Вриндаван ақыны, музыканты және Бхакти қозғалысының қайраткері
Swami Haridas
Свами Харидас – үнділік рухани ақын, музыкант, Бхакти қозғалысының өкілі. Дхрупад стиліндегі шығармалары, Харидаси мектебі, Радхаға арналған әндері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вриндавандық қасиетті адам, музыкант және ақын, Бхакти қозғалысымен байланысты. Свами Харидас (сонымен қатар Svāmī Haridās деп те жазылады) – үнділік рухани ақын және классикалық музыкант. Оған көптеген діни шығармалардың авторлығы жатады, әсіресе Дхрупад стилінде, сонымен қатар ол Солтүстік Үндістанда бүгінге дейін сақталған Харидаси мистика мектебінің негізін қалаушы. Оның туындылары Солтүстік Үндістанның классикалық музыкасына және Бхакти қозғалысына, әсіресе Кришнаның серігі Радаға арналғандарға әсер еткен. Оның ұстазы – Гуру Нанактың шәкірті Бхаи Мардана болған.
Vrindavan saint, musician and poet, linked to Bhakti movement
Swami Haridas (, also spelt Svāmī Haridās) was an Indian spiritual poet and classical musician. Credited with a large body of devotional compositions, especially in the Dhrupad style, he is also the founder of the Haridasi school of mysticism, still found today in North India. His work influenced both the classical music and the Bhakti movements of North India, especially those devoted to Krishna's consort Radha. His Guru Was Bhai Mardana a disciple Sikh of Guru Nanak.
Өмірбаян
Харидастың өмірбаянының әртүрлі нұсқалары бар, себебі оның ізбасарлары 1600 жылдары мұрагерлік үй иесі госвамилер мен аскет садхулар арасында бөлінді. Қазіргі ғалымдар оның 1500 жылдары өмір сүргенін айтады. Госвамилер оның Харидаспурда туғанын және әкесі Мультаннан екенін мәлімдейді, ал садхулар оның Врандаваның жанындағы Раджпурда туғанын айтады. Госвамилер оның әкесі Ашудхирдің Сарасват брахманы болғанын айтады, бірақ садхулар Харидастың Санатхья брахманы болғанын және Харидастың Ашудхирдің ұлы емес, оның шәкірті болғанын мәлімдейді. Госвамилер Харидастың бұрын үйленгенін, бірақ кейін Вишнусвами сампрадаясында садху болғанын айтады, ал садхулар Харидастың ешқашан үйленбегенін және ол Нимбарка сампрадаясының мүшесі болғанын мәлімдейді. Қазіргі ғалымдар Харидастың ешбір сектаға жатпағанын, екі сектаның ықпалына ұшыраған болса да, Нидхибанда өзінің жеке тәуелсіз сахибхава бағышталған жолын ұстанғанын айтады. Ол Ныдхибанда Бханке Бихари құдайын тапты, оның құлшылығын кейін Жаганнатх есімді дін қызметшісі басқарды. Госвамилер мен садхулар госвамилердің Жаганнатхтың ұрпақтары екеніне келіседі, бірақ садхулар оның тек Сарасват дін қызметшісі болғанын, Харидастың Кришна мүсініне қызмет еткенін айтады. Оның ең белгілі аскет ізбасары Виттал Випул болды. Харидас Брадж-Бхаша тілінде поэзия жазды, ол «Аштадаш Сиддханта» және «Келимал» деп аталатын екі жинақта топталған. Харидас дхрупад стилінде ән айтты, ал оның шығармаларының мазмұны Кришна Кунджбихари мен Радха Сьяманың орман лилаларын сипаттаудан және мақтаудан тұрады.
There are rival versions of the biography of Haridās, owing to the fact that his following was divided in the 1600s among the hereditary householder gosvāmīs and ascetic sādhus. Modern scholars state that he lived in the 1500s. The gosvāmīs claim he was born in Haridāspur and that his father was from Multān, but the sādhus claim he was born in Rājpur next to Vr̥ndāvan. The gosvāmīs claim that his father was Aśudhir, a Sārasvat Brahmin, but the sādhus claim that Haridās was a Sanathya Brahmin and that Haridās was only the pupil of Aśudhir, not his son. The gosvāmīs claim that Haridās was once a married man but later became a sādhu in the Viṣṇusvāmī sampradāya, but the sādhus claim that Haridās was never married and that he was a member of the Nimbārka sampradāya. Modern scholars state that Haridās was likely not initiated into any sect and that he followed his own independent devotional path of sakhībhāva in Nidhiban, although he might have been influenced by the two sects. It is in Nidhiban that he discovered the deity Bāṅke Bihārī, whose worship was later managed by a priest named Jagannāth. The gosvāmīs and sādhus agree that the gosvāmis are the descendants of Jagannāth, who the gosvāmīs claim was the younger brother of Haridās, but the sādhus claim was merely a Sarasvat priest who attended Haridās' Kr̥ṣṇa idol. His most prominent ascetic follower was Viṭṭhal Vipul. Haridās composed Braj Bhasha poetry, collected in two works called Aṣṭadaś Siddhānta and the Kelimāl. Haridās sung in the dhrupad style, and the content of his work solely consisted of describing and praising the forest līlās of Kr̥ṣṇa Kuñjbihārī and Rādhā Śyāmā.