Кіріспе

Мигель Абадия Мендес (5 шілде 1867 – 9 мамыр 1947) – Колумбияның 12-ші президенті (1926–1930 жылдары). Консервативтік партия саяхатшысы Абадия, «Консервативтік гегемония» деп аталатын кезеңнің соңғы президенті болды, қарсы кандидаттарсыз сайланды және бір партиялық кабинет құрды.

Саяси мансап

Абадия жас заңгер ретінде профессор және депутат болды. Президент Педро Нель Оспина оны білім министрі және үкімет министрі қызметіне тағайындады. 1926 жылы Абадия Колумбия консервативтік партиясының жалғыз кандидат ретінде президенттікке түсті. Колумбия либералдық партиясы бұл сайлауға қатыспады. Осылайша, Абадия 1926-1930 жылдарға президент болып сайланды. Оның президенттік мерзімі аяқталғаннан кейін консерваторлардың 20 жылдық үстемдігі аяқталды.

Сыртқы саясат

Оның басшылығы кезінде үкімет Латын Америкасы көршілерімен арадағы ұзақ жылдардан бері шешілмей келген аумақтық дауларды реттеуге көңіл бөлді. 1928 жылдың 24 наурызында Колумбияның Манагуадағы Төтенше елшісі және Толық өкілетті министрі Мануэль Эскера басшылығымен Абадия әкімшілігі Никарагуа Сыртқы істер министрі Хосе Барсенас Менесеспен келіссөздер жүргізіп, Эскера-Барсенас шартына қол қойды. Аталған шартта Никарагуа Сан-Андрес, Провиденсия және Санта-Каталина аралдарына қатысты Колумбияның егемендігін мойындады, ал Колумбия Москито жағалауына қатысты талаптарынан бас тартты. Бұл аумақтар Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін Колумбияға заң бойынша тиесілі болған еді. 1928 жылдың 19 наурызында Конгресс 1922 жылдың 24 наурызында Колумбияның Перудегі Төтенше елшісі және Толық өкілетті министрі Фабио Лозано Торрихос пен Перу Сыртқы істер министрі Альберто Соломон Осорио қол қойған Соломон-Лозано шартын ратификациялады. Аталған шарт Колумбия мен Перу арасындағы шекараны біржола белгілеп, екі ел арасындағы шекаралық аймақтағы әскери қимылдарды уақытша тоқтатты. Абадия әкімшілігі кезіндегі соңғы маңызды шекаралық келісім 1928 жылдың 15 қарашасында Колумбияның Бразилиядағы Төтенше елшісі және Толық өкілетті министрі Лауреано Гарсия Ортис пен Бразилия Сыртқы қатынастар министрі Отавио Мангабейра арасында қол қойылды. Мангабейра-Гарсия Ортис келісімі Эквадор мен Перудың Апапорис өзені арқылы Бразилияның шығыс бөлігіне қол жеткізу ниеттеріне жауап ретінде жасалды. Бұл келісім Колумбия мен Бразилия арасындағы шекара мәселесін түпкілікті шешті. Әкімшілігі кезінде Абадия Кариб аймағындағы колумбиялық жеміс жинаушылардың наразылығының күшеюімен және аймақтағы АҚШ-тың экономикалық және саяси мүдделерімен күресуге мәжбүр болды. 1928 жылдың қараша айында Магдалена департаментіндегі United Fruit Company компаниясының жұмысшылары компанияның жұмысшылар мен қоғамға қатысты әділетсіз еңбек шарттарына наразылық білдіріп, ереуіл ұйымдастырды. АҚШ ереуілді тоқтату үшін әскери шабуыл жасау мүмкіндігімен қорқытты. Үкімет наразылықты басу үшін әскери күшін жіберіп, ереуілге итермелеген деп айыпталған жұмысшыларды қамауға алды. Бұдан кейін болған оқиға "Банана қырғыны" деп танылды, оның нәтижесінде Колумбия армиясы белгісіз саны адамдарды өлтірді. Бұл оқиғаны Габриэль Гарсия Маркес "Жүз жылдық жалғыздық" романында суреттеп берді. Бұл оқиға аймақтағы United Fruit Company компаниясының ықпалын әлсіретті және Кариб аймағының халқы арасында АҚШ-қа наразылық тудырды. Либерал саясаткер Хорхе Элиэсер Гайтан Абадия әкімшілігінің осы оқиғаны басқарудағы әрекеттерін тергеу және есеп беру үшін үлкен науқан ұйымдастырды. Оның танымалдылығы Абадия мен консервативтік партияға қарсы күш ретінде өсті, бұл олардың құлдырауына себеп болды.

Жеке өмір

1867 жылдың 5 шілдесінде Колумбия Біріккен Штаттарының Толима департаменті, Коеллодағы отбасының Лас-Вегас де Лос-Падрес мүлігінде Мигель Абадия С. және Арселия Мендес Лопестің отбасында дүниеге келген. 1947 жылдың 9 мамырында Кундинамарка департаментінің Ла-Унион қаласында қайтыс болды.