Мэриленд штатының 1864 жылғы Конституциясы: Азамат соғысы кезеңінде қабылданған, құлшылықты тыйымдаған, сайлау құқығын шектеген және округтерді қайта бөлуді жүзеге асырған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Мэриленд штатының үшінші конституциясы
Third constitution of the U. S. state of Maryland
1864 жылғы Мэриленд конституциясы – АҚШ Мэриленд штатын басқарған төрт конституцияның үшіншісі. Азамат соғысының келеңсіз салдары болған және 1867 жылға дейін, штаттың қазіргі конституциясы қабылданғанға дейін ғана қолданылған, 1864 жылғы құжаттың өмірі қысқа болды.
The Maryland Constitution of 1864 was the third of the four constitutions which have governed the U. S. state of Maryland. A controversial product of the Civil War and in effect only until 1867, when the state's present constitution was adopted, the 1864 document was short lived.
Жазу
1864 жылғы конституция көбінесе сол кезде мемлекетті бақылауда ұстаған беделді одақтастардың еңбегінің нәтижесі болды. Бұл құжат құлдықты тыйым салды, оңтүстікке жақын тұрғандардың сайлау құқығын жоққа шығарды және Бас Ассамблеяны ақ тұрғындардың санына сәйкес қайта бөлуді жүзеге асырды. Бұл шара мемлекеттің ірі бұрынғы құл халқының көп бөлігі тұратын шағын округтердің ықпалын одан әрі азайтты. Конституция жасаушылардың мақсатының бірі – 1861 жылы штаттың бөлінуіне жақын келген оңтүстікке жақын тұрғандардың беделін төмендету еді. Штатта құлдықты тыйым салатын конституциялық ереже "Құқықтар туралы жарғыда" жазылған және былай делінген: "Бұдан былай осы штатта құлдыққа немесе міндетті еңбекке жол берілмейді, тек қылмыс жасаған және сотталған адамдарға жаза ретінде ғана рұхсат етіледі; ал құл ретінде қызмет етуге немесе еңбек етуге міндеттелген барлық адамдар осы арқылы босатылды деп жарияланады."
The 1864 constitution was largely the product of strong Unionists, who had control of the state at the time. The document outlawed slavery, disenfranchised Southern sympathizers, and reapportioned the General Assembly based upon the number of white inhabitants. This provision further diminished the power of the small counties where the majority of the state's large former slave population lived. One of the framers' goals was to reduce the influence of Southern sympathizers, who had almost caused the state to secede in 1861. The language in the constitution that outlawed slavery in the state was contained in a "Declaration of Rights", and it said, "That hereafter, in this State, there shall be neither slavery nor involuntary servitude, except in punishment of crime, whereof the party shall have been duly convicted; and all persons held to service or labor as slaves, are hereby declared free."
Ратификациялау
Құжатты дайындаған конвенция 1864 жылғы 27 сәуірде шақырылып, жұмысын 6 қыркүйекке дейін аяқтады. Конституция 1864 жылғы 13 қазанда бекіту үшін халыққа ұсынылды. Бұл өте даулы нәтиже болды, себебі штат, Одақтың бір бөлігі болғанымен, Конфедерациямен байланыстары мен көзқарастары күшті болды. Бұдан бөлек, олардың толыққанды азаматтық құқықтарын қайтаруы қиынға түсті, сондай-ақ, лауазымдағы адамдар штат пен Одақты қолдауға және бүлікке қарсы жариялауға жаңа ант беруге міндетті болды. Конституция құлдарды азат етуге мүмкіндік берді, бірақ бұл теңдікке алып келмеді. Дауыс беру құқығы "ақ" терілі еркектерге ғана шектелді. Сонымен қатар, Мэриленд штатының заң шығарушы органы бұрынғы құлдарға азаматтық құқықтарды берген 14-ші түзетуді де, афроамерикандықтарға дауыс беру құқығын берген 15-ші түзетуді де бекітуден бас тартты. Мэрилендтің 1864 жылғы конституциясы алғаш рет вице-губернатор лауазымын құрды. Вице-губернатор Сенаттың төрағасы болып табылады, дауыс тең болған жағдайда Сенатта дауыс бере алады және губернатор қайтыс болғанда, отставкаға кеткенде, штаттан кеткенде немесе лауазымнан шеттетілгенде оның орнын басады. Мұның себебі, көптеген Мэриленд тұрғындары Батыс Вирджинияның бір бөлігінің немесе толығымен Мэрилендке қосылуы мүмкін деп санады. Сондай-ақ, Мэрилендтің Лудун округі мен Вирджинияның шығыс жағалауының тұрғындарын Мэрилендке қосылуға шақыруды қалаған мэрилендтіктер де болды. Мэриленд конституциясына осы ережелер қосылғанмен, ешбір аймақ штатқа қосылу туралы дауыс беруге мүмкіндік алмады.
The convention which drafted the document convened on April 27, 1864, and completed their work by September 6. The constitution was then submitted to the people for ratification on October 13, 1864. This was a very controversial result, since the state, though part of the Union, still had many Confederate ties and sympathies. It also made it difficult for them to regain the full rights of citizenship, and it required office holders to take a new oath of allegiance to support the state and union and to repudiate the rebellion. The constitution did emancipate the slaves, but this did not mean equality. The franchise was restricted to "white" males. Additionally, the Maryland legislature refused to ratify both the 14th Amendment, which conferred citizenship rights on former slaves, and the 15th Amendment, which gave the vote to African Americans. Maryland's 1864 constitution created for the first time the position of Lieutenant Governor. The Lieutenant Governor was to preside over the Senate, could cast a vote in the Senate in the case of a tie, and would succeed the Governor in case of death, resignation, leaving the state, or disqualification. This came about because many Marylanders believed that the residents of either part or all of West Virginia could be tempted to join with Maryland. There were also some Marylanders who wanted to ask the residents of Loudoun County and the Eastern Shore of Virginia to join Maryland. Despite these portions being added to the Maryland Constitution, none of these areas ended up having a vote on joining the state of Maryland.