Кіріспе
АҚШ-тың Миссисипи штатынан өкілі (1921–1953)
Джон Эллиотт Ранкин (29 наурыз 1882 – 26 қараша 1960) – 1921 жылдан 1953 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында он алты рет қызмет еткен Миссисипи штатынан шыққан демократ саясаткер. Ол Теннесси өзені аймағының басқармасы туралы заң жобасының бірлескен авторы болды және 1933 жылдан 1936 жылға дейін президент Франклин Д. Рузвельттің «Жаңа мәміле» бағдарламаларын қолдады, бұл бағдарламалар Оңтүстікке инвестициялар мен жұмыс орындарын әкелді. Ранкин түрлі нәсілдік некелерге тыйым салу туралы заң жобасын ұсынды және оңтүстік штаттары ғасыр басынан бері афроамерикалықтар мен көптеген кедей ақтарды сайлау құқығынан айыру үшін пайдаланған сайлау салымын мемлекеттік деңгейде қолдануға тыйым салатын заң жобасына қарсы болды. Ол өз билігін сегрегацияны қолдауға және афроамерикалықтарға арналған федералдық әлеуметтік жәрдемақы бағдарламаларын тоқтатуға пайдаланды. Мысалы, 1944 жылы Порт-Чикагодағы апаттан кейін АҚШ Әскери-теңіз күштері Конгрестен құрбан болғандардың әрбір отбасына 5000 доллар төлеуге рұқсат беруді сұрады. Бірақ Ранкин қаза тапқандардың көп бөлігі қара теңізшілер екенін білгеннен кейін, төлем сомасын 2000 долларға дейін төмендетуді талап етті; Конгресс әрбір отбасы үшін 3000 доллар мөлшерін бекітті. Ол «GI» заң жобасының негізгі жақтаушысы болды. Ранкин оның басқаруын орталықсыздандыруды талап етті, бұл Оңтүстіктегі қара ардагерлерге қатысты кемсітушілікке және Соғыстан кейінгі АҚШ тұрғындары арасында әлеуметтік капиталды құруға бағытталған маңызды бағдарламалардың бірінен оларды дерлік толығымен шеттетуге әкелді. Оңтүстік штаттарында қара ардагерлер несие алуға, оқуға және жұмысқа орналасуға көмек алмайтын. Өкілдер палатасының отырысында Ранкин афроамерикалықтар мен яһудилерге қатысты расистік көзқарастарын білдірді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ранкин АҚШ-та және оның аумақтарындағы барлық жапон-американдықтарды «концентрациялық лагерьлерде» қамауға алуды көздейтін заң жобасын қолдады. Кейін ол Маккарти дәуірінде Голливудтың он сценарийшісін тексерген Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі комитетті құруға көмектесті. Ол линч жасауға қарсы заң жобасын «негрлерді ақ әйелдерді зорлай аламыз деп ойлауға итермелейтін заң жобасы» деп сипаттады, сонымен бірге көптеген қара нәсілді адамдар отырған галереяға қарай ыстыққандай қол қимылдады.
Ерте өмір
Ранкин 1882 жылғы 29 наурызда Миссисипи штатының Итавамба округіне жақын орналасқан Боландс қаласында, Азамат соғысына дейін үлкен егістікке ие болған ата-бабалары бар отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Томас Бракстон Ранкин – мектеп мұғалімі және Тупело қаласының тұрғыны, анасы Венела Модесте (құрметті аты Ратледж), Арканзас штатында Роберт Ратледж мен Элленнің (құрметті аты Коновей) Ратледжтің қызы ретінде дүниеге келген. Оның әкесінің әулеті 1840 жылы Оңтүстік Каролинадан Миссисипиге көшіп келген. Жергілікті мектептерді және нормалды мектепті бітіргеннен кейін, Ранкин колледжге түсіп, 1910 жылы Миссисипи университетінің құқық факультетін аяқтады. Ол сол жылы адвокаттыққа қабылданды және өскен жеріне жақын Клей округінде жеке практика ашты. 1911 жылдан 1915 жылға дейін Ли округінің прокуроры қызметін атқарды. Ол Энни Лори Беррусқа үйленді, олардың Энни Лори Ранкин есімді қызы болды. Ранкин 1912 жылы Ли округінің прокуроры болып тағайындалды және 1915 жылға дейін осы лауазымда қалды.
Әскери қызмет
Ранкин Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталар алдында АҚШ армиясына қабылданып, қызмет етті. Барлығында, ол армияның офицерлер дайындық лагерінде 21 күн өткізді. Ол өзінің әскеридегі қысқа мерзімін саяси артықшылығы үшін пайдаланды, өзін жиі бұрынғы соғыс сарбазы ретінде көрсететін және өзінің соғыс ардагерлерін қолдайтынын айтатын.
Теннесси алқабының билігі
Рэнкин Теннесси өзені алқабын құру туралы заң жобасын бірлесіп жазды, бұл ауылдық Оңтүстікке ірі инвестициялар әкелді. Ол президент Рузвельт басқарған үкімет кезінде көптеген оңтүстік тұрғындарына пайда келтірген Ауылдық электрлендіру басқармасын қолдады. Рэнкин Рузвельттің "Жаңа саясатын" ынталы түрде қолдады және кедей ауылдық аймақтарға экономикалық араласуды жақтады, бірақ көптеген артықшылықтардың Оңтүстіктегі ақ адамдарға тиесілі болады деп күтті.
Сегрегацияны қолдау
Ол нәсілдік сегрегацияны қолдады және азаматтық құқықтар заңдарына қарсы болды. Ол афроамерикандықтардың конституциялық құқықтары бүкіл Америка Құрама Штаттарында сегрегация арқылы ең жақсы қорғалатынын айтты, сондай-ақ сайлаудағы расистік салық салу американдық сайлау жүйесін құлатпақ болған коммунистік қастандыққа қарсы қорғаныс шарасы екенін мәлімдеді.
Популистік мәселелер
Ранкин 1937 жылғы «сотты жинақтау жоспары» деп аталатын сот процедураларын реформалау туралы заң жобасын қолдады. Заң жобасы ешбір конгресс палатасында дауысқа түспеді, бірақ ол АҚШ Өкілдер палатасында президент Рузвельттің жаңа тағайындауларын қамтамасыз ету үшін АҚШ Жоғарғы сотының судьяларын зейнеткерлікке шығуға ынталандыратын оның балама нұсқасына дауыс берді. Ранкин БҰҰ құрылуына қарсы болды, былай деді: «Біріккен Ұлттар Ұйымы – бүкіл тарихтың ең ірі алаяқтығы. Оның мақсаты – АҚШ-ты жою». Сондай-ақ ол Ардагерлер істері жөніндегі комитетте (81-ші және 82-ші конгрестерде) жұмыс істеді. Алғашқы қызметінде ол 1944 жылғы әскери қызметшілерді қайта бейімдеу туралы заңның, белгілі бір «G.I. құқықтары туралы заңның» негізгі жақтаушысы болды. Эдвард Хьюмс оның айтуынша, «осы заңның қабылдануына ықпал еткен нұсқаның басты күші Ранкин болды». Ол федералдық бағдарлама штаттар тарапынан орталықтандырылмаған түрде басқарылуын қатыстырды. Бұл оңтүстік штаттарына қара нәсілді ардагерлерге қатысты кемсітушілікке тоқтаусыз жалғастыруға мүмкіндік берді. Тарихшы Гэвин Райттің сөзіне сүйенсек, «толық эконометриялық талдау жүргізілген кезде Сара Тернер мен Джон Баунд GI Bill оңтүстікке жатқандардан тыс қара және ақ ардагерлерге айтарлықтай пайда әкелгенін, бірақ оңтүстіктен келгендер білім алуда маңызды жетістіктерге қол жеткізбегенін анықтады».
Америкаға қарсы іс-әрекеттер жөніндегі комитет
Ранкин 1945 жылы ақпанда Конгресте тұрақты комитет ретінде Америкаға қарсы қызмет жөніндегі комитетті (HUAC) құруға көмектесті, консервативті республикашылдар мен оңтүстік демократтарының коалициясын басқарды. Соғыстан кейінгі жылдары ол АҚШ Коммунистік партиясын зерттеуде белсенділік танытты. Ол Ку-Клукс-Клан бөлімдері жасаған зорлық-зомбылық пен кісі өлтіруді тергемегені үшін сынға ұшырады. HUAC-тің бас кеңесшісі Эрнест Адамсон: "Комитет тексеру үшін жеткілікті мәліметтердің жоқтығына шешім келді", - деп мәлімдегеннен кейін, Ранкин: "Әрине, ККК – бұл ежелгі американдық институт" деді.
Жапондық америкалықтар
Өкілдіктің алғашқы мерзімінде Ранкин ақ нәсілділердің "монғолдар" мен афроамерикандықтарға үйленуіне тыйым салу үшін, нәсілдер араласқанға қарсы заң жобасын ұсынды. Он жыл өткен соң, 1930 жылы ол Гавайидің штат мәртебесіне ие болуына қарсы лобби жасады, себебі бұл Конгресске "екі жапон сенаторын" қосады деп сақты. Ранкин, Батыс жағалау саясаткерлері мен лоббистердің жапон-американдықтарды жаппай түрмеге қамауды талап етулеріне қолдау білдірген, соғыс аяқталғанда АҚШ-тағы жапон тегінен шыққан әрбір адамды депортациялауды ұсынған, сирек оңтүстік конгрессмендерінің бірі болды. Ол елден және АҚШ-тың барлық аумақтарынан жапон этносын шығару мақсатындағы, бұрын жеңіліске ұшыраған "концентрациялық лагерь туралы заң жобасын" қайтадан енгізді. (Батыс жағалаудағы көптеген жапон-американдықтар қоныстандырылды.) Соғыс барысында ол жапон-американдықтарына қарсы сөйлеуін жалғастырды, жапон және афроамерикандық қан донорларын "ластанудан" қорғау үшін ақ нәсілділерге бермеуді және 442-ші жауынгерлік полктің белсенді жауынгерлік іс-қимылдарға емес, еңбек батальондарымен шектелуін қолдады.
Сенаторлық мақсаттар
1947 жылы Ранкин Теодор Г. Билбоның қызмет барысында қайтысынан босаған АҚШ Сенатына Демократиялық партиядан үміткерлікке түсті. Бес маңызды үміткердің ішінде ол дауыстардың 13 пайызын алып, соңғы орында қалды.
Соңғы жылдары және өлімі
1952 жылы Ранкин округтері қайта бөліну салдарынан біріктірілгеннен кейін, Конгрессмен Томас Г. Абернетиден, ол да демократ болған, қайта сайлауда жеңіліске ұшырады. Сол кезде Миссисипидегі көптеген афроамерикандықтар сайлау құқығынан айырылған еді, және бұл жағдай 1965 жылы Конгресс Дауыс беру құқығы туралы заңды қабылдағанға дейін жалғасты. Ранкин 1960 жылғы 26 қарашада Тупелодағы үйінде қайтыс болды. Ол Миссисипи штатының Вест-Пойнт қаласындағы Гринвуд зиратында жерленген.