастығын (NBA) құрды. Төрт жыл бойы (1946–50) ван Бреда Колф BAA және NBA лигаларында өте жақсы нәтижелер көрсетпеді: алаңнан .305-ке, тұғырдан .669-ға тиесілі лақтырулар жасап, 175 ойында орташа есеппен 4,7 ұпай жинады. Ол «Никс» командасының капитаны болып сайланды. 1950 жылы NBA-дан кеткен соң ван Бреда Колф жаттықтырушылық қызметке кірісті. 1951 жылдан 1955 жылға дейін Лафайет колледжінің бас жаттықтырушысы болды. Ол Лафайетте футбол және лакросс командаларын да жаттықтырды. Содан кейін 1955 жылдан 1962 жылға дейін Хофстра университетінде, ал 1962 жылдан 1967 жылға дейін Принстон университетінде жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Ол NCAA төрттік финалға (Final Four) қатысқан команданы (Принстон, 1965) және NBA финалдарына (Лос-Анджелес Лейкерс, 1968 және 1969) жеткен команданы жаттықтырған төрт адамның бірі. (Басқалары – Ларри Браун, Джек Рамзи және Фред Шаус). Ван Бреда Колф әйелдер кәсіби командасын басқарды, кейін Миссисипи штатының Пикаюн қаласындағы орта мектеп командасын жаттықтырды. "Жаттықтыру – жаттықтыру", – деді ол бір репортерге. "Маған жұмыс істеуге және ойынды үйренуге ниетті он ойыншы беріңіз, мен бақытты боламын. Мен үйді санамаймын".
turned in a relatively unimpressive performance, shooting just .305 from the field, .669 from the line, and averaging 4.7 points in 175 contests. He was elected team captain of the Knicks. After leaving the NBA in 1950, van Breda Kolff began a coaching career. He took over as head coach at Lafayette College, where he remained from 1951 to 1955. He also coached soccer and lacrosse at Lafayette. He then coached for Hofstra University from 1955 to 1962, and Princeton from 1962 to 1967. He is one of four men to have coached both an NCAA final Four team (Princeton, 1965) and an NBA Finals squad (the Los Angeles Lakers, 1968 and 1969). (The others are Larry Brown, Jack Ramsay, and Fred Schaus.) Van Breda Kolff also spent time running a women's professional team and later coached a high school team in Picayune, Mississippi. "Coaching is coaching", he once told a reporter. "Give me 10 players who want to work and learn the game and I'm happy. I don't count the house."
Кәсіби жаттықтырушылық мансап
Ван Бреда Колфтың колледждегі жетістігі NBA-ның назарын аударды. 1967 жылы «Лейкерс» оны жалдады, ал алғашқы маусымда команданы NBA финалына жеткізді, онда олар алты ойыннан кейін «Бостон Селтикс» командасына ұтылып қалды. «Лейкерс» үшін екінші маусымында оның командасы – Элгин Бейлор, Джерри Уэст және Уилт Чемберленмен бірге – 55–27 есебін көрсетті және тағы да финалға жетті, бірақ Ван Бреда Колф пен Чемберлен мүлдем келіспеді (тренер оның жұлдызды орталық ойыншысының жарамсыз екенін ойлады және Бейлор мен Уэстке ашық түрде артықшылық берді, ал Чемберлен өзінің жаттықтырушысын жеңілген адам деп қарады және оны төзбеді). Ван Бреда Колф Бостонға қарсы NBA финалының 7-ші ойынының соңғы минуттарында Чемберленге ойынға кіруге рұқсат бермегені үшін көп сынға ұшырады. Чемберлен төртінші ширек ойынның ортасында бесінші фоул алды, содан кейін тізесі ауырып, ойыннан шықты. Ойынға резервтік орталық Мел Каунтс қосылғанда, «Лейкерс» жеті ұпайлық айырманы екі ұпайға дейін қысқартты. Содан кейін Чемберлен Ван Бреда Колфқа ойынға қайта оралуға дайын екенін білдірді, бірақ Ван Бреда Колф оған «сенің үлкен денеңді жерге отырғыз» және «бізге сенің қажетің жоқ» деді. «Лейкерс» екі ұпаймен жеңілді, ал Ван Бреда Колф «Лейкерс» иесі Джек Кент Кук оны жұмыстан босатуға үлкермес бұрын отставкаға кетті. 7-ші ойын – оның NBA командасын постсезондық ойында соңғы рет жаттықтырған сәті болды. Ван Бреда Колф кейін Детройтке кетті, онда ол екі маусым бойы «Пистонс» командасын жаттықтырды. 1970–71 жылдары ол команданы 45–37 есебімен жетеледі, бұл Детройт үшін он бес жылдан бері алғашқы жеңіске жеткен маусым болды. Ол команданы келесі маусымда он ойынға қалдырып, 1984 жылы Sports Illustrated журналындағы мақаласында ренжіген жанкүйерлердің қайта-қайта қарғыс айтқаннан кейін жұмыстан кеткенін айтты. Ван Бреда Колф 1972–73 маусымының алғашқы жеті ойынында «Феникс Санс» командасын жаттықтырды, содан кейін оны Джерри Коланжело алмастырды. Ол 1973–74 жылдары Америка баскетбол қауымдастығының «Мемфис» командасында ойнады. 1974–1977 жылдары Ван Бреда Колф «Нью-Орлеан Джаз» командасын жаттықтырды, 1974–75 маусымының ортасында команданы басқарды және 1976–77 маусымында 14–12 есебімен команданы тастады. Ван Бреда Колф жаттықтырушы болған кезде, ол «Нью-Орлеанның» Мозес Малоунға құқықтарды №1 таңдауға алмастыруға итермеледі, содан кейін сол таңдауды және тағы екі №1 таңдауды «Лейкерске» Гейл Гудричке ауыстырды. Кейіннен Малоун супержұлдызға айналды, бірақ Гудрич Ахилл сіңірінің жарақатынан кейін 1979 жылы мансабын аяқтады. «Джаздың» 1979 жылғы №1 таңдауы (жалпы бірінші таңдау) «Лейкерс» командасымен Мэджик Джонсонды таңдау үшін пайдаланылды. Бреда Колф 1976 жылы NBA-дан толығымен кетіп, өзімен бірге NBA-дағы жаттықтырушылық рекордын 266–253 және .513 жеңіс пайызын алып кетті. Бұл сондай-ақ Ван Бреда Колфтың ұлы Янның «Нью-Йорк Нетс» командасымен NBA-ға кірген жылы болды; ол ұлының командасына қарсы бір ойынды жаттықтырды. «Нью-Орлеанда» болған кезінде Ван Бреда Колф 1979 жылдан 1981 жылға дейін Әйелдер кәсіби баскетбол лигасының (WBL) «Нью-Орлеан Прайд» командасын жаттықтырды. 1996 жылы Ван Бреда Колф 1996 жылғы АҚШ баскетбол лигасының (USBL) алғашқы алты ойынында «Тампа Бей Винджаммерс» командасын жаттықтырды.
Көмекші стилі
Ван Бреда Колф жиі басқа күшті тұлғалармен келіспеушіліктерге түсетін. «Джаз» командасынан кеткеннен кейін ол Нью-Орлеанда қалып, Нью-Орлеан университетінде колледж жаттықтырушысы болып қайта жұмыс істеді, онда екі жыл өткізді. 1985 жылы ол 30 жыл бұрын жаттықтырған «Лафайет» командасынан шақыру алды. Ван Бреда Колф «Лафайет» командасында төрт маусым жұмыс істеді, содан кейін «Хофстра» командасын тағы да жаттықтыруға кетті. «Flying Dutchmen» командасындағы оның екінші кезеңі бес маусымға созылды және 1993–94 маусымынан кейін аяқталды. 28 жыл колледж жаттықтырушысы ретінде ол 482–272 есебін көрсетті.
Өлім және мұра
Ван Бреда Колф 2007 жылғы 22 тамызда ұзаққа созылған аурудан кейін Вашингтон штатының Спокан қаласындағы қарттар үйінде қайтыс болды. "Мен білетінім, өмір баскетбол алаңындағы ойыннан көп ерекшеленбейді", - деді ол 1980-жылдардың басындағы New York Daily News газетіндегі мақаласында. "Егер ол дұрыс жүргізілсе – дәлдікпен, жақсы және адал еңбекпен – ол керемет нәрсе. Мен оның қалай болатынын білемін және осының арқасында өмірімді жалғастырамын". Оның ұлы Ян ван Бреда Колф та баскетболшы және жаттықтырушы болған.
Негізгі маусым
Жыл Командасы Ойын FG% FT% АПГ ППГ 1946–47 Нью-Йорк 16 .206 .647 .4 1.6 1947–48 Нью-Йорк 44 .276 .617 .7 4.1 1948–49 Нью-Йорк 59 .317 .671 2.4 7.0 Нью-Йорк 56 .329 .716 1.4 3.7 Мансап 175 .305 .669 1.5 4.7
Плей-офф
Жыл Команда Ойын FG% FT% АПГ Қосымша ұпай 1947 Нью-Йорк 5 .219 .538 .8 4.2 1948 Нью-Йорк 3 .375 .714 .7 7.3 1949 Нью-Йорк 6 .375 .826 1.2 8.2 Нью-Йорк 1 .000 .000 .0 .0 Мансап 15 .318 .720 .9 6.1