Заң доктринасы: Түпкі ниет және түсіндіру теориясы

Кіріспе

Құқықтық ілім. Бастапқы ниет – конституциялық және заңдық түсіндіруге қатысты құқықтағы теория. Ол жиі оригиналдықпен синоним ретінде қолданылады; бастапқы ниет оригиналдық бағыттың бір теориясы болғанымен, оның ерекше айырмашылықтары бар, соның салдарынан оригиналдық бағыттың басым мектептерінен, мысалы, түпнұсқалық мағынадан, құқықтық реалистер сияқты бастапқы ниетті ажыратуға ұшырады.

Қадамдасу

Бастапқы ниет тұжырымы бойынша, мәтінді түсіндіру кезінде сот мәтін авторларының қандай мақсатты көздегенін анықтауы керек, және заңның нақты мәтініне қарамастан, олар заңның қандай нәтижелерге жетуін ниеттенгенін іске асыруы тиіс. Мақсаттылық тәсілі сияқты, заңнамалық тарих сияқты құралдар да жиі қолданылады. Бастапқы ниетке мысал ретінде Freeman v. Quicken Loans Inc., [2012] ісін келтіруге болады. Арыз берушілер Quicken Loans компаниясынан ипотекалық несие алған. 2008 жылы олар Quicken Loans компаниясын сотқа беріп, жауапкердің оларға қызмет көрсетілмеген төлемдерді алып, жылжымайтын мүлік бойынша есеп айырысу рәсімдері туралы заңның (RESPA) 2607(b) бөлімін бұзғанын мәлімдеді. Арыз берушілер өз талаптарын Тұрғын үй және қала құрылысы департаментінің (HUD) саясатындағы мынадай мәлімдемеге сілтеме жасай отырып негіздеді: §2607(b) «кез келген адамға еңбек ақысы төленбеген төлемдерді беруге немесе қабылдауға тыйым салады, яғни, нақты тауарлар немесе көрсетілген қызметтер үшін емес, жылжымайтын мүлік бойынша есеп айырысу қызметтері үшін төлемдерді немесе ақыларды қабылдауға тыйым салады».

Скалиа судьясы соттың пікірін білдірді, RESPA-ның 2607(b) бөлімі бұзылмаған, себебі RESPA-да HUD-ның осы салада қосымша заңнама қажеттілігі туралы Конгреске есеп беруі туралы нұсқау бар еді. Осылайша, бастапқы ниет жаңа заң қабылдау қажет болған жағдайда оны қабылдау болды, және Жоғарғы Сот жауапкердің пайдасына шешім шығарды.

Оригиналды ниетті қолдаушылардың оригиналистік сын-пікірлері (және кейбір ұсынылатын қарсылықтар)

Түпнұсқалық ниет пен түпнұсқалық көзқарас арасындағы терминдердің шатасу мүмкіндігіне қарамастан, түпнұсқалық ойдың басқа мектептері де түпнұсқалық ниетті түпнұсқалық емес көзқарастармен бірдей сынап келді. Түпнұсқалық ниет мәтіннің артында жалғыз, біртұтас ниет бар екенін жорамалдайды. АҚШ Конституциясы жағдайында Филадельфия конвентісі елуден астам адамнан тұрды, олар жаз бойы Конституция мәтіні жарияланған сәттен бастап әртүрлі түсіндірілген ережелерді келісіп, дауласты. Сондықтан, осы елуден астам адам мәтіннің жалғыз бастапқы ниеті туралы келіскені немесе Конституцияны әзірлеудегі мақсаттары жеке мүдделеріне негізделгені анық емес. (Түпнұсқалық көзқарас бойынша, ниетсіз ешқандай мағына жоқ. Яғни, ниеті жоқ нәрсені түсіндіру мүмкін емес. Заң шығарушылардың ниеті болуы мүмкін, біреуі болуы мүмкін немесе бірнешеу болуы мүмкін. Бірақ бұл бірнеше ниет әрқашан үйлесімді болуы керек, әйтпесе заңның мәні болмайды.) Егер конвент жалғыз, біртұтас ниетпен өткен болса да, екі ғасырдан кейін оны қалай анықтауға болатыны белгісіз. (Бұл мүмкін, бірақ көбінесе анықтауға болатын нәрсе – қарастырылып жатқан түсіндіру, нақты ниет белгісіз болса да, бастапқы ниетке қайшы келеді.) Конституцияның көптеген баптары салыстырмалы, сондықтан кез келген нақты мәселе немесе дауға байланысты жалғыз, даусыз нәтижені болжау мүмкін емес. Конституцияның маңызды бөлімдері бастапқыда икемді бағалау ретінде жасалған, мысалы, «әділ сот процесі» деген сөз тіркесі, бұл термин азаматтарды құқықтарынан айыруға мүмкіндік беретін сот немесе басқа да мемлекеттік рәсімдердің анықтамасы, талаптары мен өлшемдері мәңгілікке белгіленбегенін білдіреді. (Басқа сот практикасында даусыз шешім шығарылмайды. Бұл шешім қабылдамауға шақыру. Судья тек заң шығарушылардың немесе авторлардың ниетіне сәйкес келетін шешім қабылдауға барынша тырысуы керек, олар анықтай алатын болса.) АҚШ федералды заңдары бойынша заң екі палатаның көпшілік дауысымен қабылданады, содан кейін президент қол қояды. Осы процеске бес жүз отыз алты адам қатысуы мүмкін, және олардың ешқайсысы заң жобасын ратификациялау үшін бірдей ниетке ие болуы міндетті емес. Олар тек дауыс беруі керек, олардың дауысы әріптестерімен бірдей ниетте болса да, әріптестерінің ниетін бөліспесе де, тіпті ешқандай ниеті болмаса да, партиялық басшысы оларға «Сенатта сағат 21:36-да болып, «Иә» деп айтыңыз» деген жазбаны бергендігі үшін ғана дауыс берсе де бірдей саналады. Олардың дауысы, тіпті мас күйде болса немесе қарастырылып жатқан заң жобасын оқымаса да есептеледі. Бұл заң шығарушының ниетін анықтау тек заңдарға қатысты жағдайда ғана Конституцияға қарағанда күмәнді емес, сонымен қатар осы органдардың әртүрлілігі судьяға олардың тергеуін бұзуға мүмкіндік береді. (Ниетті заң шығарушылардың немесе басқа да беделді қазіргі заманғы көздер айтқандай анықтауға болады.) Түпнұсқалық ниет заңның формалистік теорияларына қайшы келуі мүмкін, олар заңның қалай жасалғанына қызығушылықты жоққа шығарады, бұл түпнұсқалық ниетті тексерудің өзіндегі маңызды мәселе. Түпнұсқалық ниет текстегілік көзқараспен келіспейді. Конституциялық мәселелерде түпнұсқалық көзқарас ұстанатындардың көпшілігі заңдық мәселелерде де текстегілікті ұстанады, ал текстегілік заң шығарушы органның мәтінді қабылдаудағы ниетінің құндылығын жоққа шығарады. Егер біреуі түпнұсқалықты «уақыт өтуін есепке алу үшін текстегілікке қосылатын қателерді түзету линзасы» ретінде қабылдаса, онда түпкілікті текстегілікке қайшы келетін түпнұсқалық теорияны қабылдауға болмайды.

Despite the potential confusion of terms between the original intent and originalism, other schools of originalist thought have been as critical of original intent as non originalists. Original intent presumes that there is a single, unified intent behind a text. In the case of the United States Constitution, the Philadelphia Convention was composed of over fifty men, who spent an entire summer compromising and arguing over provisions that were interpreted very differently the moment the Constitution's text became public. It is far from clear, therefore, that those fifty plus men had – i. e., agreed upon – a single original intent of the text, or whether their purposes in drafting the Constitution were predicated on personal self interest. (There is no meaning from an originalist perspective without intent. That is, it is impossible to interpret anything which has no intent, according to originalism. Lawmakers either have no intent, one intent, or multiple intents. But these multiple intents are always consistent, otherwise the law can have no meaning.) Even if the convention did have a single, unified intent, it is unclear how it could reliably be determined from two centuries' distance. (That may be, but what can often be determined is that an interpretation being considered is inconsistent with the original intent even though the exact intent is not known.) Many of the clauses of the Constitution are relative, and thus specifically defy any claim that it is possible to divine a single, indisputable outcome to any specific problem or dispute. Key passages in the Constitution were originally cast as flexible evaluations, such as "due process", a phrase that suggests the definitions, requirements and dimensions of court or other governmental proceedings sufficient in any given context to permit citizens to be deprived of their rights were never intended to be fixed forever. (A single indisputable decision is never the outcome using any other jurisprudence. This is an argument against making any decision at all. The judge must merely make his best effort to decide in a manner which is consistent with the intent of the framers or authors of legislation, so far as they can ascertain it.) In the case of US federal law, law is made by majority vote in two chambers, and is then signed by the president. Five hundred and thirty six people are therefore potentially involved in this process, and not one of them needs to share the same intentions as any other of them in order to play their part in ratifying the bill. They need only vote; their vote will count the same if they share the same intent as their colleagues, if they do not share the intent of their colleagues, and indeed, if they have no particular intention, and are voting solely because their party whip handed them a note saying "be on the Senate floor at 9:36 pm and say 'Aye'." Their vote will count even if they are falling down drunk or if they have not even read the bill under consideration. All of which is to say that giving effect to the intent of the legislature not only presumes that there is a singular intent – no less dubious an assertion where statutes are concerned than where the Constitution is – but the very diversity of these bodies may permit a judge to corrupt their inquiry by finding a floor statement or committee report which suggests an intent that the judge thinks would be a good result. (The intent can be ascertained so far as the authors of the legislation or other less authoritative contemporary sources said what it was)
Original intent may fall afoul of formalist theories of law, which explicitly decline interest in how a law is made, an inquiry which is obviously at the core of an original intent inquiry. Original intent cannot be reconciled against textualism. Most of those who are originalists in Constitutional matters are also textualists in statutory matters, and textualism rejects the value of the intentions of the legislature in passing a text. If one adopts originalism as an "error correcting lens which fits over textualism to account for the passage of time", one cannot adopt an originalist theory which is incoherent with the underlying textualism.

Басқа ойлау бағыттары

Канадада заңды түсіндірудегі басым бағыт – тірі ағаш доктринасы болып табылады. Осы доктринаға сәйкес, түсіндірулер қоғаммен бірге өзгеруі мүмкін, Конституция жасалған кезде әлде болмаған немесе өзгеше болған жаңа жағдайларға бейімделуге мүмкіндік береді.