Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нәрестелерді қозғалысын шектейтін орау тәжірибесі.
Practice of wrapping infants so as to restrict movement
Шақару – нәрестелерді жамылғыға немесе осыған ұқсас матаға орап, олардың аяқ-қолдарын қатты шектеу арқылы жасалатын ежелгі тәжірибе. Нәрестелерді одан да қатты шектеу үшін шақару белдеулері жиі қолданылған. 17 ғасырда шақару сәннен шықты. Кейбір авторлар шақарудың қайтадан танымал бола бастағанын айтады, бірақ медициналық және психологиялық пікірлер шақарудың әсеріне көбінесе қарсы. Кейбір қазіргі медициналық зерттеулер шақарудың нәрестелердің ұйықтап қалуына және ұйықтауын сақтауына көмектесетінін, сондай-ақ нәрестенің жатып ұйықтау позыциясын сақтауға көмектесетінін, бұл кенеттен нәрестелер өлімі синдромының (КНӨС) қаупін азайтады. Дегенмен, тағы бір зерттеу шақарудың КНӨС қаупін арттыратынын көрсетті. Сонымен қатар, жаңа мәліметтер кейбір шақару техникалары жамбас дисплазиясының даму қаупін арттыруы мүмкін екенін көрсетеді.
Swaddling is an ancient practice of wrapping infants in blankets or similar cloths so that movement of the limbs is tightly restricted. Swaddling bands were often used to further restrict the infant. Swaddling fell out of favour in the 17th century. A few authors are said to be of the opinion that swaddling is becoming popular again, although medical and psychological opinion on the effects of swaddling is largely against. Some modern medical studies indicate that swaddling helps babies fall asleep and to remain asleep and helps to keep the baby in a supine position, which lowers the risk of sudden infant death syndrome (SIDS). However, another study indicated that swaddling increased the risk of SIDS. Additionally, emerging evidence is showing that certain swaddling techniques may increase the risk of developmental dysplasia of the hip.
Қазіргі заманғы орамал
Ортағасырлық Мадонна мен Бала бейнеленген суреттердегі орамалар қазір мақтадан жасалған қабылдау жамылғыларымен, мақтадан жасалған муслин орамалармен немесе арнайы «қанатты» нәресте орамаларымен алмастырылды. Қазіргі заманғы орамаға орау балаларды тыныштандырудың және ашуланған нәрестелерді ұйықтатудың, сондай-ақ балалардың ұйқысын ұзартудың және оянуды азайтудың танымал тәсілі болып табылады. 1990 жылдардың басынан бері медициналық қауым балаларды ұйқыға арт жағымен жатқызуды ұсынады, бұл кенеттен сүректік өлім синдромы (ССОС) қаупін азайтуға көмектеседі. Зерттеулер орамаға оралған балалар арт жағымен жатқанда жақсы ұйықтайтынын көрсеткендіктен, орамаға орау одан әрі танымал болып, ата-аналар қауіпті қарнымен жату позысынан аулақ болу үшін осы әдісті жиі қолданады. Орамаға орау жаңа туған нәрестелерді Моро рефлексінен оянудан да сақтайды. Қазіргі заманғы арнайы нәресте орамалары дәстүрлі шаршы жамылғымен қарағанда баланы орауды жеңілдету үшін жасалған. Олар әдетте үшбұрышты, «Т» немесе «Y» пішіндес матадан жасалған жамылғылар болып келеді, «қанаттары» бар, олар баланы денесіне немесе иығынан төмен және баланы астынан айналдыра бүктеледі. Бұл өнімдердің кейбіреулері Velcro таспаларын немесе басқа да бекіткіштерді қолданады. Кейбір ата-аналар қолданудың қарапайымдығына байланысты арнайы құрылғыны қалайды, ал көптеген ата-аналар үлкен шаршы қабылдау жамылғысын немесе ораманы таңдайды, өйткені олармен тығыз және жекеленген қондыруға қол жеткізеді және бала жамылғыдан өспейді. Жамбас дисплазиясының қаупін болдырмау үшін орама баланы жамбасында еркін қозғала алатындай етіп оралуы керек. Бұл үлкен жамылғымен оңай орындалады, ол қолдарды ұстап, аяқтардың икемділігін сақтайды, сонымен қатар дұрыс жамбас дамуына мүмкіндік береді. Бала 4-5 айға келгенде, айналуды үйренген кезде, ата-аналар мен күтушілер баланы орамадан шектеусіз жамылғыға ауыстыруы керек. Егер бала айнала алатын болса, онда айналғаннан кейін басын түзету үшін қолдары мен қолының бос болуы маңызды. Дәстүрлі орамада баланы байлау үшін жалпақ жіптер қолданылады; оларды тым қатты байламауға көңіл болу керек, әйтпесе қан ағыны шектеледі.
The swaddling clothes of medieval Madonna and Child paintings are now replaced with cotton receiving blankets, cotton muslin wraps, or specialised "winged" baby swaddles. Modern swaddling is becoming increasingly popular today as a means of settling and soothing irritable infants and helping babies sleep longer with fewer awakenings. Since the early 1990s, the medical community has recommended placing babies on their back to sleep to reduce the risk of SIDS. As studies proved swaddled babies sleep better in the back sleeping position, swaddling has become increasingly popular and recommended so parents avoid the dangerous stomach sleeping position. Swaddling also prevents newborns waking themselves with their Moro reflex. Modern specialized baby swaddles are designed to make it easier to swaddle a baby than with traditional square blanket. They are typically fabric blankets in a triangle, 'T' or 'Y' shape, with 'wings' that fold around the baby's torso or down over the baby's shoulders and around underneath the infant. Some of these products employ Velcro patches or other fasteners. Some parents prefer a specialized device because of the relative ease of use, and many parents prefer a large square receiving blanket or wrap because they can get a tighter and custom fit and the baby will not outgrow the blanket. To avoid hip dysplasia risk, the swaddle should be done in such a way that the baby is able to move his or her legs freely at the hip. This is more easily done with a large blanket that can keep the arms in place while allowing the legs flexibility, all while allowing for proper hip development. By the time the baby is learning to roll over, often around 4–5 months, parents and caregivers should transition the baby from swaddling to a less restrictive covering for sleep. If the baby can roll over, then it is important for the baby to have use of its hands and arms to adjust his or her head position after rolling over. The traditional swaddling uses flat strings for babies to be tied; care is needed not to tie them too hard or blood flow would be restricted.
Өңірлік айырмашылықтар
Әлі күнге дейін бүкіл әлемде орау практикасы қолданылып келеді. Кейбір елдерде нәрестелерді орау стандартты күтім болып саналады. Мысалы, Түркияда барлық нәрестелердің 93,1%-ы дәстүрлі тәсілмен оралады. Адам қатынастары аймақтық жинағының (HRAF) мәліметтері бойынша, құрылмай қалған қазіргі заманғы мәдениеттердің 39%-ы нәрестелерді орайтынын көрсетеді; ал тағы 19%-ы нәрестелердің қозғалысын шектеудің басқа да әдістерін пайдаланады. Кейбір авторлар АҚШ, Ұлыбритания және Нидерландыда орау танымалдылығы артып келеді деп санайды. Ұлыбританиядағы зерттеу көрсеткендей, нәрестелердің 19,4%-ы түнгі уақытта оралады. Германияда орау әдеттегі күтім шарасы ретінде қолданылмайды. Мысалы, Папусек еңбегіндегі реттеу бұзылыстары туралы стандартты жұмысында орау туралы еш айтылмаған.
Swaddling is still practiced worldwide. In some countries, swaddling is the standard treatment of babies. In Turkey, for instance, 93.1% of all babies become swaddled in the traditional way. According to the Human Relations Area Files (HRAF), 39% of all documented contemporary non industrialized cultures show swaddling practices; further 19% use other methods of movement restriction for infants. Some authors assume that the popularity of swaddling is growing in the U. S., Great Britain and the Netherlands. A British sample showed up 19.4% of the babies are swaddled at night. In Germany, swaddling is not used as routine care measure. For example, the standard work on regulatory disturbances by Papusek does not mention swaddling at all.
Медициналық қолданыстар
Медициналық шара ретінде таңу, нақты шектеулі қолданылу саласымен, миы органикалық түрде зақымдалған немесе көп жылайтын ерте туған сәбилерді күтуде қолданылады. Сонымен қатар, таңу сопақшадан қан алу сияқты процедуралар кезіндегі ауырсынуды азайту үшін де пайдаланылады. Бұл ерте туған сәбилерді (өте төмен салмақты сәбилерді) тек жеңіл ғана таңуға болады. Оның мақсаты – әлсіз қолдарды денеге жақын ұстап, белгілі бір қимылдар жасауға мүмкіндік беру. Бұл "таңу" дәстүрлі, тартылған күйдегі таңудан мүлдем өзгеше.
Swaddling as a medical intervention with a clearly limited indication range is used in the care practices of premature babies or crybabies with brain organically provable damage. Also swaddling is used for reducing pain in such care actions as collecting blood at the heel. The swaddling of these premature babies (very low birth weight infants) takes place only very loosely. It is meant to hold the weak arms at the body and make certain movements possible. This "swaddling" is something completely different from traditional swaddling in the stretched position.
Психологиялық және физиологиялық әсерлері
Қазіргі медициналық зерттеулерде ораудың қолданылатын формасы тарихи формаларға қарағанда әлдеқайда қысқа және жеңілдетілген. Липтон және авторлардың 1965 жылғы классикалық зерттеуі ораудың қазіргі заманғы формасын қарастырды. Зерттеушілер нәрестелерді тығыз ораудың екі негізгі әсерін сипаттады: олар моторлық жағынан тыныш болады және көп ұйықтайды. Бұл әсерлер жүрек соғуы, ұйқы ұзақтығы және жылау ұзақтығы сияқты әртүрлі психофизиологиялық параметрлер арқылы анықталады. 2007 жылы голланд биологы ван Слювеннің зерттеу тобы орау және оның әсерлері туралы медициналық зерттеулердің соңғы мета-талдауында осы тұжырымды растады. Алайда, бұл зерттеулердің шектеулі ауқымын ескеру қажет, өйткені ван Слювен және авторлардың атап көрсеткен көптеген оң әсерлері қалыпты дамыған жаңа туған нәрестелерге емес, керісінше, денсаулығы нашар нәрестелерге – яғни, мерзімінен бұрын туған және миында зақымдануы бар нәрестелерге қатысты. Орау REM ұйқысын (белсенді ұйқы) және ұйқының жалпы ұзақтығын арттырады. Ораутың жоғары деңгейдегі жылауды реттеуге қатысты әсері осылай сенімді емес: орау қолданылғанда балаларға бірден "тыныштық" сезімі пайда болады, бірақ бірнеше күннен кейін орау арқылы тұрақтылықты енгізудің әсері өздігінен тұрақтылықпен бірдей болады. Басқаша айтқанда, бірнеше күннен кейін орау мүлдем қажет емес. Сондықтан, ораудың ықтимал тәуекелдерін қарастыру қажет емес, өйткені әсері тек қысқа мерзімді болады, ал кейіннен ол елеусіз болады.
Modern medical studies of swaddling use a form that is considerably shorter and less severe than the historical forms. The classical study by Lipton et al. of 1965 dealt with a modern swaddling form. The researchers described the two main effects of tightly wrapping babies: they are motorically calm and sleep much. These effects are detected by means of various psycho physiological parameters, such as heart rate, sleep duration and duration of crying. The research group around the Dutch biologist van Sleuwen in 2007 confirms this picture in their latest meta analysis of medical studies on swaddling and its effects. However, severe restrictions on the scope of these studies should be kept in mind, because most of the positive effects mentioned by van Sleuwen et al. are not related to normally developed newborns, but to impaired babies, namely premature babies and babies with detectable organic brain damage. Swaddling enhances the REM sleep (active sleep) and also the whole sleep duration. The effect of swaddling on the regulatory disturbance excessive crying is not very convincing: By adding the swaddling there is an immediate "calming" effect on children, but after a few days the effect of the introduction of regularity with swaddling is exactly the same as the regularity on its own. In other words: after a few days swaddling is completely unnecessary. It is therefore contraindicated to address the potential risk of swaddling, because the effect is only for a short term available, but after a little while is negligible.
Қозғалыс қабілетін дамыту
Американың жергілікті халықтарына қатысты екі зерттеу нәтижесінде, бесік тақтаның қолдануын шектеу нәтижесінде баланың жүруінің кешігуі анықталған жоқ. Моторлық дамудың басқа салаларында тіпті жеңіл шектеулер болған жағдайда да дамудың айқын кешігулері байқалады. Жапондық зерттеуде сабақша (эжико) қолдану баланың жүруін кешіктіреді деген қорытынды жасалды. Ал, австриялық ескі зерттеуде, орамалға оралған албандық нәрестелердің илемелеу және қолдарымен заттарға жете алмауы анықталды. Бұл, орамалға ораудың моторлық дағдыларға тигізетін зиянына қатысты толыққанды ғылыми зерттеулердің қажеттігін көрсетеді.
Two studies based on indigenous peoples of the Americas did not show a delay in the onset of walking caused by the restraint of the use of the cradleboard. In other areas of the motor development, clear delays of the development show up even when mild restrictions take place. A Japanese study concluded that the application of the basket cradle (ejiko) leads to a delayed onset of walking. An older Austrian study showed that swaddled Albanian babies showed a delayed ability to crawl and reach things with their hands. This shows the need for further substantial scientific clarifying regarding the impairment of motor skills by swaddling.
Сәбидің кенеттен өлімі синдромы
Балаларды ораудың сәбилердің кенеттен өлімі синдромына (SIDS) тигізетін әсері белгісіз. 2016 жылғы шолу нәтижесінде, әсіресе ұйықтағанда қарнымен немесе бүйірімен жатқан сәбилерде балаларды орау SIDS қаупін арттыратынына қатысты алғашқы дәлелдер табылды. Балаларды ораудың мақсаты – SIDS-тің алдын алу үшін оларды арқаларымен ұйықтату еді. Балаларды ораудың өзі SIDS-тің алдын алу факторы ретінде қарастырылмайды. Сәбилер қарнымен ұйықтағанда орау қауіпті тіпті арттыруы мүмкін; ал арқаларымен ұйықтағанда қауіпті азайтады. Жақында жүргізілген зерттеу көрсеткендей, балаларды орау SIDS үшін қауіпті фактор болып табылады, дегенмен бұрын оның керісінше деп есептелген. SIDS-тен қайтыс болған сәбилердің 24%-ы оралған, ал бақылау тобында тек 6%-ы ғана оралған.
The effects of swaddling on the sudden infant death syndrome (SIDS) are unclear. A 2016 review found tentative evidence that swaddling increases risk of SIDS, especially among babies placed on their stomachs or side while sleeping. Swaddling was supposed to keep babies on their back, in order to prevent SIDS. Swaddling itself is not seen as a protective factor for SIDS. Swaddling may even increase the risk when babies sleep in the prone position; it reduces the risk if they sleep in the supine position. A recent study demonstrated now, that swaddling is apparently a risk factor for SIDS, although the opposite was often previously assumed: Of the babies who died of SIDS, 24% were swaddled; in the control groups only 6% were swaddled.
Құжатталған теріс әсерлер
Бірнеше эмпирикалық зерттеулер ораудың теріс әсерлерін көрсетеді. Орау, әсіресе дәстүрлі түрде оралғанда, жамбас дисплазиясының қаупін арттырады. Тығыз орау, әсіресе басы жабық болса, баланың дене температурасын төмендету қабілетін азайтады, бұл гипертермияға алып келуі мүмкін. Бір жағдайда, тым қатты оралған бала гипертермиядан қайтыс болды. Бір зерттеуде орау тыныс алу инфекцияларын дамыту қаупін төрт есеге арттырды. Бір педиатр өз үлгісінде тығыз оралған және дәстүрлі бесікте жатқан нәрестелердің басының артқы бөлігінің жалпақ болғанын анықтады. Кеудеге тығыз орау немесе орау пневмонияға шалдығу қаупін арттырады. Дәстүрлі тығыз орау балаға қысымшыл киім кигізіп, қолын қимылдатып, өзін-өзі тыныштандыру мүмкіндігін жояды. Босану палаталарындағы орау практикасы туралы Bystrova және авторлар жасаған ең маңызды зерттеуде, туғаннан кейінгі сағаттарда орау туғаннан кейінгі салмақ жоғалтудан кейін жазылуды кешіктіреді. Ана мен баланың терімен теріге тікелей жанасуы туғаннан кейінгі сағаттарда жазылуға оң әсер етеді. Терімен теріге жанасу туу стресін азайтуға көмектеседі, нәрестелер балалар үйінде оралғандарға қарағанда дене температурасын жақсы сақтайды. Bystrova жасаған тағы бір зерттеу орау жағдайында аналық мінез-құлықтың нашар дамығанын және ана-бала арасындағы өзара әрекеттестіктің төмендегенін көрсетеді.
Several empirical studies show evidence of negative effects of swaddling. Swaddling, especially traditional forms, increases the risk for hip dysplasia. Tight swaddling, particularly where the head is covered, reduces the baby's ability to cool its body temperature which can lead to hyperthermia. In one case, a heavily wrapped child died of hyperthermia. In one study, the risk of developing respiratory infections increased fourfold by swaddling. A pediatrician found in his sample the flattening of the occipital aspect of the head of babies, who were wrapped tightly and lay in their traditional cradles. Tight chest wrapping or swaddling has been associated with an increased risk of pneumonia. Traditional tight swaddling simulates a strait jacket and prevents baby from moving their arms to self settle. In the most important contemporary study on swaddling practices in maternity wards by Bystrova et al., it is shown that swaddling in the hours after birth is linked with delayed recovery from post natal weight loss. A positive effect on the recovery is given by direct skin to skin contact between mother and baby in the hours after birth. Skin to skin contact was shown to reduce the impact of the stress of being born, with babies maintaining their body temperature to a greater degree than those swaddled in a nursery. Another study by Bystrova also indicates that maternal behavior develops less under swaddling conditions, and reciprocity within the mother child dyad is reduced.