Арчибальд Гордон Макдонелл: Шотландиялық жазушы, журналист және хабаршы
A. G. Macdonell
Арчибальд Гордон Макдонелл: шотланд жазушысы, журналист және диктор. «Англия, олардың Англиясы» романымен танымал. Өмірбаяны, отбасы тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд жазушысы, журналист және теледиктор
Scottish writer, journalist and broadcaster
Арчибальд Гордон Макдонелл (3 қараша 1895 – 16 қаңтар 1941) – шотланд жазушысы, журналист және теледиктор, ең белгілі туындысы – жұмсақ сатиралық роман "Англия, олардың Англиясы" (1933).
Archibald Gordon Macdonell (3 November 1895 – 16 January 1941) was a Scottish writer, journalist and broadcaster, whose most famous work is the gently satirical novel England, Their England (1933).
Ерте өмір және білім
Макдонелл Үндістанның Пуна қаласында шотландтық отбасында дүниеге келді, ол Уильям Роберт Макдонеллдің кіші ұлы, LL. D., Шығыс Үндістан саудагері және Бомбей сауда палатасының төрағасы, сондай-ақ диірменші және өнер жинаушы Джон Форбс Уайттың қызы Элис Элизабет, медициналық білім алған. Кейін отбасы Абердин қаласына көшті. Оның әкесі Бомбей қаласында "танымал тұлға" және "әдебиет пен өнерді терең зерттеуші" болды, ол романист Джордж Гиссингпен хаттасты. Оның анасының әпкесі Рейчел Уайт – Кембридждің Ньюнхэм колледжінде білім алған көрнекті классикалық ғалым және бұл саланың алғашқы әйел ұстаздарының бірі болды. Макдонелл Винчестерде білім алып, академиялық және спорттық жетістіктерімен көзге түсті, футбол және гольфтен мектеп құрамасына қатысты.
Macdonell was born in Poona, India to a Scottish family, the younger son of William Robert Macdonell, LL. D, an East India merchant and chairman of the Bombay chamber of commerce, and Alice Elizabeth, daughter of miller and art collector John Forbes White, who had trained as a doctor. The family subsequently lived in Aberdeen. His father was "a prominent personality" in Bombay, and "a devoted student of literature and the arts" who corresponded with the novelist George Gissing; his mother's sister, Rachel White, was a distinguished Newnham College, Cambridge educated classical scholar and one of the earliest female teachers of the subject. Macdonell was educated at Winchester where he excelled academically and at sports, representing the school at association football and golf.
Мансап
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол екі жыл бойы Корольдік далалық артиллерияның лейтенанты болып қызмет етті, содан кейін әскерден мүгедектік себептерімен шығарылды, мүмкін қабықтан стресске байланысты (лейтенант Камерон, «Англия, олардың Англиясы» романының басты кейіпкері осы себеппен үйіне қайтарылды). Соғыс оған, оның буынның көптеген өкілдеріне сияқты, терең әсер етті. Содан кейін ол екі жыл Шығыс Еуропада болды, бірінші кезде Польшаны қайта құрумен, содан кейін Ресейдегі ашаршылықтан зардап шеккендерге көмек көрсетті. 1922 жылы ол Ұлттар Лигасы штатына қосылды, онда бес жыл жұмыс істеді. Саяси көзқарасы бойынша ол Либералдық партияны қолдады. 1923 және 1924 жылдары ол Либералдық партиядан кандидат ретінде Линкольн округіне сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. Макдоннелл Лондонда журналист болып жұмыс істеді, негізінен «Лондон Меркури» журналы үшін сахналық қойылымдарға рецензия жазды. 1933 жылы ол «Англия, олардың Англиясы» атты туындысымен танымал болды. Кітап сыншылардың және оқырмандардың жоғары бағасын алды және сол жылы Джеймс Тейт Блэк сыйлығына ие болды. Бүгінде Макдоннелл көбінесе осы бір кітабымен еске алынады. Ол ағылшын юморының классикасы саналады және соғыс аралық Англияның суреттемесі үшін оқырмандар тарапынан жоғары бағаланады. Крикет жанкүйерлері оны әсіресе ауылдық крикет матчының әйгілі суреттемесі үшін жақсы көреді. Оның басқа кітаптары көбінесе ұмытылғанмен, олардың бірнешеуі оның өмірінде мақтауға ие болды. Олардың арасында «Перуангелдей» (1934) және «Жаман адамның өмірбаян» (1938) романдары бар; соңғысы 2001 жылы Ұлыбританияда «Prion Humour Classics» баспасында қайта жарық көрді. Макдоннелл сондай-ақ «Нил Гордон» псевдонимімен алты детективтік роман жазды, олардың бірін Милвард Кеннедимен бірлесіп жазды. Ол «Джон Камерон» псевдонимін де қолданды. Макдоннелл сонымен қатар әскери тарихты жақсы білді және «Наполеон және оның маршалдары» (1934) атты тарихи зерттеу жазды. Макдоннелл театр үшін бірнеше пьеса жазды. Бұл көбінесе «Енді не істейміз, сәби?» сияқты комедиялар болды. «Немесе мен Танганьикаға барамын ба?» қойылымдары Лондон сахнасында қойылды. Ол сонымен қатар мансабының басындағы кезеңде әуесқой театрға қатысты. 1930 жылғы қаңтарда «Таймс» газетінде жарияланған Тёрслидегі әуесқой қойылым туралы рецензияда ол өзінің рөлін «көпшілікке ұнайтын» «керемет құштарлықпен» ойнағаны айтылды. Макдоннелл 1940 жылы «Анаконда экипажы» атты оқиғалар жинағын жазды. Макдоннелл «The Observer» журналына тұрақты түрде материалдар жазып, сонымен қатар BBC Empire Service телеарнасының танымал хабаршысы болды. Ол спортқа бейімділігімен және бірінші сыныпты гольфшы болғанымен көзге түсті, бірнеше рет Олд Уайкхэмді ұлттық жарыстарда өкілдік етті. Ол 1941 жылы Оксфордта 45 жасында кенеттен қайтыс болды. «Таймс» газетінде жарияланған некрологта ол «сатиралық романдардың жас мектебінің жетекшілерінің бірі» деп сипатталды. Ол Оксфордтағы Вулверкотт зиратында жерленген.
During World War I, he served for two years as a lieutenant of the Royal Field Artillery before being invalided out of the army, possibly because of shell shock (Lieutenant Cameron, the protagonist of England, Their England is sent home for that reason). The war had a profound effect on him, as it did with so many of his generation. Afterwards he spent two years in eastern Europe, firstly on the reconstruction of Poland, and then on famine relief in Russia. In 1922 he joined the staff of the League of Nations where he spent five years. Politically, he was a supporter of the Liberal Party. During 1923 and 1924 he unsuccessfully contested Lincoln as the Liberal candidate. Macdonell made his living as a journalist in London, principally writing stage reviews for the London Mercury. In 1933, he became famous with the publication of England, Their England. The book gained considerable critical and popular acclaim, and won the James Tait Black Award that year. Today, Macdonell is remembered mostly for this one book. It is regarded as one of the classics of English humour and is much loved by readers for its evocation of England between the wars. It is particularly cherished by devotees of cricket for its famous description of the village cricket match. Although the rest of his books have been largely forgotten, several of them earned accolades during his lifetime. Among these are the novels How Like An Angel (1934) and The Autobiography of a Cad (1938); the latter was reissued in the UK in 2001 in Prion Humour Classics. Macdonell also wrote six mystery novels under the name 'Neil Gordon', one of them in collaboration with Milward Kennedy. He also wrote under the pseudonym 'John Cameron'. Macdonell was also a connoisseur of military history, and wrote a historical study called Napoleon and his Marshals (1934). Macdonell wrote a number of plays for the theatre. These were mostly comedies, with titles like What Next, Baby? Or Shall I Go To Tanganyika, and were performed on the London stage. He also engaged in amateur theatrics himself, at least in the early part of his career. A review of an amateur production in Thursley, printed in The Times in January 1930, notes that he played his role with "immense gusto" which was "vastly to the taste of the audience". Macdonell also wrote "The crew of the Anaconda" in 1940, a Boys Own ripping yarn type tale. Macdonell was a regular contributor to The Observer, and also a well known broadcaster for the BBC Empire Service. He was a keen sportsman and a first rate golfer, representing the Old Wykehamists on a number of occasions. He died suddenly in Oxford in 1941 at the age of 45. In his obituary, The Times called him "one of the leaders of the younger school of satirical novelists". He is buried at Wolvercote Cemetery in Oxford.
Некелер
Макдоннелл екі рет үйленген. Оның алғашқы некесі 1926 жылдан 1937 жылға дейін жалғасты, нәтижесінде оның жалғыз қызы Дженни дүниеге келді. 1937 жылдың шілдесінде оның әйелі Мона ажырасуға талап етті. Сотқа ұсынылған мәліметтерге сәйкес, Макдоннелл өткен жылғы қаңтарда Лондондағы бір қонақүйde адалдыққа қиянат жасаған. Оның екінші әйелі Роза Пол Шифф болды, оның отбасы Варбург банктік фирмасымен байланысты болған және Аншлюсқа дейін туған Венасынан Англияға қашып келген.
Macdonell was married twice. His first marriage lasted from 1926 to 1937, and gave him his only child Jenny. In July 1937, his wife Mona sued for divorce. According to the suit, Macdonell had committed adultery in a hotel in London the previous January. His second wife was Rose Paul Schiff, whose family was associated with the banking firm of Warburg and who had fled to England from her native Vienna just before the Anschluss.