Либертариандық саяси одалар туралы пікірлер әртүрлі. Оң және сол либертариандар арасындағы даулар, paleolibertarian ұстанымдары талқыланады. Саяси альянстар мен идеологиялар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тақырыпты қайта қарау. Либертариандық саяси одақтастықтарға қатысты көзқарастар кең ауқымды, және либертариандардың арасында қозғалыс үшін қай одақтастықтар қабылданатын немесе пайдалы екендігі туралы пікір қақтығыстары бар.
Review of the topic
Libertarian perspectives on political alliances vary greatly, with controversies among libertarians as to which alliances are acceptable or useful to the movement.
Шолу
Көптеген оңшыл либертариандар діннің қоғамдағы рөлі (олар оны, кем дегенде үкіметте, азайтуға тырысады) және дәстүрлі емес өмір салты (олар көбінесе қорғайды) сияқты әлеуметтік мәселелерде неолибералдармен саяси одақтас. Басқалары, Мюррей Ротбардтың Леу Роквелл сияқты ізбасарлары, өздерін палеолибертариандар деп атайды және сауда мәселелеріндегі қанағаттандырмас келіспеушіліктерге қарамастан, дәстүрлі дінге адал және протекционистік көзқарастағы палеоконсерваторларды өздерінің табиғи одақтастары деп санайды. Палеолибертариандар басқа либертариандарды (оларды «нео», «сол», «өмір салты» және «Вашингтондық» либертариандар деп атайды) Вашингтон қаласында қолдау табу үшін либертариандық құндылықтарды саяси солға өткізіп беруде және дінге қарсы шығу немесе оны жоққа шығару арқылы моральға зиян келтіруде айыптайды. LewRockwell.com сайтындағы Чарли Риз былай деді: «Жеке моральдық негізі жоқ қоғам жемқорлыққа толы ормандай болады. Мен атеистер мен агностиктерден гөрі ислам фундаменталистері тұратын ауданда өмір сүруді артық көрер едім. Егер біз адамгершіліктен айырылсақ, әрі қарай өркендеуіміз бен бостандығымыздан да айырыламыз». Фридрих Хайектің «Мен неге консерватор емеспін» атты еңбегі палеолибертариандық қозғалыстың алдын бақты. Ол либертариандардың (оларды «либералдар» деп атады) қысқа мерзімде консерваторлармен одақтаса алатынын, бірақ екі қозғалыстың бірігуі олардың бостандықты қорғау мүмкіндігін әлсірететінін айтты. Хайектің мақаласында консерваторлармен одақтасу мемлекеттік социализмге қарсы күрестегі қажетті жамандық екендігі айтылады, себебі «консерваторлардың еркін өсуге деген құрметі көбінесе тек өткенге ғана қатысты. Олар көбінесе адам баласының жаңа құралдарын тудыратын, жоспарланбаған өзгерістерді қабылдауға батыл болмайды». Дегенмен, Хайектің «Құлдыққа жол» атты еңбегі консерваторлар тарапынан олардың экономикалық аргументтерін қолдау үшін пайдаланылады. Либертариандардың саяси одақтастығына қатысты даудың тағы бір қыры – Объективистер. Оңшыл либертариандар көбінесе Айн Рэндтің жазбаларымен әсерленеді және Объективистердің мақсаттарына ұқсас, бірақ екі топтың да фракциялары жиі қақтығысады (Объективизм және либертариандық туралы қараңыз).
Many right libertarians are political allies with neoliberals on social issues like the public role of religion (which they seek to minimize at least in government) and nontraditional lifestyles (which they generally defend). Others, including Murray Rothbard's followers like Lew Rockwell, call themselves paleolibertarians and consider the traditionally religious and protectionist paleoconservatives to be their natural allies despite a sharp disagreement on trade issues. Paleolibertarians accuse other libertarians (whom they call "neo", "left", "lifestyle" and "beltway libertarians") of surrendering libertarian values to the political left in order to gain traction in Washington, D. C., and of undermining morality by opposing or denying religion. Charley Reese of LewRockwell. com said that "a society without an underlying private morality will degenerate into a corrupt jungle. [ ] I would rather live in a neighborhood of Islamic fundamentalists than in a neighborhood of atheists and agnostics. [ ] [I]f we become an immoral people, we will eventually lose both our prosperity and our liberty". Friedrich Hayek's arguments in Why I Am Not a Conservative preempted the paleolibertarian movement. He argued that while libertarians (whom he called "liberals") could ally with conservatives in the short term, any fusion of the two movements would undermine their ability to defend liberty. Hayek's essay argues that alliances with conservatives are at best a necessary evil in the fight against state socialism, noting that there are deep incompatibilities because "the admiration of the conservatives for free growth generally applies only to the past. They typically lack the courage to welcome the same undesigned change from which new tools of human endeavors will emerge". Still, Hayek's Road to Serfdom is used by conservatives to support their economic arguments. Another dimension of the controversy over libertarians' political alliances concerns Objectivists. Right libertarians are often influenced by Ayn Rand's writings and have a similar agenda to that of Objectivists, but factions of the two groups are often in conflict (see Objectivism and libertarianism).