Америкалық әйелдердің үндістер құқығы үшін күресі: 1879-1951 жылдардағы тарихы
Women's National Indian Association
1879 ж. құрылған Ұлттық Үндістер Қауымдастығы (WNIA) – АҚШ үкіметімен үнді тайпалары арасындағы келісімдерді қорғаған белсенді ұйым. Тарихы, мақсаты туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Әйелдер ұлттық үнді қауымдастығы (WNIA) 1879 жылы американдық әйелдер тобы, оның ішінде педагогтар мен белсенділер Мэри Бонни мен Амелия Стоун Квинтон құрған. Бонни мен Квинтон 1880-жылдары ақ қоныс аударушылардың Үндістан аумағындағы үндістерге бөлінген жерлерге енуіне қарсы бірікті. Олар АҚШ пен үнді тайпалары арасындағы шарттардың міндетті күші туралы петиция жасады. Бұл петиция он алты штат бойынша қол жинау үшін таратылды және 1880 жылы Ақ үйге, сондай-ақ АҚШ Өкілдер палатасына президент Рутерфорд Б. Хейске табыс етілді. Кейін қауымдастық атауын Ұлттық үнді қауымдастығы деп өзгертті және 1951 жылы өз еркімен таратылды.
The Women's National Indian Association (WNIA) was founded in 1879 by a group of American women, including educators and activists Mary Bonney and Amelia Stone Quinton. Bonney and Quinton united in the 1880s against the encroachment of white settlers on land set aside for Native Americans in Indian Territory. They drew up a petition that addressed the binding obligation of treaties between the United States and Native American nations. The petition was circulated for signature in sixteen states and was presented to President Rutherford B. Hayes at the White House and in the U. S. House of Representatives in 1880. The Association changed its name to National Indian Association, and was voluntarily dissolved in 1951.
Тарих
Еуропалық америкалықтардың Үндістан территориясындағы тайпаларға бөлінген жерлерге енуіне алаңдаған Мэри Бонни мен Амелия Стоун Квинтон, Америка халқының Америка Құрама Штаттары тайпалармен жасаған келісімдерді сақтауын қолдау мақсатында петицияларға қол жинады. Олар 1880 жылы Президентке және Конгреске осындай алғашқы петицияны ұсынды. Бастапқыда Ассоциация Конгрессті үнді келісімдерін орындауға көндіру үшін петиция жинау наурыны ретінде құрылды. 1879 жылы Оклахома Үндістан территориясын ақтардың қоныстануына ашу мүмкіндігіне қарсылық ретінде құрылған, ал 1880-ші жылдары қосымша бөлімшелер жылдам түрде кеңейді. Өркендеген шағында Ассоциация 28 штаттағы 98 бөлімшелік ұйымды қолдады және үнді резервацияларында 56 миссияны ұстады. Көп ұзамай, он алты штаттың бөлімшелері осы қозғалысқа қатысты. Ассоциация 1951 жылы қаржыландырудың тоқтатылуы және саясаттағы өзгерістерге байланысты өз еркімен таратылды. Ол миссияларын сақтап, бірнеше жарияланымдар шығарды және ұлттық саясатқа, соның ішінде 1887 жылы қабылданған Доуес заңына әсер етті. Оның басты мақсаты – христиандық білім беру және миссионерлік жұмыс арқылы үндістерді ассимиляциялау және резервация жүйесін жою болатын. Ассоциация мүшелерінің көпшілігі Доуес заңын жетістік деп есептесе де, оның көптеген үндістерге тигізер зиянын сезбеді. Келесі онжылдықтарда Бес өркениетті тайпалар бұрынғы ортақ жерлердің 90 миллион акрын жоғалтты, олар үнді емес адамдарға сатылды. Көптеген үнділер жер иелігімен таныс болмағандықтан, қылмыскерлердің құрбаны болып, өте шағын жер учаскелерін де жоғалтты. Бұдан әрі, Доуес заңы тайпалардың әлеуметтік құрылымын күрделендірді және кейінгі жылдары олардың құлдырауына себепкер болды.
Concerned about European American encroachment on lands reserved for tribes in Indian Territory, Mary Bonney and Amelia Stone Quinton gathered signatures for petitions to demonstrate support among American people to honor the treaties made with tribes by the United States. They submitted the first such petition to the President and Congress in 1880. and Initially The Association first began as a petition drive to persuade Congress to uphold Indian treaties. Initially founded in 1879 in reaction to the prospect of opening Oklahoma Indian Territory to white settlement, additional branches quickly expanded in the 1880s. At its peak the Association supported 98 branch organizations in 28 states and sustained 56 missions on Indian reservations. Soon, chapters in sixteen states participated in the movement. The Association was voluntarily dissolved in 1951 due to funding cuts and policy shifts. It maintained missions, produced several publications, and influenced national policy, including the passing of the Dawes Act in 1887. Its main objectives were to assimilate Indians through Christian education and missionary work, and abolish the reservation system. While many of the Association's members considered the Dawes Act an achievement, they did not realize the adverse effects it would have for many Indians. During the subsequent decades, the Five Civilized Tribes lost 90 million acres of former communal lands, which were sold to non Natives. Many Indians were unfamiliar with land ownership and were targeted by criminals, losing their already small plots of land. Furthermore, the Dawes Act complicated the social structures of the tribes and contributed to their decline in later years.