Кіріспе

Цитруллинемия – қанда аммиак және басқа да уытты заттардың жиналуына себеп болатын аутосомалық рецессивті мочевина циклының бұзылысы. Цитруллинемияның екі түрі сипатталған, екеуі де әртүрлі белгілер мен көріністерге ие және әртүрлі гендердегі мутациялар салдарынан туындайды. Цитруллинемия – мочевина циклының бұзылуы деп аталатын генетикалық аурулар тобына жатады. Мочевина циклы – бауырда жүретін химиялық реакциялардың тізбегі. Бұл реакциялар организмде ақуыз энергия үшін қолданылғанда түзілетін артық азотты өңдеп, бүйректер арқылы шығарылатын мочевинаны құрайды.

I типті

I типті цитруллинемия (сондай-ақ классикалық цитруллинемия деп те аталады) әдетте өмірдің алғашқы бірнеше күнінде көрінеді. Зардап шегетін нәрестелер туған кезде әдетте қалыпты болып көрінеді, бірақ денеде аммиак жиналған кезде, олар шаршағыштыққа, нашар тамақтануға, құсуға, құрысуға және есінен айрылуға ұшырайды. Бұл медициналық проблемалар көп жағдайда өмірге қауіпті болуы мүмкін. I типті цитруллинемияның жеңіл түрі балалық шақта немесе ересек жаста сирек кездеседі. I типті цитруллинемияны тудыратын гендік мутациялары бар кейбір адамдарда бұл аурудың белгілері мен симптомдары ешқашан байқалмайды. I типті цитруллинемияның диагнозы – қандағы цитруллиннің деңгейінің жоғарылауы. I типті цитруллинемия – бұл аурудың ең көп таралған түрі, ол дүние жүзінде 57 000 туған баланың біреуіне әсер етеді. АСС геніндегі мутациялар I типті цитруллинемияны тудырады. Бұл геннің өндіретін ферменті – аргининосукцинат синтетазасы – мочевина циклының бір қадамына жауапты. АСС геніндегі мутациялар ферменттің активтілігін төмендетеді, бұл мочевина циклын бұзады және организмнің азотты тиімді өңдеуіне кедергі келтіреді. Аммиак түріндегі артық азот және мочевина циклының басқа да қосалқы өнімдері қан ағынында жиналады, бұл I типті цитруллинемияның ерекше белгілеріне әкеледі.

II типті

II типті цитруллинемияның (және) белгілері әдетте ересек жасында пайда болады және негізінен орталық нерв жүйесіне әсер етеді. Оның ерекшеліктері: сананың шатасуы, бұрмаланған мінез-құлық (агрессия, тітіркену, гипербелсенділік), құрысулар және кома. II типті диагноз қою үшін цитруллиннің деңгейінің төмендеуі және аммоний иондарының артуы өлшенеді. Бұл белгілер өмірге қауіпті болуы мүмкін және белгілі бір дәрі-дәрмектер, инфекциялар және алкоголь ішу арқылы осы типтегі адамдарда туындауы мүмкін. II типті цитруллинемия нәресте кезінде неонатальді холестаз деп аталатын бауыр ауруы болған адамдарда да дамуы мүмкін. Бұл жағдай өт ағынын бұзады және организмнің кейбір қоректік заттарды дұрыс өңдеуіне кедері келтіреді. Көп жағдайда белгілер бір жыл ішінде жоғалады. Бірақ бірнеше жыл немесе тіпті ондаған жылдардан кейін, олардың кейбіреулерінде ересектердегі II типті цитруллинемияның сипаттамалары пайда болуы мүмкін. II типті цитруллинемия негізінен жапон халқының арасында кездеседі, онда шамамен 100 000 – 230 000 адамның бірінде осы ауру кездеседі. II типті ауру Шығыс Азия және Таяу Шығыс халқында да анықталған. SLC25A13 геніндегі мутациялар II типті цитруллинемияға себеп болады. Бұл ген цитрин деп аталатын ақуызды жасайды, ол митохондриялардың ішіне және сыртына белгілі бір молекулаларды тасымалдайды. Бұл молекулалар несепнәр циклі үшін өте маңызды, сонымен қатар ақуыздар мен нуклеотидтерді жасауға қатысады. SLC25A13 геніндегі мутациялар әдетте функционалды цитриннің өндірілуін тоқтатып, несепнәр циклін тежеп, ақуыздар мен нуклеотидтердің өндірілуін бұзады. Нәтижесінде аммиак пен басқа да уытты заттардың жиналуы II типті цитруллинемияның белгілеріне әкеледі. Зерттеушілер көптеген нәрестелерде неонатальді ішкі бауыр холестазы болғанда, SLC25A13 генінде ересектердегі II типті цитруллинемиямен салыстырылатын мутациялар бар екенін анықтады.

Емдеу

Емдеудің бірнеше әдісі бар. Ақуыз аз мөлшердегі диета аммиак өндірісін баяулатуға арналған. Аргинин, натрий бензоаты және натрий фенилацетаты қаннан аммиакты шығаруға көмектеседі. Аммиактың деңгейі қауіпті шелге жеткен кезде диализ қолданылуы мүмкін. Кейбір жағдайларда бауыр трансплантациясы тиімді болған.