Джеймс Митчелл Варнум: Американ саяхатшысы және саяси қайраткері

Кіріспе

Американдық саясаткер және ізашар (1748–1789)

Нью-Йорк заңгері және саясаткері

Джеймс Митчелл Варнум (17 желтоқсан 1748 – 9 қаңтар 1789) – американдық заң шығарушы, заңгер, Континенттік армия генералы және Огайо аймағының иегері. Варнум 1779 жылы қызметтен кетіп, Континенттік және Конфедерациялық Конгресс делегаты болды, сондай-ақ Солтүстік-Батыс аймағына тағайындалған екі "жоғарғы" судьяның бірі болды. Ол 1789 жылғы қаңтарда Огайо штатының Мариетта қаласында қайтыс болды.

Ерте өмір

Джеймс Митчелл Варнум Массачусетс штатының Дракут қаласында дүниеге келген. Жас кезінде ол Гарвард колледжіне қабылданды, бірақ Род-Айленд және Провиденс плантацияларының ағылшын колониясындағы колледжге ауысты, ол көбінесе "Род-Айленд колледжі" (кейін Браун университеті деп аталған) деп белгілі болды. Ол 1769 жылдың қыркүйегінде колледждің алғашқы бітірушілер тобында құрметпен бітірді. Род-Айлендте ол болашақ әйелі Марта "Пэтти" Чайлдпен танысты және 1770 жылдың 2 ақпанында олар үйленді. Одан кейін ол Род-Айленд штатының бас прокуроры Оливер Арнольдтың басшылығымен заңгерлік білімін жетілдірді және 1771 жылы адвокаттыққа қабылданды. Ол Род-Айленд штатының Шығыс Гринвич қаласына қоныстанды және заңгерлікпен айналысты. 1773 жылы ол қазір Варнум үйі деп белгілі отарлық сарайдың құрылысын бастады.

Америка революциясының көшбасшылары

1774 жылдың қазан айында американдық колониялар мен Ұлыбритания арасындағы қарым-қатынас шиеленіскен кезде Варнум жаңа құрылған Кент гвардиясының капитаны және командирі болып сайланды. Бұл полктің тағы бір мүшесі – Натанаэль Грин, ол кейін Континенттік армиядағы ең көрнекті офицерлердің біріне айналып, жақын арада Варнумның тікелей бастығы болды. Кент гвардиясының тағы 30 мүшесі Континенттік армияда офицерлер болып қызмет етті. 1775 жылдың мамырында Лексингтон және Конкорд шайқастарынан кейін Варнум Род-Айлендтен шыққан үш полктің біріне полковник болып тағайындалды, бұл полк бригадир генерал Натанаэль Гриннің басшылығында Бостонды қоршау кезіндегі Армияда қызмет етті. 1775 жылдың шілде айының басында генерал Джордж Вашингтон Армияның басшылығын қабылдау үшін Кембриджге келді, ол кейін Континенттік армия болып қайта құрылды. Соғыстың басында полктер өз командирлерінің атымен танылатын. Варнум полкі 1776 жылдың 1 қаңтарында 9-шы Континенттік полк деп аталды. Варнум полкі 1776 жылдың 17 наурызында британдық әскердің эвакуациясымен аяқталған Бостонды қоршау кезінде қызмет етті. Сәуір айының басында полк Нью-Йоркке аттанды, онда Лонг-Айленд және Уайт-Плейнс сияқты бірнеше шайқастарға қатысты, бірақ британдықтардың қаланы басып алуына жол бермеуге жасаған тыңайсыздары сәтсіз аяқталды. 1776 жылдың желтоқсанында Варнум Род-Айлендке Континенттік армиядағы Род-Айленд бөлімшелеріне сарбаздарды жинау үшін оралды, олардың мерзімі аяқталуға жақын болған. 12 желтоқсанда Варнум Род-Айленд милициясында бригадир генерал болып тағайындалды және британдық күштерден болуы мүмкін шабуылдан штаттың құрлық бөлігін қорғаған штаттық бригадаға басшылық етті, олар жақында маңызды порт қаласы Ньюпортты басып алған. Варнум Род-Айлендте ұзақ болған жоқ, өйткені ол 1777 жылдың ақпанында Континенттік армияның бригадир генералы болып тағайындалды. Ол 1779 жылдың наурыз айында отставкаға кеткенге дейін бригада командирі болып қызмет етті. Осы кезеңде ол 1777 жылы Нью-Джерсидегі Ред-Бэнк шайқасында және 1778 жылы Род-Айленд шайқасында қызмет етті. Ол сондай-ақ 1777-1778 жылдардың қысында Валли Форджда болды. Варнум азат етілген африкалық американдық құлдарды Континенттік армияға қабылдауға рұқсат беруді жақтады, нәтижесінде 1778 жылы 1-ші Род-Айленд полкі нәсілдік интеграцияланған бөлім болып қайта ұйымдастырылды. Варнум генерал-майор Чарльз Лидің шәкірті және 1778 жылы барон фон Штубен басқарған Бас инспектор лауазымының қатаң сынаушысы болды.

In October 1774, while tensions were rising between the American colonies and Great Britain, Varnum was elected as captain in command of the newly organized Kentish Guards, a chartered militia company in Varnum's home town of East Greenwich. Another member of the company was Private Nathanael Greene who would rise to become one of the most distinguished officers in the Continental Army and would soon be Varnum's immediate superior. No fewer than 30 other members of the Kentish Guards would also serve as officers in the Continental Army. In May 1775, following the Battles of Lexington and Concord, Varnum was commissioned as colonel in command of one of the three regiments from Rhode Island, under the command of Brigadier General Nathanael Greene, which served in the Army of Observation during the Siege of Boston. In early July 1775 General George Washington arrived in Cambridge to take command of the Army of Observation which then became the Continental Army. In the early part of war regiments were identified by the name of their commanding officer. Varnum's Regiment was renamed as the 9th Continental Regiment on January 1, 1776. Varnum's regiment served throughout the Siege of Boston which ended with the evacuation of the British army on March 17, 1776. In early April the regiment marched to New York where it participated in several battles, including the Long Island and White Plains, in an unsuccessful attempt to prevent the British from occupying the city. In December 1776 Varnum returned to Rhode Island to recruit more soldiers for the Rhode Island units in the Continental Army whose enlistments were about to expire. On December 12 Varnum accepted a commission as a brigadier general in Rhode Island Militia and given command of the state's brigade which guarded the state's mainland from possible attack from the British forces which had recently occupied the important port city of Newport. Varnum's stay in Rhode Island was brief because he was commissioned as a brigadier general in the Continental Army in February 1777. He then served as a brigade commander until he resigned in March 1779. During this period he served at the battles of Red Bank, New Jersey in 1777 and the Battle of Rhode Island in 1778. He was also at Valley Forge during the winter of 1777 to 1778. Varnum advocated allowing freed African American slaves to enlist in the Continental Army, which resulted in the reorganization of the 1st Rhode Island Regiment as a racially integrated unit in 1778. Varnum was a disciple of Major General Charles Lee and a serious critic of the position of Inspector General held in 1778 by Baron Von Steuben.

Заңгерлік мансап және кейінгі өмір

1779 жылдың наурыз айында Варнум жеке іскерлік мәселелерге байланысты Континенттік армиядағы қызметінен кетті. 1779 жылдың 10 мамырында ол Род-Айленд милициясының бас генералы болып тағайындалды және 1788 жылдың 7 мамырында генерал-майор (және болашақ АҚШ сенаторы) Джозеф Стентон кіші оны алмастырғанға дейін осы лауазымда қалды. 1780 жылдың шілде және тамыз айларында ол француз королі Людовик XVI жіберген француз армиясына қолбасшылық еткен граф де Рошамбоның басшылығымен АҚШ қызметінде Род-Айленд әскерлерін басқарды. Континенттік армиядағы 81 генералдың 33-і сияқты, Варнум да масондыққа мүше болды. Ол Провиденстегі №1 Сент-Джон ложасына қатысты. 1783 жылы, Революциялық соғыс аяқталғаннан кейін, генерал Джордж Вашингтон, Натанаэль Грин, Генри Нокс, Александр Гамильтон, Томас Пинкни, Чарльз Котесворт Пинкни және тағы да көптеген адамдармен бірге генерал Варнум Цинциннати қоғамының негізгі мүшесі болды және 1786 жылдан 1789 жылы қайтыс болғанға дейін Род-Айленд қоғамының президенті қызметін атқарды. Ол 1780 жылдың 3 мамырынан 1782 жылдың 1 мамырына дейін Филадельфиядағы Континенттік Конгресте және 1786 жылдың 6 қарашасынан 1787 жылдың 30 қазанына дейін Нью-Йоркте өткен 8-ші Конфедерация Конгресінде Род-Айлендтің өкілі болды. 8-ші Конфедерация Конгресі 1787 жылдың 13 шілдесінде Солтүстік-Батыс туралы жарлықты қабылдады, ол Солтүстік-Батыс аумақтарында (қазіргі Огайо, Индиана, Иллинойс, Мичиган, Висконсин және Миннесота штаттары) қоныстануға мүмкіндік берді. Варнум сонымен қатар заңгер ретінде танымал болды. Ол Trevett v. Weeden ісінде сотталушының мүддесін сәтті қорғады, бұл сот шешімдерін қайта қараудың алғашқы істерінің бірі болды. 1787 жылдың 29 тамызында ол Огайо компаниясының директорларының бірі болып сайланды. Сол жылдың 14 қазанында Варнум Солтүстік-Батыс аумағының екі "жоғарғы" судьясының бірі болып тағайындалды. Одан кейін ол қызметін атқару үшін Мариетта, Огайо қаласына көшті. Варнум 1788 жылдың 5 маусымында Мариеттаға келген Солтүстік-Батыс аумағына қоныстанған алғашқы пионерлердің бірі болды. Келгеннен кейін көп ұзамай Варнум 4 шілдеде Американың тәуелсіздігін тойлау күнінің спикері болып таңдалды. Содан кейін Варнум 15 шілдеде қызметке кірген Территориялық губернатор Артур Сент-Клэрге аумақ үшін заң кодексін жасауға көмектесті. Бұл Варнумның Огайодағы жалғыз маңызды жетістігі болды, өйткені ол батысқа қарайғы ұзақ сапарынан асқынған ауруға шалдықты.

In March 1779 Varnum resigned his Continental Army commission because of personal business matters. He was commissioned as the major general in command of the Rhode Island Militia on May 10, 1779, and held the position until he was relieved by Major General (and future U. S. Senator) Joseph Stanton, Jr. on May 7, 1788. He led Rhode Island troops in the service of the United States in July and August 1780, under the Comte de Rochambeau who commanded the French army sent by King Louis XVI of France. In common with 33 of the 81 generals in the Continental Army, Varnum was a Freemason. He attended St. John's Lodge, No. 1 in Providence. In 1783, at the conclusion of the Revolutionary War, along with General George Washington, Nathanael Greene, Henry Knox, Alexander Hamilton, Thomas Pinckney, Charles Cotesworth Pinckney and numerous others, General Varnum became an original member of the Society of the Cincinnati and served as president of the Rhode Island Society, following the death of Nathanael Greene, from 1786 until his death in 1789. He represented Rhode Island at the Continental Congress in Philadelphia from May 3, 1780, to May 1, 1782, and in the 8th Confederation Congress which convened in New York from November 6, 1786, to October 30, 1787. The 8th Confederation Congress passed the Northwest Ordinance on July 13, 1787, which opened settlement in the Northwest Territories (now the states of Ohio, Indiana, Illinois, Michigan, Wisconsin and Minnesota). Varnum was also well known as a jurist. He successfully represented the defendant in Trevett v. Weeden, one of the earliest cases of judicial review. On August 29, 1787, he was chosen as one of the directors of the Ohio Company of Associates. On October 14 of the same year, Varnum was appointed as one of two "supreme" judges for the Northwest Territory. He then moved to Marietta, Ohio, to take up his duties. He was one of the early pioneers to the Northwest Territory, arriving in Marietta on June 5, 1788. Shortly after his arrival Varnum was chosen to be the orator of the day for the celebration of American independence on July 4. Varnum then assisted Territorial Governor Arthur St. Clair, who took office on July 15, in creating a code of laws for the territory. This proved to be Varnum's only significant accomplishment in Ohio as he was overcome with consumption which was exacerbated by his long journey westward.

Отбасы

Генерал Варнум Сэмюэл Варнумның (1715–1797) және оның екінші әйелі Ханна Митчеллдің ұлы болды. Оның үш ағасы мен екі апасы болды, олардың ішінде тек екеуі – Джозеф Брэдли Варнум (1751–1821) және Сэмюэл Варнум (1762–1822) ересекке дейін өмір сүрді. Джозеф Брэдли Варнум 1795 жылдан 1811 жылға дейін Массачусетс штатынан АҚШ өкілі, ал 1811 жылдан 1817 жылға дейін АҚШ сенаторы болып қызмет етті.

Мұра

Генерал Варнумның үйі, Род-Айленд штатының Шығыс Гринвичтегі генерал Джеймс Митчелл Варнум үйі қазіргі таңда тарихи үй-мұражай болып саналады. Варнумның інісі – АҚШ Өкілдер палатасының спикері Джозеф Брэдли Варнум. 1907 жылы құрылған және генерал Варнумның атымен аталатын «Варнум континенталдары» Шығыс Гринвичтегі тарихи әскери құрама болып табылады.