Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кейде сәуірде – 2005 жылы американдық теледидар үшін түсірілген, 1994 жылғы Руанда геноциді туралы тарихи драмалық фильм. Оны гаитилік кинорежиссер Рауль Пек жазған және түсірген. Фильмде Идрис Эльба, Орис Эрхуэро, Кароль Каремера және Дебра Уингер сияқты актерлер ойнаған.
Sometimes in April is a 2005 American made for television historical drama film about the 1994 Rwandan Genocide, written and directed by the Haitian filmmaker Raoul Peck. The ensemble cast includes Idris Elba, Oris Erhuero, Carole Karemera, and Debra Winger.
Сюжет
Бұл оқиға 100 күн ішінде шамамен 1 миллион тутси мен орташа хутулардың қаза тауып, саяси дағдарысқа ұшырап, өз отбасының бір бөлігін жоғалтқан хуту Аугустин Муганзаның жағдайын бейнелейді. Сюжет 1994 жылғы геноцид пен 2004 жылғы сәуір айы арасында ауысады, онда Аугустин ағасы Оноре Бутераның шақыруымен оны сотталуына баруға келеді. Аугустинның қиындықтарымен қатар, фильмде зорлық-зомбылыққа әкелген көзқарастар мен жағдайлар, геноцидтен аман қалған адамдардың өзара байланысқан тағдырлары, сондай-ақ геноцидтен кейін әділдік пен кешірім табуға тырысқан халықтың жағдайы көрсетіледі. Сюжетке сондай-ақ АҚШ президенті Билл Клинтонның Африка істері жөніндегі мемлекеттік хатшысының орынбасары Пруденс Бушнеллдің геноцидті тоқтатуға жасаған сәтсіз әрекеттері мен АҚШ үкіметі мен қоғамға геноцидті мойындауға кеңес беруі де енгізілген.
The story centers around Augustin Muganza, a Hutu who struggles to find closure after bearing witness to the killing of nearly 1 million Tutsis and moderate Hutus in 100 days, while becoming divided by politics and losing some of their own family. The plot intersperses between the genocide in 1994, and April 2004, when Augustin is invited by his brother, Honoré Butera, to visit him as he stands trial for his involvement in the genocide. In addition to Augustin's tribulations, the film depicts the attitudes and circumstances leading up to the outbreak of brutal violence, the intertwining stories of people struggling to survive the genocide, and the aftermath as the people try to find justice and reconciliation. The plot is also intercut with scenes of Prudence Bushnell, Deputy Assistant Secretary of State for African Affairs for American President Bill Clinton, and her failed attempts to stop the genocide and advise the American government and public to acknowledge the unfolding genocide.
1994 жыл
Руанда қарулы күштерінің капитаны Аугустин Кигалиде әйелі Жаннамен бірге тұрады. Жанна тутси аурухана қызметкері, оның екі ұлы Ив Андре мен Маркус және Кигалиден 150 шақырым қашықтықтағы қыздар католик интернатында оқитын Анна Мари бар. Саяси келіспеушіліктерге қарамастан, ол Radio Télévision Libre des Mille Collines (RTLM) үшін жұмыс істейтін Хуту Пауэрді қолдайтын радио тұлғасы Оноремен тығыз байланыста. Аугустин сонымен қатар Хуту офицері Ксавье Муянгомен дос және тутси Фелисидің күйеуі. 1994 жылдың сәуірінде хутулар басымдықты рвандалық үкімет пен Пауль Кагаме басқаратын тутсилердің Руанда патриоттық майданы (РПФ) арасындағы билікті бөлу туралы келісім бұзыла бастады, себебі хутулар президент Ювенал Хабиаримананың тутсилердің пайдасына тым көп иемденіп жатыр деп санайды. Руанда азамат соғысының алдындағы тутсилерге қарсы зорлық-зомбылықтар мен Оноре мен үкіметтегі хутулардың ескертулеріне қарамастан, хуту экстремистерінің зорлық-зомбылық әрекеттері қайталанады деген алаңдаулық болғандықтан, Аугустин елде қалып, Жаннаның наразылығына қарамастан, орташалық ұстанымды сақтауға тырысады. 6 сәуірде Хабиаримананың ұшағы атып түсіріліп, ол қаза табады, ал келесі күні таңертең үкімет әскерлері премьер-министр Агата Увилингиямананы өлтіреді. Бұл азамат соғысын қайтадан қоздырып, тутсилер мен орташалық хутуларды жаппай қырғынға ұшыратудың басталуын білдіреді, геноцидтің қозғаушылары – хуту үкіметінің әскерлері мен хуту экстремистерінің қолдауымен милициялық топтар, бұрынғы азаматтар, Хуту Пауэр идеологиясымен уланған. Зорлық-зомбылықтың басталуына байланысты Ксавье мен Фелиси Аугустин үйіне паналап келеді. Отбасына қауіп төндіргенін сезген Аугустин Онореге қоғамдағы ықпалын пайдаланып, отбасын және Фелисиді босқындарды қабылдайтын «Миль Коллинс» қонақ үйіне қауіпсіз жеткізуді сұрайды. Бірақ, Оноредан үкімет оны тутсиге жататын адам ретінде тіркегенін естіген соң, Аугустин қонақ үйге бару қауіпсіз болғанға дейін Ксавьемен бірге үйде қалуға шешім қабылдайды. Жолда Оноре жолаушыларын геноцидшілердің тосқауылдарынан өткізуге тырысады, бірақ күтпеген әскери бекетте тоқтатылып, ұсталып, қақтығыс басталады. Бірнеше күн жасырынғаннан кейін Аугустин мен Ксавье үйден қашып, экспатрианттарды эвакуациялайтын ЮНАМИР конвойының соңынан ілеседі, бірақ конвой басшысы көмектесуден бас тартқандықтан милиция тосқауылында конвойдан бөлініп қалады. Аугустин өмірі сақталады, бірақ Ксавье радиода сатқын деп айыпталып, өлім жазасына кесіледі. Аугустин ақырында қонақ үйге жетеді, бірақ отбасын таба алмайды және геноцид аяқталғанға дейін сонда қалады. Осы уақытта Жанна бақылау бекетіндегі оқиғадан кейін бір аптадан астам уақыт өткен соң Санте-Фамиль шіркеуінде ұлдарының жоқтығынан шокқа түседі. Кейінірек Фелиси шіркеу ғимаратының жанында атылуға тізімде тұрғанын көреді. Геноцидшілер Анна Мари оқитын мектепке кіріп, тутсилерді іздей бастайды, мектеп мұғалімі Мартинмен кездеседі, ол студенттердің тобын, соның ішінде Анна Мариді жатақханада жасырып отырады. Студенттер Мартинге қолдау білдіріп, оларды хутулар мен тутсилерге бөлуден бас тартады, бірақ үкімет әскерлері оларды аяусыз атып тастайды. Мартин мен оның сыныптасы Викторина аман қалады және Анна Мариді тірі, бірақ ауыр жараланған күйде табады. Олар қашып бара жатқанда Анна Мари көз жұмады. Екеуі де Қаюмба батпақтарының қалың өсімдіктер арасында қауіпсіздік табады, онда оларды алға жылжып келе жатқан РПФ әскерлері құтқарады. Шілде айының соңына қарай РПФ үлкен аумақтарды басып алады, ал хуту саяси және әскери элитасының мүшелері мен хуту азаматтары РПФ-тан кек алудан қорқып елден қашып кетеді, осылайша азамат соғысы мен геноцид аяқталады. Аугустин Анна Мариді мектебінде іздейді, бірақ тек Мартин мен тағы бір әйелді қаза болған жатақханада денелерге қарап тұрғанын көреді. Мартин Анна Маридің қайтыс болғанын растағанда ол қайғыға батады.
Augustin, a captain in the Rwandan Armed Forces, lives in Kigali with his wife Jeanne, a Tutsi hospital worker with whom he has two sons, Yves André and Marcus, and a daughter, Anne Marie, who is staying in an all girls Catholic boarding school 150 kilometres from Kigali. Despite constant political disagreement, he remains in close contact with Honoré, a pro Hutu Power radio personality working for Radio Télévision Libre des Mille Collines (RTLM). Augustin is also friends with Xavier Muyango, a fellow Hutu officer and fiancé to Felicie, a Tutsi. By April 1994, the power sharing agreement between the Hutu dominated Rwandan government and Paul Kagame's Tutsi led Rwandan Patriotic Front (RPF) is breaking down as President Juvénal Habyarimana is viewed by Hutus to be conceding too far in favor of the Tutsis. Despite history of anti Tutsi violence by hardline Hutus earlier in the Rwandan Civil War and warnings from Honoré and the Hutu ranks in the government that violent action from Hutu extremists may recur, Augustin insists on taking the position of a moderate and remaining in the country to Jeanne's disapproval. On the night of April 6, Habyarimana is killed when his plane is shot down and Prime Minister Agathe Uwilingiyimana is assassinated by government soldiers the following morning, reigniting the civil war and signaling the start of mass killings of Tutsis and moderate Hutus by génocidaires comprising pro Hutu government soldiers and militiamen backed by Hutu extremists, who were prior civilians, indoctrinated by Hutu Power propaganda. In response to the outbreak of violence, Xavier and Felicie seek refuge at Augustin's home. Fearing danger to his family, Augustin calls on Honoré to use his influence in the community to safely transport his family and Felicie to the Hôtel des Mille Collines, which is harboring refugees, while confident that Anne Marie is out of harm's way. As Augustin learns from Honoré that he is documented as a Tutsi sympathizer by the government, he elects to stay at home alongside Xavier until it is safe to head to the hotel. On route, Honoré manages to slip his passengers through génocidaire roadblocks, but is stopped at an unexpected military checkpoint, where the group is detained and a scuffle ensues. After a few days of hiding, Augustin and Xavier escape the house and trail a UNAMIR convoy evacuating expatriates, but are separated from the convoy at a militia roadblock when the officer in charge of the convoy refuses to help. Augustin's life is spared but Xavier is executed as he has been branded a traitor on the radio. Augustin eventually reaches the hotel but is unable to locate his family, and remains there for the rest of the genocide. Meanwhile, Jeanne awakens in shock without her sons at the Sainte Famille Church over a week after the altercation at the checkpoint. Felicie is later seen lined up for execution by the church building. Génocidaires eventually breach the school Anne Marie resides at to screen for Tutsi elements, confronting Martine, a teacher at the school sheltering a group of students, including Anne Marie, in a dormitory. The students rally behind Martine in solidarity as Martine refuses to divide them into Hutus and Tutsis, only for the group to be indiscriminately slaughtered by gunfire from government soldiers. Martine and Victorine, a fellow student, survive and find Anne Marie alive but mortally wounded; as they escape, Anne Marie eventually dies. The two soon find safety among the thick vegetation of the Kayumba swamps, where they are rescued by advancing RPF soldiers. Towards late July, the RPF has scored massive territorial gains while members of the Hutu political and military elite and Hutu civilians flee the country out of fear of reprisal from the RPF, ending the civil war and the genocide. Augustin seeks out Anne Marie at her school, only to find Martine and another woman tending to bodies in the dormitory where the massacre occurred. He grieves when Martine confirms that Anne Marie is dead.
2004 жыл
1994 жылғы оқиғалардың күйреуіне ұшырап, Жанна мен оның ұлдарының тағдыры ешқашан білмейтініне мойын бұрған Августин мектеп мұғалімі болып жұмыс істейді және бұрынғы мектебіндегі оқиғадан жапа шеккен Мартинмен некесіз бірге өмір сүреді. Геноцид басталғанына он жыл толғанда, Августин Онореден хат алады, ол Жанна мен оның аға ұлдарының тағдырын жеке талқылауға ниетті екенін білдіреді. Оноре 1997 жылы Италияда тұтқындалғанға дейін қашып жүрген, ал Руанда үшін Халықаралық қылмыстық трибунал RTLM-дегі рөлі үшін соттайды. Мартиннің қысымымен Августин Танзанияға барып, сот отырысын қонақ ретінде қатысады, Онореге кездесуге тартынды. Геноцидке қоздырғандардың салыстырмалы түрде жайлы өмір сүріп, жеткілікті дәрі-дәрмек пен тамаққа ие екенін, ал қарапайым руандалықтар тірі қалу үшін күресіп жатқанын білген Августин Танзанияда қалудан күдіктенеді. Оның көзқарасы геноцидтен аман қалған тағы бір адам – Валентинамен дос болғанда жұмсарады. Ол оны сотта анонимді куә ретінде куәлік беруін тыңдауға шақырады, онда ол Interahamwe әскерлерінің қолынан баласы бар ана ретінде бастан кешкен үздіксіз зорлау туралы естиді. Августин Валентинаның екі кішкентай ұлын күтіп отырғанын біледі. Валентинаның куәлік берудегі батырлығына шабыттанған Августин Онореге кездесуге бейімделеді. Кездесуде Оноре 1994 жылы қонақ үйіне баратын бақылау бекетінде болған оқиғаны айтады: әскерлерге Жанна, Ив Андре және Маркусты тутси тегінен болғандықтан өлтіруге бұйрық берілді. Августинның ұлдары дереу атып өлтірілді, бірақ қуаныштан солдаттар Жанна да өлді деп ойлады, бірақ ол мылтықтан соққаннан ғана есінен таныды. Оноре Жаннаны түнде шіркеуге жасырып, қауіпсіз жерге жеткізді. Өлімге қарсылық білдіргені үшін Оноре сатқын деп танылып, қауіпсіздікке қатысты артықшылықтарынан айырылды, ол жер аударылуға мәжбүр болды және Жаннаға көмектесе алмады. Кейін Оноре Жаннаның бастапқыда қауіпсіз болғанын және Августинмен қонақ үйде кездесуге өтініш білдіргенін біледі, бірақ әскерилер шіркеуде тутсилерді іздеуді бастағаннан кейін оны зорлады. Өлім қаупі төнген Жанна бірнеше зорлау құрбанын құтқару және шабуылдаушыларын жарақаттау үшін гранатамен өзін-өзі құрбан етті. Оноренің айтқандарынан ойға келген Августин ақыры тыныштық табады және жаңа отбасымен Руандаға оралады, Мартин ұл күтеді. Фильм Мартиннің мектеп жатақханасының қирандыларына гүл қою арқылы өткенімен аяқталады, содан кейін жақын маңдағы Гакака сотына барып, геноцидтегі тәжірибесін айтады.
Haunted by the events in 1994 and resigning to never learn of what had become of Jeanne and his sons, Augustin finds work as a school teacher and lives unmarried with Martine, who remains traumatized by her experience at her old school. Around the tenth anniversary of the start of the genocide, Augustin receives a letter from Honoré expressing interest to discuss in person the fates of Jeanne and his first sons. Honoré has been detained in Arusha in Tanzania, where he is tried by the International Criminal Tribunal for Rwanda for his role at RTLM, after being on the run until his arrest in Italy in 1997. On Martine's insistence, Augustin reluctantly flies to Tanzania to attend the trial hearings as a visitor, dithering to meet Honoré. Furious to learn that those charged for inciting the genocide live in relative luxury with ample medication and meals while regular Rwandans struggle to survive, Augustin doubts remaining in Tanzania. His stance softens when he befriends Valentine, another genocide survivor. She invites him to listen to her testify in court as an anonymous witness, where he hears of the constant rape she endured in the hands of Interahamwe militiamen while as a mother of a baby. Augustin eventually learns that Valentine is caring for two young sons. Inspired by Valentine's courage to testify, Augustin is motivated to meet Honoré. At the meeting, Honoré recounts the events that unfolded at the checkpoint to the hotel in 1994: The soldiers were ordered to kill Jeanne, Yves André and Marcus due to their Tutsi lineage. Augustin's sons were promptly shot dead, but in their excitement, the soldiers presumed Jeanne was also dead despite only being knocked unconscious by a rifle butt. Honoré hid Jeanne in a ditch, before carrying her to the safety of the church at night. For objecting to the kill order, Honoré was listed as a traitor and lost his privilege for safety, forcing him into exile and being unable to aid Jeanne any further. Honoré would later learn that while Jeanne was initially safe and pleaded to join Augustin at the hotel, she was raped by soldiers after the military began to probe the church for Tutsis. With the imminent threat of being killed, Jeanne sacrificed herself with a grenade to save a few rape victims and inflict injury on her aggressors. Reflecting on Honoré's revelation, Augustin finally finds peace and returns to Rwanda to raise his new family with Martine, who is now expecting a son. The film closes with Martine reconciling with her past by laying flowers at the remains of the school dormitory before attending a nearby Gacaca court to recount her experiences in the genocide.
Өндіріс және шығару
"Руанда қонақ үйі" фильмінен өзгеше, PG-13 рейтингісіне ие болған және геноцидтік зорлық-зомбылық көбінесе тікелей көрсетілмей, ишаралар арқылы берілген бұл фильм, зорлық-зомбылықты өте қорқынышты және егжей-тегжейлі бейнелеуімен еректелді, нәтижесінде TV MA рейтингісін алды. Бұған қоса, Руандадағы көптеген сахналар Кигали және оның төңірегінде түсірілді, соның ішінде Hôtel des Mille Collines және Sainte Famille шіркеуі сияқты маңызды орындар да көрсетілді. Фильм алғаш рет HBO арнасында көрсетілді. Кейін PBS арнасы да көрсетті, одан кейін журналист Джефф Гринфилд Пол Бонервиц және басқа да спикерлермен бірге дөңгелек үстел өткізді.
In contrast to Hotel Rwanda, which was rated PG 13 and had most of the genocide violence subtly implied rather than explicitly shown, this film was noted for its more gruesome and graphic portrayal of the violence, which gave it a TV MA rating. In addition, various scenes set in Rwanda were shot on location in and around Kigali, with prominent landmarks such as Hôtel des Mille Collines and the Sainte Famille Church featured. The film originally aired on HBO. It was later broadcast by PBS and followed with a panel discussion by journalist Jeff Greenfield with Paul Bonerwitz and other speakers.