Кіріспе

Польша хасидтер әулеті

Александр (иврит: אלעקסאנדער) – Польшаның Александров-Лодзь қаласынан бастау алған, Бас раввин Йехиел Денцигер (1828–1894) құрған поляк хасидтер әулеті. Александр – Вурка әулетінің бір тармағы, себебі Шрага Файвел Данцигер Вурка раввині Исроил Ицхак Калиштың көрнекті шәкірті болған. Холокостқа дейін Александр Польшадағы екінші ірі хасидтік топ болды. Олар Герге тартылған элиталық Талмуд ғалымдары мен бай адамдардың орнына, қолөнершілерді, саудагерлерді және су тасушыларды өздеріне тартты. Польша яһудилерінің көп бөлігі сияқты, Александр хасидтерінің көбі Холокост кезінде қаза болды. Екі дүниежүзілік соғыс арасында хасид яһудилері әлемнің түкпір-түкпірінен Александрдың кішкентай ауылына жиналатын, еврей күнтізбесіндегі ең қасиетті күндерді рухани жетекшісі, ребесі раввин Ицхак Менахем Данцигермен (1879–1942) бірге өткізетін. Александр ребесі саяси мәселелерде бейтараптық саясатын ұстанды, бірақ қауымдық дұға мен Тораны оқуға баса мән берді. Ол 1942 жылдың 5 қыркүйегінде, Рош Хашанаға жеті күн қалғанда, Треблинка концлагерінде немістердің қолынан қаза тапты. Бүгінде Александр Холокосттың күлінен қайта жаралып, Америка, Еуропа және Израильдегі (соның ішінде Австралияның Мельбурн қаласындағы шағын, бірақ өсіп келе жатқан қауымдастығы) кішкентай қауымдастықтарда өсіп келеді.

Тарих

Александр әулетінің негізін қалаушы - рабби Ехиел Данцигер (1828–1894), рабби Файвлдың ұлы, Вуркедегі Израиль Ицхак Калиштің шәкірті. Оның ұлы, Ерахмиел Исраэль Ицхок Данцигер (1853–1910) одан да әйгілі болды және көптеген ізбасарларын жинады. Ол "Исмах Исраэль" (Ивритше: "Израиль қуансын", 1911) еңбегін ағасы Шмуэль Цви (1860–1923)мен бірге жазды, кейін ол одан мұрагерлік етіп, "Тиферес Шмуэль" атты кітапты жазды. Одан кейінгі ребелердің үйреткендері этикаға, мистикаға және көтеріңкі діни формаларға баса назар берді, ал Талмудты оқуға көбірек мән бермеді. Александрдан келген ребелердің ізбасарлары негізінен саудагерлер мен шеберлер болды, әсіресе Варшавадан, сондай-ақ Лодзьде, онда шамамен 35 дұға үйі мен оқу орны болды. Бельхатов, Опочно және Пётркув сияқты көптеген қалаларда да штиблехтер болды. 1914 жылы оның ағасы Бецалел Йоир (1856–1934) Лодзьде ребе қызметін бастады, осылайша Александрдың екінші тармағы құрылды. Шмуэль Цви қайтыс болғаннан кейін, әулетті оның ұлы Ицхок Менахем Мендель Данцигер (1880–1943) жалғастырды, оның еңбегі Лодзь мен Александрдағы діни мектептерді кеңейтуді қамтыды. Сондай-ақ Кливленд, Антверпен, Лондон, Цюрих және Австралияның Мельбурн қалаларында да.

Династиясы

Гритсаның бас раввині Шрага Файвел Данцигер (1848 ж.т.), Вуркедің бас раввині Израиль Ицхак Калиштың шәкірті, өмірінің соңғы алты айында Вурке хасидтерінің ребесі болды. Бас раввин Ехиел Данцигер (1828-1894), Александр әулетінің бірінші ребесі, раввин Шрага Файвелдің ұлы. Бас раввин Ерахмиел Исраел Ицхак Данцигер (1853-1910), «Исмах Исраел» кітабының авторы, раввин Ехиелдің ұлы. Бас раввин Шмуэль Цви Данцигер (1860-1923), «Тиферес Шмуэль» кітабының авторы, раввин Ехиелдің ұлы. Бас раввин Ицхак Менахем Мендель Данцигер (1880-1943), «Акеидас Ицхок» кітабының авторы, Тифер Шмуелдің ұлы, отбасымен бірге Треблинкада қаза болды. Лодзьдің бас раввині Бетзалел Йоир Данцигер (1856-1934), раввин Ехиелдің ұлы. Бас раввин Ехуда Моше Данцигер (1892-1973), «Эмунас Моше» кітабының авторы, раввин Бетзалел Йоирдің күйеу баласы, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Александрдың ребесі болды. Бас раввин Аврохом Менахим Данцигер (1921-2005), Имрей Менахим, Эмунас Мошедің ұлы. Бас раввин Исраил Зви Яир Данцигер, Имрей Менахемнің үлкен ұлы, қазіргі Александр ребесі. Бас раввин Шнеур Залман Данцигер, Имрей Менахемнің кіші ұлы, Кливленд, Огайо штатындағы қазіргі Александр ребесі.

Александр Хасидизм бүгінгі күні

Еуропалық яһудилердің қырылысынан кейін, Александр хасидтерінің қалғандары рабби Иегуда Мошеден басшылыққа өтуін өтінді. Ол жақсы жазатын автор болды және көптеген еңбектер жариялады, соның ішінде «Responsa Hashava Letava» (Лодзь, 1933) және тағы бір том, онда екі еңбек кірді: «Кедушат Ицхак» және «Нахалат Зви» (Иерусалим, 1952) – біріншісі Александр хасидизмін қалыптастырған хасидтік тәлімгерлер туралы, ал екіншісі апталық Тора бөліміне түсіндірмелер берді. Рабби Иегуда Моше аман қалғандармен сөйлесіп, олардың Александр Торасы туралы естеліктерін «Меоран Шел Исраэль» (Бней Брак, 1971) кітабында жинақтады. Оның Тора және мерекелер туралы ойларының негізгі жинағы авторы қайтыс болғаннан кейін «Емунат Моше» (Бней Брак, 1976–1991) деген атпен жарық көрді. Рабби Иегуда Мошеден кейін оның ұлы рабби Авраам Менахем Данцигер (1921–2005) басшылыққа келді, оның хасидтік түсініктері қазір «Имрей Менахем» деген атпен басылып жатыр. Ребе ретінде отыз екі жыл қызмет еткен кезеңде Р' Авраам Менахем Александр қауымын төрт елге кеңейтті және Бней Брак, Израильде жеті қабаттан тұратын, беделді ешива салдырды. Бұл ешива – ребелердің мақтанышы мен қуанышы, ол Холокост кезінде жойылған Александр ешива жүйесін қайта жаңғыртты. Ол 2005 жылы Пурим мерекесінен кейін қайтыс болды. Оның үлкен ұлы, рабби Исраил Зви Йоир Данцигер Александр ребесі болып тағайындалды. R' Исраил Израиль мен шетелде жаңа мекемелер құрып, Александр хасидтік сотын кеңейтті және Александр хасидтері емес, көптеген жас студенттерді хасидизмге қосылуға тартты. Рабби Авраам Менахемнің кіші ұлы Р' Шнеур Залман Кливленд қаласына қоныстанды, онда ол өзінің ұлы рабби Ерахмиел Исраил Ицхақтың көмегімен хасидтік кехилланы (қауымдастығын) басқарып келеді. Хасидтік дәстүрлерге негізделген бұл кехилла Кливлендтегі жергілікті яһуди қауымы тарапынан жылы қабылданды. Мұндай кехилланың болуы оның мүшелерінің діни және қоғамдық өмірге белсенді қатысы бар екенін көрсетеді, бұл олардың рухани және мәдени сәйкестігін нығайтады. Рабби Шнеур Залманның басшылығы қауымға рухани бағыт-бағдар беруде, білім беруде және хасидтік ілімдер мен тәжірибелерге сәйкес қолдау көрсетуде маңызды рөл атқарады. Бұл кехилла Кливлендтегі яһудилердің діни ландшафтының әртүрлілігі мен байлығына елеулі үлес қосады.