Кіріспе

Жанды шақыру немесе Жао Хун (趙魂; Pinyin: Zhāo Hún) – ежелгі қытай поэзия жинағы Чу Цы-да антологияға енген өлеңдердің бірі. «Жанның шақырулары» төрт бөлімнен тұратын поэма. Бірінші бөлім өлеңнің қалған бөлігімен байланысы анық емес бірнеше жолдан тұрады. Екінші бөлім – көктегі әңгіме түріндегі пролог, онда Құдай (帝) ата-баба шаман Ву Янға (巫陽) төменге, жерге түсіп, жаны адасқан адамға көмектесуге бұйрық береді. Үшінші бөлім – жанды қорқыту және сүйіндеу арқылы шақыру. Төртінші бөлім – эпилог (луан). «Жанның шақырулары» кітабының авторлығы Цю Юаньға жатқызылған, бірақ Сонг Ю болуы ықтимал. (Хоукс, 2011 [1985]: 223) «Жанның шақырулары» басқа Чу Цы өлеңі «Ұлы шақыру» (Да Цзяо) сияқты, бірақ одан ұзақ. Екі өлең де өлгендей көрінген адамның жанын шақырудың шамандық дәстүрінен туындайды, бұл бастапқыда оның бұрынғы денесін қайта жандандыру мақсатымен жасалған (бірақ кейінгі әдеби дәстүрде бұл көбінесе аллегориялық мағынада түсіндірілді). Екі өлең де ұқсас үлгіні ұстанады: жанның адасып кетуі мүмкін қауіп-қатерлер туралы ескертулер, содан кейін жанның мойынсұнғыш қайтуы үшін сыйлық ретінде ұсынылатын керемет сезімдік ләззаттардың тартымды сипаттамаларымен толыққан егжей-тегжейлі тізімдер. (Хоукс, 2011 [1985]: 219–221)

Түсіндірме

"Жанды шақыру" туралы әртүрлі түсіндірулер жасалған, кімнің жаны шақырылып жатыр, кім шақырып жатыр және қандай жағдайда екені туралы.