Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1981 жылғы итальяндық табиғаттан тыс қорқынышты фильм, режиссері Лусио Фулчи.
1981 Italian supernatural horror film directed by Lucio Fulci
"The Beyond" (, "Ал сендер қорқынышпен өмір сүресіңдер! Әлемнен кейінгі өмір") – 1981 жылғы итальяндық оңтүстік готикалық табиғаттан тыс қорқынышты фильм, режиссері Лусио Фулчи. Бұл фильм Дардано Саккеттидің түпнұсқа әңгімесі негізінде түсірілген, басты рөлдерде Катриона МакКолл мен Дэвид Уорбек ойнайды. Сюжеті Луизиананың ауылдық аймағында орналасқан, бір кезде қорқынышты кісі өлтіру орын болған және тозаққа апаратын қақпа болуы мүмкін қонақүйді мұраға алған әйелдің тағдырына толы. Бұл Фулчидің "Төркінің қақпалары" трилогиясының екінші фильмі, алғашқысы – "Тірі өлілер қаласы" (1980), содан кейін "Көлік үйі" (1981) шықты. Фильм 1980 жылдың соңында Луизиана кино комиссиясының көмегімен Нью-Орлеанс және оның айналасында түсірілді, ал қосымша түсірілімдер Римдегі Де Паолис студиясында өтті. Италияда 1981 жылдың көктемінде көрсетілген "The Beyond" Солтүстік Америкада 1983 жылдың соңына дейін Aquarius Releasing арқылы шыққан жоқ. Компания фильмнің "7 Өлім есігі" деп аталған монтаждалған нұсқасын ұсынды. Бұл нұсқада мүлдем басқа музыкалық қосымша қолданылды және Фулчидің түпнұсқасынан бірнеше минут қысқа болды. Ұлыбританияда шыққаннан кейін бірден "видео зиянды" деп танылды. Фильмнің түпнұсқасы алғаш рет 1998 жылдың қыркүйегінде Rolling Thunder Pictures, Grindhouse Releasing және Cowboy Booking International арасындағы дистрибьюторлық серіктестік арқылы АҚШ-та көрсетілді. "The Beyond" шыққаннан кейін сыншылар пікірлері екіге бөлінді. Заманауи және кейінгі сыншылар фильмді оның сюрреалистік ерекшеліктері, арнайы эффектілері, музыкалық қосымшасы және операторлық жұмысы үшін жоғары бағалады, бірақ сюжеттік қарама-қайшылықтарын атап өтті. Қорқынышты фильмдер жасаушылар мен сюрреалистер бұл қарама-қайшылықтарды мақсатты түрде ойды шатыртып, атмосфералық стиль мен режиссураны күшейтетін фактор ретінде қарастырды. "The Beyond" Фулчидің ең танымал фильмдерінің бірі саналады және соңғы онжылдықтарда халықаралық жанкүйерлер қауымын жинады.
The Beyond (, lit. " And you will live in terror! The afterlife") is a 1981 Italian Southern Gothic supernatural horror film directed by Lucio Fulci. It is based on an original story created by Dardano Sacchetti, starring Catriona MacColl and David Warbeck. Its plot follows a woman who inherits a hotel in rural Louisiana that was once the site of a horrific murder, and which may be a gateway to hell. It is the second film in Fulci's Gates of Hell trilogy after City of the Living Dead (1980), and was followed by The House by the Cemetery (1981). Filmed on location in and around New Orleans in late 1980 with assistance from the Louisiana Film Commission, additional photography took place at De Paolis Studios in Rome. Released theatrically in Italy in the spring of 1981, The Beyond did not see a North American release until late 1983 through Aquarius Releasing, which released an edited version of the film titled 7 Doors of Death; this version featured an entirely different musical score and ran several minutes shorter than Fulci's original cut, and was branded a "video nasty" immediately upon its release in the United Kingdom. The original version of the film saw its first United States release in September 1998 through a distribution partnership between Rolling Thunder Pictures, Grindhouse Releasing, and Cowboy Booking International. Following its release, reception of The Beyond was polarized. Contemporary and retrospective critics have praised the film for its surrealistic qualities, special effects, musical score and cinematography, but note its narrative inconsistencies; horror filmmakers and surrealists have interpreted these inconsistencies as intentionally disorienting, supplementing the atmospheric tone and direction. The Beyond is ranked among Fulci's most celebrated films, and has gained an international cult following over the ensuing decades.
Сюжет
1927 жылы суретші және сиқыршы Швейк Луизиана штатының Нью-Орлеанс қаласында орналасқан "Жеті есік" қонақ үйінің 36-бөлмесінде сурет салумен айналысады. Ол тозақтың жеті қақпасының бірін қорғайды, егер ол ашылса, әлемнің соңы мен адамзат өлімін әкеледі. Оны линч жасайтын топ қонақ үйдің жертөлесіне сүйреп әкеліп, қара сиқыршылықпен айналысқаны үшін өлтіреді. Сол кезде ақ көзді әйел "Ейбон" атты көне кітаптан тозақтың жеті қақпасының біреуінің ашылатынын пайғамбарлық етіп оқиды. 1981 жылы Лиза Меррилл қонақ үйді мұра етеді және оны жаңартып, қайта ашу үшін Нью-Йорк қаласынан көшіп келеді. Бір жұмысшы терезеден ақ көзді әйелді көріп, ілмектен құлап түседі. Жергілікті дәрігер Джон МакКейб жарақат алған адамды ауруханаға апарады. 36-шы бөлмеге қоңырау соғылады, бірақ қонақ үй әлі ашылмағандықтан, Лиза оны ақау деп есептейді. Кейіннен сантехник Джо ағын судың жоқтығын зерттейді. Су басуы мүмкін жертөледе ол кірпішпен бекітілген аумақты ашып, тозаққа кіретін қақпаны ашты. Оған зұлым рух шабуыл жасап, соқыр қылып, өлтіреді. Джо мен Швайктің денелерін қызметші әйел Марта тауып алады және жергілікті аурухананың моргына апарады. Қалаға бара жатып, Лиза Емили есімді соқыр әйел мен оның Дики есімді жол көрсетуші итімен кездеседі. Эмили Лизаға қонақ үйді қайта ашу қателік болатынын ескертеді және ол Нью-Йоркке қайтуы керек. Бір барада Джон Лизаны қонақ үй жобасынан бас тартуға шақырады. Алайда ол бұл оның қаржылай табысқа жетуінің жалғыз мүмкіндігі деп ойлап, бас тартады. Кейін Эмили Лизаға Швайк пен 36-бөлме туралы айтып, оған сол жерге бармауын ескертеді. Швейктің суреті қаралғаннан кейін ол оның сеансының бөлігі екенін және оның өзін өлтіруін жерді қарғысқа ұшырату үшін құрбандық ретінде санағанын айтады. Лиза ескертулерді мазақтағаннан кейін, Эмилидің қолы қанға батып, Дикимен бірге қорқып, қонақ үйден қашады. Лиза олардың ешқайсысының да шығып бара жатқанда естіліп тұрған қадамдарын байқамайды. Эмилидің ескертуіне қарамастан, Лиза 36-шы бөлмеге кіреді және ванна бөлмесінің қабырғасына шегеленген Швейктің өлі денесімен бірге Эйбонды да табады. Ол Джонмен бірге 36-бөлмеге оралады, бірақ Эйбон мен өлік жоғалып кетеді. Лиза Джонға Эмилимен кездескенін айтады, бірақ ол күмәнмен қарайды, қалада соқыр әйел тұрмайды деп айтады. Оның үстіне, Лизаның айтуынша, Эмили тұрған үй бірнеше жылдан бері бос тұр. Сол арада Лизаның сәулетшісі Мартин қала кітапханасына барып, қонақ үйдің жобаларын қарап шығады. Жобалық сызбалар жертөледегі үлкен, түсініксіз кеңістікті көрсетеді. Мартин мұны байқағаннан кейін, көрінбейтін күш оның баспалдағынан құлап, мойнын сындырады да, сал болып қалады. Ол жердегі қоян-қолтықсыз жатқанда, оны жабайы жәндіктер тірідей жеп қояды. Мейрамханада Марта 36-шы бөлмедегі ваннаны тазалап жатқанда Джоның өлімі ванна суынан шығып, оны өлтіреді. Джон Эмили тұратын ескі үйге кіреді. Ол тасталып кеткен, бірақ ол Эйбонды тауып, оны оқи бастайды, қонақ үй тозаққа жететін жеті қақпаның бірі екенін біледі. Эмили үйінде Швайк пен басқа да жуырда қайтыс болғандардың жанды өлекселерімен кездеседі. Ол Дикиге шабуыл жасауға бұйрық береді және ит өлі еместерді қуып жіберсе де, ол Эмилиге қарай бұрылып, оны өлтіреді. Лиза қонақ үйдің жертөлесіне оралады және оған өлі емес жұмысшы шабуыл жасайды. Қашып бара жатып, ол қақпадан Джонға қайта кезігеді. Іздеу барысында өлі емес жұмысшыдан ешқандай белгі жоқ, және Лиза өзінің ақыл-ойына күмән келтіре бастайды. Олар ауруханаға барады, бірақ ол жерде доктор Харрис, Джоның қызы Джилл және өлі емес адамдардан басқа ешкім жоқ. Харрис ұшып бара жатқан шыныдан қаза табады және Джон Джиллдің Лизаға шабуыл жасап, түрін өзгерткенін жояды. Джон мен Лайза баспалдақпен құтылып, бірақ олар тағы бір рет жертөлеге келгенін біледі. Олар су басқан лабиринттен өтіп, Швейк суретіндегідей бос жерге түседі. Қай жаққа бұрылса да, олар басталған жеріне қайта оралады. Олар, ақыр соңында, Эмили сияқты соқыр болып, жоғалып кетеді.
In 1927, artist and warlock Schweick works on a painting in Room 36 of the Seven Doors Hotel, in New Orleans, Louisiana. He protects one of the seven gates of hell, which if opened, will bring about the end of the world and the death of mankind. He is dragged from his room by a lynch mob to the hotel basement and killed for practicising black magic. Meanwhile, a white eyed woman reads from the ancient tome "Eibon", prophesizing the opening of one of the seven gates of hell. In 1981, Liza Merrill inherits the hotel and moves from New York City to refurbish and reopen it. A worker later glimpses a white eyed woman through a window and falls off his scaffolding. Local doctor John McCabe takes the injured man to hospital. The bell for Room 36 rings, but as the hotel has yet to open, Liza dismisses it as malfunctioning. A plumber, Joe, later investigates the lack of running water. In the flooded basement, he uncovers a bricked off area and accidentally opens the gate to hell. He is attacked by a ghoul, blinded, and killed. The bodies of both Joe and Schweick are discovered by a maid, Martha, and are taken to the local hospital morgue. While driving to town, Liza encounters a blind woman named Emily and her guide dog, Dicky. Emily warns Liza that reopening the hotel would be a mistake and she should return to New York. At a bar, John urges Liza to give up on the hotel project. However, she refuses, thinking that it is her only remaining chance at financial success. Later, Emily tells Liza about Schweick and Room 36, warning her not to go up there. Upon examining Schweick's painting, she states it was part of his seance, and his own assassination counted as a sacrifice to curse the land. After Liza scoffs at the warnings, Emily's hands begin to bleed causing her to run with Dicky from the hotel in terror. Liza notices that neither of them made audible footsteps as they left. Despite Emily's warning, Liza enters Room 36 and discovers the Eibon, as well as Schweick's corpse nailed to the bathroom wall. She returns to Room 36 with John, but both the Eibon and the corpse are gone. Liza also tells John about her encounter with Emily but he is skeptical, insisting that there is no blind woman living in town. Furthermore, he says that the house where Liza claims Emily lives has been abandoned for years. Meanwhile, Liza's architect, Martin, visits the town library to inspect the hotel's blueprints. The blueprints reveal a large, unexplained space in the basement. Upon discovering this, Martin is knocked off his ladder by an unseen force, breaks his neck, and is paralyzed. As he lies helpless on the floor, spiders eat him alive. Back at the hotel, Martha is cleaning the bathroom in Room 36 when Joe's corpse emerges from the bathtub water and kills her. John breaks into the old house where Emily is supposed to live. It is abandoned, but he finds the Eibon and begins to read it, learning that the hotel is apparently one of the seven gates to hell. Emily is confronted in her home by the animated corpses of Schweick and the other recently deceased. She commands Dicky to attack and although the dog chases away the undead, he next turns upon Emily, killing her. Liza returns to the hotel basement and is attacked by an undead worker. In her escape, she runs into John again at the entrance. Upon investigating, there is no sign of the undead worker, and Liza begins to question her own sanity. They drive to the hospital and find it deserted except for a Dr. Harris, Joe's daughter Jill, and a horde of the undead. Harris is killed by flying glass and John dispatches Jill when she transforms and attacks Liza. John and Liza escape down a staircase but discover they have once again arrived in the basement. They proceed through the flooded labyrinth and stumble into a wasteland—the same landscape in Schweick's painting. No matter which direction they turn, they find themselves back at their starting point. They are ultimately blinded just like Emily, and disappear.
Пикториалистік түсіндірулер мен тақырыптар
Джон Тонен Cinefantastique журналынан "The Beyond" фильмінің "құрылымы жоғары деңгейдегі қызу арманға ұқсас" екенін жазды. Кино зерттеушісі Уилер Диксон да "шағын сюжеттік аяқталғандық Фулчидің бірнеше қорқынышты, мазасыз эпизодтарды сахналауға себепкершілік етеді" деп жазды. Жазушы Билл Гиброн фильмнің негізінде "құлдық, колдовство, халық соттары – және, мүмкін, Фулчидің барлық туындыларының кілті – кек алу" деген мәселелер жатқанын айтты. Кино сценарисі авторы Меган Наварро фильмнің соңғы сахнасында Лиза мен Джон кіретін "әлемнен тыс" тұжырымын "католик дініндегі тазару концепциясы" туралы мәлімдеме ретінде түсіндіреді. Фулчидің өзі католик болған, ал оның бұрынғы фильмдері оны толғандырған діни сенімдеріне қатысты мәселелерді қамтыды, мысалы, 1972 жылғы "Балалық шақты азаптама" фильмінде дін қызметкерлері арасындағы жемқорлық туралы айтылған. Кино зерттеушісі Филип Л. Симпсонның пікірінше, басты тақырып – жамандыққа ұшырағаннан соқырлық, әсіресе Эйбон кітабымен байланысты: "Бұл кітап, әдебиет пен кинодағы көптеген басқа да (жақсы белгілі емес) "жаман" кітаптар сияқты, құнды оккульттік білімнің жазбаша тіркелген нұсқасы болып табылады. Ол осы күшті салмақсыздықпен немесе білімсіздікпен қолданса, қорқынышты салдарға әкелетінін ескертеді, бұл әдетте сөзбе-сөз "көрінбейтін" деп түсіндіріледі". Симпсон фильмдегі "соқырлықтың және көздің зақымдануының кең таралған бейнелері" кейіпкерлердің кітапқа тиюінің тікелей салдары екенін түсіндіреді. Симпсон атап көрсетеді, 1927 жылғы фильмнің прологында дарға асылған колдовшы Швейк пен "уақыттан тыс көруге қабілетті" Эмили ғана кітаптың мазмұнын түсінуге "қажетті көру қабілетіне" ие.
John Thonen of Cinefantastique wrote that The Beyond has "a story structure akin to that of an advanced fever dream". Film scholar Wheeler Dixon similarly wrote that the "slight framing narrative is merely the excuse for Fulci to stage a series of macabre, distressing set pieces". Writer Bill Gibron suggested that the film has a subtext of "slavery, witchcraft, mob justice—and perhaps the key to almost all Fulci narratives—revenge" at its core. The concept of "the beyond", which the characters Liza and John enter in the films' final sequence, is interpreted by film writer Meagan Navarro as a statement on "the Catholic concept of purgatory". Fulci himself was a Catholic, and previous films of his dealt with aspects of his faith that troubled him, such as Don't Torture a Duckling (1972), which touched on corruption among clergy. A prominent theme, according to film scholar Phillip L. Simpson, is that of blindness as a result of exposure to evil, specifically tied to the Book of Eibon: "The book, like many other (in)famous 'evil' books found in literature and cinema, is a physical, written record of valuable occult knowledge that attempts to codify—accompanied by dire warnings that careless or ignorant deployment of that power will result in horrific consequences—what is otherwise usually represented as literally 'unseeable'." Simpson interprets the film's "pervasive images of blindness and eye mutilation" as being directly consequential to characters' exposure to the book. Simpson points out that only Schweick, the warlock lynched in the film's 1927 prologue, and Emily, a "seeress who transcends temporality", possess the "necessary sight" to interpret the contents of the book.
Даму және алдын ала өндіріс
Продюсер Фабрицио Де Анджелис бұрынғы ынтымақтастығында Фулчимен бірге «Зомби 2» (1979) фильмін түсіргенде «комикстерге арналған фильм жасауды армандағанын» айтты, яғни, қорқығаннан гөрі, зомбилерді көргенде адамдар күлсін деп ойлаған. Бірақ көрермендер көбінесе қорқынышпен жауап берді, осыдан кейін олар тікелей қорқыныш фильмін жасауға бекінді. Дэвид Уорбек доктор Джон МакКейб рөліне Фулчимен «Қара мысық» (1981) фильмін түсіргенде дос болғаннан кейін қабылданды. Бастапқыда Джо мен профессор Харрис рөлдерін тиісінше Венантино Венантини мен Иван Рассимов ойнауы керек еді, бірақ олардың орнына Фулчидің екі досы, сахналық актер Тонино Пульчи және «Зомби 2» фильмінің жұлдызы Ал Кливер келді, режиссер оларды ласкамен «Туфус» деп атады. Түсірілім барысында француз актері Антуан Сент-Джон, тағдырлы суретші Швейк рөлін ойнағаннан кейін Джованни Де Навамен ауыстырылды, ол кейіпкердің «зомбиленген» нұсқасын ойнады; Де Нава кейде Джо рөлін ойнаған деп жаңылыс есептеледі. Монреале фильмге қызығушылық танытты, өйткені Фулчидің идеясы «жақсы жазылған және құпияға толы» деп ойлады, сондай-ақ ол оның бұрынғы жұмысын ұнатқан. Фэрвью Риверсайд мемлекеттік саябағында орналасқан Пончартрейн көліне жақын орналасқан тарихи Отис үйі Жеті есіктің қонақ үйі ретінде пайдаланылды. Түсірілім кезінде үйдің сыртқы бөлігіне су және қара бояу шашыратылып, еденге құм мен цемент себілді, осылайша ол тозығы жеткен және шаң басқан көрінетін болды. Фильмнің ерекше визуалды стилін жасау үшін оператор Серджио Сальвати Нью-Орлеанның сыртқы көрінісін «жылы түстермен» түсірді, қаланың «күннің шуағын, ыстығын және джазын» жазуға үміттене отырып. Америка Құрама Штаттарындағы түсірілім аяқталғаннан кейін қосымша түсірілімдер Римдегі Де Паолис студиясында өтті, олар негізінен арнайы эффектілерге толы көрінестерден тұрды. Олардың арасында фильмнің ашылу сахнасындағы мафиялық өлтірудің ішкі кадрлары болды. Транидың айтуынша, бұл сахнаны жасау «қиын болды», бірақ «күткеннен оңайырақ болды». Саундтрек туралы Фрицци былай деді: «Фильмнің саундтрегінің ерекше мақсаты – менің ескі арманымды орындау еді. Мен әрқашан жақсы көретін екі түрлі аспапты біріктіргім келді: духовой және оркестр. Музыка жазуды бастағанда, мен осы екі дыбысты біріктіруді үйрендім, бірақ көптеген себептерге байланысты, струналы және духовой аспаптардың рөлі көбінесе клавиатуралармен жасалды. Бұл жолы мен шынжырлы жұмыс істеуге шешім қабылдадым». 1981 жылы саундтрек Италияда Beat Records компаниясы арқылы винилде шығарылды. 2015 жылдың 30 қазанында тәуелсіз Death Waltz лейблі саундтректі жаңадан ремастерингтеген нұсқасын винилде шығарды. 2001 жылы Dagored Records компаниясы компакт-диск нұсқасын шығарған болатын. Grindhouse Releasing қазір саундтректі АҚШ-тағы Blu-ray шығарылымымен бірге ұсынады. 2019 жылдың 17 қазанында Eibon Press Grindhouse Releasing компаниясының АҚШ-тағы «7 Doors of Death» фильміне арналған саундтректің түпнұсқалық жазбаларын тапқанын және фильмнің комикс адаптациясы бар шектеулі санды CD шығару үшін бірлесіп жұмыс істегенін хабарлады.
Producer Fabrizio De Angelis said that on his previous collaboration with Fulci, Zombi 2 (1979), they had aspired to make "a comic book movie that is, instead of being scared, people would laugh when they saw these zombies". Instead, audiences largely responded with fear, prompting them to make a straightforward horror film. David Warbeck was cast as Dr. John McCabe after he and Fulci became friends during the making of The Black Cat (1981). Originally, the roles of Joe and Professor Harris were to be played by Venantino Venantini and Ivan Rassimov, respectively, but they were replaced by two of Fulci's friends, stage actor Tonino Pulci and Zombi 2 co star Al Cliver, whom the director affectionately nicknamed "Tufus". Partway during the shoot, French actor Antoine Saint John, who played the doomed painter Schweick, was replaced by Giovanni De Nava, who played the "zombified" version of the character; De Nava is sometimes mistakenly credited for playing Joe. Monreale was drawn to the film as she felt Fulci's concept was "well written and full of mystery," and she had enjoyed her time working with him previously. The historic Otis House near Lake Pontchartrain, located within the Fairview Riverside State Park, served as the Seven Doors Hotel. During filming, the production designers aged the home's exteriors by spraying the siding with water and dark dye, as well as throwing cement and sand on the floors to make it appear dusty and dilapidated. To achieve the film's stark visual style, cinematographer Sergio Salvati photographed the New Orleans exteriors using "warm colors" in hope of capturing the "sun, the heat, [and] the jazz" of the city. After filming had completed in the United States, additional photography took place at De Paolis Studios in Rome, primarily consisting of the special effects intensive scenes. Among these were the interior shots of the film's opening sequence featuring the mob murder, According to Trani, crafting the sequence was "complicated," but "proved to be simpler than expected." Commenting on writing the score, Frizzi said: "The distinctive aim of the film's soundtrack was to achieve an old goal of mine. I wanted to combine two different instrumental forms I had always loved: the band and the orchestra. When I started writing music some years before, I had learned to combine these two sounds; but for many reasons, the roles of strings and wind instruments were mainly created by keyboards. This time I decided to get serious." In 1981, the score was released in Italy on vinyl through Beat Records Company. On October 30, 2015, the independent record label Death Waltz issued the remastered score on vinyl. A compact disc version had been released previously in 2001 by Dagored Records. Grindhouse Releasing now includes the soundtrack with the Blu ray release in the USA. On October 17, 2019, Eibon Press announced that Grindhouse Releasing had discovered the original recordings of the score for the US 7 Doors of Death cut, and they had collaborated to release a limited edition CD with a comic book adaptation of the film.