Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Джозеф Бревард Кершоу (5 қаңтар 1822 – 13 сәуір 1894) Оңтүстік Каролина штатының көрнекті плантаторы және құл иесі болған. Ол сонымен қатар заңгер, судья және Америка Азамат соғысында Конфедерация армиясының генералы болды.
Joseph Brevard Kershaw (January 5, 1822 – April 13, 1894) was a prominent South Carolina planter and slaveholder. He was also a lawyer, judge, and a Confederate general in the American Civil War.
Ерте өмір
Кершоу 1822 жылдың 5 қаңтарында Оңтүстік Каролина штатының Кершоу округіндегі Камдендегі отбасылық плантацияда дүниеге келген. 1843 жылы адвокаттыққа қабылданған ол 1844 жылы Камденде Лукреция Энн Дугласқа үйленді және 1852–1856 жылдары Оңтүстік Каролина Сенатының құрамында болды. Кершоу Мексика-Америка соғысында шайқасқа қатысты, бірақ қатты ауырып, үйіне қайтуға рұқсат алды.
Kershaw was born on January 5, 1822, at his family's plantation in Camden, Kershaw County, South Carolina. Admitted to the bar in 1843, he married Lucretia Ann Douglas in Camden in 1844, and was a member of the South Carolina Senate in 1852–1856. Kershaw saw battle during the Mexican–American War, but fell deathly ill and was given leave to return home.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысының басында Кершо 2-ші Оңтүстік Каролина жаяу әскер полкіне қолбасшылық етті. Ол 1861 жылғы сәуірде Форт-Самтер шайқасы кезінде Моррис аралында болды, ал 1861 жылғы шілдеде Вирджиниядағы бірінші Манассас шайқасында генерал Милдж Бонэмнің бригадасының құрамында қатысты. Шайқас барысында Кершо полкі, 8-ші Оңтүстік Каролина полкімен бірге Бонэмнен бөлініп, Генри Хаус Хиллдегі одақтың шабуылын кері қайтаруға жіберілді. Кейін Кершо Конфедерация генералы П.Г.Т. Борегардтың наразылығын тудырды, өйткені ол шайқас туралы тиісті есеп бере алмады, орнына Чарльстон газетінде ұзақ мақала жазды, онда ол және 2-ші Оңтүстік Каролина полкі жеке өз күштерімен одақ әскерін жеңгенін көрсетті. Борегард, көптеген әскери және саяси шенеуніктермен қиын қарым-қатынаста болғандықтан, оны "сол милиция ақымағы" деп атады. Борегардтың оған және басқа офицерлерге жасаған сындарлы ескертулері тіркелді. Әскери жетістіктерінің арқасында Кершо күзде Батысқа ауыстырылды. Желтоқсан айында Милдж Бонэм Конфедерация Конгресіндегі орынға ие болу үшін қызметтен кеткен кезде Кершо Бонэмнің бұрынғы бригадасын басқару құқығына ие болды. Ол 1862 жылғы 13 ақпанда бригадир-генерал болып тағайындалды және Жозеф Джонстонның Солтүстік Вирджиния армиясындағы бригадаға Кораллолық науқан кезінде басшылық етті, содан кейін Лимен қосылып, Солтүстік Вирджиния және Мэриленд науқандарына қатысты. 1862 жылғы 13 желтоқсандағы Фредериксбург шайқасында ол өзінің Оңтүстік Каролина бригадасына қолбасшылық етті және Рэнсомның Солтүстік Каролина бригадасы мен Коббтың Джорджия бригадасының артында Марье биіктіктерінде орналасты, одақ әскерінің бірнеше шабуылын тойтарды. Келесі жылы ол Геттисбург шайқасына қатысты, содан кейін генерал-лейтенант Джеймс Лонгстриттің корпусымен бірге Батысқа ауыстырылды, онда ол Чикамаугадағы одақтың оң жақ қанатын жойған шабуылға қатысты. Ноксвилл шайқасынан кейін МакЛоустың қызметтен босатылуынан кейін Кершо дивизия басшысы болып тағайындалды және 1864 жылғы 2 маусымда генерал-майор болды. Лонгстрит Вирджинияға оралғаннан кейін ол Дикая Дала, Спотсильвания соты және Холодный Порт шайқастарында дивизияға қолбасшылық етті, сондай-ақ 1864 жылы генерал-майор Филипп Шериданға қарсы Шенандоа науқанына қатысты. Ричмондты эвакуациялаудан кейін оның әскерлері генерал-лейтенант Ричард С. Эуэлл корпусының құрамына кірді, ол 1865 жылғы 6 сәуірде Сейлерс-Крик шайқасында тұтқындалды.
At the start of the Civil War, Kershaw commanded the 2nd South Carolina Infantry Regiment. He was present at Morris Island in April 1861 during the Battle of Fort Sumter, and then in July 1861 at the First Battle of Manassas in Virginia as part of Brig. Gen. Milledge Bonham's brigade. During the battle, Kershaw's regiment along with the 8th South Carolina was detached from Bonham and sent to help drive back the Union assault on Henry House Hill. Afterwards, Kershaw gained the ire of Confederate general P. G. T. Beauregard by failing to file a proper report of the battle and instead writing a lengthy article in a Charleston newspaper which gave the impression that he and the 2nd South Carolina singlehandedly defeated the Union army. Beauregard, who had difficult professional relationships with many military and political officials, called him "that militia idiot". The disparaging remarks of Beauregard toward him and other officers were duly noted. Due in part to his military success, Kershaw was transferred to the West in the fall. In December, when Milledge Bonham resigned his commission to take a seat in the Confederate Congress, Kershaw was honored with command of Bonham's former brigade. He was commissioned brigadier general on 13 February 1862 and commanded a brigade in Joseph E. Johnston's Army of Northern Virginia during the Peninsula Campaign, at the close of which he continued with Lee and took part in the Northern Virginia Campaign and Maryland Campaign. During the Battle of Fredericksburg, on December 13, 1862, he commanded his South Carolina Brigade and was stationed behind Ransom's North Carolina Brigade and Cobb's Georgia brigade on Marye's Heights, and helped repulse several attacks made by the Union Army. The following year he was engaged in the Battle of Gettysburg and then was transferred with Lt. Gen. James Longstreet's corps to the West, where he took part in the charge that destroyed the Federal right wing at Chickamauga. After the relief of McLaws following the battle of Knoxville Kershaw was given the command of the division and promoted to major general on 2 June 1864. When Longstreet returned to Virginia, he commanded a division in the battles of the Wilderness, Spotsylvania Court House, and Cold Harbor, and was engaged in the Shenandoah campaign of 1864 against Maj. Gen. Philip Sheridan. After the evacuation of Richmond, his troops formed part of Lt. Gen. Richard S. Ewell's corps, which was captured on 6 April 1865 at the Battle of Sayler's Creek.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыс аяқталғаннан кейін ол Оңтүстік Каролинаға оралды және 1865 жылы Штат Сенатының президенті болып сайланды. Ол 1877 жылдан 1893 жылға дейін аймақтық соттың судьясы болды, бірақ денсаулығына байланысты қызметтен бас тартты. 1894 жылы ол Камден қаласының пошта бастығы болып тағайындалды және сол жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымды атқарды. Джозеф Б. Кершоу сонымен қатар Оңтүстік Каролина масондарының Ұлы шебері болды. Ол Камденде қайтыс болды және ол жердегі Квакер зиратында жерленген.
At the close of the war he returned to South Carolina and in 1865 was chosen president of the State Senate. He was judge of the Circuit Court from 1877 to 1893, when he stepped down for health reasons. In 1894, he was appointed postmaster of Camden, an office that he held until his death in the same year. Joseph B. Kershaw was also Grand Master of the Freemasons of South Carolina. He died in Camden and is buried there in the Quaker Cemetery.