Кіріспе
Лофтус Холл – Ирландияның Вексфорд графтығындағы Хук түбегінде орналасқан үлкен ауылдық үй. Бұл үй Редмонд Холлдың орнында салынған және оны шайтан мен әйелдің күйесі қуып жүр деген әңгіме бар. Лофтус Холлдың жеке тұруға, жер иелеріне, екі түрлі монахтар орденіне және 1980 жылдары Деверь отбасы басқарған қонақ үйге дейін созылатын ұзақ тарихы бар. 2011 жылы Шейн мен Айдан Куиглилер сатып алған Лофтус Холл 2012 жылы үйді аралау экскурсияларымен және толыққанды қалпына келтірілген қоршалған бақтармен көпшілікке ашылды. 2020 жылы жабылып, 2021 жылы сатылды. 2022 жылы жаңару жұмыстары жүріп жатқандықтан, ол көпшілікке ашық емес еді.
Loftus Hall is a large country house on the Hook peninsula, County Wexford, Ireland. Built on the site of the original Redmond Hall, it is said to have been haunted by the devil and the ghost of a woman. Loftus Hall has a long history of ownership, through private residence, landlords, two different orders of nuns, and a hotel in the 1980s run by members of the Devereux family. Purchased by Shane and Aidan Quigley in 2011, Loftus Hall was opened to the public in 2012 with guided tours of the house and a fully restored walled gardens. It was closed in 2020 and sold in 2021. As of 2022, it was under renovation and not open to the public.
Редмонд Холл
1170 жылы Реймонд Фицджеральд өзінің екі кемесі – "La Bague et La Bonne" аталған Багинбунға қонды. Ол жерде Пемброктың 2-ші графы Ричард де Клэрдің Ирландияға қауіпсіз келуін қамтамасыз ету үшін маңызды шайқасқа түсуге тиіс болды. Ол Вексфорд графтығында жер сатып алып, сол жерде Хаусленд қамалы деп аталатын қамал салды. Редмонд әулеті 1350 жылы, қара өлім кезінде, алғашқы қамалын басқа бір қамалмен алмастырды. Бұл екінші қамал сондай-ақ "Зал" немесе Редмонд залы деп те белгілі болды.
Ирландиялық Конфедерация соғыстары кезінде шабуыл
1642 жылы болашақ Лофтс-холл – сол кезде Редмонд-холл деп аталған – Англия королі I Чарльзға адал ағылшын әскерлерінен шабуыл көрді. Ирландия Конфедерациялық соғыстары 1641 жылы басталды, ал 1643 жылы Уэксфордта жаушылықтар күшейді. Лорд Эсмонд басқаратын 100 сарбаздық ағылшын гарнизоны Уотерфорд портындағы Данканнон бекінісінде орналасқан. 23 ақпанда бұл гарнизонға капитан Энтони Уэлдон мен капитан Томас Астон басқаратын тағы 200 сарбаз және алты зеңбірек қосылды. 1643 жылдың 19 маусымында бекіністегі осы сарбаздардың бір тобына капитан Росситер мен майор Джеймс Батлер басқаратын ирландиялық конфедераттар шабуыл жасады. Ағылшыздар жеңіліп, бекініске кері шегінді. Редмонд-холл Данканнон бекінісіндегі қоршаудағы гарнизонға анық көрінді. Ғимарат иесі Александр Редмонд көтерілісшілерге жақсы көзқараспен қараған. Бұл орын көтерілісшілерге көмек көрсету орны ретінде белгілі болды. Капитан Астон оны оңай басып алуға болатынына сенді және 1642 жылдың 20 шілдесінде Данканноннан 90 сарбаз бен екі кішкентай зеңбірекпен кемеге отырып, жақын жерге түсті. Александр Редмонд 68 жасқа толғанмен, залды нығайтып, оны қорғауға дайындалды. Оған ұлдары Роберт пен Майкл, олардың бірнеше шаруалары, екі қарулы адам және шабуыл кезінде залда жұмыс істеп жүрген саяхатшы тігінші көмектесті. Қорғаушылардың барлығы 10 адамнан тұрды және олар ұзын ұңғылы аңшылық мылтықтарымен қаруланған. Капитан Астон әскерін ғимараттың алдына жинап, король атынан кіруді талап етті. Александр Редмонд Астонның әскерін және қаруларын сыртта қалдырса, кіре беріне болатынын айтты. Ұзақ атыс жүрді. Астон оның зеңбіректерi есікке көп зиян келтіре алмайтынын анықтады. Оның қиындықтарын арттыра түскендей, оның жартылай әскері оны тастап, елді тоналауға кетті. Шайқас созылғанда, Хук түбегіне қалың теңіз тұманы түсті. Осы уақытта капитан Росситер мен капитан Томас Рош басқаратын ирландиялық конфедераттар әлі де Шилбагган қаласында орналасқан. Олар шабуыл туралы естіп, қорғаушыларға көмекке асығысқан және тұмандың арасынан шабуылдаушыларды таңқалдырды. Шамамен 30 ағылшыз қайықтарына мініп, бекініске қашып кетті. Капитан Астонның өзі де қаза тапқандардың бірі болды. Көптеген басқалары, соның ішінде лорд Эсмондтың екі жүзімшесі – лейтенант Джон мен Уолтер Эсмонд – тұтқынға алынды. Бірнеше ағылшын тұтқындары келесі күні Томас Роштың бұйрығымен, мүмкін Баллихакта асылып өлтірілді. 20 тамызда Нью-Росста тағы 11 адам, соның ішінде Эсмонд ағайындыларының бірі асылды (Данканнон қоршауы туралы да қараңыз).
Тарату және меншік иесінің өзгеруі
Ресми Редмондтар отбасының шежіресі (1763 жылы Ольстер кеңсесінде, Дублин сарайында тіркелген) Александр Редмондтың 1649 жылдың күзінде Ирландияны жаулап алу кезінде Оливер Кромвельдің әскерінен залды бір немесе тіпті екі рет қорғауға мәжбүр болғанын айтады. Дәстүр бойынша, қорғаушылар жаудың зеңбіректермен жасаған тесіктерді жүн қаптармен бітеп тастаған. Осы жүн қаптар мен залдың бейнесі 1763 жылы олардың біріне берілген елтаңбада көрінеді. Александр Редмонд Кромвельден жақсы шарттар алған және 1650 немесе 1651 жылы залда қайтыс болған, содан кейін оның қалған отбасы шығарылып, Уэксфорд графтығындағы бастапқы иеліктерінің үштен бірін ғана сақтауға рұқсат етілді. Лофтс отбасы 1590 жылдан бері, сэр Дадли Лофтсқа Килклогган маңындағы жерлер берілгеннен бастап, аймақта жер иеленген ағылшын "қоныс аударушылары" болған. Николас Лофтс 1634 жылы Fethard on Sea иелігін алған, ал Fethard Castle отбасының резиденциясына айналған, кейін Редмондтар отбасы қазір Лофтс Холл деп аталатын үйден қуылғаннан кейін осы сарайға қоныстанған. Кромвельдің жорығы аяқталғаннан кейін Николас Лофтсқа Уэксфорд графтығының оңтүстігінде кең жерлер берілді және ол залды "бірнеше авантюристтер мен әскерлерден" сатып алды, бірақ ол 1666 жылы оның ұлы Генри Дунгулптен залға көшіп келгенде ғана Лофтс отбасының негізгі резиденциясына айналды. Ол өзінің меншігінің жаңа атын белгілеу үшін Портергейттегі кіреберіс тіректеріне тастан мына жазуды қашап жазды: "Henry Loftus of Loftus Hall Esq. 1680". Дегенмен, ескі атау ғасыр соңына дейін қолданыста болды. 1684 жылы Генри Лофтс Лофтс Холлға кең ауқымды жөндеу жүргізді, ол алдыңғы онжылдықтардағы аласапыран оқиғалардан кейін жөндеуді қажет етті. Лофтс отбасы келесі ғасырларда жұрттық дәрежеде көтерілді. 1800 жылы залдың сол кездегі иесі Чарльз Лофтс, Барон Лофтс, Элли графы болып жарияланды. Оның ұрпағы Джон Лофтс, 4-ші Элли графы, 1872 және 1884 жылдар аралығында ескі залды қайта жаңартып, қазіргі құрылысты пайдаланып, қазіргі үйді жасады. Редмондтар отбасы Лофтс отбасының талабын сотта даулаған, бірақ сәттілікке жетпеген. 1684 жылы оларға Уэксфорд графтығының солтүстігіндегі Балахкин барониясында жер берілді. Олардың кейбіреулері "Жабайы қаздар" қозғалысына қосылып, көптеген шетелдік армияларда, әсіресе Франция армиясында қызмет етті. Басқалары банктік және саяси істерге қатысып, XIX және XX ғасырларда Исаак Батт пен Чарльз Стюарт Парнеллдің Ирландия партиясын қолдаған жергілікті саяси династияға айналды. Олардың ең танымал өкілі Джон Редмонд болды, ол 1918 жылы қайтыс болғанға дейін партияны басқарды.
Кейінгі дамуы
1872 және 1884 жылдар аралығында Джон Генри Веллингтон Грэм Лофтус, 4-ші Элли маркизі (1849-1889), анасы Леди Джейн Хоуп Вере Лофтустың (Королева Викторияға күтімші ханым) басшылығымен бүкіл сарайды кеңейтілген қайта құруға кірісті. Ол бірнеше элементтерді қосты, мысалы, әсем баспалдақ, мозаикалық плиткалы еден, күрделі паркет еден және сол кезде Ирландиядағы үйлерде кездеспеген техникалық жаңалықтар, мысалы, су ағызылатын унитаздар мен желдеткіштік жылыту жүйесі. Лорд Эллидің шабыттанып алған жерлерінің бірі Уайт аралындағы Королеваның жазғы резиденциясы – Осборн үйі болды. Осы ауқымды жұмыстар Королеваның келуіне мүмкіндік жасау үшін жасалған деп есептелді, бірақ ол келмеді, ал отбасы үйдің толыққанды ыңғайын көре алмады. 4-ші маркиз мұрагерсіз жас жасында қайтыс болды және мүлікті нашар қаржылық жағдайда туысына қалдырды, ол оны үш қабатты, жертөлесіз сарай ретінде, алдынан тоғыз бөлмелі және периласы бар түрде сатуға шешім берді. 1917 жылы Лофтус Холлды Провиденс сестері сатып алып, оны монастырьға және орденге қосылғысы келетін жас қыздарға арналған мектепке айналдырды. 1983 жылы оны Кей мен Майкл Деверо сатып алып, "Loftus Hall Hotel" деп ашты, ол 1990 жылдардың соңында жабылды. 2011 жылы үйді Куигли отбасы сатып алды. Соңғы жылдары зал туристік орталық ретінде жұмыс істеді, экскурсиялар мен маусымдық шаралар ұйымдастырылды. Кейбір келушілер Зак Баганс, Аарон Гудвин және Ник Грофф қатысқан "Ghost Adventures" бағдарламасынан кейін паранормальды зерттеулерге қатысты. 2016 жылы Лофтус Холлда "The Lodgers" готикалық триллері түсірілді және 2017 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. Зал 2020 жылы сатуға қойылды. "Loftus Hall" немесе "Loftushall" атауы сарайды қоршаған жерге де қолданылады. Лофтус Холлдың барлық жері, соның ішінде ғимараттың өзі, Крюк маяғынан көрінеді.
Аңыздар
Чарльз Тоттенхэм помещик болды (1752 жылы Николас Лофтустың нұсқаулары бойынша жер мен лауазымды мұраға алу үшін Лофтус атын қабылдауы тиіс болды), бірінші виконт Лофтустың қызы, құрметті Энн Лофтусқа үйленген соң. Олардың алты баласы болды – төрт ұл және екі қыз: Элизабет және Анна. Бірақ әйелі ауырып, қыздары әлі кішкентай кезінде қайтыс болды. Екі жылдан кейін Тоттенхэм туысы Джейн Клиффке үйленді, және олар Эннмен бірге Лофтс-холлда бірге тұрды. 1775 жылы бір кешке Чарльз екінші әйелі және бірінші некеден туған қызы Эннмен үйінде демалып отырды, ал Лофтус отбасы іссапарда болғанда. Дауыл кезінде кеме күтпеген жерден, сарай орналасқан Құққыш түбегіне келді. Жас жігіт сарайға шақырылды. Анна мен жас жігіт жақын дос болып кетті. Бір күні кешке отбасы және осы құпия адам бірге ойын бөлмесінде карта ойнап отырды. Ойын кезінде әр ойыншыға үш карта берілді, бірақ құпия адам тек Аннаға екі карта ғана берді. Тоттенхэм отбасына қызмет ететін үй иесі осы адамды сұраққа тартуға асығып тұрғанда, Анна еденнен түсіп қалған картаны алу үшін иілді. Ол картаны алу үшін иілгенде, үстелдің астына қарап, құпия адамның аяғы екіге бөлінгенін көрді. Сонда Анна тұрып, оған: «Сенің аяғың екіге бөлінген!» деді. Ол үйдің шатырынан үлкен тесік қалдырып, жоғалып кетті. Біраз уақыттан кейін Анна психикалық ауруға шалдықты, және отбасы Аннадан ұялып, оны сүйікті бөлмесіне – Тапистер бөлмесіне жапты, онда ол бақытты болар еді, бірақ ешкім көре алмайтын. Ол тамақтан да, судан да бас тартты, тізелерін иек астына жиып, Тапистер бөлмесінің терезесінен теңізге, бүгінгі Дунмор-Истке қарай, осы құпия бейтаныс адамның оралып келуін күтіп отырды, содан кейін 1775 жылы Тапистер бөлмесінде қайтыс болды. Оның денесін туралай алмағандықтарын айтады, себебі бұлшық еттері қатты тартылып қалған, сондықтан ол қайтыс болған күйде жерленді.
БАҚ өкілдіктері
Уотерфордтық Рик Уилан 1993 жылы "Лофтус Холл туралы аңыз" деп аталатын жартылай тәуелсіз деректі фильм түсірді. Бұл фильм оқиғаны толық көрсетеді, кейбір бөлімдерін, мысалы, карта ойынын, актерлердің қатысуымен драмалық түрде бейнелейді. 2006 жылдың басында "Лофтс Холл" деп аталатын тағы бір көркем фильм жобасы жарияланды және 2007 жылы дамыту жұмыстары басталды. Кит Даффи, Саманта Мумба және Аделаида Клеменс әртүрлі кезеңдерде фильмде ойнау мүмкіндігін талқылағандары хабарланды. Саманта Мумба 2010 жылдың қаңтар айында Дублинде фильмді насихаттау үшін қатысты. Дюфи 2010 жылдың ортасында фильмнің жоспарланған кестесіне кедергі келтіретін бұрынғы келісімшарттарына байланысты жобадан шығып кетті. 2010 жылы Frilogy.com компаниясының іске қосылуында өткен баспасөз мәслихатында Саманта Мумба "Лофтс Холл" туралы мәліметтердің құпия сақталып жатқанын айтты. 2010 жыл бойында туындаған қаржылық қиындықтар өндірісті тоқтатты, бірақ 2011 жылғы Галвей кинофестивалінде өткен сұрақ-жауап сессиясында жобаға қаржыландыру осыған дейін қамтамасыз етілгені және оны әлдеқайда қараңғы және реалистік ету үшін толығымен қайта іске қосылғаны жарияланды. Фильмнің шығу күні бастапқыда 2012 жылдың 1 қазаны деп белгіленген, бірақ кейін 2013 жылға шегерілді. "Лофтс Холл" Артемис Фаул франшизасындағы негізгі орындардың бірі – Фаул сарайының прототипі болды, автор Эойн Колфер бала кезінде сол жерде жұмыс істеген.