Кіріспе

Мифтік құрт

Гемарада шамир (шамир) – тас, темір және алмасты кесіп немесе ыдырату қабілетіне ие құрт немесе зат. Сүлеймен патша Сүлеймен ғибадатханасын салғанда, оны кесу құралдарының орнына қолданған делінеді. Иерусалимдегі ғибадатхана бейбітшілікті нығайту мақсатымен салынғандықтан, соғыс пен қантөгіске ұшыратуға болатын құралдарды пайдалану жөнсіз болды. Талмуд пен мидраштарда айтылатын Шамир, Мұса заманында, Құдай жаратылысты аяқтамас бұрын, бірінші сенбі күнінің қарсаңында жасалған он кереметтің бірі ретінде болған. Мұса пайғамбар Израильдің бас діни қызметкерінің кеуде қалқанындағы тастарды өрнектеу үшін Шамирді қолданған деп есептеледі.

Ғибадатхана

Сүлеймен патша Шамирдің бар екенін білгенмен, оның қайда екенін білмеді. Сүлейменнің шеберлері ғибадатхананы салуда Шамирді пайдаланған. Тас, ағаш немесе металл болсын, өңделетін материал "Шамирге көрсетілгенде" әсерге ұшырады. Осы логикалық тұрғыдан алғанда (көрсетілетін әрбір нәрсенің көру үшін көзі болуы керек), ерте раввиндік ғалымдар Шамирді дерлік тірі жандағыдай сипаттады. Дегенмен, басқа ерте деректерде ол жасыл тас ретінде келтірілген. Қазіргі заманғы ғалымдар да осы пікірді қолдайды, олар Шамирді көк-жасыл түсті, мыңдаған жылдар бойы абразивтік ұнтақ ретінде қолданылған тас деп санайды. "Емерек" сөзі грек тіліндегі "смир" сөзінен шыққан, бұл сөз Семит тіліндегі "шамир" сөзімен түбірлес болуы мүмкін. Шамирді сақтау үшін оны әрқашан жүнге орап, қорғасыннан жасалған ыдысқа салу керек еді; басқа кез келген ыдыс Шамирдің күшіне шыдамай жарылып, құлайтын болды. Шамир Бірінші ғибадатхананың б.з.б. 587 жылы Иерусалимді қоршау кезінде қирауымен бірге жоғалып кеткен немесе күшін жоғалтқан (баларазының тамшыларымен бірге) деп айтылады.

Асмодей

Мишнадағы Асмодей туралы аңыз бойынша, Шамирдің орналасқан жерін Сүлеймен патшаға Асмодей хабарлаған, ол Сүлейменнің тұтқындығына алынған еді. Шамирді теңіз періштесі Рахаб сыйлаған бір құс сақтап тұрды. Сүлеймен содан кейін өзінің сенімді көмекшісі Бенаяхты оны алу үшін жорыққа жіберді.