Кіріспе

10 ғасырдағы парсы дәрігері және психологы 'Али ибн әл-Аббас әл-Мажуси (علی بن عباس مجوسی; 982 және 994 жылдар аралығында қайтыс болды), сондай-ақ Масуди деп те белгілі, немесе латынша Хали Аббас деп аталған, Исламның Алтын ғасырындағы парсы дәрігері және психологы. Ол ең әйгілі «Киtab әл-Малики» немесе «Медициналық өнердің толық кітабы» еңбегімен танымал, бұл оның медицина және психология саласындағы оқулығы болған.

Өмірбаян

Ол Ахвазда, Оңтүстік-Батыс Парсыда парсы отбасында дүниеге келді және Шейх Әбу Махер Мұса ибн Саярдан білім алды. Ол өз заманының Шығыс Халифалығындағы ең көрнекті үш дәрігердің бірі саналды және 949 жылдан 983 жылға дейін билік еткен Бувайхид әулетінің әміршісі 'Адуд әл-Даула Фана Хусраудың жеке дәрігері болды. Әмір медицинаны ынталы түрде қолдады және Парсыдағы Шираз қаласында аурухана ашты, ал 981 жылы Бағдадта Аль-Мажузи жұмыс істеген Аль-Адуди ауруханасын құрды. Оның ата-бабалары зороастрий дінін ұстанған, бірақ ол өзі мұсылман болды. Оның әкесінің аты Аббас еді, ал "Иранника" мәліметінше, бұл жаңа мұсылманның таңдауы үшін емес, оның исламға кіруі ата-бабаларының буынында, тіпті одан бұрын болғанын көрсетеді. Оның өзінде мұсылмандық ынтасы жеткіліксіз болған сияқты, себебі кіріспе сөзінде Мұхаммед пайғамбар туралы еске салынбаған, ал медицинаның артықшылығын дәлелдеуде Құран мен Суннаға сүйенбей, тек қана прагматикалық ой-өріске негізделген. Сонымен қатар, автор өзін "Әли ибн Аббас Мажуси" деп атау арқылы өз зороастрий тегін әдейілеп назарға салады.

Медицинаның толық шеберлігі

Әл-Мажуси өзінің (كتاب كامل الصناعة الطبية "Медициналық өнердің толық кітабы") еңбегімен танымал, кейіннен ол "Медицинаның толық өнері" деп аталды және шамамен 980 жылы аяқтады. Ол бұл еңбекті әмірге арнады, содан кейін ол Кітаб әл Малаки (كتاب الملكي, "Патшалық кітап", немесе латын тілінде Liber Regalis немесе Regalis Dispositio) деп аталды. Бұл кітап Разидің "Хави" кітабынан жүйелі және қысқа энциклопедия ретінде ерекшеленеді, сондай-ақ Авиценнаның "Медицинаның каноны" кітабынан практикалық тұрғыда артықшылыққа ие, одан кейін ол қолданысқа алынды. "Малики" 20 тарауға бөлінген, олардың алғашқы ондағысы теорияға, ал қалған ондағысы медицина практикасына арналған. Тақырыптардың мысалдары: диета және фармакология, капиллярлық жүйе туралы алғашқы түсінік, қызықты клиникалық байқаулар және босану кезінде жатырдың қозғалысын дәлелдеу (мысалы, бала өзі шықпайды, оны сыртқа итеріп шығарады). Еуропада Константин Африканский (шамамен 1087 ж.) жасаған жартылай латын аудармасы Liber Pantegni ретінде бейімделді, ол Салернодағы Schola Medica Salernitana мектебінің негізін қалаушы мәтініне айналды. 1127 жылы Антиохиялық Стефан толық және жақсырақ аударма жасады, ол 1492 және 1523 жылдары Венецияда басылды. Халидің медицина кітабы Чосердің "Кентербери ертегілерінде" еске алынады.

Медициналық этика және зерттеу әдістемесі

Бұл еңбек дәрігерлер мен науқастар арасындағы салауатты қарым-қатынастың қажеттілігін және медициналық этиканың маңыздылығын баса көрсетті. Сонымен қатар, қазіргі заманғы биомедициналық зерттеулерге ұқсас ғылыми методология туралы толық мәліметтер келтірді.

Нейробиологиялық ғылымдар және психология

Нейроғылым мен психология "Медицинаның толық өнері" еңбегінде талқыланды. Ол мидың нейроанатомиясы, нейробиологиясы және нейрофизиологиясын сипаттады, сондай-ақ ұйқы ауруы, есте сақтау қабілетінің жоғалтылуы, гипохондрия, кома, ыстық және суық менингит, бас айналу, эпилепсия, махаббатқа құштарлық және гемиплегия сияқты әртүрлі психикалық ауруларды алғаш рет қарастырды. Ол дәрі-дәрмектерді соңғы шара ретінде қарастырды, ал денсаулықты сақтау үшін диета мен табиғи емдеуге көбірек мән берді.

Психофизиология және психосоматикалық медицина

Әли ибн Аббас әл Мажуси психофизиология және психосоматикалық медицинаның негізін қалаушы болды. Ол «Медициналық өнердің толық кітабында» науқастың физиологиялық және психологиялық жақтарының бір-біріне қалай әсер ететінін сипаттады. Ол денесі мен жаны сау адамдар мен денесі немесе жаны ауырған адамдар арасындағы байланысты анықтады және «құшақтап, ризашылықпен өмір сүруге болатын көптеген адамдар, қажетсіз қайғы, қорқыныш, уайым-қайғы мен алаңдаушылықтан ауырып, бақытсыздыққа ұшырамас еді» деген қорытындыға келді.