Кіріспе

1563 - 1597 жылдар аралығында Эфиопияның императоры Сарса Денгел (śärṣä dəngəl; 1550 – 4 қазан 1597), сондай-ақ Ұлы Сарса деп те аталады, Эфиопияның императоры және Соломон әулетінің мүшесі болды. Оның тақ аты Малак Сагат I (መለክ ሰገድ malak sagad) еді. Император Менас пен императрица Адмас Могасаның ұлы Сарса Денгел 14 жасында патша болып сайланды. Билеуші ретінде ол бірнеше көтеріліске тап болып, империяның орталығын Шеуадан Бегемдерге көшірді. Сарса Денгел Османлыларға қарсы күресіп, аймақтық билеуші Бахр Негус Ешақ пен Адал сұлтаны Мұхаммед V-ті жеңді. Ол сондай-ақ Дебарва мен Хиргигодағы түрік шапқыншыларын қайтарды. Бұған қоса, Сарса Денгел солтүстікке қарай қоныс аударуда болған Оромо тайпаларына қарсы жорықтар ұйымдастырып, оларды табысты түрде кері итерді. Әскери жетістіктеріне қарамастан, тарихшылар оның Оромоның оңтүстіктегі кеңеюіне назар аудармай, солтүстік жорықтарына баса назар салғаны Эфиопия империясының құлдырауына соқтырды деген пікірде.

Өмірбаян

Сарса Денгель, император Менас пен императрица Адмас Могасаның ұлы, армияның Шеван командирлері мен әйел императрицасы тарапынан патша сайланды. Ол он төрт жасқа толмаған еді, бірақ Тигрдің ықпалынан қорқып, Ишақ арқылы Османмен жиі келісетін Амхара аристократиясы оны қолдады. Сарса Денгель ересек болғаннан кейін бірнеше көтерілістерді басуға мәжбүр болды: мысалы, 1563 жылы Ендагабатан шайқасындағы оның туысы Хамалмал және екі жылдан кейін оның туысы Фасилдің көтерілісі. 1570 жылдары бірнеше Оромо тайпалары Абиссинияға қарай солтүстікке көшіп-қонуды бастады. 1572 жылы Сарса Денгель Звай көлінің жанында Амбисса есімді луба басқарған Борана Оромоның шабуылына қарсы тұрды. 1574 жылы Оромоның Вей провинциясын басып алғанын білген император бүкіл Эфиопиядан әскер жинап, Гинд Беретте әскер құрды. Сарса Денгель сол жерден оңтүстікке бет алып, Оромоның Майяны да басып алғанын анықтады. Сарса Денгель Оромоны жеңіп, оларды Фатагерге қашуға мәжбүр етті. Кейіннен ол Адал сұлтаны Мұхаммед ибн Насырдың Хадияда жорық жүргізіп жатқанын білді. Содан кейін Веби өзені шайқасында Адалит әскеріне қарсы шығып, оларды жеңді. Османдықтар Дебарвадан шыққанда, жергілікті билеуші Ешақ мүмкіндікті пайдаланып, оны басып алып, түріктермен одақ құрды. Сарса Денгель өзінің вассалының мақтандығы мен сатқындығы деп санаған нәрсеге ашуланып, 1577 жылы оларға қарсы жорыққа шықты. 1578 жылы Тиграйда Ешақ әскерімен шайқасып, Бахр Негаш әскерін жеңді. Жеңімпаз император Дебарваға қарай жылжыды. Сарса Денгель Дебарвада түріктердің сақтаған байлықтарын тартып алып, Османдықтар тұсында салынған мешітті және бекіністі қиратуға бұйрық берді. Императордың әскери жеңістеріне қатты таң қалған жазбашы былай деді: «Эфиопия патшаларының қайсысы мылтық пен зеңбірекпен жабдықталған түрік әскерін жеңді? Патша Малак Сагадтың жеңістерін ешкім көрген де, естіген де жоқ!» Түріктерді жеңген соң Сарса Денгель Аксумда таққа отырып, 1580 жылы Семен провинциясындағы Бета Израильге қарсы науқан жүргізу үшін Тиграйдан кетті. Бұл жорықта Сарса Денгель Борана Оромоның Шева, Вадж және Дамот провинцияларына шабуыл жасағаны туралы ақпарат алды. Осыған қарамастан, Сарса Денгель осы аумақтарды Оромодан қорғаудан бас тартып, Бета Израильге назар аударуды жалғастырды. Бұл шешім оның шенеуніктерінің арасында наразылық тудырды, бірақ император өзінің әрекетін: «Ғалалармен күресуден гөрі Иса Мәсіхтің қанының жауларымен [яғни яһудилермен] күресуім артық» деп түсіндірді. Луба Мулета басшылығымен Борана Оромосы Абайды кесіп өтіп, 1586 жылы Годжамды басып алды. Осы шабуыл кезінде болашақ император Сусеньос I Оромолар тарапынан тұтқынға алынды. Сарса Денгель содан кейін оңтүстіктегі Оромоға қарсы бастама көтеріп, Ведждегі Даве Оромосын оңтүстікке қашуға мәжбүр етті. Бахрей Сарса Денгельдің жорығын мақтап, ол «соғыс жүргізген кезде әскерлерін алға жіберіп, жақсы атты және жаяу әскерлерімен артта қалуды әдетке айналдырған ата-бабаларының патшаларының әдет-ғұрыптарына сәйкес әрекет етпегенін» айтты. 1587 жылы түріктер Хиргиго портын тастап, Дебарваны қайта басып алу үшін ішкі аймаққа қарай аттанды. Түріктер Хамасиеннің губернаторын жеңіп, Тиграйға қашып кетті. Мұны естіген Сарса Денгель әскерін жинап, ауылды тоналып жатқан түрік басқыншыларын сүртіп тастау үшін Мереб өзенін кесіп өтті. Ол Дебарваға жетіп, содан кейін түрік қолбасшысы Кадауред-паша қаза тапқан Хиргигоға қарай жол тартты. Түріктер императорға бейбітшілік туралы ұсыныс жасап, Хиргигодан шегінді де, оны жергілікті Балау басшысына тапсырды. Дамоттағы Оромоға қарсы соңғы жорығында, оның Хроникасында жазылғандай, бір топ монахтар оны осы жорықтан бас тартқызуға тырысты; сәтсіз аяқталғаннан кейін, олар оны белгілі бір өзеннен балық жемеуге ескертті. Олар оған өзеннің жағасынан өтіп бара жатқанда, өзеннен ұсталған балықты жеп, ауырып, қайтыс болды. Оның денесі Рема аралындағы Медхан Алем шіркеуіне жерленді. 1933 жылғы наурыз айында Роберт Эрнест Чисман шіркеуге келгенде, оған оның ішкі мүшелері қайтыс болған жерінен әкелінген көк және ақ фарфор құмыра көрсетілді.

Мұра

Профессор Мордехай Абирдің айтуынша, "Серса Денгельді қабілетті, батыр және сәтті монарх деп сипаттаған көптеген тарихшылар шындықты толығымен бұрмалаған". Ол Сарса Денгельдің Оромо кеңеюін тоқтату үшін оңтүстікке ресурстарын және назарын жұмсаудың орнына, солтүстіктегі Бета Израиль провинцияларында өкіметін консолидациялауға ұмтылуы эфиопия тарихындағы шешуші момент болды деп есептейді. Бұл қателікті шешім эфиопиялық үстіртті Оромо көші-қонын үшін ашты және эфиопия империясының құлдырауына себеп болды.