Радикалдық конструктивізм: Білім мен тәжірибе туралы көзқарас
Radical constructivism
Радикалды құрылымшылдық: білімді танушының тәжірибесімен байланыстырады. Сыртқы әлемге сәйкестік туралы дәлелдеу мүмкін емес, білімнің өміршеңдігіне назар аударады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Радикалды конструктивизм – білімді білушінің тәжірибесі тұрғысынан қарастыратын эпистемологиялық көзқарас. Ол білімді білушінің тәжірибесін түсінуі мен одан тыс әлем арасындағы сәйкестік ретінде қарастырудан бас тартады. Сәйкестік принципін тексеру қағидаттан мүмкін емес деп санайтындықтан, өйткені білуші өзінің тәжірибесінен тыс әлемге тікелей қол жеткізе алмайды, радикалды конструктивистер эпистемологияны білушінің тәжірибесіндегі білімнің тиімділігі тұрғысынан қайта анықтауға ұмтылады. Эпистемологияның дәстүрлі ұстанымдарынан бұл үзіліс, оны білімді құруда білушінің рөлін баса назарлайтын, бірақ білімді сәйкестік тұрғысынан дәстүрлі көзқарасты сақтайтын «тривиальды» конструктивизм түрлерінен ерекшелендіреді. Радикалды конструктивизм «постэпистемологиялық» ұстаным ретінде сипатталған. Радикалды конструктивизмді алғаш рет Эрнст фон Глазерсфельд қалыптастырды, ол Жан Пиаже, Джанбаттиста Вико және Джордж Берклидің еңбектеріне сүйенді. Радикалды конструктивизм екінші реттік кибернетикамен, әсіресе Хайнц фон Фёрстер, Хамберто Матурана және Франсиско Вареланың еңбектерімен тығыз байланысты. 1980 жылдары Зигфрид Й. Шмидт радикалды конструктивизмді неміс тілді академиялық ортадағы парадигма ретінде орнатуда маңызды рөл атқарды. Радикалды конструктивизм білім беру зерттеулері мен ғылым философиясына әсер етті. «Конструктивистік негіздер» – түрлі салалардағы зерттеушілердің радикалды конструктивизм туралы рецензияланған мақалаларын жариялайтын ақысыз онлайн журнал.
Radical constructivism is an approach to epistemology that situates knowledge in terms of knowers' experience. It looks to break with the conception of knowledge as a correspondence between a knower's understanding of their experience and the world beyond that experience. Adopting a skeptical position towards correspondence as in principle impossible to verify because one cannot access the world beyond one's experience in order to test the relation, radical constructivists look to redefine epistemology in terms of the viability of knowledge within knowers' experience. This break from the traditional framing of epistemology differentiates it from "trivial" forms of constructivism that emphasise the role of the knower in constructing knowledge while maintaining the traditional perspective of knowledge in terms of correspondence. Radical constructivism has been described as a "post epistemological" position. Radical constructivism was initially formulated by Ernst von Glasersfeld, who drew on the work of Jean Piaget, Giambattista Vico, and George Berkeley amongst others. Radical constructivism is closely related to second order cybernetics, and especially the work of Heinz von Foerster, Humberto Maturana, and Francisco Varela. During the 1980s, Siegfried J. Schmidt played a leading role in establishing radical constructivism as a paradigm within the German speaking academic world. Radical constructivism has been influential in educational research and the philosophy of science. Constructivist Foundations is a free online journal publishing peer reviewed articles on radical constructivism by researchers from multiple domains.