Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық журналист Джеймс Шепард Пайк (8 қыркүйек 1811 – 29 қараша 1882) – Реконструкция дәуірінде Оңтүстік Каролина тарихын зерттеген американдық журналист және тарихшы.
American journalist
James Shepherd Pike (September 8, 1811 – November 29, 1882) was an American journalist and a historian of South Carolina during the Reconstruction Era.
Өмірбаян
Пайк 1811 жылы Массачусетс штатының Кале қаласында (сол штаттың 1820 жылы Мэн штаты болып құрылған бөлігінде) дүниеге келді және 19-ғасырдың ортасында АҚШ-та журналист болды. 1850-1860 жылдары ол «Нью-Йорк Трибьюн» газетінің бас Вашингтон тілшісі және редакторы болды. «Трибьюн» республикалық көптеген газеттер үшін жаңалықтар мен пікірлердің басты көзі болды. Республикалық редакторлар оның хабарларын Америка Азамат соғысы басталар алдында қайта басып шығарды. 1854 жылы ол Канзас-Небраска заңына қарсы күресті жетектеді, оған қарсы тұру үшін жаңа саяси бірлік құруға шақырды. Пайк былай деп жазды: «Агрессияның берік фалангасы Мейсон-Диксон сызығының оңтүстігінде қара басын көтеріп, құлдықты құрлықта таратуға біріккен». Оның есептері «кеңінен цитаталанды, қызыл тілмен сыналып немесе ынталы түрде мақталып, қоғамдық пікірге терең ықпал етті және авторына ұлттық даңқ әкелді, біріншіден, құлдыққа қарсы келісімсіз виг, ал кейіннен ынталы республикашыл ретінде». Президент Авраам Линкольн Пайкты Нидерландыдағы елші етіп тағайындады, онда ол 1861-1866 жылдар аралығында Конфедерацияның дипломатиялық күш-жігеріне қарсы күресіп, Одақтың соғыс мақсаттарын ілгерілетуге атсалысты. 1866 жылы Вашингтонға оралғаннан кейін Пайк «Нью-Йорк Трибьюн» газетіне жазуын жалғастырды және «Нью-Йорк Сан» газетіне редакциялық мақалалар жазды. Пайк Таддеус Стивенс пен Чарльз Самнермен бірге тұрып, президент Эндрю Джонсонға қарсы шыққан белгілі бір радикалды республикашыл болды. Қаралардың сайлау құқығы маңызды мәселеге айналмас бұрын, Пайк босатылған құлдарға дауыс беру құқығы берілуі керек деп сенді. Пайк 1866-1867 жылдары қара нәсілділердің сайлау құқығын және бұрынғы конфедерациялықтардың көпшілігін мемлекеттік қызметтен шеттетуді ынтамен қолдады. Пайк Улисс С. Грантты саясаткер ретінде бағаламады және Республикалық партиядан алыстады. 1872 жылы Пайк қара нәсілділердің сайлау құқығынан, жемқорлықтан және Қайта құрудың сәтсіздігінен көңілі тоқты. Ол федералды үкімет оңтүстік штаттардан әскерін шығаруы керек деп мәлімдеді. Ол 1872 жылы президент Улисс Грантқа қарсы шығып, оның әкімшілігінің жемқорлығын айыптаған Либералды республикалық қозғалыстың жақтаушысы болды. Пайктің басшысы, «Нью-Йорк Трибьюн» газетінің редакторы Хорас Грили 1872 жылы Либералды республикалық партияның үміткері болды. Грили Гранттан үлкен айырмамен жеңіліп, қайтыс болды. «Трибьюн» газетінің жаңа редакторы Уайтлоу Рид Пайкты Оңтүстік Каролинаға Қайта құру кезінде оңтүстік аймақтағы жағдайды зерттеу үшін жіберді.
Pike was born in 1811 in Calais, Massachusetts (in the part of that state that was made the state of Maine in 1820) and was a journalist in the United States during the mid 19th century. From 1850 to 1860 he was the chief Washington correspondent and associate editor of the New York Tribune. The Tribune was the chief source of news and commentary for many Republican newspapers across the country. Republican editors reprinted his dispatches prior to the outbreak of the American Civil War. In 1854 he led the fight against the Kansas Nebraska Act, calling for the formation of a new political entity to oppose it. Pike wrote that a "solid phalanx of aggression rears its black head everywhere south of Mason and Dixon's line, banded for the propagation of Slavery all over the continent." His reports were, "widely quoted, bitterly attacked or enthusiastically praised; they exerted a profound influence upon public opinion and gave to their author national prominence, first as an uncompromising anti slavery Whig, and later as an ardent Republican." President Abraham Lincoln appointed Pike to be minister to the Netherlands, where he fought Confederate diplomatic efforts and promoted the Union war aims from 1861 to 1866. On returning to Washington in 1866, Pike resumed writing for the New York Tribune and also wrote editorials for the New York Sun. Pike was an outspoken Radical Republican, standing with Thaddeus Stevens and Charles Sumner and opposing President Andrew Johnson. Long before black suffrage became a major issue Pike had come to believe that the freed slaves must be given the vote. Pike in 1866–67 strongly supported Black suffrage and the disqualification of most ex Confederates from holding office. Pike did not admire Ulysses S. Grant as a politician, and drifted away from the Republican party. By 1872 Pike was disenchanted with Black suffrage and the corruption and failures of Reconstruction. He argued the federal government should withdraw its soldiers from the Southern states. He was a strong supporter of the Liberal Republican movement that in 1872 opposed President Ulysses Grant, denouncing the corruption of his administration. Pike's boss, New York Tribune editor Horace Greeley, was the Liberal Republican nominee in 1872. Greeley lost to Grant by a landslide, then died. The new editor of the Tribune Whitelaw Reid sent Pike to South Carolina to study the conditions in the deep South under Reconstruction.