Қазіргі заманғы философияда тәжірибелік зерттеулер
Experimental philosophy
Эксперименталды философия: әдеттегі адамдардың пікірлерін зерттеу арқылы философиялық сұрақтарға жауап іздеу. Интуиция, ерік-еркіндік, тіл тақырыптарын қамтиды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Философиялық зерттеу саласы
ерте заманғы мағынасы
Field of philosophical inquiry
the early modern meaning
Эксперименталды философия – философиялық зерттеулердің жаңа саласы, ол философиялық сұрақтар бойынша зерттеулерді ақпараттандыру үшін, әдеттегі адамдардың интуициясын зерттейтін сауалнамалар арқылы жиналған эмпирикалық деректерді пайдаланады. Эксперименталды философтар эмпирикалық деректерді қолдануды кейде "креслодағы" философия деп аталатын, априорлық негіздемеге сүйенетін философиялық әдістемеге қарсы деп санайды. Эксперименталды философия бастапқыда қасақана әрекетке, еркін ерік пен детерминизм арасындағы болжамды қайшылыққа және тілдік анықтаманың себептік және сипаттамалық теорияларына қатысты философиялық сұрақтарға назар аударудан басталды. Алайда, эксперименталды философия жаңа зерттеу салаларын қамтитын кеңейді. Эксперименталды философияның қандай нәтижелерге қол жеткізе алатыны туралы пікірталас кең таралған. Бір талап бойынша, эксперименталды философтар жинаған эмпирикалық деректер философиялық интуицияға әкелетін негізгі психологиялық процестерді жақсырақ түсінуге мүмкіндік беру арқылы философиялық сұрақтарға жанама әсер ете алады. Басқалары эксперименталды философтар тұжырымдамалық талдаумен айналысады, бірақ бұл жобаға көмектесу үшін сандық зерттеудің қатаңдығын пайдаланады деп санайды. Соңында, эксперименталды философиядағы кейбір жұмыстар аналитикалық философияның дәстүрлі әдістері мен алғышарттарын жоққа шығару ретінде қарастырылуы мүмкін. Бірнеше философ эксперименталды философияны сынап бақты.
Experimental philosophy is an emerging field of philosophical inquiry that makes use of empirical data—often gathered through surveys which probe the intuitions of ordinary people—in order to inform research on philosophical questions. This use of empirical data is widely seen as opposed to a philosophical methodology that relies mainly on a priori justification, sometimes called "armchair" philosophy, by experimental philosophers. Experimental philosophy initially began by focusing on philosophical questions related to intentional action, the putative conflict between free will and determinism, and causal vs. descriptive theories of linguistic reference. However, experimental philosophy has continued to expand to new areas of research. Disagreement about what experimental philosophy can accomplish is widespread. One claim is that the empirical data gathered by experimental philosophers can have an indirect effect on philosophical questions by allowing for a better understanding of the underlying psychological processes which lead to philosophical intuitions. Others claim that experimental philosophers are engaged in conceptual analysis, but taking advantage of the rigor of quantitative research to aid in that project. Finally, some work in experimental philosophy can be seen as undercutting the traditional methods and presuppositions of analytic philosophy. Several philosophers have offered criticisms of experimental philosophy.
Тарих
Ертедегі заманауи философияда табиғи философия кейде "эксперименталды философия" деп аталғанмен, терминнің қазіргі мағынасымен байланысты сала шамамен 2000 жылы пайда болды, осы кезде бірқатар студенттер философияны психологияның тәжірибелік қатаңдығымен біріктіру идеясын сынап көрді. Қазіргі философиялық қозғалыс – эксперименталды философия 2000 жылдардың басында өркендегенімен, Хьюсон (1994) және Несс (1938) сияқты одан бұрынғы мысалдар да бар, ал философиядағы эмпирикалық әдістердің қолданылуы осы жаңа академиялық саланың пайда болуынан әлдеқайда ертерек кезеңге жатады. Қазіргі эксперименталды философтар бұл қозғалыстың көптеген ежелгі философтар қолданған әдістемеге қайта оралу екенін мәлімдейді.
Though, in early modern philosophy, natural philosophy was sometimes referred to as "experimental philosophy", the field associated with the current sense of the term dates its origins around 2000 when a small number of students experimented with the idea of fusing philosophy to the experimental rigor of psychology. While the modern philosophical movement Experimental Philosophy began growing around 2000, there are some earlier examples, such as Hewson, 1994 and Naess 1938, and the use of empirical methods in philosophy far predates the emergence of the recent academic field. Current experimental philosophers claim that the movement is actually a return to the methodology used by many ancient philosophers.
Ар-ождан
Аң-сезімнің не екені және саналы ойлау үшін қандай шарттар қажет деген сұрақтар ұзақ жылдар бойы философиялық пікірталас тақырыбы болып келді. Эксперименталды философтар бұл мәселеге адамдардың сананы қалай түсінетінін жақсырақ анықтауға тырысу арқылы келді. Мысалы, Джошуа Ноуб пен Джесси Принцтің (2008) жұмысы адамдардың сананы түсінудің екі түрлі жолы болуы мүмкін екенін көрсетеді, ал Джастин Сицма мен Эдуард Мачери (2009) сана туралы халық интуициясын зерттеудің дұрыс әдістемесі туралы жазды. Брайс Хьюбнер, Майкл Бруно және Хагоп Саркисян (2010) батыстың адамдардың сананы түсінуі Шығыс Азиялықтардың сананы түсінуінен жүйелі түрде өзгеше екенін алға тартты, ал Адам Арико (2010) санаға қатысты қарапайым тұжырымдамалар кадрлық әсерлерге (мысалы, контекстік ақпараттың болуы немесе болмауы) сезімтал болатынын көрсету үшін бірнеше дәлелдер ұсынды. Бұл жұмыстың бір бөлігі Онлайн сана конференциясында таныстырылды. Басқа эксперименталды философтар сана тақырыбына күнделікті саналық күйлерді анықтауға жетекшілік ететін танымдық процестерді анықтау арқылы келді. Мысалы, Адам Арико, Брайан Фиала, Роб Голдберг және Шон Николс психикалық күйді атрибуциялаудың когнитивтік моделін (АГЕНЦИЯ моделі) ұсынады, онда бір объектінің белгілі бір қарапайым ерекшеліктерін көрсетуі (мысалы, көздер, ерекше қозғалыстар, өзара әрекеттесетін мінез-құлық) сол объектіге саналық күйлерді жатқызуға бейімділікті тудырады. Сонымен қатар, Брайс Хьюбнер психикалық күйлерді атрибуциялау екі түрлі стратегияға негізделгенін айтады: біреуі объектінің мақсатқа бағытталған мінез-құлқына сезімтал; екіншісі жеке тұлғалыққа сезімтал.
The questions of what consciousness is, and what conditions are necessary for conscious thought have been the topic of a long standing philosophical debate. Experimental philosophers have approached this question by trying to get a better grasp on how exactly people ordinarily understand consciousness. For instance, work by Joshua Knobe and Jesse Prinz (2008) suggests that people may have two different ways of understanding minds generally, and Justin Sytsma and Edouard Machery (2009) have written about the proper methodology for studying folk intuitions about consciousness. Bryce Huebner, Michael Bruno, and Hagop Sarkissian (2010) have further argued that the way Westerners understand consciousness differs systematically from the way that East Asians understand consciousness, while Adam Arico (2010) has offered some evidence for thinking that ordinary ascriptions of consciousness are sensitive to framing effects (such as the presence or absence of contextual information). Some of this work has been featured in the Online Consciousness Conference. Other experimental philosophers have approached the topic of consciousness by trying to uncover the cognitive processes that guide everyday attributions of conscious states. Adam Arico, Brian Fiala, Rob Goldberg, and Shaun Nichols, for instance, propose a cognitive model of mental state attribution (the AGENCY model), whereby an entity's displaying certain relatively simple features (e. g., eyes, distinctive motions, interactive behavior) triggers a disposition to attribute conscious states to that entity. Additionally, Bryce Huebner has argued that ascriptions of mental states rely on two divergent strategies: one sensitive to considerations of an entity's behavior being goal directed; the other sensitive to considerations of personhood.
Мәдениеттің әртүрлілігі
Ричард Нисбеттің жұмысынан кейін, батыс және шығыс азиялықтардың арасында кең ауқымды танымдық тапсырмаларда айырмашылықтар бар екені көрсетілді, Джонатан Вайнберг, Шон Николс және Стивен Стич (2001) батыс жоғары оқу орындарының студенттері мен шығыс азиялық студенттердің эпистемиялық түйсіктерін салыстырды. Студенттерге бірнеше жағдай ұсынылды, оның ішінде Геттиер жағдайлары да болды, және осы жағдайдағы адамның нақты бір фактіні білетінін немесе оған сенетінін бағалау сұралды. Олар шығыс азиялық студенттердің нақты білетінін көбірек бағалайтынын анықтады. Кейін Эдуард Машери, Рон Маллон, Николс және Стич Саул Крипкенің "Атау және қажеттілік" (1980) кітабынан алынған жағдайларды пайдаланып, есімдердің анықтамасы туралы түйсіктерге қатысты ұқсас эксперимент жүргізді. Олар да маңызды мәдени айырмашылықтарды анықтады. Авторлардың әр тобы осы мәдени айырмашылықтардың білім немесе анықтама туралы теориялар құру үшін түйсіктерді пайдаланудың философиялық жобасын күлдеткенін мәлімдеді. Алайда, кейінгі зерттеулер Weinberg et al. (2001) басқа Геттиер жағдайлары бойынша нәтижелерін қайталай алмады. Шындығында, соңғы зерттеулер кері гипотезаны қолдайды, яғни әртүрлі мәдениеттерден келген адамдар осы жағдайларда күтпегендей ұқсас түйсіктерге ие.
Following the work of Richard Nisbett, which showed that there were differences in a wide range of cognitive tasks between Westerners and East Asians, Jonathan Weinberg, Shaun Nichols and Stephen Stich (2001) compared epistemic intuitions of Western college students and East Asian college students. The students were presented with a number of cases, including some Gettier cases, and asked to judge whether a person in the case really knew some fact or merely believed it. They found that the East Asian subjects were more likely to judge that the subjects really knew. Later Edouard Machery, Ron Mallon, Nichols and Stich performed a similar experiment concerning intuitions about the reference of proper names, using cases from Saul Kripke's Naming and Necessity (1980). Again, they found significant cultural differences. Each group of authors argued that these cultural variances undermined the philosophical project of using intuitions to create theories of knowledge or reference. However, subsequent studies have consistently failed to replicate Weinberg et al. 's (2001) results for other Gettier cases Indeed, more recent studies have actually been providing evidence for the opposite hypothesis, that people from a variety of different cultures have surprisingly similar intuitions in these cases.
Детерминизм және моральдық жауапкершілік
Философиялық зерттеулердің бір саласы адамның іс-әрекеті толығымен, мысалы, Ньютон физикасының заңдарымен анықталған жағдайда, оның моральдық жауапкершілікке тартылу мүмкіндігін қарастырады. Пікір таласының бір жағы, оның қолдаушылары "үйлесімсіздік" деп аталады, егер адам басқаша істеуге мүмкіндігі болмаса, оның жаман әрекеттері үшін моральдық жауапкершілікке тартылуы мүмкін емес деп санайды. Пікір таласының екінші жағы керісінше, адамдар басқаша істеуге мүмкіндігі болмаса да, олардың жаман әрекеттері үшін моральдық жауапкершілікке тартылуы мүмкін екенін айтады. Осы көзқарас тұтынушылары көбінесе "үйлесімділік" деп аталады. Әдетте, философиямен айналыспайтын адамдар табиғи түрде үйлесімсіздікке бейім деп есептелді, яғни егер сіз басқаша істей алмасаңыз, онда сіз өз әрекетіңізге моральдық жауапкершілікте емессіз. Эксперименталды философиялық зерттеушілер бұл мәселені адамның іс-әрекеттері толығымен анықталған гипотетикалық жағдайларды ұсыну арқылы қарастырды. Содан кейін адам моральдық тұрғыдан бұрыс әрекет жасайды және оның осы әрекеті үшін моральдық жауапкершілікті көтеруі керек пе деп сұрайды. Осы әдісті пайдаланып, Nichols және Knobe (2007) "адамдардың моральдық жауапкершілік туралы сұрақтарға берген жауаптары сұрақтардың қалай қойылғанына байланысты күрт өзгеріп, әртүрлі болуы мүмкін" деген қорытындыға келді және "адамдар мәселені нақтырақ, эмоционалды түрде қарастырғанда үйлесімділік сезіміне ие болады, бірақ мәселені абстрактілірек, танымдық тұрғыдан қарастырғанда үйлесімсіздік сезіміне ие болады" деп дәлелдеді.
One area of philosophical inquiry has been concerned with whether or not a person can be morally responsible if their actions are entirely determined, e. g., by the laws of Newtonian physics. One side of the debate, the proponents of which are called ‘incompatibilists,’ argue that there is no way for people to be morally responsible for immoral acts if they could not have done otherwise. The other side of the debate argues instead that people can be morally responsible for their immoral actions even when they could not have done otherwise. People who hold this view are often referred to as ‘compatibilists.’ It was generally claimed that non philosophers were naturally incompatibilist, that is they think that if you couldn't have done anything else, then you are not morally responsible for your action. Experimental philosophers have addressed this question by presenting people with hypothetical situations in which it is clear that a person's actions are completely determined. Then the person does something morally wrong, and people are asked if that person is morally responsible for what she or he did. Using this technique Nichols and Knobe (2007) found that "people's responses to questions about moral responsibility can vary dramatically depending on the way in which the question is formulated" and argue that "people tend to have compatiblist intuitions when they think about the problem in a more concrete, emotional way but that they tend to have incompatiblist intuitions when they think about the problem in a more abstract, cognitive way".
Эпистемология
Эксперименталды эпистемологиядағы соңғы зерттеулер әртүрлі эпистемологиялық көзқарастардың эмпирикалық тұжырымдамаларын тексерді. Мысалы, эпистемиялық контекстуализмді зерттеу, қарапайым адамдарға білімді атрибуциялауды қамтитын виньеткалар көрсету арқылы жүргізілді. Катысушылардан содан кейін осы білім атрибуциясының мәртебесі туралы хабарлау сұралады. Зерттеулер білім атрибуциясының контекстін өзгерту арқылы контекстуализмді қарастырады (мысалы, виньеткадағы агенттің нақты біліміне ие болу қаншалықты маңызды). Бүгінгі күнге дейін жиналған деректер контекстуализмнің "біледі" терминін күнделікті қолдану туралы айтқандарын қолдамайды. Сондай-ақ, "не білетінін" және "қалай білетінін" ажырату, жалғанды айту, дұрыс емес мәлімдеме жасау және адалдықсыздық туралы қарапайым адамдардың сезімдері де зерттелді.
Recent work in experimental epistemology has tested the apparently empirical claims of various epistemological views. For example, research on epistemic contextualism has proceeded by conducting experiments in which ordinary people are presented with vignettes that involve a knowledge ascription. Participants are then asked to report on the status of that knowledge ascription. The studies address contextualism by varying the context of the knowledge ascription (for example, how important it is that the agent in the vignette has accurate knowledge). Data gathered thus far show no support for what contextualism says about ordinary use of the term "knows". of the knowing that / knowing how distinction, and of laypeople's intuitions about lying, improper assertion, and insincerity.
Қасақана әрекет
Эксперименталды философиядағы маңызды тақырып – қасақана әрекет. Джошуа Ноубтың еңбектері ерекше әсер етті. Көпте "Кноуб эффектісі" деп аталатын бұл құбылыс, агенттің қасақана әрекет жасағаны туралы біздің бағалауларымыздағы асимметриямен байланысты. Бұл эксперименталды философиядағы "алғашқы, ең маңызды және ең көп зерттелген эффекттердің бірі". Knobe (2003a) адамдардан корпорация бас директорына қоршаған ортаға жанама әсер ететін ұсыныс жасалғанын көріп тұруды сұрады. Сценарийдің бір нұсқасында қоршаған ортаға әсері теріс болады (оны "зақымдайды"), ал екінші нұсқасында қоршаған ортаға әсері оң болады (оны "көмектеседі"). Екі жағдайда да бас директор саясатты іске асыруды таңдайды және әсер орын алады (саясат қоршаған ортаға зиян келтіреді немесе көмектеседі). Дегенмен, бас директор бұл бағдарламаны тек пайда табу үшін қабылдайды; ол әрекеттің қоршаған ортаға тигізер әсері туралы ойланбайды. Сценарийлердің барлық ерекшеліктері, қоршаған ортаға жанама әсерінің оң немесе теріс болуынан басқа, өзгеріссіз сақталады. Алайда, адамдардың көпшілігі бас директордың бір жағдайда қоршаған ортаға қасақана зиян келтіргенін, ал екінші жағдайда қасақана көмектеспегенін айтады. Ноуб соңында бұл эффекттің спикерлердің қасақана әрекет туралы түсінігінің ерекшелігін көрсететінін мәлімдейді: жалпы алғанда, моральдық ұғымдар әрекеттің қасақана жасалғанын бағалауымызға әсер етеді. Алайда, оның нақты көзқарастары одан әрі зерттеулер нәтижесінде өзгерді.
A prominent topic in experimental philosophy is intentional action. Work by Joshua Knobe has especially been influential. "The Knobe Effect", as it is often called, concerns an asymmetry in our judgments of whether an agent intentionally performed an action. It is "one of the first, most important, and most widely studied effects" in experimental philosophy. Knobe (2003a) asked people to suppose that the CEO of a corporation is presented with a proposal that would, as a side effect, affect the environment. In one version of the scenario, the effect on the environment will be negative (it will "harm" it), while in another version the effect on the environment will be positive (it will "help" it). In both cases, the CEO opts to pursue the policy and the effect does occur (the environment is harmed or helped by the policy). However, the CEO only adopts the program because he wants to raise profits; he does not care about the effect that the action will have on the environment. Although all features of the scenarios are held constant—except for whether the side effect on the environment will be positive or negative—a majority of people judge that the CEO intentionally hurt the environment in the one case, but did not intentionally help it in the other. Knobe ultimately argues that the effect is a reflection of a feature of the speakers' underlying concept of intentional action: broadly moral considerations affect whether we judge that an action is performed intentionally. However, his exact views have changed in response to further research.
Эксперименталды сот ісі
Эксперименталды заңтану – тәжірибелік философия мен құқықтанудағы жаңадан пайда болудағы тақырып, ол заңдық құбылыстардың мәнін заңдық ұғымдарды психологиялық тұрғыдан зерттеу арқылы қарастырады. Бұл сала дәстүрлі аналитикалық құқық философиясынан өзгешелігі – жалпы интуицияны жүйелі түрде түсіндіруге ұмтылысы. Сонымен қатар, құқықтық психологиядағы зерттеулерден айырмашылығы, эксперименталды заңтану өз нәтижелерінің философиялық салдарларын, әсіресе заң мазмұны моральдық көзқарасқа байланысты мәселе ме, қалай және қандай жағынан байланысты деген сұрақтарға ерекше мән береді. Эксперименталды заңтану бойынша зерттеулер философтардың халық арасындағы құқықтық ұғымдардың мазмұнына сілтеме жасауын эмпирикалық жолмен тексеру қажеттігін көрсетеді, осылайша халық қолданатын ұғымнан өзгеше ұғымға сүйенудің жоғары [философиялық] құны дұрыс бағаланады. Кейбір құқық теориясының мамандары X Jur-дың пайда болуын құптаса, ал басқалары оның үлесіне қатысты күмән білдіреді.
Experimental jurisprudence is an emerging topic in experimental philosophy and legal scholarship that explores the nature of legal phenomena through psychological investigations of legal concepts. The field departs from traditional analytic legal philosophy in its ambition to elucidate common intuitions in a systematic fashion. Equally, unlike research in legal psychology, experimental jurisprudence emphasises the philosophical implications of its findings, notably, for questions about whether, how, and in what respects, the law's content is a matter of moral perspective. Experimental jurisprudence scholarship has argued that philosophers' appeals to the content of folk legal concepts ought to be tested empirically so that, the ‘big [philosophical] cost of rely[ing] on a concept that is distinct from that used by folk’, may be allocated correctly. Whereas some legal theorists have welcomed X Jur's emergence, others have expressed reservations about the contributions it seeks to make.
Философиялық келіспеушілікті болжау
Зерттеулер кейбір негізгі философиялық түйсіктер жеке тұлғаның тұрақты ерекшеліктерімен байланысты екенін көрсетеді. Нақты шектеулер болғанымен, философиялық түйсіктер мен пікір келіспеушіліктерді мұраға берілетін "Үлкен Бес" тұлғалық қасиеттері мен олардың аспектілері арқылы болжауға болады. Экстраверттер, әсіресе "жылылық" көрсеткіші жоғары болса, келісімділікке көбірек бейім. Экстраверттер Кнобтың жанама салдар жағдайларында үлкен қиылыстар мен әртүрлі сенім үлгілерін көрсетеді. Невротизм манипуляциялық стильдегі еркін ерік туралы аргументтерге сезімталдықпен байланысты. Эмоционалдық тұрақтылық басқаларға қасиеттерді тағайындауға кімнің бейім екенін болжайды. Тәжірибеге ашықтық объективті емес моральдық түйсіктерді болжайды. Тұлға мен философиялық түйсік арасындағы байланыс танымдық қабілеттерге, оқуға, білімге және тәжірибеге тәуелсіз. және испан тілінде. "Үлкен Бес" тұлғалық қасиеттері жоғары мұрагерлікке ие болғандықтан, кейбіреулер қазіргі философиялық даулардың көпшілігі ұрпақтар бойы сақталатынын айтады. Бұл кейбір тарихи философиялық дауларды таза рационалды, дәстүрлі философиялық әдістермен шешу мүмкін емес екенін және эмпирикалық деректер мен тәжірибелік философияны қажет ететінін білдіруі мүмкін. Қосымша зерттеулер философиялық бейімділіктің әртүрлілігінің бір бөлігін ойлау стильдерінің (мысалы, екі процестік теориядан интуитивті немесе рефлексивті ойлау) айырмашылықтарымен, тіпті философтар арасында да түсіндірілетінін көрсетеді. Мысалы, рефлексиялық тесттерде қате түйсіктерді қабылдау Құдайға сенуді болжайды және ғылыми теориялардың рас екеніне сенбеу, ал рефлексиялық тесттердегі дұрыс жауаптар зиянды азайту (утилитаризмге сәйкес) немесе зиян келтіруден аулақ болу (деонтологияға сәйкес) шешімдерін болжайды. Бұл деректер ойлау әдеттерінің философиялық ойлаумен байланысты болуы мүмкін екенін көрсетеді. Алайда, ойлау әдеттері мен философиялық ойлау арасындағы себеп-салдар байланысын анықтау қиын болды.
Research suggests that some fundamental philosophical intuitions are related to stable individual differences in personality. Although there are notable limits, philosophical intuitions and disagreements can be predicted by heritable Big Five personality traits and their facets. Extraverts are much more likely to be compatibilists, particularly if they are high in “warmth.” Extraverts show larger biases and different patterns of beliefs in the Knobe side effect cases. Neuroticism is related to susceptibility to manipulation style free will arguments. Emotional Stability predicts who will attribute virtues to others. Openness to experience predicts non objectivist moral intuitions. The link between personality and philosophical intuitions is independent of cognitive abilities, training, education, and expertise. and Spanish. Because the Big Five Personality Traits are highly heritable, some have argued that many contemporary philosophical disputes are likely to persist through the generations. This may mean that some historical philosophical disputes are unlikely to be solved by purely rational, traditional philosophical methods and may require empirical data and experimental philosophy. Additional research suggests that variance in philosophical tendencies is partly explained in part by differences in thinking styles (e. g., the intuitive or reflective reasoning from Dual Process Theory), even among philosophers. For example, accepting faulty intuitions on reflection tests has predicted belief in god, and disbelieving that scientific theories are true, while correct responses on reflection tests predicts decisions to minimize harm (a la utilitarianism) or avoid causing harm (a la deontology) on the trolley problem. These data suggest that reasoning habits may be related to philosophical thinking. However, it has been difficult to detect a causal connection between reasoning habit and philosophical thinking.
Сындар
2006 жылы J. Дэвид Веллеман Left2Right блогында эксперименталды философияны сынап, Брайан Лейтер блогында оның жақтастарынан жауап алды. Антти Кауппинен (2007) интуициялардың халықтық ұғымдардың мазмұнын көрсетпейтінін, егер олар идеалды жағдайларда ой-өрісін дамытатын және өз ұғымдарының семантикасын, прагматикалық емес, көрсететін білікті ұғым қолданушылардың интуициялары болмаса, дәлелдеді. Эксперименталды философтар осы мәселелерді мойындайды және олардың сын екенін қабылдайды. Тимоти Уильямсон (2008) философиялық дәлелдерді интуициядан құралған деп қарастыруға болмайды деп сараптап көрсетті. Басқа эксперименталды философтар эксперименталды философияның көбінесе эксперименталды әлеуметтік ғылымның негізгі талаптарына сай келмейтінін атап өтті. Көптеген эксперименттерде әйелдердің қатысуы жеткіліксіз. Эксперименттік деректерді талдау жиі статистиканы дұрыс қолданбау және деректерді іздеуге ден қою арқылы жүзеге асырылады. Сондай-ақ, эксперименталды философия зерттеулеріне қатысушылардың көпшілігі абстрактілі және күрделі материалдарды түсіне бермейтіні, ал зерттеулердің өте аз бөлігі түсіну деңгейін тексеру туралы мәлімет беретіні айтылды. Холцман көптеген эксперименталды философтар дәлелдерді жасыруға кінәлі деп санайды. Бірақ, барлық адамның интуициясын «халықтық» деп біріктіру арқылы, сыншылар феминистік тұрғыдан қарағандағы маңызды мәселелерді назардан тыс қалдыруы мүмкін. Эксперименталды философиядағы кейбір зерттеулердің сендірмейтін болуына себеп, олар сауалнамаларға алынған орташа жауаптарды қарастырады, ал эксперименталды философияның көптеген зерттеулерінде маңызды келіспеушіліктер болған. Жеке ерекшеліктерді ескермеу халықтық интуициялар немесе ұғымдардың бұрмаланған көрінісіне әкелуі мүмкін. Бұл күнделікті интуициялар немесе ұғымдар туралы қате пікірлер тудыруы мүмкін, тіпті эксперименталды философияның мақсатына қайшы келуі мүмкін – мысалы, орташа адам еркек те емес, әйел де емес, еркек пен әйелдің аралық нәрсе деген ойды қалыптастыру (мысалы, орташа адамда бір жұмыртқа және бір ұрық бар). Бұл сын тек эксперименталды философияға ғана емес, психология және химия сияқты басқа ғылымдарға да қатысты, бірақ эксперименталды философтардың оны тануға қабілеті жетілмеуі мүмкін.
In 2006, J. David Velleman attacked experimental philosophy on the blog Left2Right, prompting a response from its defenders on Brian Leiter's blog. Antti Kauppinen (2007) has argued that intuitions will not reflect the content of folk concepts unless they are intuitions of competent concept users who reflect in ideal circumstances and whose judgments reflect the semantics of their concepts rather than pragmatic considerations. Experimental philosophers are aware of these concerns, and acknowledge that they constitute a criticism. Timothy Williamson (2008) has argued that we should not construe philosophical evidence as consisting of intuitions. Other experimental philosophers have noted that experimental philosophy often fails to meet basic standards of experimental social science. A great deal of the experiments fail to include enough female participants. Analysis of experimental data is often plagued by improper use of statistics, and reliance on data mining. Others have pointed out that many participants in experimental philosophy studies fail to comprehend the often abstract and complicated materials, and few studies report comprehension checks. Holtzman argues that a number of experimental philosophers are guilty of suppressing evidence. Yet, in lumping together all people's intuitions as those of the 'folk,' critics may be ignoring basic concerns identified by standpoint feminists. Some research in experimental philosophy is misleading because it examines averaged responses to surveys even though in almost all of the studies in experimental philosophy there have been substantial dissenting minorities. Ignoring individual differences may result in a distorted view of folk intuitions or concepts. This may lead to theoretical and strange fictions about everyday intuitions or concepts that experimental philosophy was designed to avoid akin to creating the fiction that the average human is not a man or a woman, but the average of a man and woman (e. g., the average person has one ovary and one testicle). This criticism is not unique to experimental philosophy but also applies to other sciences such as psychology and chemistry, although experimental philosophers may lack the training to recognize it.
Қайта жаңғырту мүмкіндігі проблемасы
2012 жылы жарияланған және кейіннен сарапталған бірқатар зерттеулерде Хамид Сейедасаямдост эксперименталды философиядағы ең әйгілі нәтижелердің кейбіреулерін қайта жаңғырту мүмкін емес екенін көрсетті. Бұл жұмыс эксперименталды философиядағы қайта жаңғырту мәселесіне ерекше назар аударуға себеп болды. Бірнеше философ тәуелсіз қайталау зерттеулерін жүргізді және бүгінгі күнге дейін барлығы Сейедасаямдостың нәтижелерін растады. Осы талқылауда философиялық интуицияның тұрақсыздығы мен өзгеруге бейімділігі, детерминизм және моральдық жауапкершілік, мәдени әртүрлілік, гендерлік және әлеуметтік-экономикалық айырмашылықтар сияқты салалар қарастырылды. Көптеген зерттеулер эпистемологияға да бағытталды, өйткені Стивен Стич өзі мен әріптестерінің зерттеулері философияда ұзақ жылдар бойы қолданылып келген әдістерді тастау қажеттігін көрсеткенін айтты, олардың нәтижелеріне сүйене отырып, "олардың зерттеулерінің жарыққа шығуы философияның 2400 жылдық Платон әдісіне құмарлығы үлкен қателік болғанын көрсетеді" деген қорытындыға келді. Сейедасаямдостың еңбектері жарияланғаннан кейін Стич және оның әріптестері осы мәселе бойынша зерттеу бағытын өзгертті. Эксперименталды философиядағы осы проблемалардың себебі толыққанды анықталған жоқ, бірақ эксперименталды психологиямен салыстыру ұсынылды. Соңғы зерттеулердің бірінде команда эксперименталды философиядағы әртүрлі маңызды зерттеулерді қайталауға тырысты және олардың шамамен 70% қайта жаңғыртылды. Сейедасаямдостың бастапқы зерттеуімен арадағы қарама-қайшылықтың себептері әлі белгісіз.
In a series of studies published in 2012 and later peer reviewed, Hamid Seyedsayamdost showed that some of the most famous results in experimental philosophy were not reproducible. This work gave rise to a focused attention on reproducibility in experimental philosophy. Several philosophers have carried out independent replications and to date all have confirmed Seyedsayamdost's results. Some of the areas covered in this debate include the instability and malleability of philosophical intuitions, determinism and moral responsibility, cultural diversity, gender differences and socioeconomic diversity. A large amount of research also focused on epistemology as Stephen Stich argued early on that findings reported by him and co authors suggested that long practiced methods in philosophy had to be discarded, famously noting that in light of their findings a "reasonable conclusion is that philosophy's 2400 year long infatuation with Plato's method has been a terrible mistake." Since publication of Seyedsayamdost's papers, Stich and collaborators have reversed their research direction on this question. The reason for these problems in experimental philosophy is not entirely clear, although a parallel with experimental psychology has been suggested. At least one recent study, in which a team attempted to replicate various influential studies in experimental philosophy studies, found that roughly 70% of them could be replicated. The reasons for the discrepancy with Seyedsayamdost's original study are not yet known.