Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1936 жылы Фатих, Чаталжа және Сарыердің бір бөліктері біріктірілгеннен кейін аудан орталығына айналды. Кейін Газиосманпаша және Байрампаша аудандары да оның құрамына кірді. 2009 жылы Яйла ауданы Сұлтанғазиге қосылғаннан кейін қазіргі шекарасы белгіленді. Оның көршілері: шығысында Сарыер, оңтүстік-шығысында Қағытане және Бейоғлы, оңтүстігінде Газиосманпаша, Байрампаша, Фатих және Сұлтанғази, оңтүстік-батысында Башакшехир және батысында Арнавуткөй. Бұл муниципалитет Османлы түріктері Әбу Әюб әл-Ансаридің құрметіне аталған.
It became a district centre in 1936, after some parts of Fatih, Çatalca and Sarıyer were joined; later it also included Gaziosmanpaşa and Bayrampaşa districts. Its present boundaries were established after the borough of Yayla was given to Sultangazi in 2009. Its neighbours are Sarıyer in the east, Kâğıthane and Beyoğlu in the southeast, Gaziosmanpaşa, Bayrampaşa, Fatih and Sultangazi in the south, Başakşehir in the southwest and Arnavutköy in the west. The municipality was named after Abu Ayyub al Ansari by the Ottoman Turks.
Тарих
Қазіргі Эйюп Византия кезеңінде Космидион (Κοσμίδιον) деп белгілі болған елді мекеннің орны болды. Оның атауы V ғасырда негізделген жергілікті Анаргирой (Қасиетті Косма мен Дамиан) монастырынан шыққан. Кейінгі жыр бойынша, оны Феодосий II (408–450 жылдары билеген) император Элия Евдокиямен байланыста болды деген жалған күдікпен өлімге кесіпті. Бірақ, шын мәнінде, монастырь шамамен 480 жылы генерал және сәтсіз билікке таласқан Леонтийдің анасы Паулина құрған. Осыдан бастап, аудан бастапқыда ta Paoulines (τα Παυλίνης, "Паулинаның [ауданы]") деп аталды. Монастырь VI ғасырда маңызды рөл атқарды: оның игумендері 518 және 536 жылдарғы синодтарға қатысты, оның қасиетті қамқоршыларына байланысты кереметтер жинағы пайда болды және монастырь Юстиниан I-нің (527–565 жылдары билеген) құрылыс жобасының аясында кеңінен жөнделді.
Modern Eyüp was the site of a settlement already in the Byzantine period, best known as Kosmidion (Κοσμίδιον). Its name derives from the local monastery of the Anargyroi (Saints Cosmas and Damian), which was established in the fifth century. According to a later legend, it was founded by the magister Paulinus, who was executed by Theodosius II (r. 408–450) when the latter suspected him—erroneously—of having an affair with empress Aelia Eudocia. In reality, however, the monastery was probably founded ca. 480 by Paulina, the mother of the general and failed usurper Leontius. From her, the quarter was initially known as ta Paoulines (τα Παυλίνης, "Paulina's [quarter]"). The monastery was of some importance in the sixth century: its abbots participated in synods of 518 and 536, a collection of miracles associated with its patron saints appeared, and the monastery received a major renovation as part of the building programme of Justinian I (r. 527–565).
Әбу Әйюб мешіті мен түрбесі
Мұсылман дереккөздері ертедегі исламның бірнеше маңызды тұлғалары 674-678 жылдар аралығындағы қоршауға қатысқандығын хабарлайды, мысалы, Ибн Аббас, Ибн Омар және Ибн әз-Зубайр. Абу Әйүп олардың арасында ең танымал болды. Мұсылман дәстүріне сәйкес, Константин IV оның қабірін қиратумен қорқытқан, бірақ халиф егер ол солай істесе, өзінің билігіндегі христиандар қиындыққа ұшырайтынын ескертті. Осылайша қабір тыныштықта қалды, және, айтуынша, Византиялықтар құрғақшылық уақытында дұға ететін қасиетті орынға айналды. Қабір 1453 жылы Осман империясы Константинопольді басып алғаннан кейін дервиш шейх Ак Шамс әд-Диннің қолымен «қайта табылды», ал сұлтан Мехмед II (1444-1446 жж., 1451-1481 жж.) мәрмәрдан қабір және оған іргелес Эйүп Сұлтан мешітін салуға бұйрық берді. Осман сұлтандары билікке келген кезде Эйүп мешітінде Османның қылышын белдікке тағу дәстүрге айналды. Осыдан бастап Эйүп қасиетті мекенге айналды. Қабірде Мұхаммед пайғамбардың қадамын бейнелейтін тас сияқты қасиетті заттар қойылды. Көптеген мешіттер, медреселер, текелер және фонтандар салынды, және көптеген Осман шенеуніктері Әбу Әйүптің мәңгілік тоқырауына жақын жерленгісі келгендіктен, зират Стамбулдың ең ізделісті жерлерінің біріне айналды.
Muslim sources report that several important personalities of early Islam took part in the 674–678 CE siege, such as Ibn Abbas, Ibn Umar and Ibn al Zubayr. Abu Ayyub eventually emerged as the most prominent among them. According to Muslim tradition, Constantine IV threatened to destroy his tomb, but the Caliph warned that if he did so, the Christians under his rule would suffer. Thus the tomb was left in peace, and allegedly became a site of veneration by the Byzantines, who prayed there in times of drought. The tomb was "rediscovered" after the Ottoman conquest of Constantinople in 1453 by the dervish Sheikh Ak Shams al Din, and Sultan Mehmed II (r. 1444–1446, 1451–1481) ordered the construction of a marble tomb and the Eyüp Sultan Mosque adjacent to it. It became a tradition that Ottoman sultans were girt with the Sword of Osman at the Eyüp mosque upon their accession. From that point on, Eyüp became a sacred place. Relics were displayed in the tomb, including a stone said to bear the footprint of the Prophet Muhammad. More mosques, schools, tekkes, and fountains were built, and since many Ottoman officials wished to be buried near Abu Ayyub's resting place, the cemetery became one of Istanbul's most desirable.