American novelist
Elizabeth Wooster Stuart Phelps (1815 1852)
Элизабет Стюарт Фелпс Уорд (31 тамыз 1844 - 28 қаңтар 1911) – ертедегі феминист американдық жазушы және зиялы, ол өмірден кейінгі өмірге қатысты дәстүрлі христиандық сенімдерге қарсы шығып, әйелдердің некедегі және отбасындағы дәстүрлі рөлдерін сынға түсірді, сондай-ақ әйелдер үшін киім реформасын қолдады. 1868 жылы, Азамат соғысы аяқталғаннан кейін үш жыл өткен соң, ол «Ажар қақпалары» атты туындысын жариялады, онда өлімнен кейінгі өмір үйдің жайлылығымен толы орын ретінде бейнеленген, ал отбасылар, үй жануарларымен бірге, мәңгілікке қайта қосылатын еді. 40 жасында Фелпс өзінен 17 жас кіші ер адамға үйленіп, қоғамдық нормадан тыс әрекет жасады. Кейіннен ол әйелдерді корсеттерін өртеп жіберуге шақырды. Оның кейінгі жазбалары әйелдік идеалдар мен әйелдердің некедегі еркектерге қаржылық тәуелділігіне арналған. Ол Бостон университетінде лекция оқыған алғашқы әйел болды. Өмірі бойында ол 57 томдық көркем әдебиет, поэзия және эсселердің авторы атанды. Осы туындыларының барлығында ол әйелдің орны мен қанағаттануы үйде деп есептелетін басым көзқарасқа қарсы тұрды. Керісінше, Фелпстің жұмысы әйелдерді дәрігерлер, пасторлар және суретшілер сияқты дәстүрлі емес мамандықтарда табысқа жеткендей көрсетеді. Өмірінің соңында Фелпс жануарлар құқығын қорғау қозғалысына белсенді қатысты. 1904 жылы жарық көрген «Трикси» романы вивисекция тақырыбына және осы тәжірибенің дәрігерлерге тигізетін әсеріне арналған. Бұл кітап жануарларға тәжірибе жүргізуге қарсы күрестің маңызды құралына айналды.
Elizabeth Stuart Phelps Ward (August 31, 1844January 28, 1911) was an early feminist American author and intellectual who challenged traditional Christian beliefs of the afterlife, challenged women's traditional roles in marriage and family, and advocated clothing reform for women. In 1868, three years after the Civil War ended, she published The Gates Ajar, which depicted the afterlife as a place replete with the comforts of domestic life and where families would be reunited—along with family pets—through eternity. In her 40s, Phelps broke convention again when she married a man 17 years her junior. Later in life she urged women to burn their corsets. Her later writing focused on feminine ideals and women's financial dependence on men in marriage. She was the first woman to present a lecture series at Boston University. During her lifetime she was the author of 57 volumes of fiction, poetry and essays. In all of these works, she challenged the prevailing view that woman's place and fulfilment resided in the home. Instead, Phelps' work depicted women as succeeding in nontraditional careers as physicians, ministers, and artists. Near the end of her life, Phelps became very active in the animal rights movement. Her novel, Trixy, published in 1904, was constructed around the topic of vivisection and the effect this kind of training had on doctors. The book became a standard polemic against experimentation on animals.
Ерте өмір
Элизабет (31 тамыз 1844 – 28 қаңтар 1911) Массачусетс штатының Бостон қаласында американдық конгрегациялық пастор Остин Фелпс пен Элизабет Вустер Стюарт Фелпс (1815–1852) отбасында дүниеге келген. Оның крещениедегі есімі – Мэри Грей Фелпс, анасының жақын досының құрметіне қойылған. Оның анасы H. Trusta псевдонимімен қыздарға арналған «Китти Браун» кітаптар сериясын жазған. Сегіз жасында Мэри Грей анасының құрметіне атын өзгертуді сұрады. Оның әкесі Остин Фелпс – кеңінен құрметтелген конгрегациялық пастор және педагог. Ол 1848 жылға дейін Пайн-стрит конгрегациялық шіркеуінің пасторы болды, содан кейін Андвер теологиялық семинариясында Риторика кафедрасының меңгерушісі қызметін қабылдады. Ол сондай-ақ сол жылы Элизабет Фелпспен танысып, күзде үйленді. Отбасы Бостонға көшті.
Elizabeth (August 31, 1844January 28, 1911) was born in Boston, Massachusetts to American Congregational minister Austin Phelps and Elizabeth Wooster Stuart Phelps (1815–1852). Her baptismal name was Mary Gray Phelps, after a close friend of her mother's. Her mother wrote the Kitty Brown series of books for girls under the pen name H. Trusta. Then eight years old, Mary Gray asked to be renamed in honor of her mother. Her father Austin Phelps was a widely respected Congregational minister and educator. He was pastor of the Pine Street Congregational Church until 1848, when he accepted a position as the Chair of Rhetoric at Andover Theological Seminary. He met Elizabeth Phelps that same year and they were married in the fall. The family moved to Boston
Фелпс жоғары деңгейдегі білім алды, Аббот академиясына және миссис Эдвардстың жас қыздар мектебіне қатысты.
Phelps received an upper class education, attending the Abbot Academy and Mrs. Edwards' School for Young Ladies.
Спиритуалистік романдар
Уорд үш спиритуалистік роман жазды. Біріншісі – "The Gates Ajar" ең танымал болды. Оны жазуға екі жыл кетті. Кейінірек ол осы кітапты қайта қарауға екі жылдан астам уақыт жұмсап, "оны жатқа айта аламын" деп жазды. Кітап Азамат соғысы аяқталғаннан кейін жарық көрді. Онда ол Мэри Кэбот есімді қыз туралы жазады, оның ағасы Азамат соғысы кезінде қаза тапқан. Қайғыға батқан қыз өмірден кейінгі өмірде ағасымен қайта қосылатынына сенімді болады.
Ward wrote three Spiritualist novels. The first, The Gates Ajar, became her most famous. It took her two years to write. She wrote later that after she spent more than two years revising it, "I could have said it by heart." The book was finally published after the end of the Civil War. In it, she writes about a girl named Mary Cabot, whose brother was killed during the Civil War. The grief stricken girl becomes convinced that she and her brother will be reunited in an afterlife
Ол осы тақырыпта тағы екі кітап жазды: "Есік арасы" және "Есік сыртында". Содан кейін ол жануарлар құқықтары туралы "Лөвлинес" атты повесть жазды. Фелпс "The Gates Ajar" кітабын Азамат соғысынан кейін жақындарының қазасынан күйзелген және дәстүрлі дінде көңіл көншілік таппаған әйелдерге көмектесу үшін жазғанын айтты. Фелпстің жұмақтың суреті кітапты бестселлерге айналдырды. Кейін ол алғашқы "Gates" кітабының табысын атауларында "Gates" сөзі бар кітаптар сериясымен арттырды, олар өмірден кейінгі өмірді бақтар, ыңғайлы верандалар және әдемі үйлер бар жер ретінде бекітіп көрсетті. "The Gates Ajar" келесі онжылдықтарда басқа авторлардың шығармаларына шабыт берді, мысалы Марк Твеннің "Капитан Стормфилдтің жұмаққа сапары" (1909) пародисі және Луис Б. Пендлтонның "Кейінгі киім: Өмірден кейінгі өмір туралы әңгіме" (1894) сияқты туындылар. "Gates" сериясының соңғы романы 1901 жылы "Внутренние ворота" атты сахналық пьесаға бейімделді.
She received thousands of letters in response to the first book. She wrote two more books on the same topic, Between the Gates and Beyond the Gates. She then wrote a novella about animal rights titled Loveliness. Phelps said she wrote The Gates Ajar to comfort a generation of women who were devastated by the losses of their loved ones following the Civil War and who found no comfort in traditional religion. Phelps' vision of heaven made the book a run away best seller. She later built on the success of the first Gates book with a series of other books that featured the word "Gates" in their titles and which continued to reinforce her views of the afterlife as a place with gardens, comfortable front porches, and finely built houses. The Gates Ajar inspired works by other authors in the following decades, such as Mark Twain's parody "Captain Stormfield's Visit to Heaven" (1909) and Louis B. Pendleton's Wedding Garment: A Tale of the Afterlife (1894). The final novel in the Gates series was also adapted into a stage play in 1901 titled Within the Gates.
Әлеуметтік реформаның қорғаушысы
Осы және басқа да танымал әңгімелер жазған кезде ол лекциялары мен басқа да еңбектері арқылы әлеуметтік реформа, сарттылық және әйелдердің құқықтары үшін жақтаушы болды. Ол сондай-ақ әйелдердің киім реформасына қатысып, 1874 жылы оларды корсеттерін өртеп жіберуге шақырды. Әйелдердің құқықтары туралы жазбаларына, әсіресе некеге қатысты көзқарастарына Джон Стюарт Миллдің еңбектері, атап айтқанда Миллдің 1869 жылғы "Әйелдердің бағындырылуы" атты мақаласы зор ықпал етті. Фелпстің балалар әдебиетінің көптеген туындыларында да әлеуметтік жақтаушылық көрінеді, өйткені ол сол дәуірдің сыныптық құрылымының теңсіздіктерін жасыруға тырыспады. "Боббит қонақ үйі", "Білім алудың бір жолы" және "Мэри Элизабет" сияқты әңгімелерінде Фелпс кедейліктің балаларға тигізетін әсерін тікелей көрсетеді. "Боббит қонақ үйі" романында басты кейіпкер екі жас жетімді қорғауға тырысып қаза табады. "Мэри Элизабет" кітабында үйсіз қыздың өмір сүру үшін ұрлық жасау мен тілену арасындағы таңдауы бейнеленген. "Білім алудың бір жолы" бала жұмыскердің диірменде жұмыс істеуден гөрі жақсы өмір сүруге деген құштарлығын және білім алу үшін өзін-өзі жарақаттау туралы шешімін көрсетеді.
While writing these and other popular stories, she became an advocate through her lectures and other work for social reform, temperance, and the women's emancipation. She was also involved in clothing reform for women, and in 1874 urged them to burn their corsets. A key influence on her writings on women's rights, especially her beliefs regarding marriage, were the works of John Stuart Mill, such as Mill's 1869 essay The Subjection of Women. Social advocacy was also incorporated in Phelp's various children's literature publications as she did not attempt to conceal the inequities of the era's class structure. In stories such as "Bobbit's Hotel", "One Way to Get An Education", and "Mary Elizabeth", Phelps directly illustrates the impact of poverty on children. In "Bobbit's Hotel", the title character dies in an effort to shelter two young orphans. "Mary Elizabeth" depicts a young homeless girl's choices between theft and begging as a means of survival. "One Way to Get An Education" depicts a child laborer's desire for a better life than mill work and subsequent decision to self injure in order to attain an education.
Кейінгі жұмыстар
Элизабет Стюарт Фелпс және оның күйеуі 1890 және 1891 жылдары екі Киелі кітапқа негіделген романдарды бірлесіп жазды. Оның автобиографиясы, "Chapters from a Life", 1896 жылы "McClure's" журналында бөлім-бөлім жарияланғаннан кейін кітап болып басылды. Ол сонымен қатар "Harper's Magazine" журналы үшін көптеген эсселер жазды, бұл мәселені өмірінің соңына дейін қолдады. Жазушы, феминист және жануарлар құқығын қорғаушы Кэрол Адамс осы романды "маңызды және өзекті" деп сипаттайды.
Elizabeth Stuart Phelps and her husband co authored two Biblical romances in 1890 and 1891. Her autobiography, Chapters from a Life, was published in 1896 after being serialized in McClure's. She also wrote a large number of essays for Harper's Magazine. a cause she supported later in life. Writer, feminist, and animal rights advocate Carol J. Adams describes the novel as "important and timely."