Дор Аббаттығы: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Доре аббаттығы – Англияның Херефордшир графтығындағы Алтын аңғардағы Доре аббаттығы ауылында орналасқан бұрынғы цистерциан аббаттығы. Ортағасырлық ғимараттың көп бөлігі 16 ғасырдан бері приход шіркеуі ретінде қолданылып келеді, ал қалған бөліктері қазір қираған немесе сақталмаған.

Тарих

Аббатхана 1147 жылы Роберт фиц Харольд Эвиас, Эвиас Харольд лорды, негізін қалады, мүмкін, одан бұрынғы ағаштан салынған монастырь ғимараттарының орнында, олардың ізі қалмаған. Аббатхана Дор өзенінің жанында орналасқан. Ол Франциядағы Моримон цистерциан аббатханасының еншілес үйі ретінде құрылды, мүмкін, Роберт лорд Екінші крест жорығында Моримон аббатымен кездескеннен кейін. Жергілікті құмтастан салынған ғимараттардың құрылысы 1175 жыл шамасында басталды және алғашқы үш аббаттың – Адамның (1186 ж. шамасында – 1216 ж.), Адам II-нің (1216 ж. шамасында – 1236 ж.) және Вустерлік Стивеннің (1236 ж. – 1257 ж.) тұсында жалғасты. Шіркеудің дизайны Моримон шіркеуінің үлгісімен жасалған, онда пресвитери, екі шағын ғибадатхана, екі трансепт, кесісу және неф болды. Уэльс князі Джеральд, алғашқы аббат Адамның кез келген жолмен, адал немесе адалсыздықпен мүлікке ие болуға ниеттенген арамза болғанын айтты. 13 ғасырдың басында аббатхана жер иелігін кеңейтті, әсіресе 1216 жылы король Джон оларға берген аймақтағы жақсы сапалы егістік жерлерді сатып алу арқылы. Бұл аббатхананың, әсіресе жүн сату арқылы байыуына мүмкіндік берді, нәтижесінде аббатхана көбінесе ерте ағылшын стилінде қайта салынды. Пресвитери кеңейтілді, қосымша шағын ғибадатханалар, процессиялық амбулаторий және шарттық үйі бар тұрмыстық ғимараттар салынды. 1260 жылы аббатхана "әсем шіркеу" деп сипатталды. Жаңа ғимарат 1282 жылы Херефорд епископы Томас де Кантилуппен қасиеттіленді және Киелі Үштікке және Әйен Марияға арналды. 1305 жылы Ричард Страдделл (1346 ж. қайтыс болды) аббат болды. Ол көрнекті ғалым және теолог болды, кейде патшаның дипломаты ретінде қызмет етті. 1321 жылы Уильям де Градиссон оған Киелі Кресттің бөлігін сыйлады, содан кейін аббатхана паломничество орталығына айналды. Аббатхана 1536 жылы таратылды. Ғимаратты жергілікті жер иесі Джон Скудамор сатып алды, ол Оуэйн Глиндурмен тарихи байланысы бар дворян отбасының мүшесі болды. Кейбір заттар жасырылды, бірақ ғимараттың көп бөлігі уақыт өте келе құлдырап қалды. Ол бірнеше баласының ерте қайтысынан кейін бұрынғы монастырь жерінен түскен табысқа байланысты өмір сүргені үшін өтеу жасауы керек деп ойлады. Скудамор Кентербери архиепископы Уильям Лаудтың досы болды, ол шіркеуді қайта жобалауға және қайта құруға ықпал еткен деп есептеледі, осылайша оны қалыпты шіркеу ретінде пайдалануға болады. Түпнұсқа ортағасырлық алтарь жақын маңдағы фермадан табылды, ол ет тұздауға және ірімшік жасауға пайдаланылды, содан кейін ол шіркеуге қайтарылды. Бастапқы кеме жабылды, жаңа мұнара салынды және Джон Абель Херефорд жасаған Скудамор, Лауд және король Карл I-нің қаруларын біріктірген жаңа оюлы еменнен жасалған роуд экраны орнатылды. Сонымен қатар, жаңа боялған шынылар орнатылды, қабырғаларға нұсқаулық суреттер мен мәтіндер салынды, олардың көптегені бүгінгі күнге дейін сақталған. Жаңа шіркеу 1634 жылдың 22 наурызында қайта қасиеттіленді. 1700 және 1710 жылдар аралығында қосымша жөндеу жұмыстары жүргізілді, сондай-ақ королева Аннаның үлкен гербін қоса алғанда, жаңа суреттер салынды.

The abbey was founded in 1147 by Robert fitzHarold of Ewyas, the Lord of Ewyas Harold, possibly on the site of earlier wooden monastic buildings of which no traces remain. The abbey is located close to the River Dore. It was formed as a daughter house of the Cistercian abbey at Morimond in France, perhaps after Lord Robert had met the Abbot of Morimond on the Second Crusade. Construction of buildings in local sandstone began around 1175, and continued through the time of the first three abbots, Adam (1186 c.1216), Adam II (c.1216–1236), and Stephen of Worcester (1236–1257). The design of the church was modelled on that of Morimond, with a presbytery, two chapels, two transepts, a crossing and a nave. Gerald of Wales claimed that the first Abbot Adam was a devious individual intent on acquiring property by any means, fair or foul. During the early 13th century, the abbey expanded its land holdings, particularly through the acquisition of good quality farmland in the area granted to them by King John in 1216. This enabled the abbey to become wealthy, especially through the sale of wool, and as a result the abbey was largely rebuilt in the Early English style. The presbytery was expanded, and additional chapels, a processional ambulatory, and domestic buildings including a chapter house were added. In 1260, the abbey was described as a "sumptuous church". The new building was consecrated by Thomas de Cantilupe, Bishop of Hereford, in 1282, and was dedicated to the Holy Trinity and Saint Mary. Around 1305, Richard Straddell (d.1346) became Abbot. He was a distinguished scholar and theologian who at times served as a diplomat for the crown. In 1321 he was given a relic of the Holy Cross by William de Gradisson, and the abbey became a centre of pilgrimage. The abbey was dissolved in 1536. The building was bought by a local landowner, John Scudamore, a member of a gentry family historically connected with Owain Glyndŵr. Some items were hidden but most of the building was allowed to fall into disrepair. who, after the early deaths of several of his children, became convinced that he should make amends for living off the proceeds of former monastic land. Scudamore was a friend of William Laud, Archbishop of Canterbury, who is believed to have influenced the re design and rebuilding of the church, for its use as a parish church. The original mediaeval altar was found in a nearby farm, being used for salting meat and making cheese, and was returned to the church. The original nave was blocked off and a new tower erected, and a new carved oak rood screen, incorporating the arms of Scudamore, Laud, and King Charles I, was made by John Abel of Hereford. In addition, new stained glass was provided, and the walls were painted with instructional pictures and texts, many of which remain visible. The new church was re consecrated on 22 March 1634. Further restoration was carried out between 1700 and 1710, and new paintings, including a large coat of arms of Queen Anne, were added.