Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қаз түн – 1959 жылғы 1 сәуірде Израиль қорғаныс күштерінің (ИДФ) азаматтық сәтсіздігі. Дәстүр бойынша Израиль резервтегі әскерлерін қоғамдық радио арқылы үнемі шақырып жаттығулар өткізіп тұратын. Әскери бөлімдерге кодты сөздер берілетін, егер олар радиода хабарланса, әскерлер алдын ала белгіленген жиналатын жерлерге жиналуға тиіс екенін білдіретін. Төтенше жағдайға дайындық үшін жасалған жаттығулар, әскерлердің белгіленген орындарына уақытында жетуін қамтамасыз ету мақсатында жүргізілді. Елдің шекарасындағы жағдайдың шиеленісуіне байланысты, жаттығулар туралы алдын ала хабарланды, ал шақыруды күткен адамдар үйде хабарландыруды күтіп отырды. Алайда, 1950 жылдардың соңында Израильдің шекарасындағы шиеленіс күшейді, себебі 1958 жылғы 31 қаңтарда Египет пен Сирияның Біріккен Араб Республикасы ретінде саяси бірігуі елдің екі ірі қарсыласынан туындаған қауіпті күшейтті. Осының нәтижесінде, ИДФ Бас штабы резервтік әскерлердің нақты төтенше жағдайлардағы дайындығын тексеруге шешім қабылдады. Әскерге шақыру жаттығуы өтетін болды, бірақ бұрынғы жаттығулардан айырмашылығы, алдын ала хабарландыру немесе ескерту болмайтын. 1 сәуірде "Кол Израиль" радиосындағы танымал бағдарлама кезінде тыңдаушыларға радиоға жақын болуға және маңызды хабарды күтуге шақырылды. Кешкі сағат 9:00-де "Кол Израиль" радиосының негізгі бағдарламасы резервтік әскерлерді жалпы шақыру туралы хабарламамен ашылды, және барлық резервшілерден олардың бөлімдері жарияланған соң, келесі күні өздерінің базаларына келулері сұралды. Хабарлама үш әскери кодты сөзбен аяқталды, бұл бөлімдерге алдын ала белгіленген жиналатын жерлерге хабарласуды білдірді. Хабарлама тоғыз тілде жеткізілді. Нақты төтенше жағдайды имитациялау мақсатында жасалған бұл шақыру елді үрейге түсірді. Адамдар бұл шақырудың нақты төтенше жағдайға жауап ретінде жасалғанын және елге шабуыл жасалып жатыр деген сенімде болды. Келесі сағаттарда израильдіктер әртүрлі қауесеттер мен болжамдарды таратып, жеке қару-жарақтарын тексерді. Кнессетте депутаттар мемлекеттік бюджетке қатысты дауыс беру кезінде бұл жаңалықты естіп, дереу отырысты тастап, радио тыңдау үшін көліктеріне жүгірді.
The Night of the Ducks was the civilian fiasco by the Israel Defense Forces (IDF) that occurred on April 1, 1959. Traditionally, Israel conducted regular call up exercises for its reserve troops by public radio. Units were given code words, which, if broadcast over the radio, meant that the troops were to assemble at predetermined meeting points. Though intended for emergency use, exercises were conducted to ensure that the troops arrived at their appointed places within a reasonable amount of time. Because of the tense situation along the country's borders, drills were announced publicly well in advance, and people expecting to be called up waited at home for the announcements to be made. By the late 1950s, however, tensions had been increasing along Israel's frontiers, not least because of the perceived threat posed by the political unification of the country's two major adversaries, Egypt and Syria, as the United Arab Republic on January 31, 1958. As a result, it was decided by the IDF's General Staff to test the readiness of its reserve troops under actual emergency conditions. A call up exercise would be conducted, but unlike previous exercises, there would be no prior announcement and no warning given. On April 1, a popular radio program on Kol Israel was interrupted by a message requesting listeners to stay close to their radios and wait for an important announcement. At 9:00 PM, Kol Israel's main radio program opened with an announcement of a general call up of the reserves, and all reservists whose units were announced were requested to report to their bases the following day. The message was concluded with three military code words, which signaled units to report at their predetermined meeting points. The message was delivered in nine languages. Intended to simulate genuine emergency conditions, the call up announcement threw the country into a panic. People believed that the call up was in response to a genuine emergency, and that the country was under attack. In the following hours, Israelis spread rumors and guesses, and checked their personal ammunition supply. In the Knesset, members received the news during a vote on the state budget, and quickly abandoned the proceedings and ran to their cars to listen to the radio.