Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ жазушысы (1866–1938)
British writer (1866–1938)
Уильям Бэббингтон Максвелл (1866–1938) – британдық романист және драматург.
William Babington Maxwell (1866–1938) was a British novelist and playwright.
Ерте өмір
1866 жылдың 4 маусымында дүниеге келген Уильям Бэбингтон Максвелл – романшы Мэри Элизабет Брэддон мен ирландтық кәсіпкер Джон Максвеллдің ұлы болды. Олар Ричмондтағы Личфилд үйінде тұрып, мерекелік күндерін Нью-Форест орманында өткізді. Максвеллдің формалды білімі 14 жасында аяқталды, себебі анасының 'шамадан тыс білім алудан' қорқуы болған.
Born on 4 June 1866, William Babington Maxwell was the son of novelist Mary Elizabeth Braddon and Irish businessman John Maxwell. The family lived at Lichfield House, Richmond, spending holidays in the New Forest. Maxwell's formal education ended at the age of 14 as his mother had a fear of 'over education'.
Мансап
Алғашында суретші ретінде білім алған Максвелл өнерден қол үзді және депрессиямен күресу үшін әңгімелер жаза бастады. Оның алғашқы әңгімесі Эдмунд Йейтс арқылы «The World» газетінде 5 фунт стерлингке жарияланды. Ол сондай-ақ «Truth» және «Temple Bar» журналдары үшін де әңгімелер жазды. Есейген кезде әкесі құлдырап бара жатқан «Mistletoe Bough» журналын басқару құқығын берді, бірақ оны жаңғыртуға тырысып, сәттілікке жете алмады. Ол «Соңғы кіріп келген» атты драма жазды, ол 1910 жылдың 14 наурызында Глазго қаласындағы «Royalty» театрында Шотландиялық репертуарлық компаниясы тарапынан қойылды; сондай-ақ Джордж Пастонмен (яғни Эмили Морс Саймондс) бірлесіп «Жылаңаш шындық» атты фарс жазды, ол алғаш рет 1910 жылдың сәуір айында Лондонның «Wyndham's» театрында ойнатылды, онда Чарльз Хаутри Бернард Даррелл рөлін сомдады. Оның 1913 жылғы «Жынның бағы» романы Кітапханалар қауымдастығы тарапынан тыйым салынды. Ол Едуард VII-нің досы болды және оны «Еуропадағы ең беделді адам» деп сипаттады. Максвелл 1914 жылдың 3 қыркүйегінде лейтенант қызметіне көтерілді. Колчестерден Максвелл жаттығуларын жалғастырып, Андовер және Солсбери жазығына көшті, содан кейін 1915 жылы майданға жіберілді. «Уақыт жиналды» атты автобиографиясында «Бос өткен жылдар» деген тарауда Максвелл полктік көлік офицері ретіндегі қызметі туралы, адамдарды, жабдықтарды, бомбаларды және пулеметтерді азық-түлік пен сумен бірге майданға тасымалдау туралы айтады. Ол майдан шебінен шамамен бір шақырым қашықтықтағы Берльс-о-Буада орналасты және Сомма шайқасына қатысты, бұл оның тәж мен елге адал қызметі үшін болды. Содан кейін ол «Өлім сарқырамасы» деп атаған Маметс орманына көшті. Жабдықтарды әдеттегідей тасымалдау кезінде снаряд бұрын Максвелл майданға жеткізген бомбалардың үйіндісін жарылды. Өте бақытты болғандықтан, жарылыстан зардап шекпегенін, тіпті формасында да бірде-бір із болмағанын хабарлады. Бұл өліммен алғашқы кездесуі болды. Өліммен екінші рет кездесуі окоп ішінде командирімен бірге болғанда орын алды. Снаряд окопқа тиген кезде екеуі де жерге құлады, екеуі де топыраққа батып қалды. Максвелл автобиографиясында арқасында тесік болғанына сенімді болғанын, бірақ тағы да ешбір зардап шекпегенін айтады.
Originally training as an artist, Maxwell turned his back on art and began to write short stories to help cope with depression. His first story was published in The World by Edmund Yates for £5. He also wrote stories for Truth and Temple Bar. On his coming of age, his father gave him control of the failing magazine Mistletoe Bough which he tried unsuccessfully to turn around. He wrote The Last Man In, a drama, produced 14 March 1910, at the Royalty Theatre, Glasgow, by the Scottish Repertory Company; and, with George Paston (i. e. Emily Morse Symonds), a farce, The Naked Truth, which was first played at Wyndham's Theatre, London in April 1910, and in which Charles Hawtrey played Bernard Darrell. His 1913 novel The Devil's Garden was banned by the Libraries Association. He was a friend of Edward VII whom he described as "the biggest swell in Europe". Maxwell was promoted to Lieutenant on 3 September 1914. From Colchester, Maxwell continued training, moving to Andover and Salisbury Plain before being sent to the front line in 1915. In his autobiography, Time Gathered, under the chapter ‘Wasted Years’, Maxwell talks about his time as a Regimental Transport Officer, transporting men, equipment, bombs and machine guns to the front line, alongside food and water. He was stationed at Berles Aux Bois, a mile from the front line and fought in the Battle of the Somme. for his duties to crown and country. He then moved to Mametz Wood which he nicknames ‘Death Valley’. In a routine transportation of equipment, a shell exploded a bomb pile which had previously been dropped off at the front line by Maxwell. Luckily, he reported being uninjured in the blast, without a scratch to his uniform. This was his first brush with death. His second brush with death happened in the trenches with his commanding officer. They hit the floor as the shell hit the trench, and the two men landed down in the dirt. Maxwell discusses in his autobiography how he was sure he had a hole in his back, although yet again escaped unscathed.