Адольф Кольпинг: Жұмысшыларға қолдау көрсеткен дін қызметкері
Adolph Kolping
Адольф Кольпинг (1813-1865) – неміс католик ділдары, жұмысшыларға әлеуметтік қолдау көрсеткен «Кольпинг қауымдастығының» негізін қалаушы. Әулиелікке ие болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс католик діни қызметкері (1813-1865)
German catholic priest (1813 1865)
Адольф Колпинг (8 желтоқсан 1813 — 4 желтоқсан 1865) – неміс католик діни қызметкері және Колпинг қауымдастығының негізін қалаушы. Ол өнеркәсіптік қалалардағы жұмысшыларға әлеуметтік қолдау көрсету және оны дамыту қозғалысын жетекшілік етті, сонымен қатар сенімнің әлеуметтік іліміне сәйкес жұмысшылардың қадір-қасиетін жоғарылатуға ұмтылды. Оны "Жолшылардың әкесі" (Gesellenvater) деп атады. Діни қызметкердің қасиеттілікке жол беру процесі 1934 жылғы 21 наурызда басталды, ал 1989 жылы құрметті (Venerable) деп жарияланды. Оның қасиеттілікке жол беру рәсімі 1991 жылғы 27 қазанда Рим Папасы Иоанн Павел II басшылығымен Санкт-Петер алаңында өтті; оның діни мерекесі, әдеттегідей, қайтыс болған күніне емес, 6 желтоқсанда тойланады.
Adolph Kolping (8 December 1813 — 4 December 1865) was a German Catholic priest and the founder of the Kolping Association. He led the movement for providing and promoting social support for workers in industrialized cities while also working to promote the dignities of workers in accordance with the social magisterium of the faith. He was called Gesellenvater (the Journeymen's Father). The beatification for the priest commenced on 21 March 1934 and he was later titled as Venerable in 1989. His beatification was celebrated under Pope John Paul II on 27 October 1991 in Saint Peter's Square; his liturgical feast is not affixed to the date of his death as is the norm but rather on 6 December.
Өмір
Адольф Колпинг 1813 жылғы 8 желтоқсанда Керпенде кедей шопан Питер Колпингтің (1845 жылғы 12 сәуірде қайтыс болған) және Анна Мария Зурхайденнің (1833 жылғы 4 сәуірде қайтыс болған) бес баласының төртіншісі болып дүниеге келді. Бала кезінде денсаулығының нашарлығымен жиі күресті. Колпинг жоғары білім алуға деген құштарлығын ешқашан тоқтатқан жоқ. 1834 жылғы жазда ол Үш патша мектебіне қатысты, ал 1841 жылы Мюнхендегі (1841–42) колледжде теологиялық білімін бастады, содан кейін Боннда (1842–44) және Кельнде (1844–1845) білім алды. Оқу жылдарында ол Майнцтың болашақ епископы Вильгельм Эммануэль фон Кеттеллермен дос болып кетті. Колпинг 1845 жылғы 13 сәуірде Кельннің Minoritenkirche шіркеуінде дін қызметкеріне бекітілді, бірақ әкесі түні бұрын қайтыс болғандықтан, оның бекітілуі әртүрлі сезімдерге толы болды. 1845 жылдан 1849 жылға дейін Эльберфельдте – қазір Вуппертальдың бөлігі – капеллан және діни білім беруші болып қызмет етті. Сол жерде бірнеше ағаш шеберлері ұстаздың және жергілікті дін қызметкерлерінің көмегімен хор қоғамын құрды. Ол тез арада жас жұмысшылар қоғамына айналды, оның мақсаты мүшелерінің діни өмірін дамыту және олардың кәсіби шеберлігін арттыру болды. 1847 жылы ол жас жігіттердің діни, рухани және кәсіби жағынан дамуына көмектесетін неміс католик қоғамы "Гезеленверейннің" екінші президенті болды, ол мүшелеріне рухани және әлеуметтік қолдау көрсетті. Кельн қоғамы көп ұзамай өз үйіне ие болды және онда жас саяхатшылар үшін панажай ашты. Колпинг осы істі дамытуға белсенді және қайраткерлікпен кірісті. Ол шешен сөйлейтін және жаза білетін жазушы еді. Ол Германия, Австрия, Швейцария және Венгрияның ірі өнеркәсіптік орталықтарын аралады. 1865 жылғы 4 желтоқсанда өкпе ісігінен қайтыс болды; сол көктемде оң қолында ауыр қабыну болған. "Христиандық өмірді одан әрі практикалық жолмен көрсетіп, қазіргі уақытты жақсартып, болашақты жарқын етейік". Тарихшылар оның ісін 1987 жылғы 24 ақпанда мақұлдады, ал Әулиелерді жариялау жөніндегі Конгрегация (CCS) 1988 жылы постуляциядан Positio алды. Теологтар 1988 жылғы 15 қаңтарда, ал CCS 1989 жылғы 18 сәуірде мақұлдады; оның батылдығын растау Папа Иоанн Павел II-ге 1989 жылғы 13 мамырда оны құрметті деп жариялауға мүмкіндік берді. Оның киеленуіне әкелген керемет оның туған епархиясында зерттелді, кейін 1987 жылғы 5 желтоқсанда C.C.S. растады, ал 1990 жылғы 24 қаңтарда медициналық комиссия мақұлдады. Теологтар да 1990 жылғы 18 мамырда, сондай-ақ CCS 1990 жылғы 23 қазанда мақұлдады, ал Иоанн Павел II 1991 жылғы 22 қаңтарда оның соңғы мақұлдауын берді. Папа Колпингті 1991 жылғы 27 қазанда Санкт-Петер алаңында киелендірді. Колпинг қоғамының алғашқы американдық бөлімшесі 1856 жылы Сент-Луис қаласында (Миссури штаты) құрылды. 2021 жылғы мәліметтер бойынша, отыздан астам елде бөлімшелері бар. Халықаралық штаб-пәтері Minoritenkirche-нің қарсы бетінде орналасқан, 1996 жылы құрылған және Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
Adolph Kolping was born on 8 December 1813 in Kerpen as the fourth of five children to the poor shepherd Peter Kolping (d. 12 April 1845) and Anna Maria Zurheyden (d. 4 April 1833). He often lived in the shadow of frail health during his childhood. Kolping's desire for higher education never ceased. In summer 1834 he attended the Three Kings School and afterwards in 1841 began his theological education in Munich (1841–42) at the college there as well as later in Bonn (1842–44) and Cologne (26 March 1844 – 1845). His time spent on his studies saw him become friends with the future Bishop of Mainz Wilhelm Emmanuel von Ketteler. Kolping was ordained to the priesthood on 13 April 1845 in Cologne's Minoritenkirche but his father died the night before so his ordination was full of mixed emotions. He first served in Elberfeld – now part of Wuppertal – as a chaplain and religious education teacher from 1845 until 1849. There a number of journeymen carpenters had founded a choral society with the aid of a teacher and the local clergy. It grew rapidly into a Young Workmen's Society with the acknowledged object of fostering the religious life of the members, and at the same time of improving their mechanical skill. In 1847 he became the second president of the Gesellenverein, German Catholic societies for the religious, moral, and professional improvement of young men which gave its members both religious and social support. The Cologne society soon acquired its own home, and opened therein a hospice for young traveling journeymen. In his efforts to develop the work Kolping was energetic and undaunted. He was eloquent both as speaker and writer. He visited the great industrial centres of Germany, Austria, Switzerland, and Hungary. He died on 4 December 1865 due to lung cancer; he had suffered from a severe joint inflammation in his right forearm that spring. "Let's show Christian living in ever more practical ways and the present will be better and the future brighter." Historians approved the cause on 24 February 1987 while the Congregation for the Causes of Saints (CCS) received the Positio from the postulation in 1988. Theologians approved the cause on 15 January 1988 as did the CCS on 18 April 1989; the confirmation of his heroic virtue allowed for Pope John Paul II to name him as Venerable on 13 May 1989. The miracle that led to his beatification was investigated in the diocese of origin and later received C. C. S. validation on 5 December 1987 before a medical board approved it on 24 January 1990. The theologians also approved the cause on 18 May 1990 as did the CCS on 23 October 1990 while John Paul II issued his definitive approval for it on 22 January 1991. The pope beatified Kolping on 27 October 1991 in Saint Peter's Square. The first American branch of the Kolping Society began in St. Louis, Missouri, in 1856. As of 2021, there are branches in over thirty countries. The International Headquarters is located across the street from the Minoritenkirche. in 1996 and is listed on the National Register of Historic Places.