Кіріспе

Венадағы алаң

Judenplatz (немісше, 'Еврей алаңы') – Венаның Innere Stadt қаласындағы орта ғасырларда еврей өмірінің және Вена еврей қауымының орталығы болған қала алаңы. Ол Ам-Хоф, Шульхоф және Випплингерштрассе алаңдарының жанында орналасқан. Бұл қаланың ұзақ және құбылмалы тарихын, сондай-ақ еврей қауымының осы орынға шоғырланғанын көрсетеді. Ортағасырлық синагогтың археологиялық қазбаларын алаңдағы Мисрачи Хаус мұражайы арқылы жер астынан көруге болады. Алаң төңірегінде еврей тарихымен байланысты бір ойылма және бірнеше жазуы бар екі мүсін орналасқан. Осы мүсіндердің бірі – Готтольд Ефрем Лессингтің ескерткіші. Екіншісі – 2000 жылы ашылған, Симон Визентальдың идеясымен құрылған, Австриялық Холокост құрбандарына арналған мемориал. Британдық суретші Рейчел Уайтерд жасаған мемориал – кітапханаға ұқсайтын, көлемдері ішке бұрылған нығайтылған бетоннан жасалған текше. Аустрияның Жоғарғы Әкімшілік Соты осы алаңда орналасқан.

Тарих

1150 жылы еврейлер Венаға және болашақта Judenplatz аталған аймаққа қоныстанды. Бұл Бабенбергтер әулетінің қоныстануымен бірге болды. Алғашқы жазбаша айғау 1294 жылы аймақты "Шульхоф" деп атады, бұл атау 1421 жылғы қырғынға дейін сақталды. 1400 жылға қарай мұнда 800 адам, оның ішінде саудагерлер, банкирлер және ғалымдар тұрды. Яһуди қаласы солтүстікке қарай Мария ам Гестаде шіркеуіне дейін, батыс жағы Тифер Грабен көшесіне дейін, шығыс жағы Тухлаубен көшесімен шектелді, ал оңтүстік жағы "Ам Хоф" алаңын құрады. Геттода 70 үй болды, олардың артқы қабырғалары жабық шекара қабырғасын жасады. Геттоға төрт қақпа арқылы кіруге болады, екі басты кіреберіс Випплингерштрасседе орналасқан. Judenplatz-да еврей ауруханасы, синагога, монша, раввин үйі және еврей мектебі орналасқан, олардың барлығы неміс тілді елдердегі ең маңыздыларының қатарында болды.

Холокост ескерткіші

Аянттың солтүстік жағының ортасында ағылшын суретшісі Рейчел Уайтерд жасаған Австриялық еврейлердің Холокост құрбандарын еске алуға арналған Judenplatz Холокост ескерткіші орналасқан. Ол 10x7 метрлік, биіктігі 3,8 метр болатын блоктан тұрады. Ескерткіш Мисрачи Хаус алдындағы алаңның солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан және оңтүстік-шығыста Лессинг ескерткішіне қарап тұр, оның қабырғалары алаңның ұзындығына параллель. Ескерткіш көп жағынан ерекшеленеді, сондықтан ол Judenplatz орнына тікелей байланысты. Бұл ерекшеліктің бірі – оның үй шаруашылығы масштабында жобаланғандығы. Ол айналасындағы ғимараттардың бірінен бөлме сыртқа шығарылып, алаңның ортасына қойылғандай көрінеді. Ескерткіштің қабырғалары кітапханадағы кітаптарға ұқсайды. Дегенмен, қабырғадағы кітаптардың тақырыптары оқылмайды, олардың барлығы ішке қарай бұрылған. Нацистік билік жылдарында Австриялық 65 000 еврейдің қаза болған жерлерінің аттары бетон тұғырға жазылған. Бұл «аталы жоқ» кітапхананың символдық кіреберісі болғанымен, оған кіруге болмайды. Ескерткіш көршілес Мисрачи Хауста орналасқан Холокост көрмесімен тығыз байланысты, онда 65 000 қаза болған австриялық еврейлердің есімдері мен мәліметтері компьютерлік терминалдар арқылы сақталған және қолжетімді. Ескерткішті орнату үшін 1995 жылдың шілдесінен 1998 жылдың қарашасына дейін қазба жұмыстары жүргізілді, бұл Венадағы ең маңызды қалалық археологиялық зерттеулердің бірі саналады. Алаңның шығыс жартысынан ортағасырлық синагог кезінен қалған тас қазба қабырғалары, құдық және бірнеше үйдің жертөлелері табылды. Ескерткішті археологиялық қазбалардың үстіне орналастыру мәселесі дау тудырды, нәтижесінде ескерткіш бастапқы орнынан бір метрге ығыстырылды. Алаңды толық қайта ұйымдастыру және оны жаяу жүргіншілерге арналған алаңға айналдыру 2000 жылдың күзінде Холокост ескерткішінің ашылуымен аяқталды. Мисрачи Хауста мұражайлық бөлімді құру 1997 жылы Judenplatz 8-дегі көрме алаңын толықтыру мақсатымен жоспарланды. Археологиялық жаңалықтармен қатар, Венадағы еврей мұражайының филиалы орта ғасырлардағы еврей өмірін көрсететін экспонаттарды ұсынады, ал Австриялық қарсылық қозғалысының құжаттамалық архиві австриялық Холокост құрбандарының есімдері мен тағдырларын қамтитын дерекқорды ұсынады. Бұл мәдени ахуалға ықпал етуге және оны қалыптастыруға мүмкіндік берді. Лессингтің «Натан дер Вайс» пьесасындағы «Сақина туралы мысал» - ағарту дәуірінің маңызды мәтіні болып саналады және төзімділік идеясын қалыптастыруға көмектесті. 1962 жылдан 1965 жылға дейін Шару қоладан екінші Лессинг ескерткішін жасады, ол 1968 жылы Рупрехтскирхеде ашылды және 1981 жылы Judenplatz-қа көшірілді. Қазір алаңда тұрған ескерткіш осы.