Екінші дүниежүзілік соғысындағы «Феникс» волнорездерінің тарихы
Phoenix breakwaters
Екінші дүниежүзілік соғысында Нормандияға түсуге дайындалып салынған «Феникс» волнорезы – бетоннан құралған, теңізге батырылған құрылыстар. Тарихы мен орналасқан жерлері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Феникс бұрандалары – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Нормандияға қонуға дайындық барысында құрастырылған жасанды «Малберри» порттарының бөлігі ретінде салынған темір бетонды кассондар жиынтығы. Барлығы 213 дана салынды, оның 212-сі суға түсіріліп немесе қабаттап шағылыстырылды. Оларды Ұлыбритания жағалауындағы азаматтық құрылыс компаниялары салды. Олар Дунгенесс пен Селсиден жиналды, содан кейін буксирлермен Англия арнасы арқылы сүйретіліп, бастапқы «Гусберри» блок кемелерін алмастырып, «Малберри» портының бұрандаларын құрау үшін батырылды. Эссекстегі Шоуберинесс маңындағы Темза сағасында екіге бөлінген, зардап шеккен Феникс бұрандасын да көруге болады. Ол 1944 жылдың маусым айында Харвичтен сүйретіп әкелінген кезде сынды. Темза сағасында кеме қатынасына қауіп тудырмау үшін, ол Темзаның солтүстік жағындағы лайлы жерге тірелді. Жағажайдан шамамен бір шақырымдай қашықтықта орналасқан. Жоғары толқын кезінде толығымен жабылмайды, бірақ кемелерді ескерту үшін үстіне маяк орнатылған. Бірнеше Феникс бұрандалары Нидерландыда дамбалардағы жарықтарды жабу үшін пайдаланылды, олардың төртеуі 1953 жылдың 1 ақпанындағы Солтүстік теңіз су тасқынынан кейін Уверкерктегі дамба үшін қолданылды. Бұл төрт кассон қазір су тасқынына арналған «Watersnoodmuseum» деп аталатын музейге айналдырылды. Төрт кассонның ішінде жүруге болады. Феникс бұрандаларының екеуі 1949 жылы Швецияға сатылды, бастапқыда Стокгольмдегі Фрихамнен портына сүйретілді және 1956 жылдың 20 қыркүйегінде жаңадан салынған жылу және электр стансасына, Хесселбиге көшірілді, олар 2021 жылға дейін сол жерде қалды. Акранес (Исландия) қаласындағы бұрандада төрт қосалқы кассон пайдаланылды. Үшін 1946 жылдың тамыз айының ортасына дейін сүйретіп әкелді, ал төртіншісі көп ұзамай жеткізілді.
The Phoenix breakwaters were a set of reinforced concrete caissons built as part of the artificial Mulberry harbours that were assembled as part of the preparations for the Normandy landings during World War II. A total of 213 were built, with 212 floated or side launched. They were constructed by civil engineering contractors around the coast of Britain. They were collected at Dungeness and Selsey, and then towed by tugboats across the English Channel and sunk to form the Mulberry harbour breakwaters replacing the initial "Gooseberry" block ships. A wrecked Phoenix breakwater is also to be seen, broken in two, in the Thames estuary off Shoeburyness in Essex. It broke while being towed from Harwich in June 1944. To avoid it causing a hazard to shipping in the Thames estuary, it was beached on the mud on the northern edge of the Thames dredged shipping channel. It is about a mile from the beach. It is not quite covered at high tide, but it is topped by a beacon to warn shipping of its presence. Several Phoenix breakwaters were used in the Netherlands to plug gaps in the dykes, four of them for a dyke at Ouwerkerk after the North Sea Flood of 1 February 1953. These four have now been converted into a museum for the floods called the Watersnoodmuseum. One can walk through the four caissons. Two of the Phoenix breakwaters were sold to Sweden in 1949, initially towed to Frihamnen port in Stockholm and moved on 20 September 1956 to the newly built heat and power plant in Hässelby where they remain as of 2021. Four surplus caissons were used in a breakwater at Akranes, Iceland. Three were towed and delivered by mid August 1946, with the fourth following shortly.