Кіріспе

XVI ғасырдағы қытай романы

"Құдайлардың тағайындалуы" (Фэншен Яньи) – XVI ғасырдағы қытай романы, Мин әулеті (1368–1644) кезінде жазылған құдайлар мен демон (шенмо) жанрындағы маңызды халықтық қытай шығармаларының бірі. 100 тараудан тұратын бұл роман алғаш рет 1567–1619 жылдар аралығында кітап түрінде жарық көрген. Онда тарих, халық мұрасы, мифология, аңыздар және фантастика элементтері үйлесім тапқан. Оқиға Шан әулетінің құлдырау (б.з.д. 1600–1046) және Чжоу әулетінің өркендеу (б.з.д. 1046–256) дәуірінде өрбуде. Роман қытай мифологиясының, халықтық діннің, буддизмнің, конфуциандық және даосизмнің көптеген элементтерін, сондай-ақ құдайлар, демон, бейімделетін жандар мен рухтарды қамтиды. Авторлығы Сюй Чжунлинге жатқызылады.

Сюжет

Роман – Шан әулетінің соңғы билеушісі Чжоу патшасының, оның орнына Чжоу әулетін орнататын Цзи Фаның құлатылуы туралы романтикалық қайта баяндау. Бұл әңгімеде көптеген қытай мифологиялық тұлғаларының ауызша және жазбаша әңгімелері де күреске қатысады. Бұл тұлғаларға адам кейіпкерлері, өлмейтіндер және түрлі рухтар (әдетте аватар түрінде бейнеленеді, мысалы, түлкілер мен фазан, кейде пипа сияқты жансыз заттар) кіреді. Шан патшасы Чжоу өзінің кәнизагы Даджидің сиқырына беріліп, шын мәнінде әдемі әйел кейпіндегі түлкі рухы болып табылады. Ол өз халқын қыспақтап, оған қарсы шыққандарды, тіпті оған сөйлеуге батылы жеткендерді де қуғынға түсіреді. Цзи Фа (Чжоу патшасы Ву), өзінің стратегиялық кеңесшісі Цзян Цзяның көмегімен, тиранды құлату және бейбітшілік пен тәртіпті қалпына келтіру үшін әскер жинайды. Әңгіме барысында Шан және Чжоу патшалықтары арасында шайқастар болып, екі жақ та түрлі табиғаттан тыс күштерді – құдайларды, өлмейтіндерді, жын-шайтандарды, рухтарды және сиқырлы қабілеттері бар адамдарды – соғыста көмекке шақырады. Юаньши Тяньцзун ("Жаспардың алғашқы Иесі") Цзян Цзяға Фэншен-бангты сыйлайды, ол оған Көктің құдайларын тағайындауға мүмкіндік береді. Чжоудың батырлары мен Шаннан құлаған олардың кейбір жаулары ақырында көктегі дәрежеге ие болып, құдайлар ретінде жоғарылатылады, сондықтан роман осылай аталады.

Кейбір анекдоттар

Романда түрлі мистикалық жандардың адамдар әлеміне кіріп, өздерінің сиқырлы күштерімен адамдардың тағдырын және тарих бағытын өзгертетін көптеген әңгімелер кездеседі. Алдыда осы романға енген ең белгілі әңгімелердің бірнешеуі келтірілген.

Нува мен Жоу патшасы

Жоу патшасы ежелгі қытай құдайы Нюва ғибадатханасына барып, құрбандық шалып, дұға етеді. Ол дұға жасап жатқанда, жел соғып, Нюваның мүсінінің жамылғысын ұшырып алады. Ол құдайдың мүсінінің өте әдемі екенін көреді. "Оған үйленсем, қандай жақсы болар еді!" – деп, патша мүсін алдында құдайға тіл тигізеді. Ол қабырғаларға құдайға деген құштарлығын білдіретін өлеңдер жазады. Ол Нюваны білмей-ақ ренжітеді, ал Нюва Жоу патшаның Шан әулетінің соңғы билеушісі болатынын көреді. Ол мың жылдық түлкі рухын, тоғыз басты фазан рухын және жаде пипа рухын Жоу патшаны жазалау үшін жібереді, себебі Нюва Жоу патшаның 28 жыл бойы қуанышпен өмір сүретінін көргенде қатты ашуланды. Патша осы рухтарға, әдемі әйелдердің кейпінде келгендерге, әуес болады, мемлекеттік істерді ұмытып, қатыгездікпен билік ете бастайды. Халық оның зұлымдығынан зардап шегеді, содан кейін Джи Фаға қосылып, оны құлату үшін көтеріледі.

Даджи мен Бо Йикио

Жоу патшасы Батыс герцогы Цзи Чанды жеті жылға жуық уақыт бойы Юлиде (里) үй қамауына алады. Цзи Чанның үлкен ұлы Бо Йикао Чжаогеге (қазіргі Хэби, Хэнань) келіп, патша Жоудан әкесін босатуды сұрайды. Даджи Бо Йикаоға ғашық болып, патшадан Бо Йикаоға оған гуцинь ойнатуды үйретуге рұқсат сұрайды. Даджи Бо Йикаоны азғыруға тырысады, бірақ ол оны қабылдамай, тілге келтірмей мазақтайды. Ашуға буған Даджи патша Жоуға Бо Йикао оны зорлағандығын және музыкасы арқылы патшаны қорлағандығын айтады. Патша ашуға мініп, Бо Йикаоны өлімге кеседі, денесін кесек-кесек етіп, ет пісіріп әкесіне тамақтандырады. Цзи Чан болашақты болжай біліп, ұлының тағдырын бұрыннан сезген еді. Ол қайғысын жасырап, еттен жасалған торттарды жейді. Осы оқиғадан кейін Жоу патшасы Цзи Чанға сенім артқандықтан, оған үйіне қайтуға рұқсат береді. Цзи Чан әскерін жинап, ұлын өш алуды жоспарлайды.

Цзи Чанг пен Цзян Цзя

Цзян Цзя – Куньлун тауларының ұстазы Юаньши Тяньцзюньнің шәкірті. Ол 72 жасында ұстазынан кетеді. Ол балық аулау үшін үш фут биіктікте, әрі жемсіз, тек тік балық ілгішін ғана қолданады. Оның көршілері оның балық аулаудың ерекше тәсіліне қызығады. Олар оған бұл туралы сұрайды. Цзян: "Мен бір балықты емес, патшаны және оның көптеген вассалдарын аулауға тырысып жатырмын. Менің ілмегіме шын ниетпен ілгісі келетіндер ғана ілінеді", – дейді. Цзян Цзя оның талантын мойындайтын және оған мұқтаж болған дана билеушіні күтіп отырғанын білдіреді. Кейбіреулер Цзи Чанға Цзян туралы айтады, содан кейін Цзи Чан оған қызығушылық танытады. Бір күні Цзи Чан Цзян Цзяға барады. Цзян герцогтен арбасын тартуға көмектесуін сұрайды. Цзи Чан олай істейді және 800 қадам жылжығаннан кейін тартуды тоқтатады. Цзян Цзя герцогке оның болашақ мемлекеті (Чжоу әулеті) 800 жылға созылатынын айтады. Цзи Чан арбаны тағы бірнеше қадамға тартқысы келеді, бірақ ол алға жылжуға тым шаршап қалған. Кейін Цзян Цзя Чжоудың канцлері болып тағайындалады және Цзи Чанға оның мемлекетін құруға көмектеседі.

Би Ган жүрегін жоғалтады .

Пайғамбарлықтан алынған пайғамбарлықтан Цзян Цзя Чжоу патшасының адал әрі қайырымды ханзадасы Би Ганның жуырда өлетінін айтады. Ол Би Ганға сыйлық береді. Бір күні кешке Чжоу патшаның қонақ үйінде бірнеше "өлімсіздер" пайда болады және патша оларды көріп қуанды. "Өлімсіздер" - бұл Дәджидің жамылған түлкі рухтары, ал тойға қатысқан Би Ган бірдеңе дұрыс емес екенін сезеді. Би Ганның күдіктері төл рухтары мас болғаннан кейін өздері білмей тұрып құйрықтарын көрсеткенде расталады. Би Ган сарбаздар тобын жинап, түлкі рухтарын аңсаған жеріне қарай іздеп, бәрін өлтіреді. Би Ган түлкілердің терісін киіп, патшаға сыйлық жасайды. Даджи жамылғыны көргенде қорқып, қайғырады және жасырын түрде Би Ганға кек алуды жоспарлайды. Көп ұзамай Даджи патша Чжоуға жүрек соғысы болғанын және оның азабын "жеті апертуралы нәзік жүрек" (七巧心) ғана жеңілдете алатынын айтады. Ешкімде мұндай жүрек жоқ, тек Бі Ган ғана қасиетті адам ретінде қадірленеді. Би Ган Цзян Цзяның сыйлаған сыйлығын жұтып, оның жүрегін тартып алады, оны денесінен шығарып, патша Жоға ұсынады. Би Ган бірден өлмейді, қан тамызы да төгілмейді. Оның орнына ол сарайдан шығып, Цзян Цзяның тапсырмасына сай, артына қайтпай үйіне қайтады. Ол үйіне жақындап қалғанда, бір әйел: "Ей, сендер не істеп жүрсіңдер? Арзан көкөністерді сабақтары (жүректері) жоқ!" (Жүрек деген сөз өсімдіктің сабағын білдіреді.) Би Ган бұрылып, қызығып: "Көбіксіз көкөніс қалай болады?" деп сұрайды. Әйел жаман күлімсіреп: "Сіз дұрыс айтасыз, мырза. Адам жүрексіз өмір сүре алмайтындай, көкөніс те сабақсыз өмір сүре алмайды". Би Ган айқайлап, құлап, қайтыс болады. Саудагер - бұл жамылған нефритті пипа рухы.

Тоғыз айдаһар аралының төртеуі

Тоғыз Аждаһа аралының төртеуі (九龙岛四圣) – төрт құрамына кіретін ойдан шығарылған кейіпкерлер. Бұл төрт адам – Ван Мо, Ян Сен, Гао Юцян және Ли Синба. Олардың әрқайсысы өте қадірлі, көрнекті тұлға ретінде белгілі. Бұл төрт көрнекті тұлғаны кейін Ұлы Көне Ұстаз Вэнь Чжун жеке өзі шақырып алып, У патшасының қаупін тоқтатуға тырысады.

Даджи шығармалары

Бұл Сю Чжунлин мен Лу Сисиннің "Фенгшен Яньи" романында Даджи жасаған әртүрлі жобалардың тізімі.

Қола тостер

Даджи ұсынған, азаптау және өлім жазасын орындау үшін арналған қола тостер алғаш рет осылай ұсынылған. Бұл - биіктігі жиырма футтан асатын, ені сегіз футтан асатын цилиндр пішіндес қола құрылғы. Оның әр жағында екі доңғалақ бар, сондықтан оны жылжытуға болады. Құрылғының ішінде үш қабат көмірдің үстінен үш қабат от бар. Құрбандарды жалаңаш қылып байлап, содан кейін шұңқырға салады. Осы шұңқыр ұлы кеңесші Мэй Боны өлімге кесу үшін қолданылды. Мэй Боны өлімге кесу кезінде отты күшейту үшін үлкен желдеткіштер пайдаланылды. "Қола тостер" туралы тек 6-тарапта ғана айтылған.

Жылан ордасы

Жылан орлығы, тағы бір азаптау құралы, алғаш рет 17-тарауда таныстырылды. 25 фут ені бар жылан орлығы Жұлдыз таңдау беседкасының астында қазылды. Оған улы өрмекшілер мен аса улы жыландар салынды. Бұл орлық толық құрылыс аяқталғаннан кейін, шаштары қырқылып, киімдері шешілген 72 бақытсыз қыз байланып, жыландарға жем болу үшін орлыққа тасталды. Бұл азаптау құралы 17-тараудан кейін бірнеше рет еске алынды.

Шарап құмы мен ет орманы

17-тарауда Шарап көлі мен Ет орманы таныстырылды. Шарап көлі Жылан шұңқырының сол жағында, ал Ет орманы оң жағында орналасқан, осылайша Жұлдыз теру сарайының алдында кішкентай саябақ құрылды. Елу қыз бен елу евнух таңдалып, 50 жұпқа біріктірілді. Әрбір жұп суға тасталды және олар көлдегі шарапты ішіп, су спортының түрлерін көрсетуге міндеттелді. Әр жұп толық мас болғаннан кейін, оларды Ет орманына жіберіп, пісірілген үйрек, қуырылған шошқа және басқа да көптеген тағамдардан дәм татуға мүмкіндік берілді. Күн батқанда бірнеше жұпты қанға батқанша ұрып, Даджиге жасырын түрде жем ретінде берілді, осылайша оның адам етіне деген құштарлығы басылды. Даджи ойлап тапқан бұл азаптау әдісі алғаш рет 17-тарауда, сондай-ақ кейін көп рет еске алынды.

Елендер галереясы

17 тарауда Елік галереясы туралы да айтылған. Даджи осы Елік галереясын Цзян Цзяға соңғы нүкте қоюдың сенімді жолы ретінде таңдады, оған Елік галереясын құрудың мүмкін емес миссиясын орындау тапсырылған болатын. Бұл үлкен мұнара тәрізді құрылыстың биіктігі қырық тоғыз футқа жетеді (Жұлдызды іріктеу Белведерінен екі есе үлкен), ол жаде бағаналармен, мәрмәр едендермен, аңызға толы асыл тастармен жабдықталған шатырлармен және төбелермен, сондай-ақ үлкен інжу-маржандар мен теңіз маржандарынан жасалған қоршаулармен толық.

Сын

Роман қазір қытай әдебиетінің ұлы халықтық эпикалық романдарының бірі саналатын болса да, бұрынғы әдеби сыншылар оны кейбір жағынан сынаған. Лу Сүн өзінің 1924 жылғы "Қытай көркем әдебиетінің қысқаша тарихы" кітабында осы туындыны басқа ірі қытай романдарымен салыстырып, "Фэншен Яньиде Су шегінің реализмі мен Батысқа саяхаттың көркемдік шеберлігі жетіспейді" деген пікір білдірген.

Аудармалар

Бұл 100 тараудың ішіндегі тек алғашқы 46 тарауын қамтитын қысқартылған аударма. Бұл кітап Нио Джо Ланның "Фенг Шен: Құдайларға Көтерілу" деген аудармасымен де жарық көрді (Джакарта, 1940).