Әлеуметтік топтарға қатысты стереотиптердің әсері

Кіріспе

Жағдайлық қиындық

Стереотиптік қауіп – адамдар өздерінің әлеуметтік тобы туралы стереотиптерге сәйкес келу қаупін сезінетін немесе осындай қауіпте екенін түйсінетін жағдай. Бұл теория бойынша, академиялық үлгерімдегі нәсілдік және гендерлік айырмашылықтардың туындауына себеп болатын фактор. Академиялық әдебиетке енгізілгеннен бері стереотиптік қауіп әлеуметтік психология саласында ең көп зерттелген тақырыптардың біріне айналды. Стереотиптік қауіпті күшейтетін жағдайлық факторларға міндеттің қиындығы, міндеттің олардың қабілеттерін бағалайтындығына сену және стереотиптің міндетке қатыстылығы жатады. Адамдар жақсы орындағысы келетін міндеттерде және стереотиптелген топпен күшті байланыс жасайтын кезде стереотиптік қауіптің жоғары деңгейін көрсетеді. Бұл әсерлер сондай-ақ, олар өздерін теріс стереотиптелген топпен байланыстыруға байланысты кемсітушілік күткен кезде де күшейеді. Стереотиптік қауіптің жиі қайталануы сенімсіздіктің төмендеуіне, нашар үлгерімге және тиісті жетістік саласына деген қызығушылықтың жоғалуына әкелуі мүмкін. Стереотиптік қауіп теріс стереотиптелген топтарға жататын адамдардың үлгерімін төмендетуі мүмкін екені айтылады. Оның қоғамдық денсаулықтағы теңсіздіктерге әсер ету рөлі де ұсынылған. Теорияға сәйкес, егер белгілі бір топқа қатысты жағымсыз стереотиптер болса, топ мүшелері өздерінің үлгерімі туралы алаңдаушылыққа ұшырауы мүмкін, бұл олардың толық әлеуетін іске асыру қабілеттерін шектеуі мүмкін. Маңыздысы, адам стереотипке сене қоймаса да, ол белсендіріледі. Қауіптілік (стереотиптің белсенділігінен туындаған) үлгерімді төмендету механизмі жұмыс жадының (әсіресе жұмыс жады жүйесінің фонологиялық аспектілерінің) азаюы арқылы жүзеге асады деп болжанады. Стереотиптік қауіптің қарама-қарсысы – стереотиптік күшейту, яғни адамдар өздерінің әлеуметтік тобы туралы оң стереотиптерге ұшырағандықтан, әдеттегіден жақсы үлгерім көрсетеді. Стереотиптік күшейтудің бір түрі – стереотиптік көтеру, яғни адамдар басқа әлеуметтік топтар туралы жағымсыз стереотиптерге ұшырағандықтан жақсы үлгерімге жетеді. Мысалы, шахмат ойыншылары туралы зерттеу көрсеткендей, әйелдер еркек қарсыластың бар екенін естігенде, күткеннен нашар ойнады. Ал қарсыласы әйел екенін естіген әйелдер бұрынғы үлгерім көрсеткіштеріне сәйкес ойнады. Шахматта әйелдер ерлерге қарағанда нашар ойнайды деген стереотипті білген әйелдер шахмат ойындарында нашар ойнады. 2007 жылғы зерттеу стереотиптік қауіп зерттеуін кәсіпкерлікке, дәстүрлі түрде ерлер стереотипті мамандығына дейін кеңейтті. Зерттеу көрсеткендей, стереотиптік қауіп әйелдердің кәсіпкерлік ниеттерін төмендетсе, ерлердің ниеттерін күшейтеді. Алайда, кәсіпкерлік гендерлік бейтарап мамандық ретінде ұсынылғанда, ерлер мен әйелдер кәсіпкер болуға деген қызығушылықтарын бірдей білдіреді. Тағы бір тәжірибе гольф ойынына қатысты, ол "табиғи спорттық қабілет" немесе "спорттық интеллект" сынағы ретінде сипатталды. Ол спорттық қабілет сынағы деп сипатталғанда еуропалық американдық студенттер нашар үлгерім көрсетті, ал сипаттама интеллект туралы айтса, афроамерикандық студенттер нашар үлгерім көрсетті. Басқа зерттеулер стереотиптік қауіптің еуропалық американдықтардың спорттық жағдайдағы үлгеріміне, сондай-ақ әлеуметтік сезімталдығы бойынша сынақтан өткізілетін ерлердің үлгеріміне қалай кері әсер ететінін көрсетті. Міндеттің мазмұны көптеген адамдарда стереотиптік қауіпті тудыра алады, бірақ кейбір адамдар басқаларға қарағанда стереотиптік қауіпке көбірек ұшырайды. Белгілі бір топпен күшті байланыс жасайтын адамдар стереотиптелген топпен күшті байланыс жасайтындарға қарағанда стереотиптік қауіпке көбірек ұшырайды. Басқа адамдардың болуы ғана стереотиптік қауіпті тудыруы мүмкін. Бір тәжірибеде математикадан екі әйелмен бірге емтихан тапсырған әйелдер 70% дұрыс жауап берді, ал екі ер адамның қатысуымен сол емтихан тапсырған әйелдер орташа есеппен 55% алды. 2009 жылы Desert, Preaux және Jund жүргізген зерттеудің мақсаты төменгі әлеуметтік-экономикалық топтардағы балалардың стереотиптік қауіпке ұшырайтынын тексеру болды. Зерттеу барысында 6 мен 7 жас аралығындағы балаларды бірнеше бастауыш мектептердегі 8 мен 9 жас аралығындағы балалармен салыстырды. Бұл балаларға Raven's Matrices тестісі тапсырылды, ол интеллектуалдық қабілет тестісі. Балалардың жекелеген топтарына нұсқаулар бағалау мақсатында берілді, ал басқа топтарға бағалаусыз берілді. "Бағалау" тобы Raven Matrices тестісімен әдетте берілетін нұсқауларды алды, ал "бағалаусыз" тобы балалар жай ғана ойын ойнап отырғандай сезінуі үшін нұсқаулар берілді. Нәтижелер көрсеткендей, үшінші сынып оқушылары бірінші сынып оқушыларынан жақсы үлгерім көрсетті, бұл күтілген еді. Алайда, төменгі әлеуметтік-экономикалық жағдайдағы балалар бағалау мақсатында нұсқау алғанда, жоғары әлеуметтік-экономикалық жағдайдағы балаларға қарағанда нашар үлгерім көрсетті. Бұл нәтижелер балаларға берілген нұсқаулардың мазмұны үлгерімге әлеуметтік-экономикалық жағдайдан гөрі көбірек әсер ететінін көрсетті. Бұл нұсқаулардың типіне байланысты үлгерімдегі айырмашылықтар арқылы көрсетілді. Бұл ақпарат сынып бөлмелерінде төменгі әлеуметтік-экономикалық жағдайдағы оқушылардың үлгерімін жақсартуға көмектеседі. Жасқа байланысты стереотиптік қауіптің әсері туралы зерттеулер жүргізілді. 60 мен 75 жас аралығындағы 99 зейнеткерге зерттеу жүргізілді. Бұл зейнеткерлер жад және физикалық қабілеттер сияқты белгілі бір факторлар бойынша бірнеше тесттер тапсырды және сондай-ақ өздерін қаншалықты физикалық жарамды деп санайтындарын бағалаудан өтті. Сонымен қатар, олар зейнеткерлер туралы оң және теріс көзқарастарды қамтитын мақалаларды оқыды және біреудің сол мақалаларды оқығанын көрді. Бұл зерттеудің мақсаты тесттерге дейін қатысушыларды ынталандыру үлгерімге әсер ететінін анықтау болды. Нәтижелер көрсеткендей, бақылау тобы тесттерге дейін теріс немесе оң сөздермен ынталандырылғандарға қарағанда жақсы үлгерім көрсетті. Бақылау тобы өзінің қабілеттеріне сенімдірек сезінген сияқты. Басқа зерттеулер егде жастағы адамдарда стереотиптің белсенділігі жадты жақсартуға көмектесетінін көрсетті, бұл қартаюмен салыстырғанда стереотиптік қауіптің механизмдері арасындағы айырмашылықты көрсетеді. Стереотиптік қауіпке қатысты көптеген психологиялық тәжірибелер үлгерімге жағымсыз стереотиптік қауіптің физиологиялық әсерлеріне назар аударады, жоғары және төмен мәртебелі топтарды қарастырады. Scheepers және Ellemers келесі гипотезаны сынады: өнімділікті бағалау кезінде қазіргі сенімдерге сүйенгенде, төмен мәртебелі топ мүшелері физиологиялық қауіптің реакциясын көрсетеді, ал жоғары мәртебелі топ мүшелері мәртебенің өзгеруіне қатысты физиологиялық қауіптің реакциясын көрсетеді (Scheepers & Ellemers, 2005). Бұл тәжірибенің нәтижелері күтілгендей болды. Күтілгендей, төмен мәртебелі жағдайдағы қатысушылар мәртебе туралы ақпарат алғаннан кейін бірден қан қысымын жоғарылатты, ал жоғары мәртебелі жағдайдағы қатысушылар міндеттің екінші раундына дайындалғанда қан қысымында өсім байқалды. 2012 жылы Scheepers және тағы басқалар жоғары әлеуметтік билік ынталандырылғанда "тиімді жүрек-қантамыр үлгісі (шақыру)" туындайды, ал төмен әлеуметтік биліктің белсенділігі "тиімсіз жүрек-қантамыр үлгісі" немесе қауіпті тудырады деп болжады (Scheepers, de Wit, Ellemers & Sassenberg, 2012). Бұл гипотезаны сынау үшін екі тәжірибе жүргізілді. Бірінші тәжірибе билік ынталандыруын қарастырды, ал екінші...

Stereotype threat is a situational predicament in which people are or feel themselves to be at risk of conforming to stereotypes about their social group. It is theorized to be a contributing factor to long standing racial and gender gaps in academic performance. Since its introduction into the academic literature, stereotype threat has become one of the most widely studied topics in the field of social psychology. Situational factors that increase stereotype threat can include the difficulty of the task, the belief that the task measures their abilities, and the relevance of the stereotype to the task. Individuals show higher degrees of stereotype threat on tasks they wish to perform well on and when they identify strongly with the stereotyped group. These effects are also increased when they expect discrimination due to their identification with a negatively stereotyped group. Repeated experiences of stereotype threat can lead to a vicious circle of diminished confidence, poor performance, and loss of interest in the relevant area of achievement. Stereotype threat has been argued to show a reduction in the performance of individuals who belong to negatively stereotyped groups. Its role in affecting public health disparities has also been suggested. According to the theory, if negative stereotypes are present regarding a specific group, group members are likely to become anxious about their performance, which may hinder their ability to perform to their full potential. Importantly, the individual does not need to subscribe to the stereotype for it to be activated. It is hypothesized that the mechanism through which anxiety (induced by the activation of the stereotype) decreases performance is by depleting working memory (especially the phonological aspects of the working memory system). The opposite of stereotype threat is stereotype boost, which is when people perform better than they otherwise would have, because of exposure to positive stereotypes about their social group. A variant of stereotype boost is stereotype lift, which is people achieving better performance because of exposure to negative stereotypes about other social groups. For example, a study on chess players revealed that female players performed more poorly than expected when they were told they would be playing against a male opponent. In contrast, women who were told that their opponent was female performed as would be predicted by past ratings of performance. Female participants who were made aware of the stereotype of females performing worse at chess than males performed worse in their chess games. A 2007 study extended stereotype threat research to entrepreneurship, a traditionally male stereotyped profession. The study revealed that stereotype threat can depress women's entrepreneurial intentions while boosting men's intentions. However, when entrepreneurship is presented as a gender neutral profession, men and women express a similar level of interest in becoming entrepreneurs. Another experiment involved a golf game which was described as a test of "natural athletic ability" or of "sports intelligence". When it was described as a test of athletic ability, European American students performed worse, but when the description mentioned intelligence, African American students performed worse. Other studies have demonstrated how stereotype threat can negatively affect the performance of European Americans in athletic situations as well as the performance of men who are being tested on their social sensitivity. Although the framing of a task can produce stereotype threat in most individuals, certain individuals appear to be more likely to experience stereotype threat than others. Individuals who highly identify with a particular group appear to be more vulnerable to experiencing stereotype threat than individuals who do not identify strongly with the stereotyped group. The mere presence of other people can evoke stereotype threat. In one experiment, women who took a mathematics exam along with two other women got 70% of the answers right, whereas women who took the same exam in the presence of two men got an average score of 55%. The goal of a study conducted by Desert, Preaux, and Jund in 2009 was to see if children from lower socioeconomic groups are affected by stereotype threat. The study compared children that were 6–7 years old with children that were 8–9 years old from multiple elementary schools. These children were presented with the Raven's Matrices test, which is an intellectual ability test. Separate groups of children were given directions in an evaluative way and other groups were given directions in a non evaluative way. The "evaluative" group received instructions that are usually given with the Raven Matrices test, while the "non evaluative" group was given directions which made it seem as if the children were simply playing a game. The results showed that third graders performed better on the test than the first graders did, which was expected. However, the lower socioeconomic status children did worse on the test when they received directions in an evaluative way than the higher socioeconomic status children did when they received directions in an evaluative way. These results suggested that the framing of the directions given to the children may have a greater effect on performance than socioeconomic status. This was shown by the differences in performance based on which type of instructions they received. This information can be useful in classroom settings to help improve the performance of students of lower socioeconomic status. There have been studies on the effects of stereotype threat based on age. A study was done on 99 senior citizens ranging in age from 60–75 years. These seniors were given multiple tests on certain factors and categories such as memory and physical abilities, and were also asked to evaluate how physically fit they believe themselves to be. Additionally, they were asked to read articles that contained both positive and negative outlooks about seniors, and they watched someone reading the same articles. The goal of this study was to see if priming the participants before the tests would affect performance. The results showed that the control group performed better than those that were primed with either negative or positive words prior to the tests. The control group seemed to feel more confident in their abilities than the other two groups. Other studies have found that stereotype activation in older adults can improve memory performance, resulting in a distinction between stereotype threat mechanisms in aging compared with other groups. Many psychological experiments carried out on Stereotype Threat focus on the physiological effects of negative stereotype threat on performance, looking at both high and low status groups. Scheepers and Ellemers tested the following hypothesis: when assessing a performance situation on the basis of current beliefs the low status group members would show a physiological threat response, and high status members would also show a physiological threat response when examining a possible alteration of the status quo (Scheepers & Ellemers, 2005). The results of this experiment were in line with expectations. As predicted, participants in the low status condition showed higher blood pressure immediately after the status feedback, while participants in the high status condition showed a spike in blood pressure while anticipating the second round of the task. In 2012, Scheepers et al. hypothesized that when high social power is stimulated 'an efficient cardiovascular pattern (challenge)' is produced, whereas, 'an inefficient cardiovascular pattern' or threat is caused by the activation of low social power (Scheepers, de Wit, Ellemers & Sassenberg, 2012). Two experiments were carried out in order to test this hypothesis. The first experiment looked at power priming and the second experiment related to role play. Both results from these two experiments provided evidence in support for the hypothesis. Cleopatra Abdou and Adam Fingerhut were the first to develop experimental methods to study stereotype threat in a health care context, including the first study indicating that health care stereotype threat is linked with adverse health outcomes and disparities. Some studies have found null results. The single largest experimental test of stereotype threat (N = 2064), conducted on Dutch high school students, found no effect. The authors state, however, that these results are limited to a narrow age range, experimental procedure and cultural context, and call for further registered reports and replication studies on the topic. increase self consciousness about one's performance, and cause individuals to try to suppress negative thoughts as well as negative emotions such as anxiety. People have a limited amount of cognitive resources available. When a large portion of these resources are spent focusing on anxiety and performance pressure, the individual is likely to perform worse on the task at hand. A number of studies looking at physiological and neurological responses support Schmader and colleagues' integrated model of the processes that produce stereotype threat. Supporting an explanation in terms of stress arousal, one study found that African Americans under stereotype threat exhibit larger increases in arterial blood pressure. One study found increased cardiovascular activation amongst women who watched a video in which men outnumbered women at a math and science conference. Other studies have similarly found that individuals under stereotype threat display increased heart rates. Stereotype threat may also activate a neuroendocrine stress response, as measured by increased levels of cortisol while under threat. The physiological reactions that are induced by stereotype threat can often be subconscious, and can distract and interrupt cognitive focus from the task. With regard to performance monitoring and vigilance, studies of brain activity have supported the idea that stereotype threat increases both of these processes. Forbes and colleagues recorded electroencephalogram (EEG) signals that measure electrical activity along the scalp, and found that individuals experiencing stereotype threat were more vigilant for performance related stimuli. Another study used functional magnetic resonance imaging (fMRI) to investigate brain activity associated with stereotype threat. The researchers found that women experiencing stereotype threat while taking a math test showed heightened activation in the ventral stream of the anterior cingulate cortex (ACC), a neural region thought to be associated with social and emotional processing. Wraga and colleagues found that women under stereotype threat showed increased activation in the ventral ACC and that the amount of this activation predicted performance decrements on the task. When individuals were made aware of performance related stimuli, they were more likely to experience stereotype threat. However, a study using fMRI to investigate stereotype threat in older adults showed heightened activation in parietal midline regions including the posterior cingulate cortex (PCC) and precuneus during both working memory and episodic memory tasks. The heightened activation in these brain areas also was associated with better memory accuracy, inconsistent with the notion that stereotype threat always leads to impaired performance. A study conducted by Boucher, Rydell, Loo, and Rydell has shown that stereotype threat not only affects performance, but can also affect the ability to learn new information. In the study, undergraduate men and women had a session of learning followed by an assessment of what they learned. Some participants were given information intended to induce stereotype threat, and some of these participants were later given "gender fair" information, which it was predicted would reduce or remove stereotype threat. As a result, participants were split into four separate conditions: control group, stereotype threat only, stereotype threat removed before learning, and stereotype threat removed after learning. The results of the study showed that the women who were presented with the "gender fair" information performed better on the math related test than the women who were not presented with this information. This study also showed that it was more beneficial to women for the "gender fair" information to be presented prior to learning rather than after learning. These results suggest that eliminating stereotype threat prior to taking mathematical tests can help women perform better, and that eliminating stereotype threat prior to mathematical learning can help women learn better.

Бастапқы зерттеу

1995 жылы Клод Стил мен Джошуа Аронсон стереотиптік қауіп-қатердің зихи күштіліктің төмендеуіне әкелуі мүмкін екенін көрсеткен алғашқы тәжірибелерді жүргізді. Стил мен Аронсон мұны сөздерді толықтыру арқылы өлшеді. Осы жоғары нәтижелер өзіне сенімділіктің артуымен және негативті аутгруппа стереотиптерінен туындаған өзіне күмәнмен күресудің азаюымен байланысты. Стереотиптік күшею, егер жеке тұлғаның әлеуметтік сәйкестігінің позитивті жағы сәйкестікке қатысты салаларда айқын болса, пайда болады. Стереотиптік күшею өнімділікті арттыруда стереотиптік көтерумен ұқсас болғанымен, стереотиптік көтеру негативті аутгруппа стереотипінің нәтижесі болып табылады, ал стереотиптік күшею позитивті ингруппа стереотипінің белсенділігінен туындайды. Бұл нәтижені екі рет қайталауға тырысты. Бір жағдайда эффект тек Азиялықтар немесе әйелдердің математикалық қабілеттері туралы стереотиптерді білмейтін қатысушыларды алып тастағаннан кейін қайталанды, ал екінші репликация бірнеше түзетуші айнымалыларды ескергенімен бастапқы нәтижелерді қайталай алмады. Адамдар өзін-өзі кемсіту арқылы, негативті стереотиптерге ұшыраған топтардан алшақтау арқылы және қауіпті жағдайлардан бас тарту арқылы әрекет етеді. Қара американдықтар арасында стереотиптік қауіп-қатерді зерттеулер көрсеткендей, қара нәсілді қылмыскерлер туралы стереотипті білгенде полициямен кездесу туралы алаңдаушылық артады. Бұл өз кезегінде өзін-өзі реттеуге, үлкен алаңдаушылыққа және полиция қызметкерлеріне күдікті көрінуі мүмкін басқа да мінез-құлықтарға әкелуі мүмкін. Полиция қызметкерлері қара адамдарды қауіпті деп санағандықтан, олардың осындай алаңдаушылықты тудыратын мінез-құлықтарға реакциясы көбінесе ақ адамдардың ұқсас мінез-құлықтарына қарағанда қатал болады және олардың адамды ату шешіміне әсер етеді. Ұзақ мерзімді стереотиптік қауіп-қатердің тәжірибесі адамдарды стереотиптелген топтан өзін-өзі алып қоюға әкелуі мүмкін. Мысалы, әйел өзін "математикалық адам" деп санамай қалуы мүмкін, егер ол стереотиптік қауіпке ұшыраған бірнеше жағдайларды бастан өткерсе. Бұл өзін-өзі танудың психологиялық стратегиясы болып саналады, сәтсіздікке ұшырағанда өзін-өзі бағалауды сақтау үшін. Ұдайы алаңдау мен қорқу сезіміне ұшыраған адамдар стереотиптелген топтан алшақтауды шешеді. Стереотиптік қауіп туралы көптеген зерттеулер негативті стереотиптермен күресудің академиялық үлгерімге әсерін қарастырғанмен, жақында стереотиптік қауіппен күресудің өзін-өзі бақылауды әлсірету арқылы "құйылу" әсерін тигізуі мүмкін екеніне назар аударылды, соның салдарынан мінез-құлықтың көптеген түрлеріне, тіпті стереотиптелмеген салаларда да әсер етеді. Майкл Инцлихт және әріптестерінің зерттеулері көрсеткендей, әйелдер математикалық қабілеттері туралы негативті стереотиптермен күрескенде математикалық тесттерде нашар нәтижелер көрсетеді және математикалық тестті аяқтағаннан кейін де, әйелдер тіпті байланысты емес салаларда да кемшіліктерді көрсетуді жалғастыруы мүмкін. Мысалы, әйелдер артық тамақтануы, агрессивті болуы және тәуекелге толы шешімдер қабылдауы мүмкін. Стереотиптік қауіп-қатермен байланысты дискриминация адамның психикалық денсаулығына ұзақ мерзімді теріс әсер етеді. Дискриминация сезімі психикалық денсаулыққа тигізетін әсері тұрғысынан, әсіресе депрессияға баса назар аударылған. Әртүрлі азшылық топтары арасында жүргізілген, соның ішінде ішкі нәсілшілдікке қатысты зерттеулер көрсеткендей, дискриминацияға ұшыраған адамдар депрессиялық симптомдарды көбірек көрсетеді. Сонымен қатар, дискриминация сезімі балалар мен жасөспірімдерде депрессиялық симптомдарды болжауға болады. Дискриминациямен байланысты басқа да жағымсыз психикалық салдарына жалпы денсаулықтың нашарлауы, посттравматикалық стресс бұзылысы, алаңдаушылық және қарсылық мінез-құлық жатады.

In 1995, Claude Steele and Joshua Aronson performed the first experiments demonstrating that stereotype threat can undermine intellectual performance. Steele and Aronson measured this through a word completion task. This enhanced performance has been attributed to increases in self efficacy and decreases in self doubt as a result of negative outgroup stereotypes. Stereotype boost occurs when a positive aspect of an individual's social identity is made salient in an identity relevant domain. Although stereotype boost is similar to stereotype lift in enhancing performance, stereotype lift is the result of a negative outgroup stereotype, whereas stereotype boost occurs due to activation of a positive ingroup stereotype. Two replications of this result have been attempted. In one case, the effect was only reproduced after excluding participants who were unaware of stereotypes about the mathematical abilities of Asians or women, while the other replication failed to reproduce the original results even considering several moderating variables. self handicap, distance themselves from negatively stereotyped groups, and disengage from situations that are perceived as threatening. Studies examining stereotype threat in Black Americans have found that when subjects are aware of the stereotype of Black criminality, anxiety about encountering police increases. This, in turn, can lead to self regulatory efforts, more anxiety, and other behaviors that are commonly perceived as suspicious to police officers. Because police officers tend to perceive Black people as threatening, their reactions to these anxiety induced behaviors are commonly more harsh than reactions to White people with the same behavior, and influences whether or not they decide to shoot the person. In the long run, the chronic experience of stereotype threat may lead individuals to disidentify with the stereotyped group. For example, a woman may stop seeing herself as "a math person" after experiencing a series of situations in which she experienced stereotype threat. This disidentification is thought to be a psychological coping strategy to maintain self esteem in the face of failure. Repeated exposure to anxiety and nervousness can lead individuals to choose to distance themselves from the stereotyped group. Although much of the research on stereotype threat has examined the effects of coping with negative stereotype on academic performance, recently there has been an emphasis on how coping with stereotype threat could "spillover" to dampen self control and thereby affect a much broader category of behaviors, even in non stereotyped domains. Research by Michael Inzlicht and colleagues suggest that, when women cope with negative stereotypes about their math ability, they perform worse on math tests, and that, well after completing the math test, women may continue to show deficits even in unrelated domains. For example, women might overeat, be more aggressive, make more risky decisions,

The perceived discrimination associated with stereotype threat can also have negative long term consequences on individuals' mental health. Perceived discrimination has been extensively investigated in terms of its effects on mental health, with a particular emphasis on depression. Cross sectional studies involving diverse minority groups, including those relating to internalized racism, have found that individuals who experience more perceived discrimination are more likely to exhibit depressive symptoms. Additionally, perceived discrimination has also been found to predict depressive symptoms in children and adolescents. Other negative mental health outcomes associated with perceived discrimination include a reduced general well being, post traumatic stress disorder, anxiety, and rebellious behavior.

Жеңілдіктер

Қосымша зерттеулер негативті стереотиптелген топтардағы студенттердің тест нәтижелерін және академиялық жетістіктерін арттырудың жолдарын іздейді. Мұндай зерттеулер стереотиптік қауіптің әсерін азайтудың әртүрлі тәсілдерін ұсынады. Мысалы, MCAT, SAT, LSAT баллдарына стереотиптік қауіптің теріс әсері туралы алаңдаушылықтар артып келеді. Ең бастысы, жақсы қайталанған зерттеулер студенттерді стресті қайта бағалауға және интеллекттің даму теориясын қабылдауға үйрету стереотиптік қауіптің әсерін азайтудың тиімді жолы болуы мүмкін екенін көрсетеді. Екі зерттеу қатысушылардың интеллектінің өзгермелі екенін және оны күш-жігермен арттыруға болатынын түсіндірудің әсерін өлшеуге тырысты. Екеуі де егер адамдар өздерінің еңбегін жетілдіре алатынына сенсе, олар жағымсыз стереотиптерді жеңе алатынына сену ықтималдығы жоғары екенін және осылайша жақсы жұмыс істей алатынын көрсетті. Тағы бір зерттеуде оқушылардың өз жағдайларын немесе уайымдарын қайта қарастыруы олардың атқарушы ресурстарына (көңіл-күйді бақылау, жұмыс жады және т.б.) көмектесе алатыны анықталды, сонда стресс оларды құртпайды, соның нәтижесінде тест нәтижелерін жақсартады. Кейінгі зерттеулер көрсеткендей, интеллектке деген көзқарасты дамыту арқылы оқушылар академиялық сәтсіздіктерді өзінің туа біткен қабілетіне емес, керісінше, нашар оқу стратегиясы сияқты жағдайлық факторға байланыстырады. Нәтижесінде студенттер оқудың басқа әдістерін қолданады және басқалардан көмек сұрайды. Өзін-өзі нығайту жаттығуларының күші туралы зерттеулер де жақсы нәтижелер көрсетті. Мұндай зерттеулердің бірі өзін-өзі нығайту жаттығуы (оларға маңызды құндылық туралы қысқаша сыныпта жазу тапсырмасы түрінде) афроамерикалық орта мектеп оқушыларының бағаларын айтарлықтай жақсартқанын және нәсілдік жетістіктер арасындағы айырмашылықты 40%-ға азайғанын анықтады. Мұндай тағы бір шара Ұлыбританияда медицинаны оқып жатқан студенттерге қолданылды. Жазбаша тапсырмалар тобында ақ түсті оқушылар азшылықтан шыққан оқушыларға қарағанда нашар нәтиже көрсетті. Клиникалық бағалауда екі топ та өздерінің нәтижелерін жақсартты, бірақ нәсілдік топтар арасындағы айырмашылық сақталды. Қатысушыларға тапсырманы орындамас бұрын өздері туралы оң құндылық немесе атрибут туралы ойлауға мүмкіндік беру оларды стереотиптік қауіпке азырақ бейімдейді. Өзін-өзі нығайту математикалық және геометриялық ойлау тестілерінде әйелдер мен ерлер арасындағы айырмашылықты азайтады. Сол сияқты, әйелдерді өзіндік концепция картасын құру арқылы олардың бірнеше рөлдері мен жеке ерекшеліктері туралы ойлауға шақыру салыстырмалы түрде қиын стандартталған тестілеудегі гендерлік алшақтықты жоюға мүмкіндік беретіндігі көрсетілді. Осындай ойлану мүмкіндігі берілген әйелдер GRE-дің математика бөлімінде ерлермен бірдей жақсы нәтиже көрсетті, ал өзіндік тұжырымдама картасын жасамаған әйелдер математика бөлімінде ерлерге қарағанда нашар нәтиже көрсетті. Сонымен қатар, азшылық топтарының өкілдіктерін арттыру стереотиптік қауіпті азайтады. Бір зерттеуде STEM салаларындағы әйелдерге конференция видеосы көрсетілді, онда ерлер мен әйелдердің арақатынасы тең немесе тең емес. Теңгерімсіз қатынасты байқаған әйелдер өздерін аз қамтылған сезімдері мен қатысуға деген құштарлықтары төмен екенін айтты. Көпшілік топты ғана көрсететін белгілердің азаюы мен азшылық топтарының белгілерінің артуы стереотиптік қауіп-қатерге қарсы жағдайды жеңілдетеді. Қосымша зерттеулер қоршаған ортадағы физикалық объектілер бір көпшілік топты бейнелемейтін ортаны құруға бағытталған. Мысалы, бір зерттеуде зерттеушілер адамдар топ мүшелігіне қатысты шешімді топтың ортасына байланысты қабылдайды және бөлмедегі физикалық нысандарды өзгерту азшылықтың қатысуын арттыратынын көрсетті. Бұл зерттеуде компьютерлік ғылымның стереотиптік нысандарын алып тастау және оларды стереотиптік емес нысандармен ауыстыру әйелдердің компьютерлік ғылымға қатысуын ерлермен тең деңгейге көтерді. Түрлілік бағаланатынын тікелей айту да тиімді болуы мүмкін. Бір зерттеуде түрлі-түсті түсінбей қарау әдісімен салыстырғанда, әртүрліліктің тікелей құндылығын көрсететін компанияның памфлеті афроамерикандықтардың компанияға деген сенім мен жайлылықтың артқанын көрсетті. Түрлі ортадан шыққан адамдар арасындағы топтар арасындағы қарым-қатынасты дамыту да азшылық топ мүшелерінің арасында өзіндік ерекшелік сезімін қалыптастыруға көмектеседі. Мысалы, 2008 жылғы зерттеу көрсеткендей, студенттер өздері азшылық болатын оқу орындарында өзіндік ерекшелік сезімі төмен, бірақ басқа нәсілдік топтардың мүшелерімен достық қарым-қатынас жасау олардың өзіндік ерекшелік сезімін арттырады. 2007 жылы Грег Уолтон мен Джеффри Коэн жасаған зерттеу афроамерикандық колледж студенттерінің бағаларын арттыруға және олар мен ақ нәсілді әріптестері арасындағы нәсілдік жетістіктер арасындағы айырмашылықты алғашқы курста жоюға көмектесетінін көрсетті, қатысушыларға әлеуметтік жағдайға қатысты алаңдаушылықтар уақыт өте келе азаяды деп түсіндіру арқылы. Бұл тұжырымдар адамдарға ыңғайлы топқа қабылданғандай сезінуге мүмкіндік беру оларды стереотиптерді елемеуге ынталандырады екенін көрсетеді. Қорыта айтқанда, егер азшылық топтарының колледж студенттері академиялық ортаға қабылданса, олар академиялық тапсырмаларды орындаудағы жағымсыз стереотиптерге аз бейім болады. Бұл зерттеудің авторлары адамдарға стереотиптердің болуына қарамастан олар нашар орындамайды деген фактіні білдіру олардың нәтижелерін жақсарта алатынын айтты. Мұндай жағдайларда, қосымша зерттеулер ақпаратты қалай ұсыну керектігін – яғни, қатысушылардың өзіне негативті стереотиптердің нысаны ретінде қарауын қамтамасыз ету маңызды екенін көрсетеді.

Additional research seeks ways to boost the test scores and academic achievement of students in negatively stereotyped groups. Such studies suggest various ways in which the effects of stereotype threat may be mitigated. For example, there have been increasing concerns about the negative effects of stereotype threats on MCAT, SAT, LSAT scores, etc. Perhaps most prominently, well replicated findings suggest that teaching students to re evaluate stress and adopt an incremental theory of intelligence can be an effective way to mitigate the effects of stereotype threat. Two studies sought to measure the effects of persuading participants that intelligence is malleable and can be increased through effort. Both suggested that if people believe that they can improve their performance based on effort, they are more likely to believe that they can overcome negative stereotypes, and thus perform well. Another study found that having students reexamine their situation or anxiety can help their executive resources (attentional control, working memory, etc. ), rather than allowing stress to deplete them, and thus improve test performance. Subsequent research has found that students who are taught an incremental view of intelligence do not attribute academic setbacks to their innate ability, but rather to a situational attribute such as a poor study strategy. As a result, students are more likely to implement alternative study strategies and seek help from others. Research on the power of self affirmation exercises has shown promising results as well. One such study found that a self affirmation exercise (in the form of a brief in class writing assignment about a value that is important to them) significantly improved the grades of African American middle school students, and reduced the racial achievement gap by 40%. Another such intervention was attempted with UK medical students, who were given a written assignment and a clinical assessment. For the written assignment group, white students performed worse than minority students. For the clinical assessment, both groups improved their performance, though the gap between racial groups was maintained. Allowing participants to think about a positive value or attribute about themselves prior to completing the task seemed to make them less susceptible to stereotype threat. Self affirmation has also been shown to mitigate the performance gap between female and male participants on mathematical and geometrical reasoning tests. Similarly, it has been shown that encouraging women to think about their multiple roles and identities by creating self concept map can eliminate the gender gap on a relatively difficult standardized test. Women given such an opportunity for reflection did equally well as men on the math portion of the GRE, while women who did not create a self concept map did significantly worse on the math section than men did. Increasing the representation of minority groups in a field has also been shown to mitigate stereotype threat. In one study, women in STEM fields were shown a video of a conference with either a balanced or unbalanced ratio of men to women. The women viewing an unbalanced ratio reported a lower sense of belonging and less desire to participate. Decreasing cues that reflect only a majority group and increasing cues of minority groups can create environments that mitigate against stereotype threat. Further research has focused on constructing environments such that the physical objects in the environment do not reflect one majority group. For instance, in one study, researchers argued that individuals make decisions about group membership based on the group's environment and showed that altering the physical objects in a room boosted minority participation. In this study, removing stereotypical computer science objects and replacing them with non stereotypical objects increased female participation in computer science to an equal level as male peers. Directly communicating that diversity is valued may also be effective. One study revealed that a company's pamphlet stating a direct value of diversity, compared to a color blind approach, caused African Americans to report an increase in trust and comfort towards the company. Promoting cross group relations between people of varying backgrounds has also been shown to be effective at promoting a sense of belonging among minority group members. For instance, a 2008 study indicates that students have a lower sense of belonging at institutions where they are the minority, but developing friendships with members of other racial groups increased their sense of belonging. In 2007, a study by Greg Walton and Geoffrey Cohen showed results in boosting the grades of African American college students, and eliminating the racial achievement gap between them and their white peers over the first year of college, by emphasizing to participants that concerns about social belonging tend to lessen over time. These findings suggest that allowing individuals to feel as though they are welcomed into a desirable group makes them more likely to ignore stereotypes. The upshot is that if minority college students are welcomed into the world of academia, they are less likely to be influenced by the negative stereotypes of poor minority performance on academic tasks. The authors of this study argued that making people aware of the fact that they will not necessarily perform worse despite the existence of a stereotype can boost their performance. In such cases, further research suggests that the manner in which the information is presented –– that is, whether subjects are made to perceive themselves as targets of negative stereotyping –– may be decisive.

Сын

Кейбір зерттеушілер стереотиптік қауіпті нақты өмірдегі үлгерімдердегі айырмашылықтардың бір факторы ретінде қарастыруға болмайды деп мәлімдейді. Сараптамалар мектеп оқушыларының үлгерімін бағалауда осы әсердің жоғары бағаланғаны туралы алаңдаушылық білдірді және осы сала жарияланымға қатысты бұрмалаушылықтан зардап шегуі мүмкін деген пікірді келтірді. Сакетт және авторлар Стил мен Аронсонның (1995) стереотиптік қауіпті азайтуға бағытталған эксперименттерінде топтар арасында шамамен бір стандарттық ауытқуға тең үлгерімдердегі айырмашылық сақталғанын көрсетті. Бұл көрсеткіш афроамерикалықтар мен еуропалық америкалықтардың үлгерімдері арасындағы орташа айырмашылыққа өте жақын. Сакетт және авторлар мен Стил мен Аронсон арасындағы кейінгі хат алмасуда Сакетт және авторлар: «Олар [Стил мен Аронсон] стереотиптік қауіпті жою афроамерикалықтар мен ақ нәсілділердің үлгерімдері арасындағы айырмашылықты жояды деген тұжырымға келу үшін Стил мен Аронсонның (1995) нәтижелерін дұрыс түсіндіруге келіседі» деп жазды. Алайда, сол хат алмасуда Стил мен Аронсон «дәл стереотиптік қауіп жағдайлары, қауіпсіз жағдайлар емес, нақты өмірдегі емтихан нәтижелеріне ұқсас топтық айырмашылықтарды тудырады» деп атап көрсетті. 2009 жылғы мета-талдауда Грегори М. Уолтон мен Стивен Дж. Спенсер стереотиптік қауіп туралы зерттеулер оның әсерін жүйелі түрде төмендетуі мүмкін екенін айтты, себебі мұндай зерттеулер «зерттеулер анықтаған және түзеткен психологиялық қауіптің ғана бір бөлігін өлшейді. Белгісіз немесе түзетілмеген психологиялық қауіптер үлгерімді одан әрі төмендетсе, нәтижелер бұрмалаушылықты бағаламайды». Алайда, Йоханнес Келлердің кейінгі зерттеуі Дженсеннің гипотезасын ескергенімен, стереотиптік қауіптің маңызды әсерін анықтады. Гисберт Стоет пен Дэвид К. Гирри ерлер мен әйелдер арасындағы математикадағы үлгерімдердегі айырмашылықты стереотиптік қауіп арқылы түсіндіруге қатысты дәлелдерді қарастырды. Олар тиісті стереотиптік қауіп зерттеулерінде көптеген әдістемелік кемшіліктер бар екенін, мысалы, математикадан бұрынғы үлгерімдерді ескермеу және бақылау тобының болмауы сияқты мәселелерге тоқталды. Сондай-ақ, осы тақырыптағы кейбір әдебиеттер стереотиптік қауіптің дәлелділігін шындығынан артық көрсетіп береді. Математикалық үлгерімдерді түзетуді қолданған зерттеулерде ғана стереотиптік қауіптің әсеріне қатысты дәлелдер табылды, ал түзетулер жасалмаған зерттеулерді қоса алғанда, мұндай дәлелдер жоқ болды.

Some researchers have argued that stereotype threat should not be interpreted as a factor in real world achievement gaps. Reviews have raised concerns that the effect might have been over estimated in the performance of schoolgirls and argued that the field likely suffers from publication bias. Sackett et al. argued that, in Steele and Aronson's (1995) experiments where stereotype threat was mitigated, an achievement gap of approximately one standard deviation remained between the groups, which is very close in size to that routinely reported between African American and European Americans' average scores on large scale standardized tests such as the SAT. In subsequent correspondence between Sackett et al. and Steele and Aronson, Sackett et al. wrote that "They [Steele and Aronson] agree that it is a misinterpretation of the Steele and Aronson (1995) results to conclude that eliminating stereotype threat eliminates the African American White test score gap." However, in that same correspondence, Steele and Aronson point out that "it is the stereotype threat conditions, and not the no threat conditions, that produce group differences most like those of real life testing." In a 2009 meta analysis, Gregory M. Walton and Steven J. Spencer argued that studies of stereotype threat may in fact systematically under represent its effects, since such studies measure "only that portion of psychological threat that research has identified and remedied. To the extent that unidentified or unremedied psychological threats further undermine performance, the results underestimate the bias." However, a subsequent study by Johannes Keller specifically controlled for Jensen's hypothesis and still found significant stereotype threat effects. Gijsbert Stoet and David C. Geary reviewed the evidence for the stereotype threat explanation of the achievement gap in mathematics between men and women. They concluded that the relevant stereotype threat research has many methodological problems, such as failing to adjust for pre existing mathematics scores and not having a control group, and that some literature on this topic misrepresents stereotype threat as being more well established than it is. It was only when using the studies that used adjusted mathematics scores, and not when including the studies that did not make such adjustments, that they found evidence for an effect of stereotype threat.

Жарияланымдық бейімділік

Флор және Вихертс (2015) жүргізген мета-талдау стереотиптік қауіптің орташа әсерінің шағын екенін және бұл хабарламалардың жарияланымға қатысты икемділік арқасында үлкейтілуі мүмкін деген қорытындыға келді. Олар осы мәселені түзету арқылы, әсердің ең мүмкін мөлшері нөлге жуық болуы мүмкін деп атап өтті. Ганли және авторлар тобы (2013) көптеген тәжірибелерде (барлығы шамамен 1000) стереотиптік қауіпті зерттеді және «мектеп жасындағы қыздардың математика бойынша үлгеріміне стереотиптік қауіптің әсері жоқ екенін көрсететін ешқандай дәлел табылған жоқ» деген қорытындыға келді. Ірі, жақсы бақыланатын зерттеулер көбінесе кішірек немесе маңызды емес әсерлерді табуға бейім екенін айтқан авторлар, балаларда стереотиптік қауіпке қатысты дәлелдер жарияланымға қатысты икемділікті көрсетеді деп мәлімдеді. Сонымен қатар, олар көптеген зерттеулер жүргізілген кезде, зерттеушілер жалған оң нәтижелер маңызды деңгейге жеткендерін таңдап жариялаған болуы мүмкін деп болжады. 2020 жылы Лиу және авторлар тобы жасаған мета-талдау, жарияланымға қатысты икемділік стереотиптік қауіпті азайтуға бағытталған шаралардың тиімділігін арттыруы мүмкін екенін көрсетті, бірақ бұл икемділіктің деңгейі мұндай шаралардың нәтижелерге оң әсер ететіні туралы жалпы пікірді өзгерту үшін жеткіліксіз. Авторлар талдаған зерттеулерді үш түрге бөлді – сенімге негізделген, жеке тұлғаға негізделген және төзімділікке негізделген, соңғысында жарияланымға қатысты икемділікке қатысты үлкен дәлелдерді және алғашқы екі түріндегі шаралардың тиімділігіне қатысты берік дәлелдерді тапты.