Алдыңғы соққы техникасы

Кіріспе

Жауынгерлік өнер техникасы

Жауынгерлік өнердегі алдыңғы соққы – тізелерді тік алға көтеріп, аяқ пен тібіктерді бос қалпында немесе жамбасқа тартып, содан кейін орындаушының алдына аяқты түзеп, нысанаға соққы беру арқылы жасалатын соққы. Соққыны жеткізгеннен кейін қарсыластың аяғын ұстауына жол бермеу үшін аяқты дереу кері тартып алу қажет, және (комбинация орындалмаса) тұрақты күрес позициясына оралу керек. Сипатталған алдыңғы соққы – каратэ немесе таэквондоның әдеттегі негізгі алдыңғы соққысы. Бірақ алдыңғы соққыны кең мағынада тікелей алға бағытталған соққы ретінде анықтауға болады, содан кейін көптеген әртүрлі стильдердегі түрлі нұсқауларды қамтуға болады. Алдыңғы соққыны алға қарай тегіс (жамбас итерілімімен) немесе жоғары қарай басқа шабуыл үшін жеткізуге болады.

Техниканың егжей-тегжейі

Жауынгерлік өнерде, жалаң аяқпен немесе өте жеңіл аяқ киіммен күресу қарастырылады, соққы көбінесе аяқ алдымен (аяқты нысанаға бағыттап, жарақатты болдырмау үшін саусақтарды жоғары ұстап) немесе өкшемен беріледі. Салмақты аяқ киім қолданылғанда, соққы беру үшін бүкіл табанды пайдалануға болады. Сонымен қатар, аяқтың үстімен (көлденеңімен) шапқылауға да мүмкіндік бар, бұл жамбасқа немесе қол астына тигізгенде аса зиянды болуы мүмкін. Қаратэде аяқ алдымен соққы беруге басымдық беріледі. Бұл әдіс қозғалысты жақсы бақылауды талап етеді, бірақ тар, тегіс соққыға мүмкіндік береді. Тхэквондо шеберлері соққы беру үшін табан алдымен де, өкшемен де пайдаланады. Табан алдын нығайтуға арналған жаттығулар жиі орындалады, себебі көптеген жаңадан бастағандар жаттығу құралдарына, мысалы, денеге соққы беруге толық күшпен соққы бере алмайды. Нақты техникалар мен стильдерге байланысты, алдыңғы соққының тигізетін жері ерекше болуы мүмкін. Кейбір жапон стильдерінде алдыңғы соққы тоқтату соққысы ретінде қолданылады, онда аяқтың жиегі (көлденеңі) қосылады, бүйірден соққы сияқты. Өкше көбінесе тік немесе еңкейтіліп (еңкейген өкшелі соққы) қолданылады, әсіресе тоқтату соққыларында, жақын қашықтықтағы соққыларда немесе жоғары алдыңғы соққыларда. Жапон ниндзюцуында тік және қатайтылған саусақтарды пайдаланудың түрлері бар. Жамбасқа бағытталған алдыңғы соққылар, мысалы, көтеру соққысы немесе жоғары қарай соққы, аяқтың үстін пайдаланады. Жамбасқа жасалатын «көлеңке» соққысы тиімді болу үшін аяқтың ішкі жағының барлық бөлігін пайдаланады. Тоқтату соққыларында қарсыласты кері итеру үшін бүкіл табан қолданылады. Әртүрлі жауынгерлік жүйелер аяқ киім киген кезде өкшемен немесе бүкіл табанмен «жалпы» алдыңғы соққыны оқытуға үйретеді. Мысалы, әскерилер қолданатын жауынгерлік өнер жүйелері, жауынгердің ауыр аяқ киім киетінін, әдетте жарыс жауынгерлеріне қарағанда аз қозғалғыш екенін және аяқ бұлшық еттерінің қатты шаршауы мүмкін екенін ескереді. Мұндай жағдайда, аяқ бағытын бақылап, жылдам «жапырақтай» алдыңғы соққыны орындау қиын болуы мүмкін. Ауыр аяқ киімнің табанын соққы беру беті ретінде пайдаланатын, техникалық жағынан аз талапты соққыны орындау оңайырақ. Алдыңғы соққы көбінесе тік және теңдемелі денемен орындалады, бірақ жамбас пен дененің жалпы қозғалысына мүмкіндік береді. Жауынгерлік өнер жүйелері осы мүмкіндікті әртүрлі жолдармен пайдаланады. Мысалы, шабуыл кезінде тік тұрып немесе сәл артқа еңкейіп, соққының ауқымын арттыруға тырысуы мүмкін. Егер қарапайым «соққы-үрлеу» комбинациясы орындалса, бұл сәл еңіс дененің жоғарғы бөлігінің қозғалысына көбірек күш беруге мүмкіндік береді, нәтижесінде ұрлеуге күшті дене қозғалысы қосылады. Wing Chun-ның кейбір түрлерінде керісінше жағдай пайдаланылады, онда екі қолдың жоғарғы аймақтағы блоктау/үрлеудің қатты алға қозғалысы сәл алға еңілумен және бір мезгілде жамбасқа/санға соққымен үйлеседі. Жамбастың қозғалысы ауқымды арттыруға және аяқты нысанаға итеруге пайдаланылады, нәтижесінде күшті соққы жасалады (таэквондо мен каратэнің кейбір стильдерінде кең таралған тәжірибе).

In martial arts implying either barefooted combat or very light footwear, the strike is usually delivered by using ball of the foot (while pointing the foot toward the target area and keeping toes up to prevent injury) or by heel. When heavier footwear is used, there is an option using whole sole as a striking surface. It is also possible to kick with the top of the foot (the instep) in cases of striking at the groin or under the arm which can be very damaging. Using ball of a foot is preferred in karate. This method demands more control of one's movement, but allows for narrow, penetrating strike. Taekwondo practitioners utilise both heel and ball of the foot for striking. It is common to perform tempering exercises to strengthen ball of the foot, as many new practitioners are unable to exercise full power front kicks on training gear, such as body bag. With specific techniques and in certain styles, the impact point of the front kick can be more exotic. Certain Japanese styles have a front kick generally used as a stop kick where the blade of the foot is used to connect, like for a side kick (the foot blade front kick). The heel is often used straight or with the foot tilted (tilted heel front kick), especially in stop kicks, close kicks or high front kicks. Japanese nin jitsu has variations using the straightened and hardened toes. Front kicks to the groin like the lift kick or the upward front kick , use the top of the foot. The phantom groin kick uses the whole of the inside of the foot to connect very effectively. Stop kicks often use the whole plant of the foot to push away the opponent. Various combat systems teach 'general' front kick using heel or whole foot when footwear is on. For example, martial art systems employed by military assume that a fighter wears heavy footwear, is generally less mobile than typically assumed in competition martial arts, and may have his/hers leg muscles severely fatigued. Properly executing fast 'snap' front kick while controlling one's foot direction may be difficult in said conditions. Less technically demanding kick utilizing sole of heavy footwear as a striking surface is easier to execute. The front kick is typically performed with the straight and balanced upper body, but it allows for variety in motion of hips and body overall. Martial arts systems exploit this ability in different fashions. For example, a may perform while standing upright, or lean somewhat back during the attack, intending to increase the reach of the kick. If a simple 'kick punch' combination is executed, this slight lean allows for more momentum placed into the movement of upper body, thus the will end with a more powerful body movement behind the punch. The opposite situation is exploited in some variations of Wing Chun, where stiff forward motion of both hands blocking/striking in upper area could be accompanied with a slight leaning forward and simultaneous front kick into groin/thigh, etc. Hips movement may be used to increase the reach and to thrust one's leg into the target, resulting in more powerful strike (a common practice in taekwondo and some styles of karate).

Қолданбалар мен есептегіштер

Алдыңғы тепкілер көбінесе кеуденің астындағы нысаналарға бағытталады: қарын, сан, шатқал, тізе немесе төменгі жағы. Жоғары деңгейдегі жекпе-жекшілер алдыңғы тепкімен басқа да нысаналарды соғуға қабілетті (бірақ мұны сирек қолданады). Алдыңғы тепкі жылдам орындалады және техниканы орындау алдында дене қозғалысының аздығы оның ерекшелігін көрсетпейді. Осының арқасында жақсы дамыған алдыңғы тепкі қорғану мен шабуылда өте тиімді құрал болады. Қорғану кезінде алдыңғы тепкі шабуылды бастаған қарсыластың төменгі жағына күшті нұқсан келтіруге мүмкіндік береді, әсіресе егер қарсылас басын/денесінің жоғарғы бөлігін қорғауға тым көп көңіл бөлсе, сондай-ақ қарсыласты соққы қашықтығында ұстап тұруға да пайдалы. Шабуылда алдыңғы тепкі комбинациялық шабуылдарды бастау үшін тамаша мүмкіндік болып табылады, себебі ол жылдам, қарсыластың назарын ауыстырып, соққыны тоқтатуға/бұруға/қиыстыруға мәжбүр етеді, бірақ тік күресу позасынан көп бұрылмайды, бұл соққыға көшуге қолайлы. Жалпы, бұл тепкіні шығармашылық жекпе-жек өнерімен айналысатын адам көптеген жағдайларда пайдалана алады. Алдыңғы тепкіге қарсы тұрудың ең көп қолданылатын тәсілдері – оны қолмен, жамбаспен және т.б. бұрып жіберу, қашықтыққа немесе жаққа қадам басу, немесе егер тепкі ішке/санға бағытталған болса, денеңізді одан қашу үшін жылжыту. Соңғы әдіс біршама тәуекелді, себебі ол қорғаушының ептілігіне байланысты, ал алдыңғы тепкі – ең жылдам тепкілердің бірі. Алдыңғы тепкіге қарсы тұрудың тағы да экзотикалық әдістері бар, мысалы, кейбір мектептерде қолданылатын (кейде «алдын ала келісілген кумите» деп аталатын) әдіс. Бұл әдіс қарсыластың аяғын орта сызықтан бірден алыстатып, сосын төменнен иыққа соққы беруді қамтиды. Алайда, бұл әдіс жаңадан бастаушыларға және жалпы қолдануға ұсынылмайды. Сонымен қатар, жақсы орындалған алдыңғы тепкі өте жылдам болса да, абайсыз орындалған тепкі қарсыластың күресуге тамаша мүмкіндік береді, бұл шабуылдаушы үшін қауіпті болуы мүмкін. Аяқ ұсталғаннан кейін қорғаушыға түрлі шабуылдар жасауға болады, мысалы, ауырсынуға келтіретін күресу әдістері, соққылармен, лақтырулармен, төменгі жағына тепкілермен және осылардың барлығын біріктіру. Осы себепті, соққыдан кейін аяқты «қайта орналастыру» өте маңызды, әсіресе нақты өмірдегі жағдайларда, онда көптеген жекпе-жек өнеріндегі ережелер қолданылмайды. Дегенмен, белден төменге дейін алдыңғы тепкілер орындау салыстырмалы түрде қауіпсіз және тиімді, егер аяқ бірден кері тартылса.

Front kicks are typically aimed at targets below the chest: stomach, thighs, groin, knees or lower. Highly skilled martial artists are often capable of striking head level targets with front kick (albeit rarely use it this way). The front kick is fast and involves little body motion betraying the technique's nature prior to execution. This makes a well developed front kick an excellent asset in both offence and defense. When defending, front kick could be used to severely damage the lower area of the opponent who has started an attack, but has overconcentrated on guarding head/upper body, and as a good tool to keep enemy from punch range. In offense, front kick could serve as an excellent opener for combination attacks, as it is fast, dangerous enough for opponent to switch attention to block/deflecting/evading the kick, but requires little deviation from the upright fighting stance, which is good to start punch attack from. Overall, there is a wide variety of situations where this kick could be exploited by a creative martial arts practitioner. Common ways to counter a front kick are deflecting it with hand, shin, etc., stepping away/sideways, or, given the kick is visibly pointed into abdomen/thighs area, shifting a body so it passes along. The last method is somewhat risky, as it relies heavily on defender's agility, with a front kick being one of the fastest kicks possible. More exotic techniques of countering front kicks exist, like one incorporated in (referred to as , or prearranged, kumite, in some schools). Said technique involves simultaneously pushing opponents leg away from one's centerline and attacking the leg with a downward elbow strike into the hip. However, this method is not recommended to beginners and as a general purpose one. Also, although well executed front kick is very fast, a careless execution presents an opponent with excellent opportunity for grappling, which could be disastrous for an attacker. Once the leg is grappled, a variety of attacks is available to a defender, such as wrestling techniques resulting in pain compliance hold, immediate counterattack with punches, throws, kicks into lower area and combinations of all above. For this reason, 'recocking' the leg after the kick is truly important, especially in real life situations, where rules common to many competition martial arts do not apply. However, executing front kicks to the waist and below is relatively safe and effective, given the leg is immediately retracted.

Камбоджа стилі

Камбоджаның прадал серей және бокатор жекпе-жегінде алдыңғы соққы да қолданылады. Алдыңғы соққы sniet theak trang (итеру соққысы) немесе chrot eysei (ақылмен итеру) деп аталады. Итеру соққысы ұрыста қолдануға оңай және қарапайым деп есептеледі. Итеру соққысы қарсылас жеткілікті қорғамаған жерлерге жасалуы мүмкін. Итеру соққысын аяқтың алғы бөлігімен немесе өкшесімен орындауға болады. Итеру соққысы белден төмен, кеудеге және беттің ортасына шабуыл жасау үшін қолданылады.

Каратэ

Жапон тілінде алдыңғы соққы деп аталатын бұл соққы, әрине, барлық стильдегі дәстүрлі каратэдегі негізгі соққы болып табылады. Бұл дәстүрлі формаларда ең көп қолданылатын және дәстүрлі жаттығуларда ең көп практикаланатын соққы. Бұл өте күшті және жылдам соққы, және табиғи емес соққыларға қарағанда оңай игеріледі. Әдетте, соққы аяқтың басымен, саусақтардың астымен жасалады, бірақ жапон каратэсінің және басқа стильдердің көптеген нұсқаларында басқа да соққы нүктелері қолданылуы мүмкін. Ол итеру немесе жылдам тартылу түрінде болуы мүмкін, немесе олардың арасында. Итеру түрінде соққы орындаушы дене салмағының күшін пайдаланып, қарсыласты немесе нысананы артқа қарай итеру үшін аяғын нысанаға күшпен басады. Жылдам тартылу түрінде соққы орындаушы соққыдан кейін аяқ пен төменгі аяқтың бірден кері тартылуын немесе қайта орналасуын баса көрсетеді (соның арқасында қарсыластың аяқты ұстауы немесе шабуы қиынға соғады); Бұл соққы итеру күші жағынан жылдам тартылу түрінен азырақ, бірақ бұзу күші жағынан күштірек. Оны секірумен немесе жүгірумен, кейде тік аяқпен орындауға болады. Ол алдыңғы аяқпен, қорғаныс мақсатында немесе алға қарай секірумен, немесе артқы аяқпен орындалуы мүмкін. Оны белді тік бұрышта немесе каратэдегідей бүйірге бұрып орындауға болады. Соққыны алдау, бұрыштармен немесе жерден орындау мүмкін болғандықтан, көптеген басқа да нұсқалар бар.

Теквондо

Тэквондода алдыңғы соққының атауы бар. Ол күшті бірден жеткізу қажеттігімен итеру соққысынан ерекшеленеді. Аяқ алға жылғалымен, ал батыры мен аяқ табиғи түрде жоғары көтеріледі, сондықтан осы соққыны қолданудың ең оңай жолы – күшті жоғары бағыттау, мүмкін оны «жамбасқа соққы» деп санау. Дегенмен, осы соққымен алға зор күшпен жеткізуге де болады, көптеген жаттықтырушылар оны негізгі қолдану деп есептейді. Алға бағытталғанда, бұл тек теквондодағы ең күшті соққылардың бірі ғана емес, сонымен қатар күшті көрсету үшін көрмелерде және тақтаны сындыру жарыстарында жиі қолданылады. Осы соққыны орындағанда батырына жарақат алмауы үшін, әдетте аяқтың алғы бөлігімен, немесе аяқтың жалпақ үстіңгі жағымен соғылады. Жаланақ аяқпен орындалса, батырының алғы бөлігі соққы кезінде қолданылады, ал батыры жоғары көтеріліп, жарақат алудан сақтайды. Ап-чокпен соққы беру үшін батырыңызды көтеріп, оның ұштары бірінші соққы беретін нүкте болмауы керек. Алға бағытталғанда да, бірінші соққы беретін нүкте тікбас болуы керек емес, себебі мұндай соққысы бар басқа жекпе-жек өнерінде бұл тиімді деп саналады. Тэквондода сіз батырыңызды кеңейтілген күйде алға соғасыз, сонда аяқтың үстіңгі жағы тік сызықта батырыңызбен жалғасады, ал батырыңыз артқа иілген (жоғары қараған) күйде болады. Басқаша айтқанда, "". Осы соққыны қатаң алға бағытталғанда аяқтың кез келген басқа қалпында ұстау өте ерекше болып саналады және жаңадан бастаушылардың жиі жасайтын қателігі болып табылады. Алдыңғы соққы – бұл көптеген жаттықтырушылар тізелерін көтеріп, соққының қалған бөлігі басталар алдында ұстауға үйрету үшін қолданатын жаттығу. Бұл теквондода маңызды, онда ол корей тілінен (앞차기) аудармаланған (капоэйрадан басқа көптеген соққы өнерінде). Жарыстарда («спарринг» немесе «») бұл соққы көбінесе қолданылмайды, мүмкін, импровизацияланған соққының бір бөлігі ретінде, мысалы «немесе» ретінде. Осы соққыны орындағанда тірегіңіздің тізесін сәл бүгіп, тірегіңізді сыртқа қарай бағыттау қалыпты жағдай. Барлық теквондо соққыларындағыдай, сіз соққыға «жаңғалауын» енгізуге тырысасыз, нәтижесінде салмақ алға қарай сәл ауысады. Қалай болғанда да, бұл сызықтық соққы, сондықтан сіз салмағыңызды артқа тарта аласыз. Осы соққының көптеген түрлері бар, оны басқа соққылармен біріктіре аласыз, соққылардың арасында аяғыңызды төмен түсірудің қажеті жоқ. Көп таралған нұсқасы – «», ұшатын алдыңғы соққы, ол әсерлі биіктікке жете алады. Кейбір жаттықтырушылар осы соққыны «шағылысқан соққы» деп атайды. Бұл теквондоның әртүрлі формаларында кең таралған ойға сәйкес келеді, онда қол соққылары мен қорғаныс әрекеттері салыстырмалы түрде қысқа қашықтықта қолданылады, бұл оны өте жылдам орындау қажеттілігін имитациялайды.

In taekwondo, the front kick bears the name It is distinct from the push kick in that the power should be delivered instantaneously. Since the leg moves forward while the shin and foot naturally swing upwards, the easiest application of this kick is that of directing one's energy upwards, perhaps considering it a "kick to the groin". However, one can deliver massive force forward with this kick as well, which is considered its main application by most instructors. Directed forward, this is actually one of the most powerful kicks in Taekwondo, and it is quite often used in exhibitions and board breaking competitions where power is demonstrated. In order to not injure ones toes while executing this kick, it is usually delivered through the front base of the foot , if not with the flat upper side of the foot If performed with the bare foot then the ball of the foot is used on impact with the toes drawn up to prevent injury. To strike with ap chook one has to raise one's toes so that their tips will not be the first contact point. Even when directed forward, this is not a kick where the first contact point should be the base of the heel, as is considered beneficial in some other martial arts having a similar kick. In Taekwondo, one would strike forward with the ankle extended, so that the upper side of the foot forms a straight line with the shin, and with the toes bent back (pointing up). In other words, an "". Having the foot in any other position when directing this kick strictly forward would be considered highly unorthodox, and is a common error among beginners. In addition to being a kick in itself, the front kick is an exercise used by many instructors to teach the principle of lifting ones knee before the rest of the kick commences, something which is considered important in taekwondo, where it is somewhat literally translated from the Korean (앞차기), (and many kicking arts with the notable exception of capoeira). In competition fights (known as "sparring" or "") this kick sees little actual use, except possibly as a component in an improvised kick which is perhaps intended as an "" or "". It is common to slightly bend the knee of the leg one is standing on when executing this kick, and pointing the foot one is standing on somewhat outwards. As in all taekwondo kicks, one will also try to get ones "hip into the kick", resulting perhaps in a slight shift of weight forward. In any case, this is a linear kick, and as such one that one can get ones weight behind. There exist countless variations of this kick, and it can be used along with other kicks without one having to put ones kicking foot down in between kicks. A very common variation is "", a flying front kick which can reach an impressive height. Some instructors refer to this kick as the "flash kick". This is in tune with the line of thought which seems prevalent in the various taekwondo forms, where the is used very extensively in combination with relatively short range hand strikes and blocks, mimicking situations in which it would have to be performed quite quickly.