Кіріспе

Мэтлок-Дерби темір жолы – Дербиширдегі темір жол желісі.

Дервент аңғары желісі – Дерби қаласынан Мэтлок қаласына дейінгі, Дербиширдегі темір жол желісі. Бұл желі Midland Main Line бағытымен Ambergate Junction-ға дейін созылады, ол Ambergate темір жол станциясынан оңтүстікке қарай орналасқан, содан кейін Derwent өзенінің бағытымен Мэтлокқа дейін жалғасады.

Станциялар

Бұрынғы тармақ желісі осы бағыттан бөлінеді. Бұл бағыт сатылып, негізгі желіден үзілген, бірақ Екклсборн аңғары темір жолы деп аталған мұралық темір жол ретінде қайта ашылды. Бұл маршрут Амбергейт станциясының оңтүстігінде Midland Main Line-нан айырылады.

Операциялар

Жергілікті жолаушылар қызметін East Midlands Railway компаниясы жүзеге асырады. Ноттингем мен Матлок арасында күнделікті қызмет көрсетіледі. Қызмет жиілігі сағат сайын, бірақ жексенбі күні таңертең пойыздар екі сағат сайын, ал түстен кейін және кешке сағат сайын жүреді. Желі Ambergate станциясынан бастап Derby PSB бақылауымен No Signalman Key Token жүйесі қолданылатын бір рельстік блок-секция ретінде жұмыс істейді. Матлокқа бағытталған әрбір пойыздың машинисі жолға шығу алдында Амбергейт станциясындағы құрылғыдан жетон алып, филиалдан шығар алдында оны қайтаруы тиіс. Жергілікті жолаушылар қызметтерінен өзге, Derby мен Ambergate түйіскен жерінен East Midlands Railway және CrossCountry жылдам қызметтері, сондай-ақ түрлі компаниялармен жүзеге асырылатын жүк тасымалы да пайдаланады. Matlock филиалы 2004 жылы Лондон St Pancras қаласына тікелей қатынас қызметін жойды, себебі Midland Mainline (бұрынғы басты оператор) Class 170 Turbostar дизельдік пойыздарын Class 222 Meridian пойыздарымен алмастырды. Meridian пойыздары филиалда жұмыс істеуге әлі рұқсат алған жоқ.

Тарих

Дербиден Амбергейтке дейінгі бөлімі Солтүстік Мидленд темір жолы (Дерби мен Лидс арасында қатынайтын) тарапынан салынды және 1839 жылы ашылды. Амбергейт тез арада Мэтлок Батқа барушы туристермен қызу болды, олар автобуспен сапарларын жалғастырды. Бирмингем және Дерби Жоғарғы Желі темір жолы да Бирмингемнен экскурсиялар ұйымдастырды, саяхат Кромфорд каналы арқылы аяқталды. 1849 жылы Амбергейттен ашылған Манчестер, Бакстон, Мэтлок және Мидлендс Жоғарғы Желі темір жолы Роузлиге дейін жетті. Қаржының жетіспеуі одан әрі жалғасуына кедергі келтірді, бірақ Мэтлок Бат туристік қала ретіндегі беделінің арқасында «Кішкентай Швейцария» аталымын алды. Желі Мидленд темір жолы мен LNWR тарапынан бірлесіп жалға алынды және соңғысының қарсылығына қарамастан, Мидленд 1867 жылы Манчестерге жетті. Мидленд, кейіннен LMS, оны Манчестерді Шығыс Мидлендс және Лондонмен байланыстыратын ең маңызды желілерінің бірі деп санады. Шындығында, оны «Палатин» және «Пикс» сияқты беделді экспрестерді тасымалдаған түпнұсқа «Мидленд магистралі» деп санауға болады. ХХ ғасырда «Мидленд Пуллман» да осы желі арқылы жүрді. Бастапқыда көптеген парцельдер тасымалданды, әсіресе түрлі фабрикалардан келген тоқыма өнімдері, сонымен қатар желі Ноттингемшир мен Дербиширден Манчестерге, ал оңтүстікке қарай Пик ауданынан әк тас тасымалдау үшін өте маңызды болды. Роузлиде пойыздарды бөлу және Пик Форестке дейін ұзақ сапарға көмекші локомотивтерді қамтамасыз ету үшін ірі локомотив депосы құрылды. Фабрикалар үшін су энергиясын қолдану тоқтатылып, автомобиль көлігі енгізілген кезде парцельдер тасымалы тоқтап қалды, бірақ минералдар 20 ғасырдың ортасына дейін маңыздылығын сақтап келді. 1968 жылы Бьюкинг кесімі кезінде Мэтлоктан Бакстонға дейінгі бағыт жабылды. Мэтлоктың солтүстігіндегі карьер мен Амбергейт арасындағы желі әк тастың аз көлемін тасымалдайтын жалғыз жол ретінде сақталды, ал Мэтлоктан жолаушылар тасымалы жалғасты (Дерби теміржол қызметкерлерінің тегін билеттерімен күшті қолдауға ие болды). 1976 жылдан 1993 жылға дейін пойыздар Дербиден Дервент аңғары желісі арқылы Синфинге дейін қатынайтын. Бұл Синфин тармағының жабылуымен тоқтатылды, алдымен таксимен ауыстырылып, кейін 1998 жылы толығымен жабылды. Қызмет кейіннен 2001 жылға дейін күнделікті бір пойызбен Пертриге дейін қайта жаңғыртылды. Теміржолшылардың көп бөлігі жоғалып кеткенімен, XXI ғасырдың басында теміржолға қоғамдық қызығушылық жаңадан оянды, ал Дербишир округі кеңесі және басқалар А6 және Пик ұлттық паркіндегі көлік қадауларын азайтуға ұмтылды. Мэтлок пен Роузли арасындағы бағытты «Пейк Рейл» сақтау тобы өз қарамағына алды және оны Бакстонға дейін қайта жалғау үшін күш салып келеді. Округтік кеңес 2004 жылы жүргізген зерттеу экономикалық тұрғыдан тиімді емес екенін көрсетті, бірақ жол төсегін дамытудан қорғауға уәде берді. 2006 жылдың шілдесінде Көлік департаменті оны қоғамдық теміржол қызметі деп таныды, ал 2006 жылдың қыркүйегінде толыққанды қоғамдық теміржол желісі деп жариялады. Осы аралықта, жергілікті кеңестер мен Derwent Valley Rural Transport Partnership және Derwent Valley Friends сияқты қоғамдық топтардың көрсеткен қызығушылығы теміржол компанияларының назарын аударды. Атап айтқанда, ол Дервент аңғарындағы диірмендер әлемдік мұрасының дәлізін бойлай өтеді. Бұрынғы оператор Central Trains желінің туристік әлеуетін арнайы боялған пойызбен жарнамалады. Тағы бір бұрынғы оператор, Midland Mainline, өзінің Лондон-Дерби қызметтерінің бір бөлігін Мэтлокқа дейін ұзартты, бірақ бұл қызмет 222 сыныпты «Меридиан» пойыздары енгізілгеннен кейін тоқтатылды, олар Уотстандуэллдің солтүстігіндегі бірнеше көпірлерге тым ауыр болды және олар нашар күйде болды. Алайда Network Rail 2008 жылы желіге толыққанды жөндеу жүргізу, ақаулы көпірлерді нығайту немесе ауыстыру ниетін жариялады. Желіні пайдаланатын жолаушылар саны көптеген стансаларда бірте-бірте өсті. 2010-2011 жылдары оның стансаларын 2007-2008 жылдарға қарағанда 94% көп жолаушы пайдаланды; Амбергейт, Белпер, Даффилд және Мэтлок Баттан сапарлар сол кезеңде екі есеге өсті. 2011 жылдың 2 шілдесінде Peak Rail өз қызметтерін Мэтлок Риверсайд станциясынан Мэтлок (Network Rail) станциясына дейін ұзартты, қызметтер арасында оңай алмасуды қамтамасыз етті.