Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританияның қанынан құйылған депутаты
Assassinated MP of the United Kingdom
Роберт Джонатан Брэдфорд (8 маусым 1941 – 14 қараша 1981) – методист пасторы және «Авангард» одақтасы, сондай-ақ Солтүстік Ирландиядағы Белфаст Оңтүстік сайлау округінің Ұльстер одақтас парламент мүшесі болған. Ол 1981 жылғы 14 қарашада Уақытша Ирландия Республикалық Армиясы (ИРА) тарапынан өлтірілгенге дейін қызмет еткен.
Robert Jonathan Bradford (8 June 1941 – 14 November 1981) was a Methodist Minister and a Vanguard Unionist and Ulster Unionist Member of Parliament for the Belfast South constituency in Northern Ireland until his assassination by the Provisional Irish Republican Army (IRA) on 14 November 1981.
Ерте өмір және футболшы
Роберт Джонатан Брэдфорд 1941 жылғы 8 маусымда соғыс уақытындағы эвакуация салдарынан Лимавадиде, Лондондерри округіне қарасты Белфаст отбасында дүниеге келді. Брэдфордтың әкесі оның туылғаннан кейін көп ұзамай отбасын тастап кетіп, анасы қайтыс болғандықтан, оны асырап алушылар тәрбиеледі. Футболдағы дарынды ойыншы Брэдфорд жасөспірім кезінде «Гленавон» футбол клубымен келісімшарт жасады, ал оның ойыны көп ұзамай ағылшынның «Шеффилд Уэнсдей» футбол клубының назарын аударды, олар оны сынақтан өтуге шақырды. Бірақ Брэдфорд клубқа қосылмады және сол кезде Белфастта орналасқан «Distillery» клубында мансабын жалғастыру үшін Солтүстік Ирландияға оралды.
Robert Jonathan Bradford was born on 8 June 1941 to a Belfast family resident in Limavady, County Londonderry, due to the wartime evacuation. Bradford's father left the family not long after his birth and his mother died so he was raised by foster parents. A talented footballer, Bradford signed for Glenavon F. C. as a teenager and his displays soon attracted the attentions of the English side Sheffield Wednesday F. C., who invited him to a trial. However, Bradford was not signed by the club and returned to Northern Ireland to resume his career with the then Belfast based club Distillery.
Дін
Брэдфорд 1964 жылы методист пасторы болу үшін оқуды тастап, футболдан бас тартты. 1960 жылдардың қалған бөлігін Шығыс Белфаст және Файвмилтаун қауымдарында өткізгеннен кейін, Брэдфорд 1970 жылы толыққанды пастор болып тағайындалды және оңтүстік-батыс Белфасттағы Суффолк аймағында өз шіркеуіне ие болды. Кейін Брэдфорд 1970-ші жылдардың соңында методисттік қызметтен кетті, себебі ол және оның әріптестері саяси және экуменикалық тұрғыдан келіспеушілікке ұшырады. 1973 жылдың қазан айында Брэдфорд "News Letter" газетінің бірінші бетіне "римдік мұртадтармен" диалогты айыптаған жарнама жариялады. Бірнеше методист пасторлары Брэдфордты сынап, католик шіркеуімен диалогқа түсу туралы шешім маусым айында өткен методисттік конференцияда ашық талқыдан кейін қабылданғанын көрсетті. 1974 жылы Ирландиядағы методист шіркеуінің жылдық конференциясында Брэдфорд президент Харольд Слоанды "зорлық-зомбылық пен адастыруға" кінәлады, себебі Слоан азамат соғысының қаупін ескертіп, жалынды сезімдерді оятып, зорлық-зомбылықты ақтау үшін Библияны пайдаланған саясаткерлерді айыптады. Брэдфорд бір айдан кейін, 1974 жылдың шілдесінде методист шіркеуінен кетіп қалды. Брэдфорд өмірінің соңғы жылдарын шіркеусіз өткізді. Осы жылдары ол АҚШ-тың "Библия белдеуіне" барып, американдық евангелизммен байланыс жасады. Дегенмен, Брэдфорд өзінің жүрегінде әрдайым методист екенін айтты және Иан Пейслидің еркін пресвитериан шіркеуіне қосылу туралы ұсыныстарды қабылдамады (ол ешқашан қосылмады).
Bradford gave up football in 1964, after deciding to train to become a Methodist minister. After spending the rest of the 1960s attached to congregations in East Belfast and Fivemiletown, Bradford was fully ordained in 1970 and given his own parish in the Suffolk area of southwest Belfast. Bradford later resigned from the Methodist ministry in the late 1970s after feeling that he and his fellow ministers were on divergent paths both politically and ecumenically. In October 1973 Bradford paid for a frontpage advertisement in the News Letter condemning dialogue with "Roman apostates". Several fellow Methodist ministers criticised Bradford, pointing out that the decision to engage in dialogue with the Catholic Church had been taken at the Methodist Conference in June following an open debate. At the annual conference of the Methodist church in Ireland in 1974 Bradford accused President Harold Sloan of "abuse and prostitution" after Sloan castigated politicians who threatened civil war, aroused passions, and used the Bible as justification for violence. Bradford resigned from the Methodist Church a month later, in July 1974. Bradford would spend the final years of his life without a church. During these years he came to spend time in the 'Bible belt' of the US and became associated with American Evangelicalism. Nevertheless, Bradford claimed to always remain at heart a Methodist and also rejected suggestions that he was to join Ian Paisley's Free Presbyterian Church (which he never did).
Саяси мансап
Брэдфорд алғаш рет 1971 жылы Оранж орденіне қосылғанда одақтық қозғалысқа қатысты. Осыдан кейін ол қозғалыстың саяси жағына көбірек араласып, 1973 жылғы Солтүстік Ирландия Ассамблеясының Оңтүстік Антрим сайлауында «Авангардтық прогрессивті одақтық партиясынан» кандидат болды, бірақ сайланбады. Брэдфорд алғаш рет 1974 жылдың ақпанында Ұлыбританияның жалпы сайлауында Оңтүстік Белфаст округінен Парламент мүшесі болып сайланды, бұл жолы «Біріккен Ольстер одақтық кеңесінің» (Авангард, Демократиялық одақтық партия және Гарри Уэст басқаратын Ольстер одақтық партиясының (UUP) Брайан Фолькнерге қарсы фракциясы арасындағы одақ) туы астында, бұрынғы депутат Рафттон Паундерді, Фолькнерді қолдаған Ольстер одақтығын жеңді. Сайлаудан кейін Брэдфорд бұқаралық ақпарат құралдарында «күшті лоялист» деп сипатталды. Оның сайлау кампаниясын оңшыл «Ұлттық фронт» ашық қолдады, ал 1974 жылдың қыркүйегінде «Ұлттық фронт» митингісінде Мартин Уэбстер Брэдфордтан келген ынтымақ хатын оқыды. Брэдфорд Саннингдейл келісімінде көзделгендей, Социал-демократиялық және Еңбек партиясымен (СДЛП) билікті бөлісуге қарсы болды, бұл ұсынысты «жасыл ақымақтық» деп сипаттады. Паундер сайлаудан бас тартқаннан кейін Брэдфорд қазан айындағы сайлауда үлкен артықшылыққа ие болды және 1979 жылы бұл артықшылықты сақтап қалды. 1974 жылдан 1978 жылға дейін ол «Авангард» партиясынан депутат болды, ал 1978 жылдың ақпанында «Авангард» жетекшісі Билл Крейгпен және көптеген партия мүшелерімен бірге UUP-ға (кейде «Ресми одақтық партия» деп аталды) қосылды. Ол 1979 жылы UUP атынан қайта сайланды. 1980 жылдың қаңтарында Брэдфорд британдық қауіпсіздік күштері ұстаған ИРА мүшелерін «саботажшылар мен тыңшылар» деп жазалап өлім жазасын беруді талап етті. Ол діни және саяси тұрғыдан қатал адам ретінде сипатталды, ол британдық израильшілдікпен байланысты болды. Сөз сөйлегеннің бірінде ол Солтүстік Ирландиядағы проблемалардың себебі Рим-католик шіркеуі, марксизм және экуменикалық шатасу екенін айтты.
Bradford first became involved with unionism in 1971 when he joined the Orange Order. From here he became more involved in the political side of the movement and stood as a candidate for the Vanguard Progressive Unionist Party in the 1973 Northern Ireland Assembly election in South Antrim, although he was not elected. Bradford was first elected as Member of Parliament for South Belfast in the February 1974 British general election, this time under the banner of the United Ulster Unionist Council (an alliance between the Vanguard, the Democratic Unionist Party and the anti Brian Faulkner section of the Ulster Unionist Party (UUP) under Harry West), defeating the sitting MP Rafton Pounder, a pro Faulkner Ulster Unionist. Bradford was described in media following his election as a "hardline loyalist". His campaign had been openly supported by the far right National Front, and at a National Front rally in September 1974, Martin Webster read out a letter of solidarity from Bradford. Bradford was opposed to power sharing with the Social Democratic and Labour Party (SDLP) as set out in the Sunningdale Agreement, describing the proposal as "sheer madness". Bradford greatly increased his majority in the October election, after Pounder dropped out, and largely maintained this increased majority in 1979. Between 1974 and 1978 he sat for the Vanguard Party until in February 1978 he joined the UUP (then often called the Official Unionist Party), along with Vanguard leader Bill Craig and most of the membership. He was re elected in 1979 for the UUP. In January 1980 Bradford called for IRA members captured by British security forces to be summarily executed as "saboteurs and spies". He was described as a religious and political hardliner, identifying with British Israelism. In one of his speeches he said the causes of the problems in Northern Ireland were down to the Roman Catholic Church, Marxism, and ecumenical confusion.