Кіріспе

1860 жылдары бұл жота Брекенридж жотасы деп белгілі болған. Ол Колорадо алтын асыру кезінде мыңдаған алтын іздеушілер үшін ерте сапар болды, олар Солтүстік Парктен шығып, Брекенридж маңындағы Көк өзенінің аңғарында алтын іздеді. 1866 жылы ол дилижанстарға арналған вагондық жолға дейін кеңейтілді. 1882 жылы Юнион Пасифик Темір жолының басшысы Сидни Диллонның басшылығымен Денвер, Саут Парк және Пацифик Темір жолы (содан кейін Юнион Пасификке бағынышты) жотаға дейін тар жол салып, Диллон оны Солтүстік желдің ежелгі грек құдайы Бореас құрметіне қайта атады. Бұл желі компанияның Денверден Солтүстік Парк арқылы өтетін басты жолынан Брекенриджге (кейін Лидвиллге дейін созылды) дейін салынды. Комодағы желілердің қиылысында әлі де тұрған дөңгелек депо салынды. Жота арқылы салынған темір жол желісі, негізінен жоғары биіктіктегі қысқы қарларға байланысты, үлкен инженерлік жетістік болды. Аяқталғаннан кейін, оның бойында көптеген жерлерде 4% градусқа дейін жететін ондаған қардан қорғайтын құрылыстар салынды. Жотаның ең жоғары нүктесінде Бореас қаласы салынды, ол негізінен қыста жолды қардан тазартатын жұмысшыларды орналастыруға арналған. 1937 жылы Колорадо және Оңтүстік темір жолы компаниясының тар жолдарымен бірге бұл желі де тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Армия инженерлік корпусы автомобильдер үшін жолды қайта жаңартып салды. Жотаның солтүстік жағындағы Forest Service Road 593 1880 жылдардағы тастамал Dyersville қаласына, сондай-ақ көптеген тасталған кен орындарына апарады. Бореас жотасы арқылы суды Индиана ағысының бастауынан (Көк өзеннің саласы) Солтүстік Тарриалл ағысына (Оңтүстік Плат өзенінің саласы) бұру үшін 1910 жылы Бореас жотасы каналы аяқталды. 1,3 шақырымдық канал секундына 0,45 м³ су өткізеді және орташа жылда 170 000 м³ су тасымалдайды. Канал бастапқыда Солтүстік Парктегі жерді суару үшін салынған, бірақ қазір ол 1990 жылы каналды қайта жаңартып келген Энглвуд қаласына қызмет етеді. Бореас теміржол станциясы орны тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген.