Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аберфордтағы ауылдық үй, Батыс Йоркшир, Англия.
Country house in Aberford, West Yorkshire, England
Бека Холл – Аберфорд, Лидс, Батыс Йоркшир, Йоркширде орналасқан ауылдық резиденция. Ол Бека-лейн көшесінде, ескі Гаскойн иелігінің ішінде жатыр. Үй ІІ санаттағы ескерткіш болып табылады.
Becca Hall is a country residence situated in Aberford, Leeds, West Yorkshire, Yorkshire, at OS grid reference Lat.53:50:35N Lon.1:22:08W. It is situated on Becca Lane within the old Gascoigne estate. The house is a Grade II listed building.
Этимология
Бекка Холл атауы алғаш рет 1189 жылы Ностелл монастырының картотекасында Бекка деп тіркелген. Бұл есімнің көне ағылшын тіліндегі bæce ('бек') сөзінен шыққандығы айтылады, ал бұл сөз көне скандинав тіліндегі bekkr сөзінен алынған (мағынасы бірдей). Сөз болған "бек" – шамасы, Кок Бек болар. Бірақ 1244 жылдан бастап, кем дегенде, он сегізінші ғасырға дейін, атау көбінесе көне ағылшын тіліндегі haga ('қоршау, егін алқабы') сөзінен туындаған екінші элементі бар түрінде кездеседі, мысалы, Bethaye, Bekhaw және Bekhaghe деп жазылған. Осылайша, бұл атау "бектің жанындағы қоршау" деген мағынаны білдіреді. Бекхей Холл атауы алғаш рет 1716 жылы тіркелген. Қазіргі Бека Холл атауы осы есімнің қысқартылған түрі болып табылады.
The name of Becca Hall is first attested in 1189, in the cartulary of Nostell Priory, simply as Becca. This is thought to come from the Old English word bæce ('beck'), itself a loan word from Old Norse bekkr (meaning the same). The beck in question is probably the Cock Beck. From 1244 into at least the eighteenth century, however, the name is usually attested in forms with a second element derived from Old English haga ('hedge, enclosure'), in spellings such as Bethaye, Bekhaw, and Bekhaghe. Thus the name in this form meant 'enclosure by the beck'. The name Beckhay Hall is first attested in 1716. The modern form Becca Hall is a reduced form of this name.
Тарих
Үй 1783 жылы Уильям Маркхам үшін, Йорк архиепискобы Уильям Маркхамның ұлы және Уоррен Хейстингстің жеке хатшысы үшін салынған. 1894 жылы Рональд Маркхэм оны Артур Томас Шрайберге сатқанға дейін бірнеше буын бойы Маркхэм отбасының меншігінде болды, ол 1902 жылы қайтыс болғанға дейін онда тұрды. Оның әйелі 1907 жылы қайтыс болғанға дейін сарайда қалды, содан кейін ол Брэдфордтың жүн саудагері Фредерик Джеймс Лундқа сатылды, ол 1922 жылға дейін онда тұрды. Кейін ол Каслфордтан келген малтегер Томас Перси Фосеттке сатылды, оның отбасы үйді 1949 жылға дейін иеленді, содан кейін оны Томпсон отбасы сатып алды. 1958 жылы оны Орталық Электр Жеңілдету Кеңесі (CEGB) сатып алды. 1989 жылы Ұлыбританиядағы электр энергетикасы жекешелендірілгеннен кейін, мүлік меншігі National Grid Company компаниясына өтті. 1958 жылдан 1997 жылы жабылып қалғанға дейін ол Ұлыбританияның электр энергиясын тарату желісінің Лидс желілік басқару орталығына орналасқан еді. Осы кезеңде коммуникация технологиясының жетістіктері (қашықтан қосалқы станцияларды басқаруды қоса алғанда) аймақтық басқару орталықтарының қажеттілігін азайтты. 1997 жылы жұмысын тоқтату кезінде Англия мен Уэльстегі барлық электр энергиясын тарату желісі елдегі кез келген жердегі бір басқару бөлмесінен басқарылатын болды. Кейіннен басқару орталығы ретінде пайдаланылған, ол Солтүстік Уэльстегі Динорвиг гидроэлектрлік сақтау нысанының басқару орталықтарының бірі болды. National Grid компаниясынан босатылғаннан кейін үй бірнеше құрылысшылардың қолынан өтті, олардың жоспарларының ешқайсысы іске аспады. 2004 жылдың қыркүйегінде ғимаратты оқу орталығы ретінде пайдалануға рұқсат беру туралы өтініш жобаның тұрақты еместігі және тұрақ талаптарына байланысты жергілікті аумақтың қолданылуына тигізетін әсеріне байланысты қабылданбады. Алайда, осы кезеңде ол кейде қоғамдық шараларға пайдаланылды. 2011 жылы үй қайтадан сатылымға шығарылды және бұл жолы оны Медведь Гриллстің қарындасы Лара Гриллс және оның күйеуі Джеймс Фосетт, 1920 жылдардағы бұрынғы иесінің шөбересі сатып алды. Бұл үйдің жалпы ауданы бастапқы үйден төрт есе үлкен. Бұзу процесі электрлік металл сынықтарының құнына байланысты өзін-өзі қаржыландыратын болып шықты, тіпті шағын пайда да болды, ол кезеңдік терезелер мен мұржаларды қалпына келтіруге жұмсалды.
The house was built in 1783 for William Markham, the son of William Markham, Archbishop of York and the private secretary to Warren Hastings. It descended in the Markham family for several generations until it was sold in 1894 by Ronald Markham to Arthur Thomas Schreiber, who lived there until his death in 1902. His widow remained at the hall until her own death in 1907, when it was sold to a Bradford wool magnate Frederick James Lund, who lived there until 1922. It was then sold to Thomas Percy Fawcett, a maltster from Castleford, whose family owned the house until 1949, when it was bought by the Thompson family. In 1958 it was bought by the Central Electricity Generating Board (CEGB). Following the privatisation of the UK electricity industry in 1989, ownership of the property passed to the National Grid Company. It was used to house the Leeds Grid Control Centre for the UK's electricity transmission network from 1958 until its operational closure in 1997. Advances in communications technology (including remote substation operation) during this period reduced the requirement for regional control centres. By the time of its operational closure in 1997, the entire electricity transmission network in England and Wales could be controlled from a single control room anywhere in the country. Later used as a control centre, it performed as one of the control centres for the Dinorwig hydroelectric storage facility in North Wales. After being relinquished by the National Grid, the house passed through the hands of a series of would be developers with various plans, all of which came to nothing. An application for planning permission to develop the building for use as a training centre was refused in September 2004, on the grounds that the development would be unsustainable and would affect local use of the area due to parking requirements. During this period it was however sometimes used for social functions. In 2011 the house was placed on the market again, and this time was bought by Lara Grylls, the sister of Bear Grylls, and her husband James Fawcett, great grandson of its previous owner in the 1920s. amounting to four times the size of the original house in all. The demolition process turned out to be self financing, due to the value of the electrical scrap that was recovered, and even generated a small surplus, which paid for the reinstatement of period windows and chimneys.
Ластану деңгейі
2000 жылы Бека Холл ауаның ластануының бастапқы деңгейін өлшеу үшін қолданылды. Осы орынның ауылдық екендігі, оны A1 тас жолынан тура батысқа қарай 1.9 шақырым (2 км) және Лидс қалалық шекарасынан тура шығысқа қарай 5.6 шақырым (6 км) қашықтықта орналастырды, сондықтан ол осы мақсатқа өте ыңғайлы болды. Тек жер бетіндегі озон ғана тіркелді, ал A1 тас жолының жанындағы орында SO2, NO2 және PM10 деңгейімен салыстырылды.
During 2000, Becca Hall was used to measure background levels of air pollution. The site's rural nature places it 1.2 mile (2 km) due west from the A1 and over 3.5 mile (6 km) due east from the edge of the Leeds urban boundary, and so was ideal for that purpose. The only pollutant recorded was ground level ozone, compared to levels of SO2, NO2, and PM10s at a site next to the A1.