Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томастың Апокалипсисі – Жаңа Өсиеттің апокрифтерінің құрамына кіретін, көне грек тілінде жазылған туынды. Ол әлемнің соңы туралы айтады және Иоаннның Апокалипсисінен (кейін Аян кітабы деп белгілі болған) әсер алған, бірақ одан гөйшіл және ғарыштық сипатта аз айырмашылықтары бар. Томастың Апокалипсисі – орта ғасырларда кең таралған "Қиямет күнінің алдындағы он бес белгі" тізімінің бастапқы көзі болып табылады.
The Apocalypse of Thomas is a work from the New Testament apocrypha, apparently composed originally in Greek. It concerns the end of the world, and appears to be influenced by the Apocalypse of John (better known later as the Book of Revelation), although it is written in a less mystical and cosmic manner. The Apocalypse of Thomas is the inspiration for the popular medieval millennial list Fifteen Signs before Doomsday.
Қолжазбаның тарихы мен датасы
1600–1900 жылдар шамасында Томастың Апокалипсисі алтыншы ғасырғы Геласиан Жарлығындағы оған жасалған қарсы сілтемелер арқылы ғана белгілі болды, онда бұл еңбек оқылмауы тиіс апокриф деп айыпталды. 1900 жылдан бері мәтіннің тарихын қайта құруға мүмкіндік берген қолжазбалар табылды. Бұл қолжазбалар көбінесе латын тілінде, атап айтқанда Бенедиктбюерн аббаттығының 9 ғасырлық қолжазбасы, алайда Верчелли кітабында бір англосаксон тіліндегі үзінді де табылды.
From roughly 1600–1900, the Apocalypse of Thomas was only known to exist by hostile references to it in the sixth century Gelasian Decree, which condemned the work as apocrypha not to be read. Since 1900, manuscripts have been discovered that have enabled scholars to piece together a history of the text. These manuscripts are largely in Latin, notably a 9th century manuscript from Benediktbeuern Abbey, although one Anglo Saxon language fragment has been discovered as well in the Vercelli Book.
Мазмұны
Апокалипсис тек "Томасқа" ғана байланыстырылады, бірақ қайсысы екені нақты көрсетілмейді. Бір мүмкіндік – апостол Томас, ал екіншісі – Манидің үш ең жақын шәкірттерінің бірі, оның аты да Томас еді. Бұл еңбек тым ұзақ емес, қысқа нұсқасы 13 абзацтан, ал ұзын нұсқасы 28 абзацтан тұрады. Томас Құдайдан алған көрінесті баяндайды, онда жеті күн ішінде дүние аяқталуы және әр күні болатын оқиғалар сипатталады. Сегізінші күні сайланғандар Құдайға жеткізіледі, одан кейін олар күнәлі өлімдік әлемнің құрылуына қуанады. Бұл оның танымалдылығын азайта қоймады: Апокалипсис "9-шы және 10-шы ғасырларда Батыс Христиан әлемінің белгілі бір бөліктерінде" канондық деп қабылданған болуы мүмкін. Апокалипсистің толықтырылған нұсқасы, Сот күні алдындағы он бес белгіге – он бес күн ішінде берілген он бес белгінің тізіміне шабыттандырғанымен ерекшеленеді. Бұл көрерлік тізім Еуропаға кеңінен тарады және мүмкін Шекспир заманына дейін де танымал болды.
The apocalypse is attributed to merely "Thomas", without clarifying which one. Thomas the Apostle is one possibility, as is one of Mani's three closest disciples, who was named Thomas. The work is not very long, with only 13 paragraphs in the short version, and 28 paragraphs in the longer version. Thomas relates a vision by God describing the end of the world over a period of seven days, and what will happen on each. On the eighth day, the elect are delivered up unto God, whereupon they rejoice over the destruction of the sinful mortal realm. this did not seem to curtail its popularity: the Apocalypse was most likely accepted as canonical "in certain parts of Western Christendom in the ninth and tenth centuries". The interpolated version of the Apocalypse is notable for having inspired the Fifteen Signs before Doomsday, a list of fifteen signs given over fifteen days announcing Judgment Day, a visionary list which spread all over Europe and remained popular possibly into Shakespeare's day.