Экономика әдіснамасын сынға алу: МакКлоскидің көзқарасы
McCloskey critique
Экономика әдістемесін сынға түсіріп, нақты деректерге негізделуді, зерттеулерді ұлғайтуды ұсынады. МакКлоски экономистерге математикадан гөрі сауалнамаларға көбірек назар аударуға шақырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
МакКлоскидің сын-тегесі – философиядағы логикалық позитивизмнен мұра етілген экономикадағы 1940 жылдардан кейінгі "ресми модернистік" әдістемеге жасалған сын. Бұл сын-тегес экономиканы қалай зерттеуге болады, қалай зерттеліп келеді және пәннің дамуы үшін қалай зерттелуі керек екенін ескермейтінін көрсетеді. Оның ұсыныстары "салмақты пікір-таласты" жүргізу үшін тиімді риторикалық тәсілдерді пайдалануды қамтиды.
The McCloskey critique refers to a critique of post 1940s "official modernist" methodology in economics, inherited from logical positivism in philosophy. The critique maintains that the methodology neglects how economics can be done, is done, and should be done to advance the subject. Its recommendations include use of good rhetorical devices for "disciplined conversation."
Диагноз және шешім
МакКлоскидің айтуынша, экономистердің көпшілігі жазғанда "идеялыққа ұмтылады", олар бұрыннан-ақ білетінін қабылдап, нақты әлем туралы тиісті, құжатталған фактілерді жинақтауға емес, жоғары математикалық дәлелдемелерге ден қояды. Ол әріптестеріне мұрағаттарда көбірек уақыт өткізуді және нақты әлемдегі нақты байқауларға негізделген, терең зерттелген мақалалар жазуды кеңес береді (оның пікірінше, бұл экономика үлгі алған табиғи ғылымдардағы қалыпты жағдай, бірақ көптеген экономистер өз әдістемелерін таза математикаға жақындатырады). Ол былай дейді: "Экономикадағы ғылыми тұжырым статистикалық маңызға негізделгенде ешкімге сенбейді", сондықтан экономикадағы себеп-салдар байланысын анықтау үшін ол "калибрленген модельдеуді" ұсынады. Калибрленген модельдеу болжамдарының тұрақтылығын тексеру үшін өлшемдер мен сандық әдістерге (мысалы, Монте-Карло әдістеріне) сүйенеді, бұл постулатталған қарым-қатынастың әрқашан орындалатынын (немесе "тепе-теңдікке" жететінін, немесе мүмкін емес екенін) дәлелдейтін жабық түрдегі шешімді қажет етпейді. Мысал ретінде, ол әрбір тікбұрышты үшбұрыштың гипотенузасының квадраты екі катетінің квадраттарының қосындысына тең деген тұжырымды қолдау үшін бабылдіктер мен гректер қолданған "реториканы" салыстырады: грек геометриясы "әмбебап дәлел" тапқан, ал бабылдік инженерлер мыңдаған тікбұрышты үшбұрышты тастардың қабырғаларын өлшеп, барлығы осы қатынасқа бағынғандықтан, қалғандары да солай болады деген эвристиканы қолданды. МакКлоски бабылдік тәсіл экономикаға көбірек қатысты деп санайды және Мур заңы мен модельдеу бағдарламалық құралдарындағы жетістіктер оны грек тәсілінен гөрі пайдалануды және түсінуді жеңілдетеді. "Калибрленген модельдеу – әңгіме айту" еңбегінде ол ғылыми теорияларды сипаттаудың бір жолы – олардың математикалық тұрғыдан қаншалықты механикалық екендігі екенін жазады: бір жағынан Ньютон аспан механикасы сияқты гипотезалар бар, оларды толығымен теңдеулерге келтіруге болады, ал екінші жағынан – "толыққанды тарихи және математикалық модельдерден мүлдем бос" "Түрлердің шығу тегі" сияқты маңызды еңбектер бар. МакКлоски экономика осы спектрдегі өнімдерін тарихи, "әңгімелік" талдауларға қарай қайта бағалаудан пайда көреді деп санайды.
McCloskey says that most economists when they write are "tendentious", assuming that they know already, and concentrating on a high standard of mathematical proof rather than a "scholarly" accumulation of relevant, documented facts about the real world. The advice she offers colleagues here is to spend more time in the archives, and write more heavily researched papers from specific observations in the real world (she argues that this is the norm in the natural sciences on which economics believes it is modelling itself, but that most economics practitioners actually base their methodology more closely on pure mathematics). Since she says: "No one really believes a scientific assertion in economics based on statistical significance" the solution she proposes to establishing cause and effect in economics is "calibrated simulation". Calibrated simulation relies on measurement and numerical techniques (such as Monte Carlo methods) to test the robustness of its predictions, without requiring a closed form solution proving that the postulated relationship will always hold (or will be reached in "equilibrium", or be impossible). As an illustration, she contrasts the Babylonian and Greek "rhetoric" used to back up the claim that the square on the long side of every right angle triangle has the same area as the sum of squares on the other two sides: While Greek geometry found a 'universal proof', the Babylonian engineers simply measured the sides of a thousand right triangular stones, and applied the heuristic that since all of these obeyed the relationship so would the rest. McCloskey believes that the Babylonian approach is more applicable to economics, and that Moore's Law and advances in modeling software will soon make it easier to use and understand than the Greek approach. In Calibrated Simulation is Storytelling she writes that one way to describe scientific theories is how mechanically mathematical they are: at the one end lie such hypotheses as Newtonian celestial mechanics which can be reduced entirely to equations at the other are important works such as The Origin of Species which are "entirely historical and devoid of mathematical models". McCloskey says that economics would benefit from recalibrating its output within that spectrum to the more historical, "narrative" analysis.