Герман Иосиф: Немецкий канон регуляр және мистик

Кіріспе

Герман Иосиф, (шамамен 1150 – 12 сәуір 1241) – неміс канондық тұрақтысы және мистик. Ресми түрде қасиетті деп жарияланбаған, бірақ 1958 жылы Рим католик шіркеуі оны әулие ретінде мойындады, бұл шешім Папа Пий XII арқылы ресми түрде бекітілді.

Өмір

Герман Кельн қаласында туды, ол Мер графы Лотар мен оның әйелі Хилдегундтың ұлы. Оның әпкесі – Меердің Хадевич ханымы. Олар ақсүйек болғанымен, аса бай болған жоқ. Штайнфельд аббаттығының замандасы және преоры Разо Бонвисинустың өмірбаянына сәйкес, жеті жасында Герман мектепке барып, ерте жасынан Қасиетті Марияға деген құлшынысымен белгілі болды. Ол барлық мүмкіндігінде Қапталдағы Әулие Мария шіркеуінде болып, Марияға тізе бүгіп дұға ететін. Бонвисинус былай мәлімдейді: бір күні бала өзінің түскі асынан сақтап қалған алмасын Исаның мүсініне ұсынған, ол оны қабылдаған. Он екі жасында ол Стейнфельдтегі Премонстратант (көбінесе Норбертин) тәртіпті канондардың аббаттығына кірді. Орденге қабылдану үшін ол тым жас болғандықтан, Фризеландтағы Халлумдағы Мариенгардеде оқуға жіберілді. Оралған соң, ол ант берді, оған киім және "Жүсіп" деген қосымша есім берілді. Жаңадан келген ретінде, оған бастапқыда асханаға, кейіннен сакристияға қызмет етуі тапсырылды. Герман Марияға деген балашана құлшынысымен ерекшеленді. Өмірінің соңында ол Цюльпихке жақын Ховендегі цистерциандық қатындар монастырының рухани әл-ауқатын күтіп-ұстады, ол олардың рухани жетекшісі болды. Сол жерде ол қайтыс болып, олардың монастырь ішінде жерленді. Оның қасиеттілікке ие болу процесі 1626 жылы Кельн архиепискобы Фердинанд пен император Фердинанд II-нің тілегімен басталды, бірақ тоқтап қалды. Дегенмен, оның мерекесін оның орденінің мүшелері 4 сәуірде тойлауын жалғастырды және Германның есімі Римдік мартирологияға қосымшаға енгізілді. Олар 24 мамырда оның реликвияларын ауыстыруын да тойлайды. Рим папасы Бенедикт XIII 1728 жылы Норбертиндердің Рим колледжінде Ұлы Герман Жозефтің құрметіне арналған алтарьды киеледі. Оның қасиетті статусы 1958 жылы Папа Пий XII тарапынан расталды. (Қазіргі уақытта Штейнфельд аббаттығын иеленген Сальваториандық әкелер толыққанды қасиеттілікке ие ету процесін жүргізудің орнына, Confirmatio Cultus деп аталатын, аз шығынды және күрделі процесті орындауды жөн көрді.) Оның қазіргі мереке күні Кельн епархиясының күнтізбесінде 21 мамыр болып белгіленген. (Оның анасы мен әпкесі де "Бақыттылар" қатарында саналады.)

Hermann was born in Cologne, the son of Count Lothair of Meer and his wife Hildegund. His sister was Hadewych of Meer. Though of the nobility, the family was not overly wealthy. According to the biography by Razo Bonvisinus, a contemporary and prior of Steinfeld Abbey, at the age of seven Hermann attended school and very early was known for devotion to the Blessed Virgin. At every available moment he could be found at the church of St. Maria im Kapitol, where he would kneel rapt in prayer to Mary. Bonvisinus claims that the boy once presented an apple, saved from his own lunch, to a statue of Jesus, who accepted it. At the age of twelve he entered the abbey of the Premonstratensian (more commonly known as Norbertine) Canons Regular at Steinfeld. As he was too young to be accepted into the Order, he was sent to study, probably at Mariengaarde at Hallum in Friesland. Upon his return, he made his vows and was given the habit and the additional name "Joseph". As a novice, he was entrusted initially with the service of the refectory and later of the sacristy. Herman was characterized by his child like devotion to Mary. Late in his life, he had under his charge the spiritual welfare of the Cistercian nuns at Hoven (Zülpich), near Zülpich, whom he served as chaplain. There he died and was buried in their cloister. The process of his canonization was begun in 1626, at the request of Archbishop Ferdinand of Cologne and the Emperor Ferdinand II, but was interrupted. His feast, however, continued to be celebrated on 4 April, by the members of his Order and the name of Hermann was listed in the Premonstratensian supplement to the Roman Martyrology. They also celebrate the translation of his relics on 24 May. Pope Benedict XIII consecrated an altar in honor of the Blessed Hermann Joseph in the Roman College of the Norbertines in 1728. His status as a saint was confirmed by Pope Pius XII in 1958. (The Salvatorian Fathers, who had come to occupy the abbey in Steinfeld in modern times, opted to perform this less costly and involved process—known as Confirmatio Cultus—rather than to carry out a full canonization process.) His current feast day on the calendar of the diocese of Cologne is 21 May. (His mother and sister are listed among the "Blessed".)

Қамқорлық

Герман Жозеф сағатшылардың, балалар мен жастардың қадірлісі. Бұрынғы шіркеу күзетшісі болғандықтан, ол шіркеу күзетшілеріне, аколиттерге және алтарьға қызмет ететіндерге үлгі ретінде ұсынылды. Герман Жозефке жүкті әйелдер жақсы босану тілегімен хабарласып, көмек сұрады. Жүкті әйелдерді қамқорлау ("patronus puerperarum") 17 ғасырдан бері "тілеу тіккен мүліктер" арқылы жалғасып келеді, мысалы, инелер, брошкалар және қасиетті заттар сақталатын орынға қалдырылған, содан кейін олардың шаштарына немесе киімдеріне бекітіліп, әулиенің тілегі арқылы бақытты жүктілікке қол жеткізу үмітімен қолданылады.