Кіріспе
1950 жылы Отто Премингердің түсірген фильмі. «Тротуар аяқталатын жер» атты фильмді Отто Премингер өндірген және режиссерлік еткен. Фильмнің сценарийін Бен Хехт жазды, ал Роберт Э. Кент, Фрэнк П. Розенберг және Виктор Тривас өңдеді. Сценарий мен өңдеулер Уильям Л. Стюарттың «Түнгі зар» романы негізінде жасалған. Фильмде Дана Эндрюс және Джин Тирни басты рөлдерде ойнайды. Эндрюс Марк Диксон рөлін сомдайды, ол әкесі қылмыскер болғандықтан, барлық қылмыскерлерді жек көретін қатал және циник полиция детективы. Жанрдың классикасы саналатын бұл фильмде «қалалық қоғамның астында тығырынан шығатын» зорлық-зомбылық бейнеленген, бұл қара фильмдеріндегі маңызды мотивтердің бірі.
Where the Sidewalk Ends is a 1950 American film noir directed and produced by Otto Preminger. The screenplay for the film was written by Ben Hecht, and adapted by Robert E. Kent, Frank P. Rosenberg, and Victor Trivas. The screenplay and adaptations were based on the novel Night Cry by William L. Stuart. The film stars Dana Andrews and Gene Tierney. Andrews plays Mark Dixon, a ruthless and cynical metropolitan police detective who despises all criminals because his father was one. Considered a classic of the genre, the film displays a brand of violence "lurking below urban society" considered an important noir motif.
Сюжет
Марк Диксон - полиция детективінің қызметі, ол жиі зорлық-зомбылықпен айналысатынына байланысты төмендеді. Өйткені оның әкесі қылмыскер болғандықтан, ол оларды полицияға ұнамайтын нәрседен де артық жек көреді. Нью-Йорктегі Томи Скализ ұжымының құмар ойынында әдемі Морган Тейлор оны сол жерге әкелген Кен Пэйнмен бірге немесе олардан бөлек кетуге шешім қабылдайды. Техастың магнаты Моррисон оны үйіне шығарып салуды ұсынады. Бұл Скализдің көңілін қалдырады, өйткені Моррисонның банктегі 19 000 доллары бар. Моррисон қалада апта бойы болатынын және "сен оны басқа түні қайтарып аласың" дейді, бірақ Пэйн Морганға ол қалуға тиіс екенін айтады. Ол оны ойынға Морисонның соңынан еру үшін ғана әкелгенін түсінеді және қазір кетуге бел буған. Пайн Морганды шапалақпен шауып, Моррисон Пайнмен жекпе-жек бастайды. Моррисон есінен танып қалады, бірақ полиция келгенде ол өлімге ұшырайды. Диксон оқиға орнындағы қызметкерлердің бірі. Ол екі жыл бұрын кісі өлтіргені үшін тұтқындалған, бірақ ақталған Скализден жауап алады. Скализ қылмыс туралы бірнеше өтірік айтады және Пейнеге кінә таққан. Диксон Пейннің пәтеріне барып, оны тергеп-тексеруді бастайды, бірақ Пейн ашуланып, ұрыс-керіс бастайды. Диксон өзін қорғап, Пейннің бас сүйегінде металл пластинка бар екенін білмейтінін айтады. Пейн құлап, басын соққыға ұрып, қайтыс болады. Диксон соңғы сөгісінен кейін болған оқиға туралы хабарлауға батылы бармайды. Пейннің пальтосын алып, Пейннің бетін бинтпен таңғаннан кейін, ол Пейннің қаладан кеткенін болжап, жалған із қалдырады. Пейннің пәтерінде оны Морганның әкесі, такси жүргізушісі Джигс Тейлор көрді, ол келіп, (Пейннің қызын шапалақпен соқтырғанын білгеннен кейін) есіктің сыртынан оған қатты қорқытады, содан кейін жауап болмаған кезде кетеді. Диксон денені алып, өзенге лақтырады. Ол көп ұзамай табылды және Диксон өзін жасыру үшін, Скализ Пейнді де, Моррисонды да өлтірді деп болжайды. Істің дамуы барысында детективтер Морган мен Джиггс Тейлормен сөйлеседі. Морган Пейннің бұрынғы әйелі екені анықталады; өлтірілген түнде ол оны бірнеше айдан бері алғаш рет көрді. Диксон екеуі ғашық бола бастайды. Диксонның Скализді кісі өлтіруші деп айтуына қарамастан, Пейннің үйінде Джиггс көрінді және ол тұтқындалды. Диксон Морганға шындықты айтуды қабылдай алмайды, бірақ ол Джиггсқа ең үздік заңгерді төлеуді ұйымдастырады, ол ешқашан кісі өлтіру ісінен жеңілген емес. Адвокат нақтыланбаған себептермен сотқа беруден бас тартады. Скализбен нәтижесіз қақтығыстан кейін Диксон хат жазады, конвертті инспектор Фоулиге жолдап, оны "өлім жағдайында ашылсын" деп белгілейді. Содан кейін ол Скализбен тағы да кездесуді ұйымдастырады, оны өлтіреді деп күтеді, бірақ бұл жолы кем дегенде Скализ жауапты болады деп ойлайды. Скализ мұны да болжап, Пейнеге не болғанын түсінді. Ол Диксонды өлтіруден бас тартады, оның орнына оның қолына оқ тиіп қалады. Кейін Скализдің адамдары келіп, полиция Моррисон туралы шындықты басқа бір топ мүшесінен білгенін айтады. Банда көлік лифтімен қашып құтылуға тырысқанда, Диксон оларды полиция келгенше тосып отырады. 16-шы округте Фоули Диксонның жұмысына өте мақтанады, Скализ Диксонның хатын оған ашпай қайтарады, бірақ Диксон оны оқып шығуын айтады. Фоули Диксонды тұтқындады. Морган Диксонмен өмір сүруді асыға күтуде. Ол таңғалып, Диксонның неге тұтқындалғанын сұрайды; Диксон Фоулиден хатты көрсетуін сұрайды. Тіпті шындықты білгенде де Диксонға деген махаббаты ешбір кедергісіз. Әйел оның жазаланбайтынын сенімділікпен айтады.
Өмірбаян
Where the Sidewalk Ends - Отто Премингердің 1940 жылдары Twentieth Century Fox компаниясы үшін жалдамалы режиссер ретінде түсірген соңғы фильмі. Осы топқа «Лора» фильмі де кіреді, онда Джин Тирни мен Дана Эндрюс түскен, сондай-ақ Тирнидің басты рөлде ойнаған «Вирлпул», «Күңгір періште» және Эндрюстің басты рөлде ойнаған «Дейзи Кенион» фильмдері кіреді. «Көшеде аяқтайтын жер» фильмінің көп бөлігі студияда түсірілді, бірақ фильм жасаушылар Нью-Йорк қаласының нақты жерлерінде де бірнеше сахна түсірді.
Сыни жауап
Көптеген сыншылар фильмді Премингердің бұрынғы «Лора» фильмімен салыстырып, сол актерлерді пайдаланғанын айтады. Кино жазушыларының пікірінше, бұл фильм, жанжақты нуар стиліндегі туынды, полицияның қараңғы жағын көрсетуде сәттілікке жетеді, сондай-ақ одан кейін түсірілген нуар фильмдеріне үлгі болады. «New York Times» газетінің кино сыншысы Босли Кроутер сценарийдің қиялдағынан тыс екенін ойласа да, диалог пен актерлік шеберлігіне риза болды. Ол былай деп жазды: «Бен Хехттің, полиция бөлімдері мен әлемнің түбіне жеткен адамдармен тәжірибелі адамның сценарийінің ықтималдығы бірнеше жағдай бойынша күмәнді. Бірақ, оның өткір диалогтары мен сюжеттің ашылуы басқаша, бірнеше маусым бұрын «Лора» фильмінде сол жұлдыздарды жетектеген Отто Премингер, оны суға түскен үйректей игеріп, соңғы кадрға дейін қарқынды ұстады». «Variety» журналының қызметкерлері фильмнің режиссурасын жоғары бағалады. Олар: «Режиссер Отто Премингер оқиғаның қарқынын жақсы басқарып, Эндрюсқа деген көңілдің тууына себепкер болды» деп жазды. «Harrison's Reports» бұл фильмді «көптен бері шыққан ең шиеленісті және қызықты қылмыстық мелодрамалардың бірі» деп атады, сондай-ақ диалогтары «өте жақсы» екенін айтты. Алайда, «The New Yorker» журналының Джон Маккартен оны «жақсыдан орташаға дейінгі мелодрама» деп бағалады.
Сақтау
Академия киноархиві 2004 жылы «Тротуардың соңы» фильмін сақтады.