Томас Шоунесси: Канадтық теміржол басқарушысының өмірбаяны
Thomas Shaughnessy, 1st Baron Shaughnessy
Томас Шонесси – канадалық теміржол басқарушысы, Canadian Pacific Railway президенті (1899-1918). Билігі үшін 1916 ж. лорд титулын алған. Тарихы мен өмірбаяны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка-канад теміржол әкімшісі (1853–1923)
American Canadian railway administrator (1853–1923)
Томас Джордж Шонесси, 1-ші барон Шонесси, (6 қазан 1853 – 10 желтоқсан 1923) – америкалық-канад теміржол әкімшісі. Милуоки және Сент-Пол темір жолында (Чикаго, Милуоки, Сент-Пол және Тынық мұхиты темір жолының алдыңғысы) кеңсеші және бухгалтер болып бастап, кішігірім қызметтен өсіп, 1899 жылдан 1918 жылға дейін Канада Тынық мұхит темір жолының президенті болды. Бірінші дүниелік соғыстағы Канада Тынық мұхит темір жолына басшылық еткені және соғысқа қосқан үлесі үшін Шонесси 1916 жылғы 1 қаңтарда Ұлыбритания жұртына Канада Доминионындағы Монреаль қаласының және Лимерик графтығындағы Эшфордтың бароны Шонесси атанды.
Thomas George Shaughnessy, 1st Baron Shaughnessy, (6 October 1853 – 10 December 1923) was an American Canadian railway administrator who rose from modest beginnings as a clerk and bookkeeper for the Milwaukee and St. Paul Railroad (a predecessor of the Chicago, Milwaukee, St. Paul and Pacific Railroad) to become the president of the Canadian Pacific Railway, serving in that capacity from 1899 to 1918. In recognition of his stewardship of the CPR and its contributions to the war effort during the Great War, Shaughnessy was elevated to the Peerage of the United Kingdom on 1 January 1916 as Baron Shaughnessy, of the City of Montreal in the Dominion of Canada and of Ashford in the County of Limerick.
Өмірбаян
Шонесси 1853 жылдың 6 қазанында Висконсин штатының Милуоки қаласында дүниеге келген. Ол ирландтық католиктердің ұлы, лейтенант Том Шонесси (1818–1903), ерте Милуоки полиция департаментіндегі "ең тапқыр детективтердің және патрульдік полицейлердің бірі", және оның әйелі Мэри Кеннеди (1826–1905). Оның әкесі Лимерик графтығының Килледи қаласындағы Эшфордта дүниеге келген, әйелі сияқты, олар 1840 жыл шамасында Ұлы ашаршылықтан бұрын Америка Құрама Штаттарына келді. Шонесси Милуокидің Спенсер бизнес колледжінде қысқа ғана уақыт оқыды, бірақ 16 жасында Милуоки және Сент-Пол теміржолында жұмыс істеді, бастапқыда сатып алу бөлімінде клерк, содан кейін бухгалтер болып жұмыс істеді. 1875 жылы Висконсин штатының әскери жасағының 1-ші полкінің адъютанты болды. Сол жылы ол Милуокидің үшінші округінен қалалық кеңеске сайланды, ол кезде бұл округте көптеген ирланд-американдықтар тұрды. Ол 1875 жылдан 1882 жылға дейін қайта сайланды, соңғы жылы Кеңес төрағасы қызметін атқарды. және 1882 жылы қысқа мерзімге оның президенті болды. 1880 жылы Уильям Корнелиус Ван Хорн, қазір Чикаго, Милуоки және Сент-Пол теміржолының жаңа бас инспекторы, оны жалпы сатып алу агенті етіп тағайындады. Шонесси мен екі әріптесі басқа ірі теміржолдардың дүкендер бөлімдерінің ең жақсы тәжірибелері туралы есеп дайындап, жолдың өзінің тәжірибесінде өзгерістер енгізуді ұсынғаннан кейін, Шонессиге Милуоки теміржолындағы өзгерістерді жүзеге асыру міндеті жүктелді.
Shaughnessy was born 6 October 1853, at Milwaukee, Wisconsin. He was the son of Irish Catholics, Lieutenant Tom Shaughnessy (1818–1903), "one of the shrewdest detectives and patrolmen" in the early Milwaukee Police Department, and his wife Mary Kennedy (1826–1905). His father was born at Ashford, in Killeedy, County Limerick, and like his wife they came to the United States before the Great Famine, about 1840. Shaughnessy briefly attended the Spencerian Business College of Milwaukee, but at the age of 16 went to work for the Milwaukee and St. Paul Railroad, first as a clerk in the purchasing department, then as a bookkeeper. In 1875, he became the adjutant of the 1st Regiment of the Wisconsin State Militia. That same year he was elected to the Milwaukee Common Council from the Third Ward, at that time heavily Irish American. He was re elected from 1875 through 1882, serving in the latter year as President of the Council. and briefly, in 1882, as its president. In 1880 William Cornelius Van Horne, the new general superintendent of what was now called the Chicago, Milwaukee and St. Paul Railway, appointed him as general purchasing agent. In the wake of a report by Shaughnessy and two colleagues on best practices of stores departments of other large railroads and recommending changes in the Road's own practices, Shaughnessy, was charged with implementing the changes on the Milwaukee Road.
Канадалық Тынық мұхит темір жолы
Шонесси 1882 жылдың қараша айында Канадалық Тынық мұхиты темір жолының бас сатып алу агенті болып жұмыс істеу үшін Монреальге келді. Ван Хорнның жеке телеграфшысы Е.А. Джеймс оны «әдемі киінген, сергекті жас жігіт, таяқ ұстап, біз «жанды сым» дейтін адамның белгілерін көрсетеді» деп сипаттады. Әрқашан жақсы киінген, мінсіздікке ұмтылған Шонесси (ол сонымен қатар мәжбүрлі мінезді де болған сияқты; ол тазалыққа аса мән беріп, күнделікті қолын бірнеше рет жуатын, ал президент болып тұрғанда лифтке ешкіммен бірге мінбейтін) шығындарды қатаң бақылаумен және сатып алулар мен басқа да шығындарды мұқият тексеруімен танымал болды. «Канадалық биографиялық анықтама» кітабында Шонессидің адам табиғатына деген пессимистік көзқарасы бар екені айтылған. Ол мүмкіндік туғанда жеткізушілердің, мердігерлердің, тасымалдаушылардың, жұмысшылардың және кез келген адамның компанияны алдауына сенімді болды. Сондықтан үнемі күшті бақылау қажет еді. Барлық іс-әрекеттер оның енгізген көптеген ережелер мен регламенттерге сәйкес болуы керек еді. Ол тіпті ұсақ бұзушылықтарды да анықтап, оларды жасағандарды көпшілік алдында ұятқа қалдыратын, әдетте ақпаратты мәңгілік тіркеуге алу үшін жазбаша түрде жазатын. Компанияның ең сенімді мердігерлері мен жоғары лауазымды қызметкерлері де, егер қажетті жұмысты уақытында аяқтау үшін тырысып, оның жүйесіне қайшы келетін баға төлесе немесе басқа да тәртіпсіздіктер жасаса, оның ашуына ұшырауы мүмкін еді. Ол төлемдерді заң мен практикалық жағдайларға рұқсат берген жағдайда, кез келген сылтаумен мүмкіндігінше кешіктіру арқылы шығындарды басқарды: бұл практика КСР тарихының көп бөлігінде, әсіресе 1885 жылдың басында, Супериор көлінің жағасындағы қиын учаскесі корпорацияның сенімі мен кредитімен қаржыландырылған кезде, темір жолдың аман қалуына ықпал еткені айтылады. Шонесси 1885 жылы КСР бас менеджерінің көмекшісі, ал 1889 жылдың қыркүйегінде президенттің көмекшісі болды. 1891 жылы Шонесси темір жолдың директоры және вице-президенті болды. Ол 1898 жылдың 12 маусымында президент лауазымына Ван Хорнның орнын басты. Ол дереу Монреаль корпорациясының бас кеңсесінде қаржылық операцияларды орталықтандыруға кірісіп, бюджетті, табысты және үлестіруді орталықтандырылған бақылауға алды, ал операциялық бақылауды далалық бөлім басшыларына жүктеді; бұл саясатты ол Ван Хорнға біраз уақыттан бері ұсынып келген. Ол Ван Хорнды өте құрметтеді және ұзақ жылдар бойы оның меценатының достығы мен көмегіне риза болды, бірақ Ван Хорнның жүйелі ұйымдастыру мен басқарудың жетіспеушілігі туралы мұрасы туралы ашық айтты.
Shaughnessy arrived in Montreal in November 1882 to work for the Canadian Pacific Railway as general purchasing agent. He is described by E. A. James, Van Horne's private telegrapher, as "a fashionably dressed, alert young man, sporting a cane and giving general evidence of being what we call a live wire." The perpetually well dressed perfectionist Shaughnessy (who appears to have been obsessive compulsive as well; he obsessed over cleanliness, washed his hands repeatedly every day, and as president would refuse to share an elevator with anyone else) became known for tight cost controls and a meticulous scrutiny of purchases and other expenditures. The Dictionary of Canadian Biography states, Shaughnessy had an essentially pessimistic view of human nature He was convinced that, given the opportunity, suppliers, contractors, carriers, workers, and anyone else would cheat the company. Constant vigilance was essential. Everything had to be done in accordance with the many rules and regulations he introduced. He delighted in tracing even minor transgressions and then publicly humiliating the perpetrators, usually in writing to ensure that the information became a part of the permanent record. Even the company's most trusted contractors and senior officials were exposed to his wrath if, in their efforts to get necessary work done on time, they paid prices higher than was deemed appropriate or if they failed in any other way to follow his system. He also managed expenditures by delaying payments as long as possible on whatever excuse, to the extent permitted by law and practicalities: a practice which is credited in most histories of the CPR as being in part responsible for the ability of the line to stay afloat, particularly during the period in the early months of 1885, when the very difficult section of the line along Lake Superior was being financed by the faith and credit of the corporation. Shaughnessy became CPR's assistant general manager in 1885 and assistant to the president in September 1889. In 1891 Shaughnessy became a director and vice president of the railroad. He succeeded Van Horne as president on 12 June 1898. He immediately proceeded to centralize financial operations in the Montreal corporation headquarters, taking centralized control over budget, earnings, and allocations, while devolving operational control to divisional heads in the field; a policy he had been urging upon Van Horne for some time. He was a great admirer of Van Horne, and continued grateful for his long time patron's friendship and help, but was outspoken about what he saw as Van Horne's legacy of a lack of systematic organization and management.
Шонессидің төрағалық етуімен ККР
Оның президенттігі кезінде Канадалық Тынық мұхитының пароходтық қызметтері, бастапқыда ішкі, содан кейін Ванкуверден Азияға (Императрица желісі), одан кейін Атлантика арқылы, тұрақты түрде кеңейтіліп, жаңартылды, нәтижесінде бұл темір жол әлемдегі ірі кеме иелерінің біріне айналды. Туризмді және жолаушылар ағынын дамыту мақсатында, Маритимнен Викторияға дейін жаңа немесе CPR-ге тиесілі бар қонақ үйлер, шалелер және тау лагерлері кеңейтілді немесе салынды, олардың барлығы Шонессидің тазалыққа қатысты қатаң талаптарына сай келді. Шонесси басшылығымен CPR Канаданың Біріктірілген кен және металлургия компаниясын және Кроу-Нест-Пасс темір жолын бақылады. Шонессинің басқаруы кезінде КПР-дің Батыс Канададағы ұзындығы дерлік екі есеге артты. Канаданың Солтүстік темір жолы мен Grand Trunk Railway саяси жағынан ұнамсыз CPR-мен (өзінің алғашқы жылдары федералдық ақшалай және жер жәрдемақыларынан пайдаланған) тиімді бәсекелесу үшін субсидиялар іздеді және көбінесе алды. Шонесси жаңадан құрылған Теміржол комиссиясы алдында өзінің позициясын сақтап, Батыс Канададағы жоғары тарифтердің жоғары шығындармен негізделгенін сәтті дәлелдеді, бұл аргумент 1914 жылы Комиссия тарапынан ресми түрде қабылданды. Ол туралы былай делінеді: «Теміржолдарды басқарушы ретінде [ол] осы құрлықта теңдесі жоқ, яғни ол осы салада әлемде де теңдесі жоқ».
During his presidency, the Canadian Pacific's steamship services, first domestic, then from Vancouver to Asia (the Empress Line), then trans Atlantic, were steadily expanded and upgraded, eventually making this railroad one of the world's major shipping owners as well. To promote tourism and passenger traffic, new or existing CPR owned hotels, chalets and mountain camps were expanded or built in from the Maritimes to Victoria, each held to Shaughnessy's meticulous standards for cleanliness. The CPR under Shaughnessy controlled the Consolidated Mining and Smelting Company of Canada and The Crow's Nest Pass Railway. Under Shaughnessy's administration, the CPR's mileage in western Canada almost doubled. The Canadian Northern Railway and the Grand Trunk Railway sought and often received subsidies in order to compete effectively with the politically unpopular CPR (which had itself benefitted by federal cash and land subsidies in its early years). Shaughnessy held his own before the newly created Board of Railway Commissioners, successfully arguing that higher rates in Western Canada were justified by the high costs, an argument which would finally be officially accepted by the Board in 1914. It was said of him, "As an operator of railways [he] probably has not a superior on this continent, which is equivalent to saying that he has not an equal in this line in the world."
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Шонесси Империяның соғысын жақтады және оған КПР-дің барлық ресурстарын жұмсады. Шонессидің соғысқа қолдау көрсету жұмысы 1916 жылы оның абыройлы лауазымға көтерілуіне себеп болды. Осы кезде бұрынғы Милуоки тұрғыны "империалисттердің империалисті, монархтың, империяның және ұлттың адал жақтасы" болған, сондықтан оған британдықтар Х.Х. Асквит үкіметінде министрлік қызмет ұсынды (бірақ ол бас тартты). Оның екі ұлының кішісі (екеуі де шетелде қызмет ететін) Альфред Томас 1916 жылғы 31 наурызда Францияда, Канадалық экспедициялық корпусында қызмет етіп жатқанда қаза тапты. Шонесси 1918 жылы көзінің нашарлауын себеп көрсетіп, КПР президенті лауазымынан кетті. Ол өмірінің соңына дейін директорлар кеңесінің төрағасы болып қызмет етті.
At the outbreak of World War I, Shaughnessy was a strong backer of the Empire's war, and put CPR's resources behind it as well. Shaughnessy's work in support of the war effort was the reason for his elevation to the peerage in 1916. By this point the former Milwaukeean was "an Imperialist's Imperialist, a staunch supporter of Monarch, Empire and Nation", so British in outlook that he is reported to have been offered (but declined) a cabinet post under H. H. Asquith. The younger of his two sons (both were serving overseas), Alfred Thomas, was killed in action in France on 31 March 1916 while serving in the Canadian Expeditionary Force. Shaughnessy resigned from the presidency of the CPR in 1918, citing his deteriorating eyesight. He continued to be chairman of the board until his death.
Өлім
Шонесси 1923 жылдың 10 желтоқсанында, бір күн бұрын болған жүрек талмасынан қайтыс болды. Өлім төсегінде ол Канадтық теміржол компаниясының (CPR) басшысы, оның ізбасары Эдвард Вентворт Биттиге: "Мүлікті сақтап тұрыңыз. Бұл үлкен канадалық мүлік және үлкен канадалық кәсіпорын" деп тапсырды. Оның үлкен ұлы Уильям Джеймс Шонесси екінші барон Шонесси атанды. Ол Монреальдегі Нотр-Дам-де-Ньеж бейістігіне қойылды.
Shaughnessy died 10 December 1923 after a heart attack the day before. On his deathbed, he instructed his successor as head of the CPR, Edward Wentworth Beatty: "Maintain the property. It is a great Canadian property, and a great Canadian enterprise." His eldest son, William James Shaughnessy, succeeded him as second Baron Shaughnessy. He was entombed at the Notre Dame des Neiges Cemetery in Montreal.
Бизнес және саяси көшбасшылық
Шонесси КСР-ді Монреаль банкі, Корольдік траст компаниясы, Солтүстік Американың апаттан сақтандыру компаниясы және Солтүстік Американың кепілдік компаниясы сияқты көптеген ірі қаржы институттарының директорлар кеңесінде өкілдік етті. Ол Канаданың ағылшын тіліндегі корпоративтік элитасының көпшілігімен (Ван Хорн және өзі сияқты бұрынғы американдықтарды қоса алғанда) Либералдық үкімет ұсынған Америка Құрама Штаттарымен өзара еркін сауда келісіміне қарсы болды және олардың көпшілігі сияқты, 1911 жылғы сайлауда Роберт Борденнің консервативтік оппозициясын күшпен қолдады, нәтижесінде Лориедің либералдары 15 жылдық биліктен кейін құлатылды. Шонесси «Канаданың шығыс және батыс сауда арналарын дамытыңыз» деп кеңес бергенде, бұл саясаттың оның темір жолының қаржылық мүддесіне сай екені дереу айтылды.
Shaughnessy represented the CPR on the boards of major financial institutions with which it had extensive dealings, including the Bank of Montreal, the Royal Trust Company, the Accident Insurance Company of North America, and The Guarantee Company of North America. He was in agreement with most of the Anglophone Canadian corporate élite, (including ex Americans like Van Horne and himself), in opposing the Liberal government's suggestion of a reciprocal free trade agreement with the United States, and like most of them, joined in providing powerful support for Robert Borden's Conservative opposition in the 1911 election which swept Laurier's Liberals out of power after 15 years in power. When Shaughnessy urged, "Fix the channels of Canadian trade eastward and westward," it was immediately pointed out that this policy was in accordance with the financial interest of his railway.
Жеке өмірі мен мұрасы
Монреальдің Алтын шаршы миліндегі Шонесси үйін 1876 жылы Монреаль сәулетшісі Уильям Томас жобалаған. Бастапқы көлемінен қысқарғанмен, 1974 жылы Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды және қазір Канаданың сәулет орталығының құрамына кіреді. Үйдің маңындағы аудан Шонесси ауылы деп аталады. Ванкувердің беделді Шонесси ауданы да оның құрметіне аталған. 1880 жылы Элизабет Бриджит Нейглге үйленді. Шонессилердің екі ұлы болды (Уильям Джеймс Шонесси – Коннаут герцогинясының ирланд-канадтық рейнджерлерінің капитаны және адъютанты, екінші Шонесси бароны; және Альфред Томас Шонесси, 1916 жылы Францияда Канада экспедициялық корпусында капитан болып қызмет еткен кезде қаза тапты) және үш қызы, соның ішінде Маргарет Кэтлин Шонесси, оның құрметіне CPR лайнері аталды. Альфред Томас – жазушы және продюсер Альфред Шонессидің әкесі, ол «Жоғарыда, төменде» сериалының сценарий редакторы ретінде, сондай-ақ режиссер және актер Дэвид Шонесси мен актер Чарльз Шонессинің («Өмір күндері», «Нэнни») әкесі ретінде танымал. Канада архиві оның CPR-дегі (1913–1922) кейінгі жылдарына қатысты құжаттарын, сондай-ақ отбасымен байланысты басқа материалдарды, әсіресе екінші Шонесси бароны туралы деректерді сақтайды. Бұл құжаттар Альберта штатының Калгари қаласындағы Гленбоу архивінде орналасқан. Шонесси – 1906 жылы Мичиган штатының Уайандоттегі Детройт кеме құрылысы компаниясы салған 6276 тонналық, 500 футтық «Сэр Томас Шонесси» болаттан жасалған Ұлы көлдердегі жүк тасымалдаушы кемесінің атымен аталады. Бұл кеме Огайо штатының Кливленд қаласындағы Дженкинс Steamship Company компаниясына тиесілі болған. 1936 жылғы навигация маусымының ашылуына дейін «Сэр Томас Шонесси» кемесі Монреальдегі Mohawk Navigation Company, Ltd. компаниясына сатылды, ол кемені карьерасының соңына дейін Ұлы көлдерде пайдаланды. 1969 жылы кеме металл тескісіне сатылды.
Shaughnessy House, his home in Montreal's Golden Square Mile, was designed by Montreal architect William Thomas in 1876. Though reduced from its original size, it was declared a National Historic Site of Canada in 1974 and is now part of the Canadian Centre for Architecture. The surrounding district is named Shaughnessy Village. Vancouver's prestigious neighbourhood of Shaughnessy is also named after him. He married Elizabeth Bridget Nagle in 1880. The Shaughnessys had two sons (William James Shaughnessy was captain and adjutant of the Duchess of Connaught's Irish Canadian Rangers, second Baron Shaughnessy; and Alfred Thomas Shaughnessy, killed in action in 1916 while serving as a captain in the Canadian Expeditionary Force in France ) and three daughters, including Marguerite Kathleen Shaughnessy, for whom the CPR coastal liner was named. Alfred Thomas was the father of the writer and producer Alfred Shaughnessy, best known for serving as the script editor of Upstairs, Downstairs and father of director and voice over actor David Shaughnessy and actor Charles Shaughnessy (Days of Our Lives, The Nanny), who is the fifth and current holder of the title Baron Shaughnessy. Archives Canada has his papers from later years at the CPR (1913–1922), plus other materials connected with the family, particularly the second Baron Shaughnessy. They are housed in the Glenbow Archives in Calgary, Alberta. Shaughnessy was the namesake of the steel steamer Sir Thomas Shaughnessy, a 6,276 ton, 500 foot Great Lakes freighter built in 1906 by the Detroit Shipbuilding Company at Wyandotte, Michigan. This vessel was owned by the Jenkins Steamship Company of Cleveland, Ohio. Before the opening of the 1936 season of navigation, Sir Thomas Shaughnessy was sold to the Mohawk Navigation Company, Ltd. of Montreal, which operated the vessel on the Great Lakes for the remainder of its career. The steamer was sold for scrap in 1969.